Ga naar inhoud

UZ Gent - IVF


Aanbevolen Berichten

  • 5 weken later...
  • Reacties 51
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Hallo allemaal,

Ik ben Door (42) en heb inmiddels 8 ivf/icsi-pogingen achter de rug in NL en DD. We hebben maandag een afspraak bij prof. De Sutter. Iemand nog tips?

 

Sammy, hoe is het bij jullie verder gegaan? Zijn jullie al begonnen met een volgende poging?

Groeten,

Door

Geplaatst

Hoi RabaOok ik wil me oriënteren, bloempje80, kinderwens sinds 2007. willen overtappen op 1 van de drie welke je net noemt, vandaag is mijn 2e IVF mislukt. We hebben geen idee waarom het niet wil lukken, het wil gewoon niet plakken. Kun je joue ervaringen, bevindingen met mij delen. We willen zsm doorstarten met onze laatste vergoedde poging. Kunnen ze in België net zoveel als in Düsseldorf? Wij zitten nu bij kliniek Geertgen.QUOTE=Raba;460910]Wij zijn ons aan het orienteren waar doen we poging 3 düsseldorf brussel of gent. Intake in dd en brussel al gepland. Maar wil ook in gent kijken maar kost ook geld. En aangezien we alles zelf moeten betalen weet ik even niet wat te doen?

Geplaatst

Hi door, ik zie dat je van DD naar Gent gaat. Wij zijn ons aan het oriënteren vandaag 2 IVF mislukt. Jet wil gewoon niet innestelen. Klopt het dat er in Gent een specialist hiervoor zit?

Hallo allemaal,Ik ben Door (42) en heb inmiddels 8 ivf/icsi-pogingen achter de rug in NL en DD. We hebben maandag een afspraak bij prof. De Sutter. Iemand nog tips?Sammy, hoe is het bij jullie verder gegaan? Zijn jullie al begonnen met een volgende poging?Groeten,Door
Geplaatst

Hey Meiden,

 

Ook wij gaan over naar Gent omdat z eons in Ned niet kunnen helpen, maar wij hebben alle 3 icsi nog tegoed moet ik daar dan wel aale gewoon zelf betalen of wordt het wel vergoed door de verzekering.

Geplaatst

Moedeloos je pogingen worden vergoed. Ligt aan je verzekering de hoogte van het vergoede bedrag. Wel toestemming aanvragen is verstandig. Bij CZ hebben wij altijd alle kosten vergoed gekregen en nooit zelf iets hoeven betalen.

 

Succes!!

Geplaatst
Hi door, ik zie dat je van DD naar Gent gaat. Wij zijn ons aan het oriënteren vandaag 2 IVF mislukt. Jet wil gewoon niet innestelen. Klopt het dat er in Gent een specialist hiervoor zit?

 

Hoi Bloempje,

 

Wij hebben volgende week , na een lange periode van rust, intake in Gent bij prof De Sutter. Ook onze laatste vergoede poging.

Bij ons wil het innestellen ook niet lukken. Mogelijk wordt het elke keer afgestoten door mijn eigen afweersysteem.

Ik heb ergens gelezen dat daar prednison wordt voorgeschreven als je eigen afweersysteem zo reageert. Mijn kat heeft ook een auto-immuumafwijking en krijgt ook prednoral van de dierenarts! Assisted-hatching behoort ook tot de mogelijkheden in Gent.

In mijn nederlandse ziekenhuis werd helemaal niks onderzocht: je hebt gewoon pech en bent oud(38 ten tijde van de eerste behandelingen)...klaar. Daar baalde ik stevig van, omdat ik zelf het idee heb dat er meer aan de hand is (intuitie zeg maar).

In ieder geval veel succes met het maken van een keus.

 

 

 

Door, ik ben benieuwd hoe jouw gesprek is verlopen. Ik ben inmiddels ook al 40, dus de leeftijd speelt ook bij mij een rol.

