Jump to content

zal me even voorstellen


xxxsanne
 Share

Recommended Posts

Hoi allemaal,

 

 

 

Ik zal me hier even voorstellen.

 

Ik ben sanne en ben 23 jaar. Toen mijn man en ik 5 jaar bij elkaar waren zijn we op 23 juni 2006 getrouwd. Ik ben toen ook gestopt met de pil. Na 1 jaar proberen om zwanger te worden zijn we naar de huisarts gegaan. Daar werden we doorgestuurd naar de gyn.Ondertussen zijn we een half jaar verder en hebben we vorige week het nieuws gekregen dat het zaad van mijn man in zeer slechte staat is. Er leefde 2% en ook dat was minimaal. Er werd ons verteld dat we mischien in aanmerking komen voor icsi, maar dat gaan ze nu onderzoeken. Als dat niet is, dan zullen er waarschijnlijk geen kinderen van ons samen komen.

 

We kunnen het ook nog steeds niet bevatten. Vooral mijn man gaat er echt aan onderdoor, terwijl hij normaal echt hartstikke nuchter is.

 

Er zijn zoveel vragen en onzekerheden, maar we hebben pas over een paar weken weer een afspraak.

 

Moeilijk dit nieuws en ik hoop dat ik hier dan ook wat steun en antwoorden kan vinden van iedereen die in het zelfde schuitje zit of heeft gezeten.

 

 

 

Liefs sanne

Link to comment
Share on other sites

Hoi Sanne,

 

allereerst natuurlijk welkom en ik hoop dat wij je de steun kunnen geven die je nodig hebt.

 

Wat een rot nieuws hebben jullie gekregen zeg. Het helpt jullie natuurlijk niets maar ook bij ons was/is het zaad niet goed, zeg maar gerust bar en bar slecht. (nog minder goed dan bij jullie, er leeft minder dan 1 % en wat er leeft is half dood en traag). Ondanks dat hebben wij een prachtige dochter gekregen en ik hoop van harte dat jullie dat ook gegund is!

 

Succes met alles (verwerken) en hou ons op de hoogte na jullie volgende afspraak.

 

 

 

Groetjes Sab

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

 

 

Ik weet dat het nu nog moeilijk is en dat er veel mensen ook zwanger zijn geworden met nog slechter nieuws. Het moeilijke is gewoon dat we het echt niet verwacht hadden en dat we door onze gyn heel slecht geinformeerd zijn. Hij zei letterlijk dat hij er niet in gespecialiseerd was en dat we bij vragen maar een andere arts moesten raadplegen. Tja daar hebben we pas over een aantal weken een afspraak mee...

 

Er zijn op dit zoveel vragen en we moeten gewoon even over de eerste schok heenkomen.

 

Dat komt echt wel goed, maar nu voel ik me gewoon even heel erg klote......

 

 

 

Maar we blijven sterk en mijn mannetje en ik gaan er voor!

 

 

 

liefs sanne

Link to comment
Share on other sites

Wij hadden ook niet zulk slecht nieuws verwacht. Wij kregen de uitslag over de telefoon te horen en ik wist niet eens wat icsi was!! Had me werkelijk nog nooit bezig gehouden met vruchtbaarheidsproblemen... Ivf kende ik wel en toen ik vroeg wat het was en ze het ging uitleggen schrok ik me helemaal dood. Ook Sander was er stuk van, en ene hoop schulgevoel zo van: met een andere man bla bla bla bla....is een hele moeilijke periode maar ik vind het dapper van je dat jullie zo positief zijn zeg! Petje af hoor, geloof mij maar, dat gaat je erdoorheen slepen!

Link to comment
Share on other sites

Welkom hier op het forum sanne!

 

Er zijn hier meer meiden die heztzelfde meemaken als jullie.......zelfs meiden die met donor zaad zwanger moeten worden....dus ik hoop dat we je een beetje kunnen helpen!

 

Alvast een dikke knuffel!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Sanne,

 

 

 

Welkom op het forum. Begrijp dat je je nu heel machteloos voelt, ik herken dat wel.....geef de hoop niet op hoor meid! Hier zijn heel wat meiden die via IVF/ ICSI/ donorzaad zijn zwanger geraakt! Vraag maar lekker raak, en lees je wat in over de behandelingen, dan ben je meteen goed voorbereid op je gesprek met de andere gyn, en kan je hem al je vragen stellen!

