Het keuzemoment voor adoptie

[Maartje]

Lieve meiden,

 

Binnenkort hebben wij de laatste bijeenkomst van de voorlichtingscursus. En moeten (mogen) we dus een keuze gaan maken voor doorgaan met het proces.

Wij hebben niet per se de mm al afgesloten, nog behandelingen doen zou absoluut niet naïef zijn. Maar de wens voor een kindje heeft inmiddels een nieuwe vorm erbij gekregen. Een kindje van ons samen, daar begon het mee. Nu door de cursus zien we een adoptiekindje ook als vervulling van de wens om te zorgen, lief te hebben, voor te leven, invulling te geven aan ons leven. Dus aan de ene kant voelt het rijk dat die optie in ons hart gekomen is. Maar aan de andere kant: kunnen we die kansen met ivf wel laten liggen? Wanneer sluit je die mogelijkheid af? Sluit je dat ooit af? Wanneer of hoe hak je een knoop door?

 

Ik ben benieuwd hoe jullie keuzeprocessen zijn verlopen? Ik vertrouw er absoluut op dat wij er uit gaan komen en dat we dan achter onze keuze staan. Maar ik ken ook de verhalen van stoppen, aanmelden voor adoptie, toch weer doorgaan. Ik ben heel benieuwd welke dingen daar bij komen kijken, hoe jullie er mee omgaan/omgingen.

 

groetjes, Maartje

[ivfsh]

Hoi Maartje,

 

Ik herken je verhaal heel goed. Ik weet alleen niet exact warde regelgeving is in Nederland, omdat wij in het buitenland wonen. Onze grote droom is een 'gemengd' gezin te krijgen. Met een biologisch en een adoptiekindje. Wij hebben nu het grote geluk dat ik alweer 29 weken zwanger ben, de adoptie staat daarmee on hold op dit moment. We hopen dat we als 'catootje' (onze werknaam voor het kindje in mijn buik) 1,5 of 2 is, we een kindje kunnen adopteren. Adopteren is voor ons dus geen 'plan B', maar wilden we hoe dan ook graag, los van of icsi zou lukken of niet.

Juist omdat we in het buitenland wonen is het wel allemaal wat lastiger met regelgeving (als je niet in NL woont, mag je ook niet in Nederland de adoptieprocedure opstarten). Dus we hopen dat er qua regelgeving de komende jaren niets veranderd en we het allemaal voor elkaar gaan krijgen.

 

Een lang verhaal, dat maar deels antwoord geeft op jouw vraag :-)

 

Je belangrijkste vraag was: welke keuzes heb je gemaakt. Voor ons was dat dus eigenlijk 'simpel': we willen het dolgraag beide en hebben dus beide processen doorgezet.

 

Veel succes! Ik hoop dat jullie dromen uit zullen komen!

[Miepie80]

Fijn dat je ook na de cursus nog zo positief tegenover adoptie staat, Maartje! Hier hetzelfde.

Bij ons lag het iets anders: bij aanmelding/aanvraag bka moest ik nog beginnen met de eerste ICSI. We dachten dat we binnen de anderhalf jaar wachttijd die toen voor de via stond wel drie behandelingen gehad zouden hebben - dus zouden weten of het gelukt was of niet.

Uiteindelijk konden we al na een jaar de cursus doen, ik zat toen net midden in de miskraam van de tweede tp uit de eerste ICSI.

 

Toen we de oproep voor de gesprekken met de Raad binnenkregen hebben we uitstel gevraagd - ik stond toen op de wachtlijst voor de 2e ICSI. Die wilden we in elk geval wel nog doen - we zeiden toen wel tegen elkaar dat als die weer zo heftig zou zijn als de eerste (niet de behandeling, maar twee keer zwanger, twee keer miskraam), we door zouden gaan met de adoptieprocedure. Zover is het bij ons niet gekomen, tweede tp uit deze poging was ik weer zwanger....

 

Wij hebben zeker wel overwogen de behandelingen dan evt te verzwijgen, wisten dat twee uit onze via groep dat ook deden....maar dat voelde voor ons niet goed, en we hadden het ICSI-verhaal nog niet afgesloten. Dus vandaar het uitstel. Komende winter verloopt alles, raar idee.