Geplaatst
Dank je witje, heb ik nog een vraag ik heb gister gent een mail gestuurt, maar hoe snel mailen ze terug zit met spanning te wachten. Dank je

 

Moedeloos, ik heb in juli gemailt en dezelfde dag nog bericht terug gekregen. ik hoop dat je vandaag bericht krijgt.Bel je verzekering om te vragen hoe het met de vergoeding zit. Dat heb ik ook gedaan en ik krijg de laatste poging in Gent vergoed. (wel tot een bepaald bedrag, wat voor iedereen gelijk is)

Geplaatst

Yes heb een afapraak staan op 30 november. Nu nog een afspraak in amsterdam om even alles netjes af tesluiten met hun. Moet ik trouwens ook mijn dossier mee krijgen dan.

 

@ ellie, wanneer kunnen jullie beginnen dan.

Het wordt wel veel op en neer reizen het is 3 uur rijden voor mij, maar voor mijn droom heb ik alles over.

Geplaatst

Moedeloos zie dat je al antwoord hebt gekregen. Wij hebben nooit mailcontact gehad dus had het antwoord niet geweten. Spannend de 30e november je afspraak!! Succes!!

Geplaatst
Yes heb een afapraak staan op 30 november. Nu nog een afspraak in amsterdam om even alles netjes af tesluiten met hun. Moet ik trouwens ook mijn dossier mee krijgen dan.

 

@ ellie, wanneer kunnen jullie beginnen dan.

Het wordt wel veel op en neer reizen het is 3 uur rijden voor mij, maar voor mijn droom heb ik alles over.

 

Mooi zo Moedeloos!

Wij hebben een afspraak op 11 oktober, maar ik weet verder nog helemaal niks, dus wanneer we kunnen beginnen?

Alvast veel succes!

Geplaatst

dag dames,

 

ik zit ook te denken om over te stappen naar Gent.Ik heb geen vertrouwen meer in de nl zkh. ik was na 7 jaar spontaan zwanger geraakt,maar helaas ging het bij 16 weken mis. volgens het ziekenhuis niks aan de hand gewoon pech gehad. ik heb gevraagd om verschillende onderzoeken zoals stollingsonderzoek etc.

de gyn. wilde daar geen gehoor aan geven omdat het niet van toepassing is op mij. we waren immers onverklaarbaar onvruchtbaar. we hebben bij beide ivf pogingen altijd top embroys gehad. Geen een die blijft plakken. Dus nu heb ik zo iets van dezelfde pogingen bij het zelfde ivf taem heeft voor mij geen zin meer!!!

 

p.s. als ik een second opinion in Gent aanvraag moet ik zelf betalen of niet? moet de onderzoeken daar opnieuw ondergaan of vragen ze alleen mijn dossier? Ben bij cz verzekert.

Geplaatst

girl volgens mij hoef je niet onder het mom van second opinion naar Gent. Als je daar heen gaat is het denk wel handig om copie van je dossier mee te nemen, en er zullen onderzoeken opnieuw moeten.

Je kan CZ vragen hoe het zit met overstappen maar België en vragen hoe het zit met vergoeding en/of zelf betalen voorschieten.

 

Succes!!

Geplaatst

@girl, oh wat erg een miskraam en ook nog na 16 weken sterkte ermee.

Wij stappen ook over naar Gent we worden in NL van het kaste naar de muur gestuurd.

We lopen al 4 jaar aan het ziekenhuis en zijn nog geen stap verder.

 

Suc6 met je keuze

Geplaatst

Hoi meiden,

Ellie, ik zie dat je vandaag een afspraak hebt in Gent. Ik hoop dat het een positief begin is.

Ik ga ook in Gent starten met IVF. De komende menstruatie, waarschijnlijk eind oktober, start de behandeling eerst met twee weken pilgebruik.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het voor het eerst echt erg somber inzie. Ik wil zeker doorgaan maar de kans is zo klein dat het lukt... Ik weet dat we hier allemaal mee te maken hebben en ik wil graag positief blijven. Maar het valt me ontzettend zwaar.

