Jump to content

Tips over welke voeding


saba26
 Share

Recommended Posts

Dames vraagje :

 

D.ilan is op 4 December geboren.

Heb hem de eerste weken bv gegeven alleen wilde hij zo veel dat ik en zoveel de productie het niet meer aan konden,helaas ben ik ermee gestopt.

 

Nu krijgt hij nutrilon voor hongerige baby's en een half schepje jbpm voor reflux.

Na de voeding soms een uur krijst hij het uit van de krampjes (sinds 2 dagen) daarvoor had hij het ook wel maar lijkt erger te worden.

Ik gebruik ook al infacol voor elke voeding.

 

Maar nu heb ik gehoord dat friso beter is....?

Zo sneu hij wordt er steeds wakker van terwijl hij dood moe is en wordt ook boos en dan komt zijn eten ook nog eens naar boven...

Zit nu op 135/4,5 en avond 150/5

Soms zit hij ook helemaal nog niet vol(volgens hemzelf) dan wilt hij meer anders gaat hij ook krijsen,speen helpt even maar kan hem geen 2a3uur zoet houden.

Hij krijgt ook 6 flessen op een dag.

Ging zo goed en is eigenlijk ook een rustige baby maar ben nu zo aan het zoeken wat nou het beste is (eigenlijk een beetje radeloos)

 

Wie heeft er tips.......

 

Thxx alvast.

 

Liefs saba

Link to comment
Share on other sites

Lieve Saba,

 

Voeding is en blijft lastig de eerste weken, niet te vergeten de ellendige krampjes :-(((

 

Voor de krampjes adviseer ik ABC Dophilus, dankzij dit middel heeft V.ince zelden tot nooit krampjes gehad, erg prettig voor zowel hem als ons.

Persoonlijk zou ik niet teveel van voeding(merk) wisselen, het is nl. een behoorlijke aanslag op de darmpjes. Je kan voeding wel mengen, zo kan je bijv. voor 's avonds/'s nachts wat meer 'hongerige baby's' voeding geven.

 

Wij hebben de 'fout' gemaakt door te denken dat V.ince meer honger had en bleven hem meer melk aanbieden waardoor hij soms tegen een liter melk per dag aan zit. Achteraf bleek hij enorm veel last te hebben van verborgen reflux en koemelkallergie, een dubbel dosis heeft hij dus te verwerken gehad.

Als ik jou was zou ik terug gaan naar meer kleinere flesjes per dag, zo kan hij het misschien beter verwerken.

 

Succes met de speurtocht! ;-))

Link to comment
Share on other sites

Saba: vervelend, maar herkenbaar. Mijn oudste was net zo'n mannetje... Achteraf heb ik teveel gedacht dat er niets aan de hand was. Na mijn tweede zoon weet ik wel beter.

Het meest wijze advies is toch: hulp zoeken van het consultatiebureau/je wijkverpleegkundige. Misschien dat zij een keer mee kunnen kijken bij het voeden (teveel lucht binnenkrijgen en te snel of te langzaam drinken is ook niet bevorderlijk voor de krampjes - daarom moesten wij van de kraamhulp de voeding doorroeren ipv schudden bijvoorbeeld).

 

En nog even dit: Voeding tegen het spugen is lichter verteerbaar dan voeding voor hongerige baby's. En als je mannetje zo'n krampjes heeft zou ik zeker niet teveel veranderen in zijn voeding. Elke verandering werkt weer extra op zijn darmpjes.

Wat ook kan helpen: de hulplijn van de babyvoeding bellen (heb ik gedaan en die hadden voor mij net de tip die hielp bij de jongste).

 

Succes! Hoop dat je snel weet hoe je mannetje zich het prettigst gaat voelen.

Link to comment
Share on other sites

Melis, mischien toch voor de krampjes wat anders proberen thxx kijk ik dat even aan en wordt het niet beter moet ik maar eens kijken of hij geen koemelkallergie heeft....??

 

minoes, dus de helft hongerige baby's en de helft voor de kampjes,mischien wel beter,nu moet ik hem troosten en trekt helemaal krom maar zijn we dus een tijd verder en vooral s'avonds laatste fles wilt hij daarna nog meer terwijl we al op max. aantal zitten en wil ook niet teveel geven natuurlijk dus huilt hij zichzelf iedere keer in slaap best zielig maar ja wat moet ik anders(duurt niet langer dan een kwartier hoor)

 

 

hobbesje, ja ga ik toch eens doen,toch maar even bellen, nee wil ook niet te vaak wisselen van voeding daarom wil ik het hierbij houden, maar mixen kan dus wel of is dat ook weer te zwaar voor zijn darmpjes???

Hoop het ook,zo zielig hoe hij erbij kijkt ook :(

Link to comment
Share on other sites

Net zoals nu zucht, laatste fles begon half 11 al.

Dan slaapt hij een kwartier dan heeft hij ruim een uur krampjes nou dan leg ik hem niet weg en dan wilt hij weer eten, anders krijsen en gaat hij echt niet slapen.

Met speen hou ik hem een kwartier zoet.....

2 uur verder weer,gister ook al, helemaal niet erg maar ik snap het gewoon niet... net dus 30cc boven een fles van 150cc gegeven,zit ik vandaag op 900 totaal toch echt wel het max. lijkt mij.

Hij weegt inmiddels wel 5800gr

Toch maar eens bellen dus..... Zie er nu alweer tegen op hoe het morgen verloopt pfff

 

En nu is hij weer wakker omdat hij de hik krijgt en zijn eten omhoog komt gaaaaaap dus toch teveel ma ja

Link to comment
Share on other sites

Heb je gebeld?

Het klinkt nu haast wel - zo kort na de voeding - of hij last heeft van dat zijn voeding terug omhoog komt ipv darmkrampjes alleen. Als hij dan wat drinkt doet zijn slokdarm niet meer zo'n pijn nl.

(En mixen is ook veranderen van voedingssamenstelling...)

Link to comment
Share on other sites

hobbesje, ja ik heb gebeld en ga nu meer jbpm erin gooien, heb nu al een fles zonder problemen gehad :)) joepie, ik dacht doe daar minder in anders krijgt hij darmkrampjes, ma ja het lijkt ind. dus zo dat hij meer last heeft van het eten wat omhoog komt.

Dus daar helpt de jbpm natuurlijk voor dus als ik die wat meer gebruikt wordt het wat dikker en zit hij hopelijk ook wat langer vol :)) Duimennnn

 

Thxx

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use