Jump to content

Wie nog meer na 6 IUI in jan. 2012 IVF?


Lott
 Share

Recommended Posts

Hi, Na 6 mislukte IUI's beginnen we in januari 2012 met IVF.

Het lijkt mij wel fijn om met iemand te praten die momenteel in hetzelfde schuitje zit en het ook fijn zou vinden om gewoon iemand te hebben die snapt wat je zegt en exact weet hoe je je voelt.

 

Wij zijn in mei 2010 begonnen. In maart was het raak maar kreeg na 5 weken een miskraam. Sindsdien zitten we in de medische molen, ze kunnen niets vinden waarom het niet lukt en na 6 x IUI gaan we nu dus beginnen met IVF.

 

Heb altijd al een kinderwens gehad maar had van te voren nooit verwacht dat dit zo zwaar kon zijn, kan me daardoor wel goed voorstellen dat veel mensen in de omgeving het niet 'snappen' of tot op een zekere hoogte. Heb hele lieve vrienden en familie maar puntje bij paaltje mis ik nou net die persoon die zegt: ''Ik weet precies wat je voelt!''

 

Ik hoop dat ik iemand vind die dit ook herkent en behoefte heeft aan een lotgenoot.

 

Groetjes Lotte

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lotte

Welkom hier wat is het toch oneerlijk verdeeld allemaal ik weet precies hoe je je voelt.

 

We hebben al een topic voor wie er in januari begint en misschien heb je zin om daar mee te kletsen is heel gezellig daar dat heet 'wie start er ook in jan/feb 2012'

 

Heel veel succes in elk geval en misschien spreken we elkaar daar wel weer ik begin namelijk op4 januari met onze 4de icsi poging

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lotte,

 

Ik heb gezocht naar het topic wat al gestart zou zijn hierover, maar kan niets vinden. Dus dan maar hier babbelen (en anders hoor ik natuurlijk graag waar ik het topic kan vinden ;-) )

 

Ik heb gisteravond de eerste lucrin-injectie gezet. Volgende week zaterdag, op kerstavond dus, komt daar GonalF bij en de eerste week van januari zal dan ergens de punctie plaatsvinden.

Wij hebben 5 keer een IUI gedaan, zouden er eigenlijk 4 zijn en dan verdere stappen, maar het vervolggesprek daarover viel mooi aan het begin van de cyclus, dus de arts had zoiets van "zonde van de eitjes" we gooien er nog een poging tegenaan als je dan toch moet wachten ;-)

 

Sinds augustus 2009 zijn wij aan het proberen en het lukt dus niet. Verminderde zaadkwaliteit, agressief baarmoederslijmvlies, niet doorgankelijke eileider, leeftijd (38) spelen hier ws bij mee.

 

Momenteel zit ik er behoorlijk doorheen, emotioneel gezien, gaat nog wat worden straks met de hormonen dus :clap2: Het besef dat het niet "normaal" kan lijkt steeds meer tot me door te dringen, de angst dat het niet gaat lukken. Ik ben er gewoon enorm veel mee bezig, op dit moment beheerst het mijn leven en daar moet ik een beetje vanaf zien te komen.

Ik vind het allemaal enorm spannend, gisteravond ook met die injectie bah bah. Was voor mij voor het eerst, aangezien we de IUI zonder hormonen hebben gedaan (aan de hoeveelheid eitjes ligt het niet bij mij). Rare gewaarwording om jezelf een naald in de buik te zetten, maar dat schijnt te wennen :-)

 

Hoe gaat het bij jou allemaal verlopen?

Link to comment
Share on other sites

Hoi Zipa,

 

Wat fijn om een bericht te krijgen hierover, weet exact hoe je je voelt, zit er zelf momenteel ook ff doorheen en probeer ook met alle moeite om het niet mijn hele leven te laten beinvloeden. Het topic wat al begonnen was hierover had ik gevonden maar daar zijn een paar meiden al langere tijd aan het kletsen (maar liefst 196 berichten) en vind het moeilijk om daar zo in te stappen dus was begonnen om eerst alle berichten te lezen om de meiden daar een beetje te leren 'kennen'. Ben voor het weekend tot bericht 60 gekomen en ben blij dat ik nu van jou wat hoor! ;-)

 

Qua ivf loop je een stapje voor op mij dus weet nog niet wat die lucrin-injectie is...ben uiteraard benieuwd..

