Jump to content

Van IVF terug naar IUI?


WickedMir
 Share

Recommended Posts

Aangezien onze 2de poging IVF op niets is uitgelopen ben ik me nu aan het orienteren wat verder te doen...

 

Ik ben eigenlijk nieuwsgierig of het mogelijk is om 'terug' te gaan naar een IUI behandeling als je al IVF hebt gedaan?

 

De reden waarom is eigenlijk dat onze 6 x IUI in ons plaatselijk ziekenhuis niet echt is verlopen zoals we hadden gedacht. Alle IUI's zijn in mijn eigen cyclus gedaan, er is geen ondersteuning geweest in de zin dat ik medicijnen heb gebruikt en we hebben 2 x het ene ei dat er was gewoon gemist. Onder het motto 'we moeten het zo proberen' is er opgewerkt zaad naar binnen gespoten en klaar.

 

Ik vroeg me af of mensen dit mee hebben gemaakt?

We zijn zoals dat mooi heet 'onverklaard onvruchtbaar', het zaad is van uitstekende kwaliteit en bij beide IVF behandelingen zijn er de eitjes prima bevrucht ( 1ste IVF 4 eitjes, 4 bevrucht, 2 top kwaliteit, 2de IVF 6 eitjes, alle 6 bevrucht, 1 topkwaliteit, 5 iets minder) . Heeft het zin om mijn behandelend arts dit voor te stellen, deze keer echter ondersteund met bijv Chlomid of iets dergelijks zodat we meer eitjes hebben en beter gemonitord? We lopen nu in Nijmegen bij het Radboud en ze zijn erg secuur en zitten bovenop je qua echo's , bloedonderszoeken etc. Zou het prettig vinden als we hier IUI's konden doen.

 

Iemand ervaringen hiermee?

Link to comment
Share on other sites

Hoi wij zijn na 2 Ivf pogingen weer terug gegaan naar iui.

Na een escape iui was ik zw, helaas mis gegaan maar het zaad was beter dus nogmaals iui gedaan. Helaas was het zaad daarna weer te slecht.

In mijn handtekening/profiel staat meer info.

Link to comment
Share on other sites

hoi,

 

lastig om te zeggen. Bij ons in het ziekenhuis hebben ze gezegd dat ja na iui en ivf niet meer terug kan naar iui. Ik weet alleen niet of dat een protocol van t ziekenhuis was of van de zorgverzekeraar.

 

Maar zover ik weet worden er maar max 6 iui behandelingen vergoed. Een iui in eigen cyclus is volgens mij heel normaal. Ik heb wel clomid gehad, maar veelal nog steeds met 1 (soms 2) eitjes tot gevolg. Uiteindelijk ben ik bij de 4de ivf poging (2de verse tp) zwager geraakt. Na 3 pogingen met embryo's van top kwaliteit, zwanger geraakt van een tp met matige kwaliteit.

 

Bij ons leek alles ook prima te zijn. Alle onderzoeken waren perfect. Omdat ik echter na bijna 2 jaar nog niet zwanger was hebben ze een laproscopie gedaan. Daaruit bleek dat ik endometriose heb. Toen zijn we meteen gestart met iui en later ivf. Heb jij al een laproscopie (kijk operatie) gehad?

Link to comment
Share on other sites

hoi,

 

lastig om te zeggen. Bij ons in het ziekenhuis hebben ze gezegd dat ja na iui en ivf niet meer terug kan naar iui. Ik weet alleen niet of dat een protocol van t ziekenhuis was of van de zorgverzekeraar.

 

Maar zover ik weet worden er maar max 6 iui behandelingen vergoed. Een iui in eigen cyclus is volgens mij heel normaal. Ik heb wel clomid gehad, maar veelal nog steeds met 1 (soms 2) eitjes tot gevolg. Uiteindelijk ben ik bij de 4de ivf poging (2de verse tp) zwager geraakt. Na 3 pogingen met embryo's van top kwaliteit, zwanger geraakt van een tp met matige kwaliteit.

 

Bij ons leek alles ook prima te zijn. Alle onderzoeken waren perfect. Omdat ik echter na bijna 2 jaar nog niet zwanger was hebben ze een laproscopie gedaan. Daaruit bleek dat ik endometriose heb. Toen zijn we meteen gestart met iui en later ivf. Heb jij al een laproscopie (kijk operatie) gehad?