In mijn omgeving denkt men dat het in de rustperioden gewoon goed gaat met me maar helaas is dat juist niet zo. Ik merk dat mijn zussen en vriendinnen niet begrijpen hoe zwaar dit is en dat maakt het proces nog zwaarder. Mijn jongere zusje (zelf hoog zwanger) met wie ik een goede band dacht te hebben, zegt dingen als: 'Kinderen zijn ook geen garantie op geluk' en veel meer dooddoeners die ontzettend kwetsen.

Dat een vervroegde overgang mij onzeker en bang maakt, daar wordt eigenlijk amper naar geluisterd, hoe goed mensen het ook bedoelen.

Hoe gaan jullie hiermee om? Ik merk dat ik me steeds meer afzonder van de omgeving, deels omdat ik vaak te moe ben of te ziek. Maar ook omdat ik het niet meer aan kan om steeds teleurgesteld te worden.

Ik voel me er erg alleen in. Ik was altijd iemand die graag veel mensen om zich heen had. Dat wordt steeds minder het geval. Ik luister nog steeds graag naar verhalen van anderen maar omgekeerd lukt het niet echt uit te leggen hoe ik me voel. Ik ben bang dat mensen het afdoen als 'erg gevoelig', 'kan de situatie niet aan'. Terwijl ik het tot nu toe eigenlijk goed doe vind ik zelf.

Als ik van anderen weleens hoor hoe druk ze zich maken over het bloedprikken (omdat ze zwanger zijn bijvoorbeeld), dan luister ik daar ook naar maar het wordt wel steeds moeilijker dan niet te denken: ze moesten eens weten wat je doormaakt in dit proces!!

Ik maak me op het moment veel zorgen en weet niet hoe dit goed kan komen. Ik ben blij met de poging in Gent maar ik geloof er steeds minder in. En dat wil ik niet: ik wil er vol voor gaan!!

Ik hoop dat jullie tips hebben voor omgang met omgeving en om weer wat moed te krijgen.

Succes allemaal!

Geplaatst

Sunlight wat vervelend zeg dat je je zo rot voelt.

We kennen idd allemaal het gevoel van teleurstelling en de pijn. Helaas begrijpt een buitenstaander dat niet.

Heb je wel eens geprobeerd te zeggen dat bepaalde opmerkingen pijnlijk zijn?? Bv tegen je zusje. Ze kan niet weten hoe zwaar het voor je is, maar je kunt het wel zeggen. Hopelijk wil ze luisteren.

Je kan ook in Gent een gesprek met de psych aanvragen, die is verbonden aan die afdeling en een verademing als je er geweest bent. Althans voor mij was dat zo.

Het feit dat je je gevoelens uit kan spreken geeft vaak al heel veel lucht en ik vond het ook fijn om te horen dat het normaal is wat wij als ivf-ers soms voelen. Ik dacht vaak als ik een zwangere zag lopen "trut" en dan zeg ik het nu nog netjes. Dat is normaal, omdat je het zelf ook zo graag wilt.

 

Ik zie dat je hier op het forum ook vrij "nieuw" bent dus gooi hier ook je gevoel en onmacht maar op tafel!! Wij begrijpen je wel.

 

Hoe klein de kans ook is voor jullie op slagen, ze helpen je niet als ze er geen kans in zien!! Kom op meis, je kan het. Probeer je vechtlust te vinden en als je je rot voelt als mensen vragen hoe het met je gaat gewoon eens zeggen dat je je rot voelt. Je hoeft de schijn niet op te houden. Jij bent ook belangrijk, je mag er ook zijn. En wat jullie nu meemaken is niet niks, laat anderen maar een beetje rekening met jullie houden!!

 

Ik wens jullie heel veel succes!! Met hopelijk een wonder voor jullie zelf.....

Geplaatst
Hoi meiden,

Ellie, ik zie dat je vandaag een afspraak hebt in Gent. Ik hoop dat het een positief begin is.

