Jump to content

Niki is zwanger!


niki
 Share

Recommended Posts

Ondanks dat ik nog niet ècht zeker ben dat alles goed is/blijft gaan wil ik om mij positief te bevestigen toch hier al mijn topic beginnen. Want eerlijk is eerlijk, ik ben na mijn 1e IVF, 1e tp, Zwanger! en dat is op zich al een enorm wonder. Waarom dan niet dolgelukkig, helemaal hoteldebotel? Lees en huiver (?)...

 

 

 

Gisterenavond, stiekem een zwangerschaptest gedaan, en een heel licht streepje. Dus joepie, zou het dan toch. Vandaag zou bloedtest volgen, en dan zou ik het officieel genoeg vinden...

 

 

 

Maar ik heb al een week last van mijn onderbuik. Heel erg soms. Vaak was ik bang dat ik ongesteld zou worden, maar dat gebeurde niet. Gelukkig. En gisterenavond deed het weer zo'n pijn, dat ik met een paracetamol naar bed ging.

 

 

 

Om om 5 uur vanmorgen wakker te worden met een helse pijn. Zo erg dat ik bijna flauwviel. Ik ben naar het toilet gestrompeld, en Nico (mijn man) wakker gemaakt en op het toilet mijn behoefte gedaan. Dat deed nog meer pijn. Wederom bijna flauwgevallen. Terug naar bed, waar ik lijkbleek, zei Nico, dacht dat ik dood ging. 112 gebeld, want ik kon echt niet meer lopen. En daarna wederom naar het toilet, dat hielp wederom. Daarna ging het iets beter.

 

Met de ambulance naar het ziekenhuis gegaan. Wat is er aan de hand? Daar ongeveer 2,5 uur geweest... De echo was goed, al mijn bloedwaarden waren goed. En inderdaad zwanger! Ze hebben geen idee wat het is. Het kunnen mijn darmen zijn, maar er is geen ontsteking of zoiets gevonden. De vrucht(jes) konden ze nog niet vinden, maar dat kan ook want het is nog zo klein. Of heb ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, de kans is aanwezig. Ik hoop het natuurlijk niet.

 

 

 

Dus ik ben eigenlijk weer naar huis gestuurd. Met de boodschap neem maar 3x2 stuks paracetamol per dag, hou het in de gaten en kom vrijdag terug. Dus... Ja ik ben zwanger, gaat het goed? ik weet het niet. Wat is er aan de hand? Ik weet het niet.

 

 

 

Het gaat nu iets beter. Nog geen idee wat het is, maar we gaan er voorlopig het liefst van uit dat het mijn darmen zijn geweest en nog zijn of bandenpijn wat ik ook hoorde. :icon_scratch: De pijn is minder heftig dan vannacht (logisch!) en we gaan voorlopig maar heel rustig kruid-arm eten. En hopen dat de vrucht(jes) gewoon op hun plek zitten. Dus... Vrijdag meer nieuws.

 

 

 

groetjes, de nog steeds zwangere niki

Link to comment
Share on other sites

  • Replies 178
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Hoi,

 

 

 

Gefeliciteerd met je zwangerschap.

 

Ik had al gereageerd op je andere topic (buikpijn).

 

Nu ik dit verhaal lees, herken ik het gedeelte dat je sterke aandrang hebt voor de grote boodschap. Die had ik ook bij mijn bbz.

 

 

 

Nogmaals, ik wil je echt niet bang maken, maar wel alert maken op een bbz.

 

Hopelijk zien ze vrijdag gewoon 1 of 2 mooie embryo's in je baarmoeder en zijn het de hormonen die je darmen van streek brengen.

 

 

 

Hebben ze je HcG getest? Gaan ze dat evt nogmaals doen?

 

 

 

Sterkte en liefs

Link to comment
Share on other sites

Nikki ten eerste gefeliciteerd!!

 

Goed om te horen dat de waardes in orde waren en je dus zwanger bent!

 

 

 

Wel heel erg vervelend dat je zoveel pijnen hebt!

 

Zoals je misschien uit mijn verhaal nog weet heb ik ook een halve nacht in het ziekenhuis gespendeerd met enorme pijnen, ook toen konden ze niks bijzonders vinden. Alleen een beetje vocht achter mijn baarmoeder, en een te volle blaas die ze toen hebben geleegd. Ik werd verders ook met de mededeling paracetamol nemen naar huis gestuurd, dat was 2 weken geleden, maar ik heb nog steeds buikpijnen, maar het is te houden, en word elke dag wat minder, ik hoop dat het bij jou ook zo gaat verlopen, en dat je een hele succesvolle zwangerschap mag doorzetten!

