Jump to content

discriminatie


rifka
 Share

Recommended Posts

Hoi iedereen,

 

Vandaag pittig gesprek gehad met mijn leidinggevenden. Ze vinden dat ik meer had moeten overleggen over de ziekte-dagen rondom de ivf. Na de punctie werd ik ziek omdat ik bijna overstimulatie had. Op aanraden van het ziekenhuis moest ik me ziekmelden. Ik heb twee weken alleen maar kunnen liggen, zo weinig energie had ik. Nu doen ze hier moeilijk over. Ze hebben me dan ook nog niet ziek gemeld. Ik vind het zo'n vervelende situatie.. ik weet niet wat ik nu moet doen.. Van tevoren heb ik juist duidelijk aangegeven wat ze precies konden verwachten. Heb eerder ivf gedaan, dus aan de hand hiervan heb ik precies uitgelegd hoe alles eruit zou gaan zien. Nu is deze ivf wat anders gelopen, want ik ben dus een week langer ziek geweest.. Kwam ik vandaag op mijn werk, totaal onvoorbereid, ik dacht nog, nou ze zullen wel zeggen, welkom, fijn dat je er weer bent, maar nee.. ik werd even hard geconfronteerd.. dit zeiden ze ook zo.. ik ben er heel erg van geschrokken.. ben echt heel ziek geweest.. moest ook huilen tijdens het gesprek..het was mijn eigen keuze werd er gezegd en waarom wilde ik het eigenlijk? Kinderen nemen is niet zo maar iets.. ( en dat zeggen ze tegen mij..) erg he..

 

groetjes Rifka.

Link to comment
Share on other sites

Hoi rifka, wat een afschywelijke ervaring, allereerst is dit een klap in je gezicht, en kan ik me voorstellen dat je ervan moet bijkomen! Ik denk dat je er goed aan doet om het hier niet bij te laten, als je kijkt naar percentage hoe weinig overstimulatie voorkomt, en je dit eerder niet had kan ik wel begrijpen dat ke dit niet genoemd hebt. Uiteindelijk is verzuim rond ivf niet bij wet geregeld en is het zaak in dialoog met werk gever te blijven. Je doel moet zijn een werkbare situatie creëren, probeer je in te leven in hun situatie maar vergeet jouw beleving ook niet. Het komt op mij over dat je op een autoritaire manier en onprettig behandeld bent, dit zorgt gelijk al voor spanning die de werkdrive en jouw persoonlijk leven geen goed doen, dit kan toch ook niet zijn wat zij willen? Als het mogelijk is kijk of je een paar alternatieven kan bedenken, waarmee jij verder kunt en zij niet zo achterdochtig over je verzuim hoeven te zijn, ik hoop dat het je lukt, het zal niet makkelijk zijn, maar jouw persoonlijk geluk en de kans hiervoor te vechten heeft voorrang, als hier begrip voor is, en jij kan met hen meedenken over het verzuim, ontstaat er vertrouwen en een werksfeer waarin jij juist optimaal kan functioneren, de manier waarop het nu is ingezet maakt je alleen maar minder in balans en in je kracht, dit komt je functioneren echt niet twn goede. Heel veel sterkte, en vertrouw op je eigen gevoel hierin, en ga af op wat juist voor je voelt xxx

Link to comment
Share on other sites

Hai Rifka,

 

Ik heb ook overstimulatie gehad en mocht niet werken van het ziekenhuis.

Na een week thuis ben ik toch nog halve dagen gaan werken en toen ik daarna 2 keer een miskraam had en

toen maar 1 dag erna me ziekgemeld had, werd ik ook op het matje geroepen.

Ik was wel heel erg veel ziek geweest.

Verschrikkelijk vond ik dat.

En dat ze dan nog een opmerking maken waarom je eigenlijk kinderen wildt is schandalig.

Dat maak je zelf wel uit.

Het is al erg genoeg dat het bij ons allemaal zo moeizaam moet gaan.

sterkte

Link to comment
Share on other sites

Wat een belachelijke werkgever. Je hebt een medische ingreep ondergaan en soms treden daar complicaties bij op en heb je iets meer tijd nodig om te herstellen dan wat er normaal voor staat. Ik zou contact opnemen met de bedrijfsarts om zijn visie hierin te vragen. Zelf heb ik dat ook gedaan in mijn traject. Hij was duidelijk, een punctie is een medische behandeling en daar kun je een ziekteverlof voor rekenen. Vergelijk het maar met bijv. een operatie blinde darm. Daarvan verwacht een werkgever toch ook niet dat je meteen een dag na de operatie weer gaat werken?