 

Ja erg raar ja om jezelf te prikken he? Als het goed is heb je nu intussen vaker geprikt en hoop dat het beter gaat. De 1e keer dat ik moest prikken leek het wel alsof ik aan het darten was ofzo....1.....2.......nee, nog niet. Haha maar achteraf vond ik het 100% mee vallen en het went idd. Net als de Pregnyl, die had je wel voor iedere iui toch?

 

De 1e 3 iui's waren bij ons in mijn natuurlijke cyclus. Iui 4 en 5 hebben we met Clomid gedaan (pilkuur van 5 dagen wat meerdere eitjes aanmaakt maar wat slecht was voor mijn slijm) Iui 6 was met Gonal F en voor de 7e iui ben ik nu ook Gonal F aan het prikken (wij hebben ook een extra iui aangezien de IVF infodag over de feestdagen heen wordt getild en idd we zijn nu toch al zo bezig dat deze er ook nog wel bij kan.) Toch moet ik wel eerlijk zeggen dat ik ook wel snak naar een maandje rust, hoe gek dat ook klinkt, het beinvloedt zoveel, en de omgeving heeft geen idee wat het nou precies met je doet.

Qua moodswings door de hormonen die je nog eens extra krijgt denk ik dat het ook scheelt in hoeverre je erin gelooft dat het zoveel beinvloedt, In afgelopen 2 weken heb ik zoveel gehuild, wordt snachts meerdere malen wakker, ben vreselijk moe ben vaak duizelig maar denk niet dat het alleen door de hormonen komt, we zijn nu al zolang bezig en de mmm is behoorlijk intensief, en daar komt de angst ook nog eens bij kijken... Ik zou het allemaal wel op de Gonal F af willen schuiven maar het is natuurlijk alles bij elkaar.

 

Maar wat moet dat moet! Zeker met het doel wat we voor ogen hebben! Ik kijk toch wel uit naar de ivf, jij? Als ik zo lees waar het bij jullie aan zou kunnen liggen zou ivf uitkomst moeten bieden toch? Hoe hebben ze bij jou gestest dat je agressief baarmoederhalsslijm heb als ik vragen mag..?? Ik lees ook wel eens dat ze het hebben over een 'samenlevingstest' dan kijken ze wat eitje en zaadje doen als ze met elkaar in aanraking komen. Ken jij dat? Bij ons konden ze namelijk niets vinden dus ben weleens bang dat dat het zou kunnen zijn.

 

 

 

Ppffff wat een verhaal alweer, had al veel eerder behoefte aan een forum en lotgenoten maar heb vorige week de stap pas gezet, vandaar ;-)

 

 

Groetjes Lotte

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Beste Lotte e.a.,

 

Het is voor het eerst dat ik mij heb aangemeld op een site over zwanger worden en dit is het eerste berichtje wat mij opviel omdat het zo herkenbaar was. Wij proberen zo'n 4 jaar om zwanger te worden en hebben na een spontane zwangerschap die uitmondde in een miskraam ook 6 x IUI achter de rug en starten januari met IVF. Vandaar! Ik vind het nog een beetje spannend om hier zomaar mijn hele proces en identiteit bloot te geven op internet, maar ben toch ook nieuwsgierig hoe het bij anderen in zijn werk gaat.

 

Begrijp ik het nu goed dat er ergens anders binnen deze site meer mensen zijn die in januari starten met IVF?

 

Met vriendelijke groet,

 

S.

Link to comment
Share on other sites

Hoi S.

 

Dat is inderdaad wel een erg herkenbaar verhaal. Ik herken ook je 'verlegenheid' om het zo op internet te zetten zonder dat je diegene kent maar ik werd inderdaad ook erg nieuwsgierig naar anderen omdat ik niet meer wist of ik nu juist sterk of zwak was in deze situatie.

Er is inderdaad nog een topic waar ze praten over ivf/icsi in januari/februari maar persoonlijk vond ik het lastig om daar tussen te gaan zitten omdat er al een aardig tijdje een aantal meiden met elkaar aan het kletsen waren. Best wel druk...vandaar dat ik zelf een topic begon.