 

 

 

Groetjes, Sandra

Link to comment
Share on other sites

Sanne, Welkom hier! Helaas weet iedereen hier op het forum wat het is wat jullie moeten meemaken... Ook ik... Ik voel met je mee meid. Het doet pijn... Maar weet dat er een kans is om samen een kindje te krijgen, ook al is het misschien een kleine kans, er is een kans! Houd je daar aan vast! Tegen mijn vriend is altijd gezegd dat hij nooit pappa zou worden, dit hebben de artsen altijd gezegd, en zie: Mede dankzij de ICSI-TESE techniek, ligt er hier nu boven, in haar ledikantje, een prachtige dochter te slapen! We hebben een moeilijke weg moeten doorlopen en veel tegenslagen moeten meemaken, maar ik wil je echt vertellen dat je de hoop niet mag opgeven hoor, blijf moed en hoop houden! Het is zo vervelend dat het altijd zo lang duurt voordat bepaalde onderzoeken gedaan worden, wachten op uitslagen, wachtlijsten etc... Dat wachten wachten en nog eens wachten is moeilijk. Maar ik hoop zo dat jullie geduld ooit beloond mag worden met een mooi kindje!

 

 

 

Bianca

Link to comment
Share on other sites

Hai Sanne,

 

Ook ik wil je allereerst even welkom heten hier.

 

Hopelijk vindt je hier wat antwoorden en de steun die je zo hard nodig hebt.

 

Wat een ontzettend triest bericht voor je.

 

Maar hier ben je aan het goede adres voor wat raad en advies.

 

Kom eerst maar even over de ergste schrik heen, en hopelijk gaan de komende weken voor jou heel snel voorbij, zodat je al je vragen aan de arts kan stellen.

 

Heel veel sterkte en toi toi.

 

Groetjes Liesbeth

 

:good1:

Link to comment
Share on other sites

Hoi Sanne,

 

 

 

Welkom hier.

 

Ik weet zeker dat je veel steun zult vinden op dit forum.

 

 

 

Iedereen hier weet hoe het voelt als je niet zomaar zwanger kan worden.

 

Ik hoop echt dat jullie ver komen met uiteindelijk de bekroning van een mooie baby.

 

Maar die weg zullen jullie zelf moeten bewandelen.....

 

 

 

Sterkte!

 

 

 

Groetjes Laura

Link to comment
Share on other sites

Hoi lieve forum-leden,

 

 

 

Jullie maken mijn dag wel een beetje beter met zoveel lieve berichten. WAt kan een mens dat toch goed doen.

 

Heb vandaag te horen gekregen dat er weer twee bekenden in mijn omgeving zwanger zijn.... Dit blijft toch zo moeilijk. En ze dan blij en lachend feliciteren terwijl je van binnen jezelf zo rot voelt. Je proberen sterk voor te doen, terwijl je dat helemaal niet bent.

 

Maar ja zo zullen we nog vaak geconfreteerd worden met vervelende dingen. En ook hier komen we overheen.......

 

Ooit hoop ik een kindje te kunnen krijgen van mijn man en dan ben ik dit hopelijk ook allemaal vergeten.

 

 

 

Dank jullie wel voor Jullie steun!

 

 

 

Liefs sanne

Link to comment
Share on other sites

Vergeten zal je het dan misschien niet... Maar je weet dat het dan wel anders is geworden.

 

En tja... heel herkenbaar... Al die mensen om je heen die zwanger worden. Sommige kunnen dan ook nog zo mooi zeggen: k was eerder zwanger dan dat we eigenlijk gedacht hadden! Dan denk ik altijd: je mag je handen dicht knijpen!

 

Dat is het lekkere van hier... iedereen weet dat het niet zo vanzelfsprekend is dat je misschien een kindje krijgt. Iedereen kent dezelfde pijn en het zelfde verdriet. Dus als je weer eens wilt galspugen.. dan kan dat hier.

 

 

 

Groetjesssssssss

Link to comment
Share on other sites

Sanne,

 

 

 

'Welkom' hier, ik geloof dat alle dames voor mij al genoeg gezegd hebben. Het is verschrikkelijk als je dat nieuws krijgt maar bedenk wel dat 2% meer is dan helemaal niets dat wij hadden.

 

 

 

Wij kwamen zelfs niet in aanmerking voor de tese/mesa en zijn het donortraject ingegaan, en momenteel ben ik 4,5 week zwanger.

 

 

 

Geef de moed niet op, blijf praten en lezen. Er kan meer dan je denkt!

Link to comment
Share on other sites

hoi sanne, ja wat is dat moeilijk he. soms wist ik het gewoon van te voren en ja hoor. ik kreeg er een eng zesde zintuig voor, bah.

 

nu nog steeds wachten, dat is ook ellendig zeg!

 

ik hoop dat jullie met de uitslag icsi kunnen doen, dat is nu de beste optie voor zover ik begrijp?

 

sterkte!

 

lis

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use