 

Succes met het maken van deze moeilijke beslissing!

 

Ivfsh, waar woon je? Is het daar zoveel makkelijker te adopteren dan hier (hier ben je toch al snel een jaar of 5-7 verder)? Ben wel heel benieuwd hoe het nou in andere landen gaat...

[wannabemom]

Wij hebben tegelijk met het aanmeldformulier voor IVf de aanvraag voor adoptie op de bus gedaan. Ook een beetje met het idee dat we dan in 1-1,5 jaar tijd dus wrs. wel 3 ivf-behandelingen gehad zouden hebben.

Alleen ging die 1,5 jaar IVF toch iets langzamer; er kwamen 2 zwangerschappen en 2 miskramen tussendoor. Tijdens de VIA-cursus hebben we de 2e poging iVF gedaan(lekker druk dat wel...). Daarna wilden we toch nog graag de 3e poging doen. Ikzelf wou best doorgaan(ook al mocht het niet..), maar mijn man had zoiets van we gaan toch even uitstel aanvragen.

 

De dag dat we hoorden dat de cryoos van de laatste poging het niet gehaald hadden heb ik ook meteen de adoptie-procedure weer opgestart. Aan de ene kant natuurlijk veel verdriet, maar ook fijn dat we nu 100% voor adoptie gaan. Nu is het alleen weer zo lang wachten en wachten. Op 9 augustus al de medische keuring gehad (die natuurlijk al op 10-8 bij de raad lag) maar we moeten nog steeds een telefoontje voor de gesprekken met de raad krijgen. 4 weken geleden lag ons dossier wel boven op......

Een gemengd gezin zou ons ook wel mooi lijken (alleen zal dat niet meer lukken), maar het lijkt me ook wel lastig hoor met al die regeltjes. Want wacht je dan weer met zwanger worden van je 2e tot de procedure van je adoptie-kindje afgerond is??? Want dan kan je zo weer een paar jaartjes verder zijn en het leeftijdsverschil weer groter zijn. En voor veel dames gaat ook vaak de biologische klok verder met tikken.

 

Voor onszelf vind ik het wel fijn dat we op het moment van de gesprekken met de raad niet meer in de MMM zitten. Ik ben zelf erg slecht in liegen en ben graag

open over alles. En zeker bij zoiets belangrijks als het mogen krijgen van een kindje vind ik dat belangrijk.

[Marli01]

Ook wij zijn gestopt met behandeling vóór de raadsgesprekken. Ik weet dat heel veel stellen gewoon doorgaan, maar ook voor mij geldt dat ik niet kan en wil liegen. Bovendien zou ik dan nog zenuwachtiger geweest zijn voor de gesprekken, haha. Het voelde voor ons gewoon beter om eerlijk te zijn. Al hadden we misschien nog best een ICSI-poging kunnen doen.

Nu ligt ons dossier al 14 maanden in het buitenland en wachten we geduldig af. Nou ja, geduldig.....

 

Fijne zondag nog!

[Raba]

Wij hebben gisteren de punctie voor icsi vier gehad. In november begint de via cursus voor ons. Misschien ben ik dan wel zwanger. We willen graag een kind adoptie is best duur. Hierdoor twijfel ik het meeste. Gaan we dat wel kunnen betalen. Zo oneerlijk. Hoop zo dat we zwanger worden.

 

Snap je twijfels heel goed.

[Marli01]

Hoi Raba, succes met deze 4e ICSI!!

Ik duim voor je dat je van deze poging zwanger raakt.

En ja, adoptie is duur.....

 

Groetjes

[Maartje]

Dank jullie wel voor jullie reacties. Zo blijkt nog maar meer hoeveel zaken er bij komen kijken. De regeltjes, gevoelens, onvoorziene omstandigheden.