 

Ja, ik heb een laproscopie gehad.

 

Het enige "euvel" wat ze bij mij hebben geconstateerd is dat ik regelmatig cystes had op de eierstokken (dit heeft men ook een paar keer tijdens de IUI's gezien) maar voornamelijk aan de buitenkant. Dus niet in de eileiders of binnenin de eierstokken zelf waar het follikels kan beinvloeden of waar het dingen zou kunnen verstoppen. Er zat er eentje die ze ook tijdens de laproscopie hebben verwijderd. Dit was echter in 2008, gedurende de IVF behandelingen en alle echo's die daarop volgden zijn er geen cystes meer gezien.

 

Ik denk dat ik het toch voor ga stellen aan onze arts, ook vanwege hun constatering dat ze eigenlijk niet zo goed snappen waarom we IVF nodig hebben. Ze waren niet te spreken over de IUI's die gedaan waren in ons eigen ziekenhuis, erg weinig informatie in mijn dossier en 1 IUI was niet eens vermeld ( de laatste ). Hopelijk staan ze er open voor, ik zal dan ook niet wederom 6 pogingen willen maar bijv 2 of 4. Gewoon om het geprobeerd te hebben in een fatsoenlijk ziekenhuis, en met medicatie.

Link to comment
Share on other sites

Iui wordt onbeperkt vergoed alleen is de "norm" dat na 6 x iui geen resultaat het er somber uitziet.

Zit dan natuurlijk ook weer een verschil in of je iui met of zonder ondersteuning doet.

 

Ik heb absoluut geen ondersteuning gehad, letterlijk en figuurlijk niet.

Jammergenoeg was ik destijds niet zo wijs als nu, buiten de angst dat we in de MMM waren beland had ik buitengewoon veel vertrouwen in ons ziekenhuis. Mijn cyclus was niet onaardig, schommelde wel tussen 28 en 32/35 dagen maar volgens de arts absoluut niet problematisch.

Achteraf gezien had ik veel meer door moeten vragen en om bepaalde onderzoeken moeten vragen maar ja dat is helaas achteraf gepraat.. Ze hebben 6 x een IUI in mijn natuurlijke cyclus gedaan, zonder verder bloed of iets dergelijks tussendoor te onderzoeken, er is geen evaluatie geweest na 3 keer bijv en van medicatie was al helemaal geen sprake. Was allemaal niet nodig volgens de arts destijds. Voor mijn gevoel hebben ze de 6 poging maar afgewerkt omdat dat protocol is en toen stond het me vrij om elders maar verder te gaan met IVF.

Link to comment
Share on other sites

We stappen er allemaal blanco in en zodoende leert men. Ik zou echt doorgaan met iui maar dan ondersteunt met hormonen en echo's en de eisprong timen met Pregnyl.

 

Maar dit is mijn mening, Ivf vind ik lichamelijk een belasting.

En iui geeft voor sommige van ons ook reële kansen.

Rondvragen en kijken wat de mogenlijkheden zijn zou ik voor gaan.

 

Succes.

Link to comment
Share on other sites

Bij ons wilden ze na 3x misluktr ivf niet terug naar iui. Daar hadden we er al 6 van hehad, wel allen met hormonen (ik wilde nu juist zonder, minder belastend). Arts gaf aan geen stap terug te doen, dat dit in hun ogen niet zinvol was. Maar bij jullie denk ik wel een andere situatie! Succes...

Link to comment
Share on other sites

Hoi,

 

Ik ga van IVF terug naar IUI.

 

Wij zijn al meer dan 4 jaar bezig voor ons eerste kindje. Alles ziet eruit als in het boekje, onbegrepen onvruchtbaarheid. Ze hebben geen idee waarom het niet lukt. Na 3 mislukte IUIs dachten we dat er geen bevruchting plaats vond. Bij onze eerste IVF poging bleek echter dat alle eicellen bevrucht waren en goed deelden. Helaas ontstond er uit deze TPs geen zwangerschap. Bij onze 2de IVF poging hadden we maar 1 tp en daarvan was ik zwanger. We waren gebroken toen dat met 6 weken uitliep op een MK. Snel daarna hebben we de 3de IVF poging gedaan. Helaas zijn de verse embryo's allemaal gestopt met delen. Omdat ik deze poging bij GG heb gedaan hebben ze wel een bevruchte eicel in kunnen vriezen. Deze cryo ligt nu nog op ons te wachten. Deze laatste poging hebben wij gebruik gemaakt van het korte protocol, wat waarschijnlijk ook de oorzaak van de slechte embryo kwaliteit is. Uit de andere pogingen had ik namelijk alleen maar top cryos. Omdat de cryo die we nu nog hebben uit dezelfde poging komt als alle embryos die zijn gestopt met delen hebben we daar niet meer veel hoop op.