 

Wanneer heb je een controle echo? Dan heb je weer meer zekerheid dat het goed zit.

 

 

 

Liefs Diana

Link to comment
Share on other sites

Niki, van harte gefeliciteerd!!!!

 

klinkt wel heftig allemaal, ik hoop dat de buikpijn snel overgaat en het geen buitenbaarmoederlijke zwangerschap is!

 

wat een enorm spannende dagen moeten dit zijn en dat zo na het wachtbankje...

 

 

 

lis

Link to comment
Share on other sites

Ik heb vrijdag weer een echo en bloedtest. Kijken ze of de HCG is gestegen en of ze de vruchtjes al kunnen vinden. Wanneer kwamen ze er achter, Laura dat het een bbz was? na hoeveel tijd bedoel ik? Hoeveel pijn had je, wat voelde je, was dat iedere dag? Op het andere topic heb ik nog meer vragen gesteld, zou je die willen bekijken? Heel fijn.

 

En jij Diana, pijn hoort niet bij een zwangerschap zegt mijn gyneacoloog. Weet je zeker dat het bij jou allemaal op de goede plek zit, wederom ook niet om je bang te maken...

 

Men, ben je zwanger is het weer spannend! Wat een wonder zijn wij toch allemaal. Allemaal gewoon geboren.

 

groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

Hai Niki,

 

 

 

Superrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr !

 

 

 

 

 

:wav::wav::wav::wav:

 

 

 

houd ons op de hoogte he! Hopelijk geen rare dingen meer!

 

liefs van mij

Link to comment
Share on other sites

Dank dank dank, voor alle felicitaties. Ja morgen is weer een spannende dag. Ik denk dat ik pas echt blij ga kunnen zijn als ik weet dat het/ze op de goede plek zit(ten)... Nu nog bang voor een bbz.

 

 

 

Vraagje rosalie, ik dacht ergens gelezen te hebben dat je ook een bbz hebt gehad? Zou je mij kunnen vertellen wat en hoe dat bij jou gegaan is, en ook wanneer je pijn begon te voelen enzo. Als je geen zin daarin hebt, wat ik helemaal zou kunnen begrijpen, niet doen hoor.

 

 

 

Afijn, nu maar eens keurig naar bed. groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

Dank Liesbeth!

 

 

 

Ik heb besloten hier mijn dagboekje bij te gaan houden. Dat voelt wel een beetje eng, want wat als het misgaat. Maar daarom doe ik het juist, om te helpen dat het goed gaat!!

 

 

 

Gisteren voor 90% gerustgesteld dat alles goed zit. Tenzij emmie nr. 2 zich nog op een vreemde plek verstopt heeft. Maar ik voel me nog niet fijn.. Vannacht een onrustige nacht gehad, weer last van mijn buik, viel pas 4.30 uur in slaap. Vandaag moe en brak. Mijn lichaam is zich waarschijnlijk aan al het nieuwe aan het aanpassen, maar het voelt niet echt fijn. Ook heel anders dan de 1e keer. Soort druk in mijn onderbuik, zullen dat de banden zijn, of darmen of van alles bij elkaar? Afijn, ik probeer een beetje rustig aan te doen. Adem in, adem uit...

 

 

 

Ik wil niet ondankbaar zijn, ben natuurlijk hartstikke blij dat ik zwanger ben, maar voel me brak en naar. Waah. Ben zo goed in zwanger zijn, herken mijn hele lichaam niet meer... Wat zijn al die pijnen en ploffingen? Gaat alles goed?

 

 

 

Ik zal wel heel blij zijn als ik het/de hartje(s) zie kloppen. En ook als er dan niet toch één wordt gevonden op een vreemde plek. Dan word ik misschien toch pas iets geruster. Afijn, alles zit nog goed. Gewoon genoeg rust nemen... groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

goedzo niki, een beetje vertrouwen is nooit weg.

 

je bent ten slotte zwanger en dan is dit de goeie plek!

 

hoe gaat t met de buikpijn? ik hoop al wat minder?

 

groet,

 

lis

Link to comment
Share on other sites

gefeliciteerd

 

 

 

ik hoop dat je je snel beter voelt en snel een hartje ziet kloppen ,dan zul je wel wat meer gerust gesteld zijn.

 

maar dat onzekere heeft echt iedereeen geloof ik

 

 

 

 

 

 

 

groetjes

Link to comment
Share on other sites

Dank. Gisteren was echt een slechte dag en vandaag ging eigenlijk stukken beter. Heel blij mee. Ik was heel tevreden, had echt het idee dat alles meer een plekje had gekregen. Maar nu het avond is, lijkt er weer van alles aan de hand in het buikie... Ja ja vertrouwen is de kunst. Dus dat ga ik gewoon doen! hihi

Link to comment
Share on other sites

Vandaag ben ik officieel 5 weken zwanger. Wat gaat dat snel als je 2 weken bonus krijgt en 2 weken op de wachtbank zit.

