Jump to content

Verwerking van een miskraam


Beanie
 Share

Recommended Posts

Er zal vast al wel eens eerder een draadje met dit onderwerp gepost zijn....

Helaas heb ik afgelopen maandag, na een zwangerschap van 9,5 week, te horen gekregen dat ons kindje was gestopt met groeien. We dachten dat de wereld even ophield met draaien. Hadden dit niet verwacht, na een eerdere goede echo met hartslag.

Afgelopen dinsdag ben ik gecurreteerd. Heel snel dus, maar voor mij voelt het goed.

Alleen nu moet ik het een plaatsje zien te geven. Hoe hebben anderen dit ervaren? Hoe hebben anderen dit gedaan? Ik zou graag van andere dames ervaringen willen horen, misschien ook positieve berichten, dingen die me houvast kunnen geven.... En ook of anderen misschien bepaalde rituelen hebben gedaan, of iets dergelijks, om alles een plaatsje te geven?

 

Liefs, Beanie

Link to comment
Share on other sites

Hoi Beanie,

 

 

Wat ontzettend triest voor jullie. Wij hebben helaas hetzelfde meegemaakt, bij ons ging het fout tussen de negen weken echo en de twaalf weken echo. Het ene moment nog een kloppend hartje en een bewegend kindje, drie weken later was het opeens over. Ook ik ben vrij snel gerureteerd en vond dat fijn. Doordat er wel een weekend tussen zat hebben we tijd gehad om samen afscheid te nemen van de zwangerschap. Ik heb nadat het fysieke deel achter de rug was een mooi hangertje gekocht als herinnering, niet zozeer aan dit kindje, ik za het meer als een reminder van het feit dat ik zwanger kan worden. En verder hebben we op een gegeven moment samen nog een ballon opgelaten als afsluiting dat was niet gepland, maar kwam spontaan. Was wel erg fijn.

 

Er is inderdaad ook een uitgebreid topic over miskramen, missed abortion en bbz, ik heb het even voor je opgezocht http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?12864-Het-Verloop-Van-De-Miskraam-missed-Abortion-En-Bbz&p=538239#post538239

Dit topic gaat vaak meer over hoe het allemaal verliep, minder over hoe verder erna. Twee topics die ik daarover kon vinden, zijn al wat ouder, maar de ervaringen heb je vast nog veel aan:

http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?14233-Na-een-miskraam&p=391515#post391515

http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?11761-na-de-miskraam

 

Sterkte de komende periode, het zal nu niet zo voelen maar het wordt beter, het ergste verdriet gaat over en dan kun je weer vooruit kijken en hoop krijgen. Neem die tijd, en aarzel ook niet om met iemand te gaan praten als je daar behoefte aan hebt.

 

Henne

Link to comment
Share on other sites

Hey beanie

 

Wat triest dat het jullie moest gebeuren

 

Wij hebben het zelfde gehad twee x goeie echo en bij 11 week leefde het ook niet meer

Het kwam spontaan bij ons heb het opgevangen en begraven in de tuin met mooie vlinder er bij

Het verdriet slijt vergeten doe je het nooit

Ik wens je heel veel sterkte voor de komende periode

 

Liefs jessica

Link to comment
Share on other sites

Hoi Beanie, wij hebben vorige maand hetzelfde meegemaakt.

Eerste echo mooi hartje gezien, tweede echo (na wat bloedverlies) ook nog mooi. We hoefden ons geen zorgen te maken.

En met de controle echo (met bijna 10 weken) te horen gekregen dat het hartje was gestopt. Was nog niet lang daarvoor gebeurd, want groei klopte nog met de tijd dat ik zwanger was.

Het kwam niet spontaan, dus opgewekt met medicatie.

Bij controle bleek de miskraam niet compleet te zijn, dus de dag erop gecuretteerd. Hier nog veel last van gehad wat betreft pijn.

Daarna kwam eigenlijk pas de echt klap.

Nu, iets meer dan een maand later barst ik nog regelmatig uit in huilen en kan ik het nog niet echt een plekje geven.

Ik zou ook graag ervaringen van anderen willen horen.

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use