 

Dit was onze laatste poging en als onze laatste cryo geen zwangerschap geeft staan we met lege handen. Ik ben er alleen helemaal nog niet klaar voor om te stoppen. Daarom hebben we een overleg gehad over hoe nu eventueel verder. Omdat er bij ons geen oorzaak is gevonden en omdat er een keer een zwangerschap is ontstaan hebben ze nog hoop voor ons. Het zou ook kunnen zijn dat het zaad op een of andere manier niet in de baarmoeder komt. En omdat wij maar 3 IUI pogingen hebben gehad was dat misschien te weinig op een reele kans op zwangerschap. Daarom willen we verder gaan met IUI. Eigenlijk wel het hele aankomend jaar. Er is onderzocht dat een reele kans op zwangerschap uit IUI pas na ongeveer 7 of 8 pogingen is. Dus we gaan er voor. Het stemt ons positief, de artsen zijn positief, en wij hebben nog een strohalm om aan vast te houden.

 

Als je er nog de tijd voor hebt en het op kunt brengen zou ik zeker nog voor IUI gaan als ik jou was. Het is veel minder belastend dan IVF. Ik doe het trouwens geheel zonder medicatie. Alleen met pregnyl om de eisprong te timen.

 

Liefs Milla

Link to comment
Share on other sites

Hi Milla

 

Bedankt voor je reactie, klinkt allemaal erg bekend!

 

We hebben vandaag het evaluatie gesprek gehad met onze arts in Nijmegen. Het belangrijkste was eigenlijk dat ze ons adviseerde door te gaan voor de 3de poging. Er is geen indicatie dat er iets erg fout zit met ons ( wat we al wisten.. ) en ze gaf eigenlijk aan dat ze onze kansen goed inschat. Vergeleken met anderen hebben we een heel goede score, onze embryo's zijn prima en de bevruchtingen en aantallen eigenlijk ook. Aan de ene kant fijn om te horen dat we bovengemiddeld zijn, aan de andere kant kopen we daar helemaal niks voor. We hebben immers nog steeds geen succesvolle zwangerschap gehad.

 

Er was overigens iets vreemds: in de verwijsbrief van onze vorige arts stond vermeld dat ik 4 x IUI met stimulatie zou hebben gehad? Dit is dus absoluut niet waar en is ook in het dossier nergens terug te zien, staat alleen in de verwijsbrief vermeld? Onze arts vond dit erg vreemd en ik uiteraard ook. Ik heb aangegeven erg graag IUI te willen doen, bij hen in het ziekenhuis met stimulatie, echter zag zij hier geen brood in. Met name het feit dat ik zwanger ben geweest van de eerste IVF poging en dat bijna alle eitjes ook elke bevrucht worden geeft haar goede hoop dat we gewoon IVF moeten doen. Ze gaf aan dat we, mocht deze IVF mislukken, we alsnog IUI mochten doen wat haar betreft, met medicatie.

 

Ik weet nog niet zo goed hoe ik hier tegenover staan. Enerzijds blijven ze ons op ons hart drukken dat we het 'zo goed' doen, anderzijds zie ik op dit forum dat mensen veel cryo's hebben en dergelijke en daar is bij ons maar 1 x sprake van geweest, ook maar 1 stuks. Ik vraag me af in hoeverre het 'goed' is wat we tot nu toe hebben gehad...

 

We kunnen elk moment starten als we willen, ik denk dat we voor een second opinion naar elsendorp zullen gaan in de tussentijd maar als er geen andere ideeën op ons pad komen ziet het ernaar uit dat we toch de 3de ( en laatste ) IVF gaan doen.