 

 

 

Ik ben nog steeds heel onzeker, mijn buik blijft pijn doen. Ik hoop enorm dat het mijn darmen zijn. Ik ben onzeker en bang. Gaat het allemaal wel goed. Zit er toch niet één op de verkeerde plek? Ik ken dit gevoel namelijk niet, tis nou niet dat ik al zo vaak zwanger ben geweest hoor dat ik precies weet hoe je je dan voelt... Maar toch.

 

 

 

Vanaf gisteren geen progestan meer. Dus hopelijk gaat dat een goede uitwerking hebben op mijn buikie. Vrijdag naar de acupunctuur, hopen dat hij iets van verlichting kan brengen. Ik baal enorm, ben ik eindelijk weer zwanger, lukt het me niet om ervan te genieten door de zorgen erom heen. Waaah. We moeten de echo van de 11e afwachten, hopelijk zien we dan echt dat alles op de juiste plek zit. Of hopelijk klaart mijn buik al eerder op.

 

 

 

Gisteren besloten dat ik veel meer rust ga nemen. Ik zou een vak doen op de uni. Maar dat is nu te zwaar. Dus ik ga het in tweeën splitsen. Alleen colleges en stof leren nu, en in september werkgroepen en spss. Ik vond het een moeilijke beslissing. Weer langzamer met mijn studie. Maar ik wil zoveel mogelijk proberen er voor mijn zwangerschap te zijn. En daarom is het goed. Meer rust, minder druk op de ketel. Maar dan hoop ik wel dat het/ze deze keer wèl blijven zitten.

 

 

 

Ik weet niet wie dit allemaal leest. Maar als je zwanger probeert te worden en het lukt misschien (nog) niet, vind je me misschien een zeur en ondankbaar. Dat probeer ik niet te zijn hoor, ik ben heel blij ergens, maar nog zo ongerust. Ik hoop dat jullie me dat niet kwalijk nemen. Ik probeer in dit topic gewoon alles op te schrijven waar ik op dat moment mee zit. Ik hoop dat niemand dat verkeerd begrijpt.

 

 

 

Ik zal zo blij zijn als die eerste 12 weken erop zitten en alles een beetje gesettled is. We wat meer zekerheid hebben dat het goed gaat en blijft gaan. Misschien dat ik al eerder wat geruster wordt als mijn buik eens wat rustiger werd. Afijn, veel getob hier. Maar zoals ik al las hebben gelukkig meer zwangere dames dat (gehad). Het is de kunst om te vertrouwen op de force of nature... Maar dat is inderdaad een kunst. Vooral je telkens verontrust wordt door pijnen in je buik. Dus verder gelukkig nog geen verontrustende dingen gevonden zoals bloed of zoiets. Gelukkig maar. Ik ga gewoon 9 maanden in bed liggen! :icon_cyclops: Da's een goed idee!!! groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

He Niki,

 

Knap dat je het rustiger aan gaat doen.

 

En heel voorstelbaar dat je je nog zorgen maakt als die buik nog zeer doet.

 

En natuurlijk vanaf deze kant wat gezonde jaloerzie dat je in ieder geval al een positieve test hebt gedaan, maar kan me voorstellen dat je ongerust bent.

 

En eh... dit is jouw dagboek... dus dat is voor jou gevoelens!

 

Maar eh, 9 mnd in bed liggen ben je denk ik al gauw zat. Vooral als het straks zomer wordt en iedereen lekker buiten is!!!

 

 

 

Groetjesssssssssssssssssssssss

Link to comment
Share on other sites

Niki, Het is heel normaal dat je onzeker bent, dat had ik al zonder dat ik pijn in mijn buik had. Als het allemaal wat langer duurt zoals bij ons allen hier, weten we alles van wachten, maar juist na zo'n test is het heel erg moeilijk om nog te wachten. Maar het is nu gewoon nog te klein om wat te zeggen met een echo, en positieve gedachten helpen ook natuurlijk. Probeer je zo rustig mogelijk te houden. Het gaat allemaal sneller dan je denkt. Mijn positieve test dag leek gisteren wel, maar toch ben ik al 16 weken zwanger..

 

 

 

Probeer er een beetje van te genieten (al gaat dat nu nog moeilijk met die pijn) en besef je dat er een wezentje aan het knokken is in jou om mens te mogen worden!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share




  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use