Ik ga ook in Gent starten met IVF. De komende menstruatie, waarschijnlijk eind oktober, start de behandeling eerst met twee weken pilgebruik.

Ik moet wel eerlijk zeggen dat ik het voor het eerst echt erg somber inzie. Ik wil zeker doorgaan maar de kans is zo klein dat het lukt... Ik weet dat we hier allemaal mee te maken hebben en ik wil graag positief blijven. Maar het valt me ontzettend zwaar.

In mijn omgeving denkt men dat het in de rustperioden gewoon goed gaat met me maar helaas is dat juist niet zo. Ik merk dat mijn zussen en vriendinnen niet begrijpen hoe zwaar dit is en dat maakt het proces nog zwaarder. Mijn jongere zusje (zelf hoog zwanger) met wie ik een goede band dacht te hebben, zegt dingen als: 'Kinderen zijn ook geen garantie op geluk' en veel meer dooddoeners die ontzettend kwetsen.

Dat een vervroegde overgang mij onzeker en bang maakt, daar wordt eigenlijk amper naar geluisterd, hoe goed mensen het ook bedoelen.

Hoe gaan jullie hiermee om? Ik merk dat ik me steeds meer afzonder van de omgeving, deels omdat ik vaak te moe ben of te ziek. Maar ook omdat ik het niet meer aan kan om steeds teleurgesteld te worden.

Ik voel me er erg alleen in. Ik was altijd iemand die graag veel mensen om zich heen had. Dat wordt steeds minder het geval. Ik luister nog steeds graag naar verhalen van anderen maar omgekeerd lukt het niet echt uit te leggen hoe ik me voel. Ik ben bang dat mensen het afdoen als 'erg gevoelig', 'kan de situatie niet aan'. Terwijl ik het tot nu toe eigenlijk goed doe vind ik zelf.

Als ik van anderen weleens hoor hoe druk ze zich maken over het bloedprikken (omdat ze zwanger zijn bijvoorbeeld), dan luister ik daar ook naar maar het wordt wel steeds moeilijker dan niet te denken: ze moesten eens weten wat je doormaakt in dit proces!!

Ik maak me op het moment veel zorgen en weet niet hoe dit goed kan komen. Ik ben blij met de poging in Gent maar ik geloof er steeds minder in. En dat wil ik niet: ik wil er vol voor gaan!!

Ik hoop dat jullie tips hebben voor omgang met omgeving en om weer wat moed te krijgen.

Succes allemaal!

 

 

Lieve Sunlight,

 

Ben net een half uur terug uit Gent, maar eerst een reactie op jouw verhaal. Ik ken deze rotgevoelens ook zoals zovelen hier. Mensen weten inderdaad niet wat je doormaakt. Probeer je verhaal te richten naar iemand die naar je luistert (in mijn geval mijn schoonmoeder) en meeleeft. (Ook al begrijpen ze niet wat je doormaakt.) Tegen mensen die duidelijk hun onbegrip laten blijken niet teveel meer zeggen.

 

Wat mij ook enorm heeft geholpen is een gesprek met de psychologisch ondersteuner voor ivf in het ziekenhuis. Dat kan ik je, net als Witje, echt aanraden. Je hoeft nl. niet groot te houden was de boodschap. Ja, ook ik dacht en denk vaak dat mensen me wel flauw zullen vinden of een zeurpiet als ik weer eens heel moe ben (juist ook in de rustperiodes!). Het is gewoon heel zwaar wat je doormaakt geestelijk en lichamelijk! Het gaat wel om een levensvraag/behoefte die wel of niet beantwoord gaat worden. Denk aan jezelf. Dat mag!

Ik ben ook bekend met me terug trekken en dingen uit de weg gaan. Dat mag ook in ons geval! Die mensen en gezelligheid komt wel weer, maar nu even niet. Je hebt andere dingen aan je hoofd.

ik heb dat gesprek overigens aangevraagd toen ik het ook even niet meer zag zitten en ervan baalde dat ik er niet meer in geloofde. Vraag zo'n gesprek aan!