IVFSH, fantastisch dat je al 30 weken zwanger bent. Ik moet zeggen dat adoptie voor ons wel plan B is, maar dat daar ook heel veel onbekendheid bij zat. Dat we nu veel beter weten waar het over gaat maakt dus nu ook dat ‘switchen’ niet zo makkelijk gaat. Nu adoptie ons ook een mooie weg lijkt komt biologisch kindje toch in een ander licht. De onzekerheid van de behandelingen tegenover de ‘zekerheid’ van adoptie. En tegelijkertijd zijn er kansen die je mag aanpakken, negeren is nu misschien makkelijk(er), maar heb ik dan niet over een paar jaar spijt? Gaaf dat jullie voor een combi-gezin willen gaan. Ik ken de regels rondom in het buitenland wonen niet. Zijn jullie ooit van plan naar NL terug te gaan? Of is adoptie in jullie land (klopt het dat het Ierland is, kan me vaag herinneren?) ook mogelijk?

 

Miepie, was het bij jullie ook zo dat uitstel alleen maar met 1 jaar kan, en niet korter? Ik begreep wel dat wij pas in januari voor de raadsgesprekken uitgenodigd gaan worden, dus in die zin levert dat alvast twee maanden ruimte op gelukkig. Als we hetzelfde ‘recept’ aanhouden zouden we snel moeten kunnen beginnen. Dat verzwijgen is dus ook wel een puntje. Ik vermoed dat mijn man er niet achter staat, maar tegelijkertijd zijn we samen in de afgelopen twee jaar al echt verder gekomen in het verwerkingsproces. Zeker met adoptie als mooie andere weg kan ik mij niet voorstellen dat een mislukte behandeling dezelfde overweldigende teleurstelling oplevert als twee jaar geleden. Dus herpakken (klinkt makkelijker dan het is, maar toch) zal geen jaar hoeven duren. Ik vind dus dat de reden van de raad dat je er 100% voor moet kunnen gaan niet helemaal op gaat. Komt dat overeen met jouw gevoel destijds? Ontzettend bijzonder hoe jullie pad gelopen is zeg, een drieling… wow! Hopelijk gaat het goed en zijn jullie driedubbel aan het genieten!

 

Heftig Wannabemom, behandelingen met cursus combineren. Of voelde dat juist goed? Ik kan me dat uiteindelijke positieve gevoel van 100% ervoor gaan dus ook wel voorstellen, ergens kijk ik daar ook naar uit. Gelukkig speelt leeftijd bij ons nog geen dwingende rol, maar de jaren die in het teken staan van de kinderwens nemen natuurlijk aardig toe ondertussen. Wanneer hebben jullie de cursus afgerond? Hoe lang duurde het toen voordat je de medische keuring moest regelen)? En begrijp ik het goed dat er dan nu al zo’n 3 maanden verstreken zijn sinds dat opsturen? Pfoe, echt lang hoor. Dat het matchen tijd kost snap ik nog wel, maar zoiets als dit… Ze weten al een jaar dat je de cursus afgerond gaat hebben… Nou ja, zo simpel is het vast allemaal niet, maar toch ;-) Heel veel succes en geduld gewenst, ik blijf je volgen!

 

Wow Marli, al 14 maanden aan het wachten! Dan kan je dus elk moment gebeld worden en tegelijkertijd kan dat al zo lang en is het niet gebeurd. Maar het komt hoe dan ook, wat ongelooflijk spannend! In welk land ligt jullie dossier? Wat heeft bij jullie de doorslag gegeven om geen behandelingen meer te doen en voor adoptie te gaan? Ook jij heel veel geduld gewenst… Kan het binnen een paar weken na het telefoontje rond zijn of moeten jullie in twee fases (kennismaking en half jaar later ophalen bijv.)?

 

Raba, zit je nog in je wachtweken? Heel, heel veel succes gewenst! Geld speelt zeker een rol. De vierde behandeling gaat simpelweg van het adoptiebudget af. In dat opzicht is een jaar uitstel dan weer niet zo gek, nog even doorsparen. Overigens hoorde ik gister ook over een stel dat beide opties niet kan betalen. Wij hebben het geld nog helemaal niet bij elkaar, maar dat gaat ons zeker lukken. Het lijkt mij verschrikkelijk als geld je keuze moet bepalen, bah. Nogmaals toitoitoi!

 

Zo, wat een lap tekst. Ik ben niet zo goed in korte stukjes geloof ik ;-)

Nogmaals heel erg bedankt voor jullie reacties, ik zal jullie op de hoogte houden!

[ivfsh]

Hi meiden,

 

Interessant om al jullie verhalen te lezen! Wij zouden inderdaad ook in ierland kunnen adopteren (waar we nu wonen), maar dat is een heel lang proces omdat je eerst een jaar in ierlan moet wonen voordat je aan de hele procedure mag beginnen. Wij hebben de procedure in China opgestart, daar woonden we voorheen. Als je in china woont ten tijde van de aanvraagprocedures en ten tijde van de daadwerkelijke adoptie, dan staat de Nederlandse overheid de adoptie toe (dus zonder dat je in NL cursussen hebt gedaan en raadsgesprekken hebt gevoerd ed. Ook de Chinese overheid werkt hieraan mee. Wij zullen dus op termijn weer naar China verhuizen (voor korte of lange tijd) om daar te kunnen adopteren.

Er zitten ook wel heel wat haken en ogen (het gaat sneller, maar het is wel veel rompslomp, je hebt met regelgeving van twee overheden te maken) aan om op die manier te adopteren, maar voor ons was het de beste manier. We vinden het sowieso waardevol dat we het land waar ons toekomstige adoptiekindje vandaan komt, redelijk goed kennen.

Overigens als we niet in het buitenland Hadden gewoond dan hadden we opengestaan voor adoptie uit elk land en dan verdiep je je daar vanzelfsprekend in.

 

Wat ik prettig vond in China, is dat we daar open konden zijn over ons wens om een gezin te vormen met zowel een biologisch als een adoptiekindje. Dat was voor de procedure daar geen enkel probleem. Er zijn wel wat voorwaarden, de belangrijkste is dat er minsten 1 jaar leeftijdsverschil moet zijn tussen de verschillende kinderen, maar dat vonden wij zeer begrijpelijk. 'normaal' zit er ook

Minstens een jaar tot anderhalf jaar verschil tussen broertjes en zusjes. Drielingen daargelaten, haha.

 

Meiden, ik wens jullie allemaal heel veel succes toe! Leuk om op de hoogte te blijven!!

[Marli01]

Maartje, ons dossier ligt in Bulgarije. Wij verwachten eind 2012 of in 2013 een voorstel te ontvangen. Maar ja, zekerheid heb je in adoptieland nooit. Het is een heel onzeker traject, waarbij je (helaas) geen garantie hebt op een happy end.

Het kan zijn dat je al jaren op een wachtlijst voor een bepaald land staat. Ineens wordt besloten dat er geen adopties meer (mogen) gebeuren uit dat land. Dus dan moet je overstappen naar een ander land en kom je daar opnieuw op een wachtlijst. Die voorbeelden kennen we helaas. Het wrange is ook nog dat je het geld dat je al betaald hebt voor het eerste land, nooit terug ontvangt.

Ik ben dus heel voorzichtig, dit om mezelf in bescherming te nemen. Wij hebben daarom ook nog geen kinderkamer ofzo. Dat kan altijd nog.

 

Tijdens de raadsgesprekken wordt specifiek gevraagd naar de IVF/ICSI-behandelingen. Wanneer je daarmee gestopt bent enz. Wij vonden het fijn dat we gewoon eerlijk konden zijn en konden zeggen dat we gestopt waren. Maar iedereen moet uiteraard voor zichzelf besluiten of hij/zij daarover liegt. Liegen voelde voor ons in zo'n belangrijk proces gewoon niet goed.

 

Raba, hoe voel je je? Wanneer mag je testen?

[Raba]

Marli Ik voel me jeetje ik heb geen idee. Durf niet te hopen maar tegelijkertijd hoop ik het zo.8-11 td.

[Marli01]

Spannend Raba. Ik duim voor je.

[Maartje]

Echt veel onzekerheden Marli, enorm spannend. Waar baseer je op dat je eind 2012 verwacht een voorstel te krijgen? Ervaringen van anderen? Zo'n switch te moeten maken lijkt mij verschrikkelijk, brrr, maar niet aan denken.

Bijzonder IVFSH dat jullie dan in China gaan wonen. Gelden er dan nog andere voorwaarden dan bij adoptie vanuit NL? Uit m'n hoofd is uit China bijv. alleen special need mogelijk en gaat het meestal om jongetjes.

