Jump to content

wat nu ?


karinl

Recommended Posts

Hoi ,allereerst wil ik me graag even voorstellen, mijn naam is Karin 33 jaar.

Mijn man en ik hebben een dochtertje van 2 jaar en 4 maanden, waar we elke dag van genieten,mede daardoor willen we nog graag een kindje.

Ik ben van Luna spontaan zwanger geworden, nadat we 3 maanden ervoor besloten hadden om ervoor te gaan en ik dus gestopt ben met de pil.

Toen Luna een half jaar was ben ik weer gestopt met de pil, in de hoop weer zwanger te worden. Toen ik in juni 2012 nog niet zwanger was, toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts, hij heeft ons doorverwezen naar een gynaecoloog.

Eerste zaadonderzoek van mijn man was niet goed, de tweede gelukkig wel. Ik heb 31 augustus een kijkoperatie/curretage gehad, alles bleek schoon te zijn, geen poliepen ofzo.Ook hebben ze door mijn cyclus te volgen vastgesteld dat ik elke maand netjes een eisprong heb. Dus was de volgende stap een laparoscopie om te zien of mijn eileiders doorgankelijk zijn.Laparoscopie gehad op 18 januari 2013 met als uitslag :heel traag doorgankelijke eileiders.

Geen idee wat dat precies inhoud voor de volgende stap, we zouden namelijk gaan voor iui, maar weet niet na wat we nu weten of dat nog een optie is ,of dat de volgende stap nu ivf of iets dergelijks is .

En dat is dus nu mijn vraag, zijn er hier mensen die iets soortgelijks mee hebben gemaakt of meemaken ???

Link to comment
Share on other sites

Hoi Karin,

Wat vervelend allemaal voor je, maar welkom hier! Als je eileiders slecht doorgankelijk zijn, is de kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap groot, dus dan ben je waarschijnlijk aangewezen op IVF. Mijn eileiders zijn verkleefd, daarom zijn wij ook aangewezen op IVF, het komt dus vaker voor! Je kunt hier veel informatie, maar ook steun vinden. Veel sterkte in ieder geval!

Groet,

Floor

Link to comment
Share on other sites

Hi Karin,

 

Daar zullen we waarschijnlijk allemaal hetzelfde over zeggen: de behandeling is zwaar! Er zijn maar weinig vrouwen die de behandeling als een peuleschilletje ervaren (maar ze zijn er overigens wel!)

 

Je moet regelmatig naar het ziekenhuis voor echo's, dat is soms best lastig met werk; je moet jezelf iedere dag spuiten, op een gegeven moment zelfs twee spuiten per dag; de medicijnen hebben bijwerkingen - hoofdpijn, opvliegers, misselijk, moe, stemmingswisselingen, etc.; je moet een punctie ondergaan en dat is nou ook niet het allerleukste vooruitzicht; en ten slotte moet je eerst wachten op bevruchtingen en dan ga je de befaamde wachtweken in waarin je gaat wachten of het gelukt is. Die wachtweken zijn emotioneel het zwaarst. Sommige vrouwen houden het na één of twee keer voor gezien, andere vrouwen gaan jaren door (haha, ik ben daar één van, ik heb vrijdag embryo nummer 7 en 8 'opgehaald' sinds mijn zoontje!)

 

Ik zeg dit niet om je te ontmoedigen, maar het is fijn als je van tevoren plant dat je tijdens de IVF niet zo veel te doen hebt, zodat je rust kunt nemen als dat nodig is. Dat maakt in mijn beleving veel uit. En als het echt zo'n hel was, dan zouden niet zo veel vrouwen, zo vaak een IVF behandeling ondergaan, dus het is allemaal echt wel om overheen te komen, maar het is een zwaar traject, je krijgt het niet voor niks. Maar ik denk altijd maar zo, als het ons dan eenmaal is gelukt, dan zijn wij IVF-moeders nóg blijer dan andere moeders (sorry andere moeders, het is maar bij wijze van spreken, ik bedoel er niemand mee te kwetsen!)

 

Het komt vast goed en jij slaat je er vast ook door. Veel vrouwen hebben een hoop aan het forum tijdens de behandeling, dan kan je kletsen met lotgenoten, dat helpt!

 

Heel veel succes in ieder geval!

 

Liefs,

 

Floor

Link to comment
Share on other sites

Hoi ,allereerst wil ik me graag even voorstellen, mijn naam is Karin 33 jaar.

Mijn man en ik hebben een dochtertje van 2 jaar en 4 maanden, waar we elke dag van genieten,mede daardoor willen we nog graag een kindje.

Ik ben van Luna spontaan zwanger geworden, nadat we 3 maanden ervoor besloten hadden om ervoor te gaan en ik dus gestopt ben met de pil.

Toen Luna een half jaar was ben ik weer gestopt met de pil, in de hoop weer zwanger te worden. Toen ik in juni 2012 nog niet zwanger was, toch maar een afspraak gemaakt bij de huisarts, hij heeft ons doorverwezen naar een gynaecoloog.

Eerste zaadonderzoek van mijn man was niet goed, de tweede gelukkig wel. Ik heb 31 augustus een kijkoperatie/curretage gehad, alles bleek schoon te zijn, geen poliepen ofzo.Ook hebben ze door mijn cyclus te volgen vastgesteld dat ik elke maand netjes een eisprong heb. Dus was de volgende stap een laparoscopie om te zien of mijn eileiders doorgankelijk zijn.Laparoscopie gehad op 18 januari 2013 met als uitslag :heel traag doorgankelijke eileiders.

Geen idee wat dat precies inhoud voor de volgende stap, we zouden namelijk gaan voor iui, maar weet niet na wat we nu weten of dat nog een optie is ,of dat de volgende stap nu ivf of iets dergelijks is .

En dat is dus nu mijn vraag, zijn er hier mensen die iets soortgelijks mee hebben gemaakt of meemaken ???

 

Hoi Karin.. Wij hadden ook slechte eileiders.. Na het doorspuiten ervan toch 2 x iui gedaan daarna spontaan zwanger maar het is een buitenbaarmoederlijke zwangerschap geworden(bbz) Ik ben toen geopereerd. Ze hebben beide eileiders eruit gehaald. Omdat de andere eileider ook slecht was is er voor gekozen die er ook uit te halen. Kans op herhaling was erg groot. Ze hebben bij ons dus eerst wel geprobeerd iui. Maar mijn eileiders waren wel toegankelijk volgens hun! Trage eileiders kunnen volgens mij ook een verhoogde kans op een bbz geven.

 

Ik zou wel een gesprek aanvragen over de mogelijkheden! En na vraag doen over een bbz.

 

Succes en sterkte

Link to comment
Share on other sites

dank je wel floortje, doet me goed om te lezen, ik werk maar 15 uur per week en de rest van de tijd ben ik mama, mooiste beroep van de wereld!

daar door heb ik denk ik wel de rust die ik/wij nodig gaan hebben als ik dat zo lees, maar moet nu eerst maar even afwachten wat de arts te vertellen heeft, hebben 5 maart weer een afspraak.

ik merk idd wel dat het er over hebben op de een of andere manier wel oplucht en een luisterend oor of in dit geval lezend oog al helemaal, dus daarvoor bedankt!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use