Ga naar inhoud

Niki is zwanger!


Aanbevolen Berichten

Gast estrhalita
Geplaatst

He Niki, hoe voel je je vandaag? Gaat het al beter met je buikpijn? Erg he wachten op die echo. Ik moet nog precies 1 week langer wachten dan jou, moeilijk hoor. Maar ja laten we maar van het beste uitgaan.

  • Reacties 178
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Lieve ladies, dank voor jullie berichtjes. Ja, mooi gezegd: 'besef je dat er een wezentje aan het knokken is in jou om mens te mogen worden!'. Heel mooi. En Estrhalita, ja dagen kunnen snel gaan, en langzaam hè... En deze gaan verrassend langzaam.

 

 

 

Ik moet eerlijk zeggen dat ik iets minder last van mijn buik heb soms. En dat is al heel wat. En ik voel me gelukkig nog steeds wel echt zwanger en doodmoe. Maar dat vind ik alleen maar fijn.

 

 

 

Vandaag had ik weer zo'n leuke collega, die het goed bedoelde maar heerlijk onhandig was en zei, nou als het maar goed gaat, het is natuurlijk wel nog pril. Ja.. En bij jou is het natuurlijk anders gegaan.. Hmm, ja... Ik wist bij 7 weken al dat het goed was. Oo... zei ik, ik wist de vorige keer bij 9 weken nog niet dat ik een miskraam zou krijgen... Toen ben ik maar glimlachend weggelopen. Wat een domme koe!!!! :fucyc: hihihi... O wat ben ik blij dat ik tegenwoordig al zo goed tegen mensen kan... hihihi :icon_colors:

Geplaatst

Nou vandaag ben ik weer aardig tevreden qua klachten. Het lijkt of mijn buik weer veel rustiger is, tenminste dat weet ik zeker. Nu ben ik weer een beetje onzeker of ik nog wel zwanger ben... Maar dat is wel zo dat weet ik.

 

Ik ben nog steeds doodmoe, en heb het heel snel koud, loop echt de hele tijd met mijn fleace aan, maar dat kan ik goed dragen en verder eigenlijk gelukkig geen klachten. Dus dat is fijn... vandaag al 5 weken en 5 dagen....

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hey niki,

 

 

 

Het gaat dus lekker bij jou? Gelukkig dat je pijnen zoveel minder zijn geworden.

 

Morgen alweer 6 weken, het schiet lekker op he?! Als ik het goed heb dan heb jij ook de komende week weer een echo? Leuk en spannend hoor.

 

 

 

Het moe en koud, dat komt mij ook bekend voor, ik heb nog nooit zoveel geslapen en de kachel brand volop, haha.....maar we hebben het er met liefde voor over, he?!

 

 

 

 

 

Liefs Diana

Geplaatst

Ja ik vind ook dat het beter gaat gelukkig. Wel een onrustige nacht gehad... Gaat alles wel goed denk ik dan... Maar dat zal nog wel even blijven. Inderdaad vrijdag echo. Heel spannend! En jij ook bijna toch? groet, niki

Geplaatst

Oeps, morgen echo!!! Spannend hoor!!! Ik voel me nog goed, moe maar ok. Zullen we morgen een hartje of meer hartjes zien, of geen hartjes...? Heel spannend.

 

 

 

Mijn broeken zitten al strakker. Ik kan er nog maar 2 echt fijn aan. Ik ben doodmoe en merk dat ik me niet te druk moet maken met dingen denken en piekeren want dan raak ik sneller in de war en vind ik dingen moeilijk. Ik loop eigenlijk rond als een wollig konijntje met dikke kleren aan omdat ze het anders te koud heeft.

 

 

 

En gisterenavond gingen we naar het theater, nou ik was blij dat we weer thuis waren en ik weer heerlijk op de bank kon liggen. Allemaal goede tekenen denk ik.

 

 

 

Vanochtend was mijn temperatuur iets gedaald, meestal nu zo'n 37 graden (in mijn mond) maar vanochtend 36,75 graden. Oeps, dat vind ik toch niet zo leuk. Maar het is nog hoog genoeg hoor. Hopen dat hij morgen weer hoger is.

 

 

 

En zo dobberen we maar door, hopend dat het leven sterk genoeg is om uit te groeien tot een of meer babietje(s)...

 

 

 

groetjes, niki

Geplaatst

Nou vanmiddag, vrijdag, hadden we dus de echo. Ik ben vandaag 6 weken en 4 dagen. En als het goed is zouden we vandaag een hartje/hartjes moeten kunnen zien kloppen. We waren behoorlijk zenuwachtig. Zit alles op de goede plaats, hoeveel zijn het er? Eén? Twee? Drie? Klopt er wel wat?

 

Natuurlijk later aan de beurt. Bibber de bibber. En ja, we mochten naar binnen. Gelukkig kennen we de 'nurse practitioner' (in goed Nederlands) intussen behoorlijk goed en ze is aardig en stelt ons op het gemak. En gaat gelukkig meteen aan de slag, zonder teveel bureaupraat. De echo begint. En eerst zien we nergens een hartje... Zoeken zoeken zoeken en in mijn hoofd (en die van Hubbie) gaat het rond: 'O het is niet goed... O het is niet goed..' Maar gelukkig ja hoor, piepklein, klopperdeklopperdeklop.... Als een klein =-tekentje dat op en neer gaat. En dat is één.

 

En verder zoeken. Is er nog een tweede, maar na lang zoeken denken we dat het er toch maar één is. Wel op de goede plek. Keurig in de baarmoeder gesetteld... Voorlopig houden we het op één, zegt ze... Ok. Het is nog superklein, 5mm, dus wie weet wat we over het hoofd zien, maar voorlopig gaan we uit van één. Ok... Gefeliciteerd. Dank. En bloedprikken, 6 supergrote buisjes, men ik ben intussen al zo'n held dat ik ook deze proeve weer glansrijk doorsta, niets flauwvallen. Huppekee. Superstoer. Naar buiten. Info verwerkend stil...

 

En dan daalt het allemaal langzaam in. En blijkt, Hubbie en ik voelen ons niet helemaal blij. Klinkt misschien heel stom. Maar we waren zo gehecht aan die twee embryootjes... dat het (heel ondankbaar misschien?) toch voelt als een soort rouwproces dat het er waarschijnlijk 'maar' één is. Het is ècht even wennen. En het voelt alsof we toch al wat 'kwijt' zijn geraakt. Is dit raar?

 

Of zijn het er straks toch weer twee, net als vorige keer, toen er één zich behoorlijk lang had verstopt... Man wat duren twaalf weken lang, want dan wordt het gevaar voor een miskraam pas echt een heel stuk minder.Ook voel ik eigenlijk nog meer angst nu... Gaat die ene wel blijven? Waaah...

 

Dus ja, het is allemaal goed. En eigenlijk mogen we heel blij zijn weer met deze heel belangrijke stap. Maar het blijft nog enorm duimen en wennen en blijkbaar toch een stukje verwerken qua verwachtingen/hoop etc.

 

liefs, niki

Geplaatst

Zo hèhè. Gisteren een enorm rare dag gehad. Hub en ik zijn het echt aan het verwerken allemaal. Zo van, jeetje we zijn zwanger, jeetje het is er waarschijnlijk (maar) één, jeetje jeetje jeetje... Dus gisteren laat op, maar om 13 uur alweer allebei terug naar bed en weer slapen, toen om 14 uur weer op en om 18.30 weer naar bed en weer slapen. En 's avonds ook gewoon weer redelijk op tijd naar bed en weer slapen. En verder dat er niets uit onze handen kwam... Jaja.. Verwerking, verwerking, denk ik dan maar.

 

 

 

Gelukkig gaat het vandaag weer beter, we zijn weer energieker. Ik hard geleerd en Hub heeft de woonkamer schoongemaakt. En daarna samen nog keurig een uur buiten gesport. Veel fijnere dag dan gisteren, meer constructief en meer energie. Gisteren zal wel hard nodig zijn geweest na het nieuws van vrijdag.

 

 

 

En gelukkig ben ik nog steeds zwanger. Zoals al gezegd de temperatuurmeetmaterialen weggelegd en ik laat alles nu maar verder over aan moeder natuur, waarbij ik natuurlijk hoop dat ik niet onverhoopt verrast wordt met minder nieuws. Maar daar gaan we gewoon niet van uit.

 

 

 

Zo meteen lekker eten en dan op de bank!