En liegen in zo'n gesprek, nee, dat zou ik ook niet kunnen. En echt behandeling en gesprekken tegelijk lijkt mij erg lastig. Maar het bijv. net afgerond hebben vind ik wel heel wat anders. De raad vindt dat het een jaar geleden moet zijn, maar als het dan bij ons twee jaar geleden is en we kiezen dan nog 1 keer voor een 4e ronde, die dan in de maanden voor de gesprekken plaatsvindt, dan vind ik het anders. Maar ja... dat vind ik... Dat is zo'n beetje het dilemma en dan is altijd de vraag: speel je open kaart en leg je dit van tevoren voor of neem je het risico en ga je ervan uit dat je het goed kunt uitleggen en ze er mee instemmen...

[ivfsh]

Hi Marli,

 

Ik denk dat er wel een aantal andere 'regels' gelden. Het zijn sowieso bijna alleen maar meisjes die je uit China kunt adopteren. Dit vanwege de 1 kind politiek... Wij hoeven niet perse een kindje met special Breda te adopteren, maar dat heeft weer te maken met regelgeving vanuit china. Chinese overheid geeft er uiteraard de voorkeur aan om Chinese kindjes te laten adopteren door Chinese ouders. Vervolgens geven ze de voorkeur aan buitenlanders die minstens twee jaar in China hebben gewoond (zoals wij), daarna mensen van Chinese afkomst die nooit in China hebben gewoond en vervolgens pas de grote groep van buitenlanders die nooit in China hebben gewoond. Volg je het nog? Haha.

Wij hoeven dus niet een kind met special needs te adopteren en voor ons eerste adoptiekindje hebben wr na overleg met de maatschappelijk werkster gekozen voor een kindje zonder special needs. Bij een tweede zou dat wel het geval zijn.

 

Het is een wirwar van regels waar ook je eigen

Gevoel nog een hele grote rol in speelt. Maar als je kiest voor adoptie, kom je daar denk ik over het algemeen wel uit. Het is een bijzOnder proces!

[Marli01]

Te lezen op de website van Adoptievoorzieningen:

 

Per 1 januari 2012 worden de verplichte voorbereidingsbijeenkomsten voor mensen die een kind willen adopteren opgesplitst. De totale kosten van de verplichte voorbereiding gaan omhoog.

 

 

De kosten voor de zes verplichte voorlichtingsbijeenkomsten bedragen tot en met 31 december 2011 €900. Meldt u zich aan op of na 1 januari 2012, dan betaalt u allereerst €210. Dit bedrag omvat inschrijfkosten en een eerste verplichte informatiebijeenkomst. Hierin krijgt u informatie over de adoptieprocedure en de huidige adoptiepraktijk. U kunt vragen stellen over uw persoonlijke situatie en adoptiemogelijkheden. Daarna kunt u beslissen of u de adoptieprocedure voort wilt zetten. U betaalt dan €1.385 voor de volgende vijf verplichte voorlichtingsbijeenkomsten.

De nieuwe prijs is dus fors hoger. De prijs van de voorlichting was sinds 2004 niet meer verhoogd, terwijl de kosten wel blijven stijgen. Tot nu toe legde het ministerie van Veilgheid en Justitie elk jaar het verschil bij tussen de werkelijke kosten en de eigen bijdrage van de aspirant-adoptieouders. In het kader van de bezuinigingen heeft de overheid besloten dit verschil niet langer te compenseren.

Voordeel van de nieuwe inrichting is wel dat u voor een relatief laag bedrag informatie kunt krijgen over de procedure en uw mogelijkheden. U kunt daarna opnieuw beslissen of u voor adoptie kiest voordat u het hogere bedrag voor de voorlichting betaalt.

Wij geven u deze informatie in overweging mee.

[Evi8]

Hi Marli, ik ben nieuw op 't forum en heb een soortgelijk verhaal als jullie allemaal. MMM en adoptie. Nu binnenkort gesprekken met de Raad. Hoe ging dat bij jou? Vroegen ze veel over je eigen kinderwens en het medische traject e.d.? Wilden ze bijv. nog extra medische gegevens op vragen? Liefs, Evi8

[Marli01]

Hoi Evi8, ze vragen geen extra informatie op, zoals medische gegevens. Ze vragen jullie wel naar de kinderwens. Wanneer je het medisch traject hebt afgesloten enz.

 

Succes!