Link to comment
Share on other sites

Ik ben na de 2de poging naar Geertgen gegaan. Voorheen ook in Nijmegen. Helaas ging de derde poging met het korte protocol niet goed, iets wat ik zelf perse wilde omdat ik de tweede poging veel last had van migraine. We denken nu dat de poging beter was gegaan met het lange protocol. Maar daar kunnen we helaas niets meer aan veranderen.

 

De overstap hebben wij gemaakt omdat ze bij Geertgen bevruchte eicellen invriezen, en geen embryo's. Dus na elke poging worden er 2 of 3 mooie bevruchte eicellen apart gehouden om door te delen en alle andere bevruchte eicellen gaan in de vriezer. Daardoor heb je dus veel meer kans op cryos. En daarmee benut je je kansen optimaal. Ook kijken ze daar meer naar de wens van de patient. Let wel op als je over wilt stappen, niet alle verzekeringsmaatschappijen hebben een overeenkomst met Geertgen. Maar dat kun je allemaal terugvinden op hun site.

 

Als je nog iets wil weten mail me gerust!

 

Liefs Milla

Link to comment
Share on other sites

Milla, hartstikke bedankt voor deze info! Dat wist ik dus niet dat ze alles bevriezen in Geertgen. Ik ga ze morgen bellen voor een afspraak. Het enige waar ik tegenaan zit te hikken is dat ik heb begrepen dat er een wachttijd is bij Geertgen en ook dat ze inderdaad alle tijd voor je nemen waardoor wachten in de wachtkamer ook kan uitlopen. Dit is natuurlijk positief voor de patiënten en is meer een kwestie van door de zure appel heen bijten.

Hoe is dat afgehandeld met je dossier? Hebben zij dit opgevraagd bij Nijmegen of moest je hier zelf voor zorgen bij de intake? Hoor graag van je hoe jullie dit aan hebben gepakt.

 

Ben je zeer dankbaar voor alle info, zo zie je maar weer waar dit forum al niet goed voor is ^^

Link to comment
Share on other sites

Je moet een machtiging tekenen en dan vraagt geertgen zelf het dossier op. En er was in november nog geen wachttijd, nu volgens mij ook niet. Dat is alleen in geval van donatie volgens mij. Wat ik heel fijn vind aan geertgen is dat je niet het idee hebt dat je in een ziekenhuis komt. De sfeer is er heel anders. Mijn arts gaat nu weg, dr c. Dat is wel jammer. Die was heel fijn. Denk dat ik nu naar dokter b ga. Is een vrouw. Dr w is ook heel populair. Zelf heb ik er minder mee. Dr k, een vrouw, ligt minder goed bij de meesten. Ik had er niet echt problemen mee maar ze is wat killer. Is maar net wat je prettig vind. Verder vind ik geertgen echt van de actie. Alles kan heel snel gaan als je dat wilt. En ze hebben een apotheek in het pand dus je gaat kant en klaar weer naar huis.Hoor wel vaker dat je zelf ook heel duidelijk aan moet geven wat je wensen zijn. Ze komen niet altijd zelf met de voorstellen. Maar als jij aangeeft wat je wilt zullen ze er alles aan doen als het realistisch en mogelijk is. Zo mag ik nu dus voorlopig aan de iui, zolang als ik het zelf houdbaar vind. Zij bepalen dan niet direct voor hoeveel keer dat gaat zijn. Dat soort dingen vind ik dus heel fijn.

 

Bijkomstig voordeel voor mij is dat het nog geen 30 minuten rijden is, lekker door de polder. Erg relaxed allemaal.

Link to comment
Share on other sites

  • 3 months later...

We zitten in de wachtweken na de 1ste IUI in Elsendorp.

Heb de eerste 5 cyclusdagen nu Chlomid gehad, geen bijwerkingen en 2 mooie eitjes.

We gaan voor 4 IUI's op advies van de arts in Geertgen en dan daar door met IVF mocht het nodig zijn.

Afwachten dus weer :)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Het blijft spannend....ik heb dus afgelopen vrijdag een bloed test gedaan en er is HCG... Maar het is maar 16. Dat is de ondergrens van wat ze willen zien. Dus komende woensdag weer bloed geven.... PFFFFF extra heftige verlengde wachtweken op deze manier!
    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use