 

Als je het fijn lijkt kunnen we hier (ook) verder kletsen.

 

Onze beknopte verhalen lijken wel veel op elkaar alleen zijn jullie langer bezig, mag ik je vragen na hoeveel tijd jullie de mm zijn ingegaan?

 

Groetjes Lotte

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lotte,

 

Goh wat bizar om nu zo ineens een reactie te krijgen! Toch zit ik er mee dat iedereen open en bloot dit kan lezen. In het dagelijks leven ben ik heel open over het hele proces, maar op internet zou ik het fijn hebben gevonden dat je eerst inlogt en daarna kunt meelezen. Weet jij niet een wat meer afgeschermde plaats? Nou ja.

We zijn in maart 2008 gestopt met voorbehoedmiddelen en in juni was ik zwanger, maar in augustus een miskraam (na 11 weken). Daarna dacht ik: ik ben zo weer zwanger, maar nee....in september 2010 zijn we de MM in gegaan en alles was goed: zaad/ samenlevingstest/eileiders...Daarom 6 x IUI gehad (met Clomid; de laatste IUI in maart 2010) en nu dus IVF. Ik heb best wel aan het idee van IUI en IVF moeten wennen: het is echt afscheid nemen van het idee dat je spontaan zwanger wordt. En dan elke keer die /hoop/verdriet/teleurstelling/woede/frustratie. Wat betreft IVF ben ik redelijk pessimistisch; 25% kans is niet veel. En toch bloeit de hoop en het verlangen weer op!

 

Wij hebben dus net de intake en uitleg voor medicijnen gehad (+ een echo/bloed prikken). Ben jij al begonnen met alle medicijnen voor IVF? Wij hebben net alles uit de apotheek gehaald en ik heb een ingewikkeld schema gekregen wanneer ik wat moet nemen. Nu is het wachten op mijn menstruatie (zal ergens volgende week zijn) en dan mag ik starten met Primolut (?)

 

Hoe oud ben jij als ik vragen mag? Ik ben 31 (bijna 32).

 

Een stormachtige groet,

 

S.

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

Ja mijn eerste berichtje vond ik ook spannend, tis niet zo maar iets wat je even neerzet en het is maar de vraag of iemand het ziet en de moeite waard vind om te beantwoorden natuurlijk. Over dat open en bloot vind ik aan de ene kant ook apart, je kan wel berichten naar een desbetreffende persoon sturen op dit forum maar ook dit kunnen anderen lezen, maar pas wel als ze op je profielpagina komen. Dat is een idee, maar elkaar mailen is natuurlijk ook een optie (?)

 

Dus de laatste iui bij jullie was in maart 2011, had het een speciale reden dat jullie nu pas verder gingen met ivf?

Ik kijk echt uit naar de ivf omdat de kansen juist best groot zijn in mijn ogen. Stellen die niet in de mm zitten hebben ook 25% kans per maand om zwanger te worden en mijn gynaecoloog zei dat die 25% kans bij ivf meerendeels laag wordt gehouden door de 'oudere' vrouwen in de mm. Ik wordt in november 30 dus wij zijn vrij jong en bij ons is het percentage dus hoger dan die 25%. Gelukkig.

 

Ja gek he, dat je iedere maand jezelf weer bij elkaar raapt om ervoor te gaan. De hoop en de wens overheerst alle ellende. Ik ben benieuwd hoe jij de iui periode heb ervaren en hoe je ermee om bent gegaan.

 

Qua ivf loop je een stap voor op mij. Ik ben vandaag ongesteld geworden, de 7e iui is dus ook mislukt en nu wachten we op een brief uit het ziekenhuis waarin we uitgenodigd worden voor een ivf infodag in amsterdam. Dit moeten we eerst doen voordat we mogen beginnen. Jullie hebben de intake dus al gehad en je mag dus vanaf cd 1 gaan beginnen met Primolut. Ik heb ook geen idee wat dat is en hoe het werkt. Een heel schema dus :-s Ben benieuwd wat je allemaal moet doen en hoeveel en hoe vaak.

 

Laat me maar weten of je hier verder wil kletsen of op een andere manier.

 

Groetjes Lotte

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use