Duidelijk is dat deze werkgever niets begrijpt van ongewenste kinderloosheid en ivf.

Link to comment
Share on other sites

Ja, als je gaat skieen is dat ook je eigen keuze. Voor die vakantie neem je dan ook vrije dagen op. Maar als je vervolgens je been breekt, ben je toch echt wel ziek en dan zegt nieman er wat van.

 

Natuurlijk, kinderen willen is een eigen keuze. Maar ze niet spontaan kunnen krijgen is dat zeer zeker niet. Dit is zo'n eeuwige en pijnlijke discussie en helaas win je het bijna nooit als je baas nu eenmaal het idee heeft dat dit geen ziek is. Misschien kun je Freya bellen voor tips? Zij hebben van die telefonische contactpersonen voor allerlei onderwerpen.

 

Overigens begrijp ik nu goed Rachel dat jij zefs bij een miskraam opmerkingen hebt gehad???? Dat vind ik echt schandalig.

 

Ik heb gelukkig tot nu toe altijd wel redelijke bazen gehad. Maar ik neem vaak voor de punctie wel vrij moet ik zeggen om gezeur te voorkomen. Maar ja, als je dan overstimulatie krijgt, dat is verdikkeme nog hartstikke link ook.

 

Sterkte en probeer of freya of de arbo of je eigen arts je kunnen helpen. En voel je vooral NIET schuldig!

Link to comment
Share on other sites

Ik heb hier gewoon geen woorden voor.

 

Die opmerking over kinderen krijgen grrrrrr.....

 

Heel veel sterkte en hopelijk kan de bedrijfsarts iets voor je doen. En idd niet ziekmelden mag niet zomaar. Dat maken hun niet uit, ze moeten eens uit gaan zoeken wat je wel niet gehad hebt en je dan op hun blote knieën hun excuus aan komen bieden.

Link to comment
Share on other sites

Beste Rifka,

 

Ik kan er met mijn pet niet bij....wat een stelletje horken....

De tip van Henne lijkt me idd een goed idee freya bellen of misschien heb je een rechtsbijstand verzekering en kun je hun mening vragen hoe nu te handelen.

 

succes en sterkte

eer

Link to comment
Share on other sites

Hey,

 

Ik herken dit enorm. Ik kan er weer zo boos om worden.

Mij werd ook altijd geschetst dat het eigen keus is, ik kies hier niet voor.

Meid wat moet jij verdrietig zijn geweest.

 

Denk je eindelijk na overstimulatie er weer een beetje bovenop te zijn. Krijg je nog de volle lading.

 

Als ik jou was zou ik naar de bedrijfsarts gaan. En het verhaal voorleggen en ook aangeven dat de arts het advies gaf om je ziek te melden.

Is natuurlijk nu achteraf,maar weet niet hoe ze het nu met je uren gaan regelen. Niet dat ze aan je verlofuren etc komen.

Oftewel ik sluit me ook bij henne aan;-)

 

Ik wens je veel succes..

Link to comment
Share on other sites

Hoi iedereen,

 

Bedankt voor alle reacties en tips over hoe ik nu het beste kan handelen. Ik ga hier eerst even van bijkomen en rustig bedenken hoe ik nu verder moet. Bij het ziekenhuis waar ik zit zijn ook maatschappelijk werkers die je helpen met dit soort zaken. Ik ga sowieso een gesprek met hen hierover hebben en de bedrijfsarts is ook een goed idee. Normaalgesproken ben ik heel meegaand en flexibel en kan ik over veel dingen wel heenstappen, maar dit kan ik inderdaad niet over mijn kant laten gaan. Gisteren was ik voornamelijk verdrietig en uit het lood geslagen, nu voel ik ook boosheid en een gevoel dat ik me niet zo kan laten behandelen. Ik heb net een test gedaan en ben zwanger, maar heb ook bloedverlies en dit is enorm spannend nu en emotioneel. Ik heb juist wat hulp en steun nodig nu. Voel me echt alsof ik een dreun in mijn gezicht heb gekregen, heb de hele nacht geen oog dichtgedaan. Heb altijd keihard gewerkt.. werk er al zes jaar joh. Op deze afdeling zit ik nog niet zo lang, ben gewisseld van functie. Op mijn vorige afdeling was het heel anders,daar kreeg ik alle begrip. Heb al heel wat behandelingen achter de rug en ook vijf keer een miskraam gehad. Het is dus echt een chronisch iets. Meestal ben ik zo dat ik er weer positief tegenaan ga en me ook heel erg bijvoorbeeld op mijn werk kan richten juist. Ik vind dat ik nu sowieso uit respect voor mijzelf en het leven dat nu in mijn buik zit, hier wel wat mee moet doen. Maar eerst maar even afwachten of mijn embryootjes blijven zitten.. Ik mag officieel pas zondag testen..

 

 

groetjes Rifka. xx

Link to comment
Share on other sites

Rifka, allereerst enorm gefeliciteerd met je positieve test. Ik begrijp dat je nog niet echt blij durft te zijn en nu een achtbaan aan emoties doormaakt. Deze nare en onterechte opstelling van je werkgever helpt daarbij zeker niet! Och, wat zal jij gisteren geschrokken zijn. Kom je terug op je werk na al die overstimulatie-ellende, dan is dit het laatste wat je verwacht. Zeker nu je er al 6 jaar werkt, je zou toch denken dat ze je inmiddels kennen?! Dan zouden ze moeten weten hoe hard je altijd werkt en hoe flexibel je gewoonlijk bent ingesteld - ook nu je al zo'n tijd in dit traject zit. Ik vind de reactie van je werkgever ontzettend oneerlijk en kwetsend. Ben het eens met de andere dames: je bent het aan jezelf verschuldigd om dit niet zonder meer te accepteren. De maatschappelijk werkers bij je ziekenhuis, eventueel je arts, een contactpersoon bij Freya, de bedrijfsarts... neem de hulp die je kunt krijgen. En heb vooral geen schuldgevoel, want dat zou écht de omgekeerde wereld zijn.

 

Ter illustratie hoe het ook kan: ik heb voor de punctie met mijn leidinggevende besproken dat ik waarschijnlijk 2 a 3 dagen afwezig zou zijn. Wilde ze dat ik vrij zou nemen of kon ik me ziekmelden? Zij gaf aan dit te zien als een medische ingreep en zag het dus als aanleiding voor een ziekmelding. Helaas had ik na de punctie soortgelijke complicaties als jij - milde overstimulatie, met vocht in de buik, pijn en misselijkheid. Ik ben in overleg met het ziekenhuis in totaal een week thuisgebleven. Bij terugkomst was iedereen blij dat ik er weer was en me beter voelde.

Ik heb het er met mijn leidinggevende nog over gehad dat sommige werkgevers anders omgaan met de deelname aan dit traject, plus eventuele complicaties, en dit zien als 'eigen keus'. Dat vond zij volledig onterecht. Ze noemde daarbij het voorbeeld van een collega die een maand ziek thuis is geweest vanwege de implantatie van lenzen in haar ogen (ze had een enorme factor, qua zicht) en van een collega die 6 weken heeft moeten herstellen van een buikoperatie die ze heeft ondergaan omdat haar buik na 3 bevallingen buitengewoon misvormd was achtergebleven. Is dat ook allemaal eigen keuze...? Ik zou zeggen van niet.

 

Heel veel succes en sterkte!

 

Link to comment
Share on other sites

Hai Rifka,

 

Belachelijk! Een beetje coulance mag je wel verwachten van je leidinggevenden! Maar goed, heel veel leidinggevenden hebben geleerd hoe ze zich zakelijk op moeten stellen he en niet hoe ze zich menselijk op moeten stellen:-) Maar, ze moeten het al helemaal niet wagen om een mening te hebben over jouw persoonlijke prive-situatie waar jij niet om hebt gevraagd, dat is niet aan hun. Bovendien vind ik het ook een behoorlijke overval wanneer ze dit gezamenlijk met je bespreken, dan voel je je helemaal klein worden.

 

Ik zou het vooral bij de feiten houden: jouw leidinggevenden vinden dus blijkbaar dat je teveel afwezig bent vanwege jouw prive-situatie. Blijkbaar maken ze op jouw werk onderscheid tussen vrij nemen op basis van emoties en vrij nemen op medische gronden en volgens mij hebben jouw leidinggevende hier iets door elkaar gehaald: het was medisch noodzakelijk dat je thuis bleef, dit zou je wellicht kunnen aantonen met een doktersverklaring maar het is wel sneu als het zo moet gaan. Het is in de wet niet geregeld dat je vrij krijgt voor het IVF traject, wel is je werkgever verplicht je te laten gaan.

 

Aangezien ik anderhalf uur rijden van mijn ziekenhuis zit ben ik elke keer een hele dag afwezig. Ik vond dit zelf erg vervelend, zeker omdat ik inmiddels in het ICSI 3 traject zit, dus ik heb afgesproken het fifty-fifty te doen: ene dag van de baas, de andere van mijzelf en dat geeft mij een beetje waardigheid terug.

 

Doen waar je je het beste bij voelt maar probeer hun gedrag niet tot jouw te laten komen, daar voor heb je nu genoeg aan je hoofd!

 

Sterkte meis!

Link to comment
Share on other sites

Rifka, een positieve test is nu jullie lichtpuntje. Hopelijk eentje die nu eens geen sterretje wordt, maar een stralende zonnetje. We duimen!

 

Wat betreft je baas en dat ze met z'n 2-en zo op je in zitten te praten in deze spannende tijd is echt ongehoord. Ik zou onmiddellijk de arbo en evt rechtsbijstand verzekering bellen nu als ook je oude leiding gevende. Die laatste kan wellicht voor je bemiddelen en de 1e 2 kunnen jouw kant van de situatie bewaken.

 

Ik vind dat dit echt nodig is, jij hebt je handen vol en kunt er niet zoveel negatieve druk bij gebruiken voor iets waar je helemaal niet voor gekozen hebt!

 

Sterkte en hou moed.

Link to comment
Share on other sites

Rifka, hele voorzichtige felicitatie, iedereen duimt voor je!!!

 

Helaas heb ik zelf ook ervaring met problemen rond ziekte en druk van werkgever, gelukkig al weer lang geleden. Mijn ervaring is toen geweest, dat ik door de emotionele kant en boosheid, niet goed in staat was om rustig uit te leggen hoe het op mij overkwam of te praten over de problematiek. De bedrijfsarts was een hork zonder enige interesse (dus daar moet je dan maar geluk in hebben een goeie te treffen) met veel tijd en rustig naar elkaars mening luisteren, en mijn kant van het verhaal duidelijk maken ( gezondheidsproblemen werden pas bij een second opinion onderkend) is het me gelukt een enorme impasse en ruzieachtige sfeer te doorbreken.

 

Ik weet zeker als ik toen geduld en afstand had kunnen nemen, het mogelijk niet zo had hoeven gaan, hoewel dat nooit te zeggen is. Ik heb er van geleerd dat werkgevers/managers geleefd worden door de waan van de dag, en ook maar mensen zijn met hun eigenaardigheden...politiek handelen, en laveren heeft soms meer effect dan het direct hogerop zoeken. Ik vind het absoluut ernstig en heel fout wat er gezegd is en de manier waarop en het moment ook, alleen, rechtsbijstand of een bedrijfsarts inschakelen, kan altijd alsnog, het is mijns inziens de moeite waard om eerst emotioneel in balans te raken en steun te zoeken bij bv een MW van het ziekenhuis, en dan het gesprek aan te gaan, soms heeft geduld en eerst voor jezelf zorgen meer winst op lange termijn. Gelijk hebben is 1 ding, gelijk krijgen lukt mogelijk niet altijd, hoewel dit als groot onrecht kan voelen wil ik toch pleiten voor een politieke aanpak..

 

Zelf zit ik nog steeds bij dezelfde werkgever, en heb na die ziekteperiode en verlof met alle problemen, 4x ivf/icsi behandelingen gehad, met uitleg, en onderling regelen van overuren en vakantie uren, en 1x ziekmelden, is het geheel zonder problemen verlopen. Mede omdat het me door de eerdere ervaringen lukte om afstand te nemen, en politiek te laveren, en niet mee te gaan in de waan van de dag van druk die voor managers zo snel heerst.

 

Heel veel sterkte meis, het blijft ongelofelijk en belachelijk wat je overkomen is, ik hoop dat je kracht en wijsheid vind om hier een goeie oplossing voor te vinden die voor de lange termijn voor jouw gezondheid het beste is! xxx

Link to comment
Share on other sites

Het is zo oneerlijk! En zo onduidelijk hoe te handelen in deze situatie. Ik vind dat er echt meer duidelijkheid over moet komen.

 

Ik wil ook wel wat kwijt: Ik werk 40 uur per week en vind het combineren met de mm best zwaar ondertussen. Mijn werkgever heeft tot vorige week geen woord gerept over de uren die ik tijdens werktijd in het ziekenhuis ben (mijn werkgever en collega's weten dat ik in de mm zit, werk er ook al 6,5 jaar, met plezier, en bijna nooit ziek geweest) Maar nu ben ik afgelopen 3 maanden toen ik ongesteld werd zo verdrietig, boos en optimistischloos geweest dat ik totaal niet in staat was te werken en mijzelf max. 2 dagen de tijd gaf om bij te trekken om vervolgens weer aan het werk te gaan....Mijn werkgever heeft de Arbo gebeld voor duidelijkheid hierover, er staat namelijk nergens hoe hier mee om te gaan, de Arbo zegt dat het niet medisch is maar toch ook weer wel want als ik 2 dagen van de kaart ben telt dat wel als ziek, net als ziek na een behandeling. Maar voor de behandelingen zou ik uren op moeten nemen omdat dit iets is wat ik zelf wil. :-s (zo boos!) Persoonlijk vind ik het heeeeel raar als dit niet als medisch wordt gezien, deze mm is niet wat ik wil,!! dit is onmacht toch?? Ik wil graag een kindje en omdat dit uitblijft ga je kijken waar het aan ligt en nu krijg ik behandelingen door een arts met allemaal medicijnen injecties en noem maar op, allemaal in het ziekenhuis! Hoe medisch wil je het hebben!!??

Ik vind het voor mijn werkgever ook niet eerlijk hoor want hij kan er ook niets aan doen, maar zijn geduld begint wel op te raken merk ik, en niemand weet hoe lang het nog gaat duren......Maar heb ik nou een rare gedachten gang of zou er hier meer duidelijkheid in de wet of wat dan ook voor moeten komen??? Voor zowel werknemer als werkgever.

De huidige wetgeving is verouderd hierin, dit was toen de vrouwen nog huisvrouw konden zijn een prima regel en gaf het weinig gedonder in dit soort gevallen maar momenteel ben je wel verplicht om met z'n tweeen te werken, Dus ja, vrouwen in deze mm en werk is slecht te combineren. Ook wordt het steeds drukker wordt bij de gynaecoloog omdat steeds meer vrouwen tegenwoordig langer doorwerken en dus op latere leeftijd aan kinderen gaan beginnen wat vaak complicaties met zich mee brengt, dus deze situatie zal steeds vaker voorkomen!

 

Rare situatie! Slechte regels!

Link to comment
Share on other sites

Beste Lott, het is ook hartstikke oneerlijk, en onterecht, helaas wordt de situatie in Nederland niet beter met alle bezuinigingen. Net als bij Rifka wil ik je sterkte wensen maar ook heel veel succes, mijn ervaring is dat het helpt om het perspectief vanuit beide kanten te bekijken, en in contact en overleg te blijven, het is hartstikke moeilijk dat begrijp ik heel goed!! Als jij het werk echt leuk vind, en je hebt altijd met plezier gewerkt, is het belangrijk om de sfeer goed te houden voor de lange termijn. Misschien is het mogelijk om in overleg met je baas, een regeling te treffen. Omdat je 40 uur werkt is dat best lastig, maar misschien zou met hem kunnen kijken naar andere opties. Ik ben geen deskundige op dit gebied, maar misschien is het wel zinvol om daar naar te informeren (misschien idd wel bij Freya) Ik ken ook iemand die een ander contract heeft aangenomen, voor minder uren, maar wel werkt naar oude uren, zodat ze die extra uren die ze nodig heeft kan sparen. Uiteindelijk heeft dit niks met je gevoel van eerlijkheid te maken, jij hebt niet gekozen voor deze situatie, maar op de lange termijn is geen gedoe op je werk voor jou heel belangrijk, er is al genoeg om energie aan te besteden. Ik ben bang dat de wetgeving voorlopig niet echt heel coulant zal veranderen, wel dat er misschien in de toekomst regelingen komen als een soort van verlofuren kunnen opbouwen om dan aan behandeltijd te besteden.

 

Nogmaals heel veel succes en ondanks alles een fijn kerstfeest (voor iedereen hier )!

Link to comment
Share on other sites

Freya heeft geopperd dat er IVF verlof zou moeten komen, maar daar viel half Nederland overheen want iedereen wilde wel 'een potje neuken inde baas zinn tijd' en vooral niet 'bevallen omdat iemand anders zo nodig kinderen moet'. Ergens hier op het forum ku. Je nog wel een topic daarover vinden, je wordt er niet vrolijk van :-s

 

Zelf van de week een steek onder water in m'n beoordelingsgesprek. Dat ik een moeilijk jaar had gehad met veel tegenslag en verdriet en dat ik daardoor.....ook vatbaarder geweest was voor ziekte... Euh..heb twee keer griep gehad ja, maar andere collega's ook hoor. En ja, ik ben er twee keer vier weken uit geweest voor een miskraam, maar voor alle behandelingen heb ik uren geruild of opgenomen (ik werk parttime dus dan gaat da iets makkelijker)

 

Ik heb nu, zoals Eef ook noemt, aangevraagd of ik voor twee uur per maand minder betaald kan krijgen en die uren als verlof opbouwen. Op die manier kan ik de volende behandelingen of een mindere dag dan in mijn eigen tijd doen. Hoop dus dat ze hiermee akkoord gaan. En verder heb ik besloten domweg te gaan bijhouden wanneer en Holland collega's ziek zijn. Heel lullig, maar als het op een dag hard elpees koet worden ben ik er klaar voor.

 

Je kiest hier niet voor en het is niet je keus om de mm in te gaa, maar het heeft hoe dan ook overal invloed op, op relaties, vriendschappen en ook werk. En bazen blijven bazen, hoe meelevend ook, uiteindelijk draait het om geld en resultaat.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Eef en Henne,

 

Bedankt voor jullie reacties en ideeen. Ik wil ook heel graag op goede voet blijven met mijn baas, heb voor de kerstvakantie met hem afgesproken om samen naar de Arbo arts te gaan, mijn werkgever had de Arbo voorgesteld om me voor 25% ziek te melden zodat ik een beetje rust in me kop kreeg en de behandelingen kon doen zonder me daardoor schuldig over te voelen naar me werk..., mijn werkgever had er ook bij gezegd dat hij dat graag wilde voordat ik in het ergste geval straks 50 of 100% ziek thuis kwam te zitten, en dat wilt de Arbo helemaal niet natuurlijk, maar ze gingen niet akkoord met 25%. Nu wil ik samen met mijn baas een gesprek met de Arbo aangaan over hoe het precies zit....Hopelijk schept het wat duidelijkheid.

 

En tuurlijk is de reactie van mensen die niet in de mmm zitten dat ze ook graag een potje neuken in de baas zijn tijd maar dat mogen ze dan doen in het ziekenhuis op de behandeltafel met een eendenbek erin en volgespoten met hormonen, is kijken of ze het potje sex in de baas zijn tijd dan nog zo graag willen!! Sorry hoor maar vind zulke reacties zo onterecht van mensen die geen eens weten waar ze over praten. Alle werkende stellen in de mmm zijn liever gewoon aan het werk dan dat ze zh in en zh uit moeten en een potje sex is allang niet meer zoals het zou moeten zijn! 2 weken geleden zat ik er zo doorheen dat ik niet wist waar ik de puf vandaan zou moeten halen om me hiervoor hard te maken, maar voel me momenteel weer oke maar merk wel dat jullie en andere vrouwen hier ook geprobeerd hebben om er wat mee te doen en dat het dus vrijwel nutteloos is....Ik wacht dat gesprek eerst af en ga dan kijken of ik me er hard voor ga maken en er de puf voor heb, dan kom ik wel hier voor hulp natuurlijk ;-)

 

Ik hoop dat iedereen idd leuke dagen heeft gehad en ik wens iedereen een fantastisch 2012!

 

 

En Rifka, ik ben benieuwd, je mocht officieel 18 december testen....Hopelijk heb je goed nieuws!

 

 

 

Liefs Lotte

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use