Goed dat je je gevoelens er hier uitgooit!

Ik hoop echt voor je dat de ivf in Gent iets gaat opleveren. Ze moeten nog kansen zien, anders beginnen ze niet aan een behandeling.

 

 

Mijn bezoek aan Gent had toch wel een beetje een bizarre uitkomst, maar bevestigde mijn gevoelens die ik had bij mijn Nederlandse behandelaar.

Het komt erop neer dat ivf misschien zelfs niet nodig zou zijn (geweest) voor ons?!?! Omdat ik twee keer spontaan zwanger ben geweest ligt de oorzaak misschien in de chromosomen of immuunsysteem en dat wordt nu onderzocht. Er zijn 14 buisjes bloed afgenomen vanmorgen. Eindelijk, want daar zat ik zelf steeds aan te denken, maar daar werd in Nederland niks mee gedaan. Ook gaan ze in de baarmoeder kijken, wat nog niet gedaan was. Natuurlijk heb ik mijn leeftijd tegen(40) en ben ik ook nog eens een low-responder waar de professor me op wees, dus wonderen kunnen er niet verricht worden. Iui is misschien een veel betere behandeling voor ons. We gingen in ieder geval met het gevoel naar huis dat er met je wordt meegedacht en dat geeft weer een beetje hoop.

Geplaatst

Lieve Ellie,

 

Ontzettend bedankt voor je uitgebreide antwoord.

Wat goed dat jullie naar Gent zijn gegaan. Inderdaad een heel andere wending voor jullie. Wat vaak gezegd wordt is waarschijnlijk echt waar, in Belgie (en Duitsland) wordt vaak verder gezocht dan in Nederland. Goed dat ze die onderzoeken doen. Ik heb zelf ook het idee dat er echt wordt meegedacht in Gent, de aanpak en benadering is anders. Wonderen kunnen inderdaad niet worden verricht maar het probleem van allerlei kanten benaderen scheelt een hoop, ook in de beleving.

Dank voor je reactie. Ik heb er veel aan en voel me in ieder geval gesteund.

Hoe lang duurt het voordat jullie een uitslag van het bloed ontvangen?

Fijne avond.

Geplaatst

Ellie 14 buisjes bloed, jeetje je wordt echt door de mangel gehaald. Hopelijk komt er iets uit waar ze wat mee kunnen. Ik heb nooit geen vergelijking met nld ziekenhuizen kunnen maken, omdat wij gelijk naar Gent doorgestuurd zijn. Maar hoe vaak hoor je idd niet dat er in nld niet meegedacht wordt, niet geluisterd en zeker geen vervolgonderzoek. Terwijl er best dingen uit kunnen komen waar wat aan gedaan kan worden. Moeten jullie lang op de uitslag wachten??

 

Wat fijn te lezen dat jij ook zo'n baat hebt gehad met de psych die aan de ivf afdeling gekoppeld is.

Geplaatst

Fijn sunlight, dat we je een beetje moed in kunnen praten ...eehhh...mailen. Zo af en toe ben ik op het forum, maar mijn aandacht werd natuurlijk hiernaartoe getrokken omdat we naar Gent gingen deze week. Die meelevende boodschappen van de ervaringsdeskundigen hier zijn erg fijn. Gaan ze bij jullie iets anders doen t.o.v. de ivfpogingen in Nederland? Begrijp ik uit jouw handtekening dat ze je in Nederland niet meer willen helpen?

 

We hebben pas begin in januari weer een afspraak in Gent, want het duurt zeker twee maanden voor alle bloeduitslagen er zijn. En over een maand krijg ik een hysteroscopie. Tsja tijd is ook voor mij kostbaar, maar ze zijn 'ermee' bezig dat geeft een beter gevoel.

 

Leuk Sandra om een succeshandtekening te lezen! Beetje laat, maar alsnog gefeliciteerd!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden