Jump to content

ICSI voor een 2e kindje, laatste hoop?


Mieniemie
 Share

Recommended Posts

Hallo,

 

Ruim 2 jaar geleden hebben manlief en ik een prachtige dochter gekregen. Zij was de allereerste poging raak, echt een wereldwondertje dus!

Een maand voor haar eerste verjaardag besloten we te gaan oefenen voor een brusje. Omdat het bij de kleine meid zo vlot ging, dachten/hoopten we ook op nummer twee niet lang te hoeven wachten.

Inmiddels zijn we dus anderhalf jaar verder en blijkt het dus niet zo makkelijk te zijn...

Sterker nog, in het Ziekenhuis is ons verteld dat alleen ICSI ons nog kan helpen onze droom te verwezenlijken. Dit vanwege sterk verminderde zaadkwaliteit. Dit was een flinke schok!

We zijn er aardig van ondersteboven en weten niet goed wat nu te doen. Er zijn zoveel twijfels en onduidelijkheden.

 

Ondanks dat we inmiddels al de voorlichtingsavond achter de rug hebben, zijn we er nog niet uit...

Ondertussen wordt de een na de andere vriendin spontaan zwanger van baby nummer twee. Natuurlijk ben ik super blij voor ze! Maar het gevoel wat nu overheerst is jaloezie en verdriet.. Waarom zij wel en wij niet? Wat hebben we verkeerd gedaan? Wat is er verandert in de afgelopen drie jaar dat het nu niet meer lukt?

 

Ik voel me zo eenzaam in mn gedachten en gevoelens, niemand die precies snapt wat ik doormaak...

 

Wie herkent dit?

Link to comment
Share on other sites

Hi Mieniemie,

 

Herkenbaar! In september 2010 een gezonde zoon gekregen dmv IVF. Eerste keer raak! Ook vlak na z'n eerste verjaardag begonnen met een cryo behandeling. Nu 3 keer mislukt en 1 keer een miskraam, ruim een jaar verder!

Advies heb ik niet, helaas. Maar houd hoop! Dat is wat mij op de been houdt! Ik begrijp dat jullie dochter 'spontaan' is geboren? Neemt je angst niet weg, maar ik weet wel dat er met IVF/Icsi veel mogelijk is. Sterkte en hopelijk wordt jullie droom snel werkelijkheid!

 

Lfs Femke

Link to comment
Share on other sites

Geen idee wat er dan veranderd is Mieniemie...

 

Wij hadden het ook alleen dan langer geleden, een dochter van nu 8 jaar die redelijk snel na het stoppen met de pil verwekt is en daarna niets meer... Hebben eigenlijk te lang gewacht met onderzoeken maar toen bleek ook het zaad slecht van kwaliteit en ook nog langzaam. Ik noem onze - inmiddels oudste -dochter dan ook wel eens een 'lucky shot'. is het dat geweest of is het zaad zo snel verslechterd? Je komt er nooit achter dus je kunt je beter richten op de toekomst en kijken wat er mogelijk is. Zoals je kunt zien in mijn handtekening hebben we er twee jaar over moeten doen maar is het wachten meer dan beloond!

 

Succes!

Link to comment
Share on other sites

Mieniemie: hoe herkenbaar! Hier ook spontaan een zoon en daarna niets meer.... en dan je omgeving die allemaal 'probleemloos' zwanger lijken te worden.

Maar geef de hoop niet op! Hier bij de eerste ICSI - na 2,5 jaar aanmodderen waarbij bij de eerste iui al bleek dat dat zinloos was omdat er geen zwemmers meer over waren - zwanger van onze tweede zoon. Je lijf is al eens zwanger geweest en dat is erg gunstig. Er vindt blijkbaar geen bevruchting plaats. En daar kunnen ze je bij helpen. Geef de hoop niet bij voorbaat op...! Succes!

Link to comment
Share on other sites

"Hoi,

'Hier ook een bijzonder verhaal.

Eerste dochter 1.5 jaar proberen 3 iui behandelingen toen time out en na ruim 3 jaar spontaan zwanger.

 

na de geboorte""meteen"verder gegaan voor 2 kindje, na 3 jaar mm ingegaan.

5 IVF behandelingen verder, gestopt met alles en aan de pil, moest van Gyn.

Toch gestopt met de pil en na 6 jaar spontaan zwanger van de tweede.

Gyn vertele ons dat het onmogelijk was, maar je ziet het, moet bijna bevallen.

Weg was lang........maar onze droom komt uit.

Lieve4 groet Esther

Link to comment
Share on other sites

Hallo,

 

Wat fijn om jullie, bijzonder mooie, verhalen te lezen! Dat geeft me inderdaad hoop dat het echt nog wel een keer kan gaan lukken, met een heleboel hulp dan...

Inderdaad lijkt de kleine meid wel een 'lucky shot' geweest te zijn. We zullen nooit weten wat de situatie toen was en wat er nu anders is, dus terugkijken is inderdaad nutteloos.

@Hobbesje, je zou inderdaad zeggen dat het gunstig zou moeten zijn dat ik al een keer zwanger geweest ben. Maar is dat wel zo? Met al die hormonen die ze gaan toedienen? Voor mn gevoel gaat ze alles wat natuurlijk is in mn lijf platgooien en dan kunstmatig weer opwekken.. Wat blijft er dan nog over van het feit dan mijn lijf weet hoe het moet?

 

En al die hormonen.. ik zie er nogal tegenop.. ik heb nu al last van moodswings, laat staan hoe het dan is met al die extra hormonen?

Bovendien voel ik me steeds meer bezwaard om mn vriendinnen 'lastig te vallen' met mn twijfels en gevoelens.. Zij zitten allemaal op een roze wolk, die zitten niet te wachten op mijn verhaal.

 

Hoe denken jullie trouwens over acupunctuur als ondersteuning bij ICSI? Iemand ervaring mee?

 

Grtjs, M.

Link to comment
Share on other sites

Mieniemie: het voordeel is dat je weet dat je baarmoeder en je lijf een zwangerschap aankunnen. Het geeft nooit garanties, maar stellen die nog nooit zwanger zijn geweest en voor ICSI gaan kunnen de rol van de vrouw ook niet uitsluiten... Bij ons werd verteld dat dat echt een voordeel is als je ooit al eens van je partner zwanger bent geweest.

En idd: alles wordt platgegooid, maar 2 weken na de terugplaatsing gaat je eigen lijf het weer overnemen.

Die hormonen zijn idd verschrikkelijk - en wat ik daar het meest verschrikkelijk aan vond is dat je er elke dag weer op gezette tijden aan moet denken en er weer mee geconfronteerd wordt dat het allemaal niet zomaar gaat. Maarreh: ik heb geloof ik meer last van hormonen als ik de pil gebruik en dan de stopweek inga... Denk dat dat voor iedereen een andere beleving is. Ik heb geen ervaring met acupunctuur of andere ondersteunende behandelingen.

Iig succes!

Link to comment
Share on other sites

Mieniemie, ik heb ervaring met acupunctuur en ICSI. Ik heb het bij mijn 3e poging gedaan. Ik vond fijn voor de ontspanning. Ook heb ik na de punctie, voor de terugplaatsing en na de terugplaatsing meteen acupunctuur gedaan. Ik heb minder pijn ervaren.

Link to comment
Share on other sites

Ik heb totaal geen last gehad van de hormonen en heb er toch aardig wat gespoten! Alleen van de decapeptyl soms hoofdpijn maar dat is alles, geen stemmingwisselingen of wat dan ook. Dus dat hoeft helemaal niet! Helaas kom je er alleen achter als je het gaat doen maar ik zou me daar niet door laten tegenhouden.

Link to comment
Share on other sites

Thanks allemaal!

Ik krijg er steeds meer een goed gevoel bij. Fijn om te lezen dat je niet de enige bent en hoe andere het ervaren (hebben).

Weet je wat het is? Je hebt zo'n plaatje van 2 kinderen in je hoofd, niet te veel leeftijdsverschil..? En dat plaatje moet telkens aangepast worden, terwijl iedereen om me heen dat "perfecte" plaatje wel lijkt in te vullen.. Dat doet me gewoon erg veel pijn!

Volgende week hebben we weer een afspraak bij de Gyn, om te bespreken of we willen starten en zo ja wanneer dan. Manlief is voor, maar ja, die hoeft ook niet zo heel veel te doen!

 

X

Link to comment
Share on other sites

Dat niet te veel leeftijdsverschil stelde ik elk half jaar dat het niet gelukt was bij en op een gegeven moment kon het me niet meer schelen, als het maar lukte. En nu ben ik heel blij met een grote dochter van 8 en een babytweeling!

Link to comment
Share on other sites

Nou we zijn vanmiddag in het ziekenhuis geweest. Morgen belt de IVF-verpleegkundige om een afspraak te maken. Ik heb de pil opgehaald bij de apotheek... Spannend!

Hihi de pil.. die heb ik al in geen 6 jaar meer geslikt.. wordt weer automatisme op gaan bouwen 's avonds.

Weet iemand van jullie dat trouwens? De gyn zei dat ik nu al kon beginnen met slikken, ik zit halverwege mn cyclus, zodat we na de intake direct kunnen beginnen? Moet ik niet eerst mn mens. afwachten??

 

Ik moet zeggen dat ik, ook dank zij jullie, er steeds meer vertrouwen in krijg! En ik merk dat mn zwangere vriendinnen ook nog echt wel op mijn verhaal zitten te wachten. En ik vind die groeiende buiken eigenlijk alleen maar mooi!

Maar heb blijft fijn hier meiden tegen te komen die in het zelfde schuitje zitten.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use