 

 

 

Lieve groetjes, niki

Geplaatst

Gelukkig al wat meer feedback gekregen van mensen rondom mij heen en van jullie dat het begrijpelijk is dat we toch een soort verlies te verwerken hebben, ondanks dat we nog steeds zwanger zijn.

 

 

 

Het is raar dat IVF-gebeuren, je weet toch precies wat er in je lichaam geplaatst is, meer dan bij de 'natuurlijke' weg. En dan mis je toch opeens een 'kindje'... Ja ja ik hecht al snel. En het hele gebeuren volgt precies op de miskraam van 2 jaar geleden van de tweeling, in maart 2006, dus ik weet niet, het had zoiets van nu zet het gebeuren zich weer met twee voort. En toch weer niet. Verwarrend allemaal.

 

 

 

Verder zagen we op de echo iets wat de nurse een rugzakje noemde. En later denken wij nu, omdat het er best wel hetzelfde uitziet als het foetusje, is het wel een rugzakje.... Morgen hebben we een belafspraak, gaan we het toch nog even navragen. En daarnaast zal het slijten denk ik. Word je iedere dag wat blijer en zekerder.. vermoed ik.

 

 

 

Ik voel me verder heel goed. Moe, maar verder goed. Maar ik merk dat ik gewoon nog steeds dingen aan het verwerken ben. Ook de miskraam weer... Daarom we gaan gewoon verder, en blijven het goede ervan hopen en denken, maar ik zal blij zijn als we die 1e kwetsbare periode goed doorkomen. En vandaag is het alweer week 7, dus we gaan de goede kant op.

 

 

 

Sorry als jullie dit lezen en me een negatieve zeur vinden. Zo is het niet bedoeld. Ik wil ook echt onbezorgd blij zijn, maar dat lukt helaas nog niet.

 

 

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hey Niki,

 

Je bent geen zeur hoor! Rugzakjes met ellende zijn niet zo maar leeggegooid... Die neem je nog een poosje mee! En elke keer als er dan weer wat gebeurd wat er aan herinnerd, gaat alles nog eens door je handen!

 

En hopelijk krijgt het gewoon een steeds beter plekkie!!!

 

Succes de komende periode!!!

 

Groetjessssssssssssss

Geplaatst

Hallo allemaal. Hier gaat alles nog goed. Super!!! moe, alleen en dat breekt me soms weleens op. Ik kan bijna geen plannen maken, leren lukt heel vaak niet, en ik hang wat af of slaap veel. Maar het geeft niet, ik weet dat het goed is. Soms moet ik echter mijn best doen om mezelf eraan over te geven en niet te streng te zijn en tegen mezelf te zeggen, laat de rest maar even, je bent zwanger.

 

Afijn, nu nog maar even proberen wat te leren, jeetje morgen alweer 8 weken, and counting!

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hmmm gisteren en vandaag beetje last van mijn buik. Diep onderin. En dan maak je je toch meteen weer een beetje zorgen. Gaat alles wel goed. Maar ja... Ik weet het niet. Dus probeer ik me maar niet te druk te maken. Vrijdag gelukkig weer een echo.

 

 

 

Verder me enorm rot geschrokken. We wonen in een nogal oud huis, waar we ook nog steeds aan het verbouwen zijn dus sommige plafonds en dergelijke liggen er nog uit enzo. Ga ik vanmiddag even naar het toilet, ligt daar een dode muis!!! WAaah... Grote schrik en allemaal rotzooi in het toilet. En een plug. Ik weet niet wat er allemaal gebeurd is, maar volgens mij heeft hij/zij zichzelf geëlectrocuteerd ofzo. Ik laat alles maar zo liggen, mag Hub ernaar kijken vanavond.... :tongueP:

 

Ik dacht dat we weer muisvrij waren de laatste tijd, maar dus niet... :unsure: .... hihi.

 

groetjes, niki

Geplaatst

Het gaat goed, alleen heel vaak moe. Heel vaak, eigenlijk sta ik al moe op. En ga ik weer doodmoe naar bed. Verder wil mijn hoofd soms meer dan ik lichamelijk nu even kan. En dat is weleens frustrerend. Maar ik geef er maar aan toe, aan die moeheid en rust veel, het zal wel nodig zijn.

 

 

 

Alhoewel mijn buurman gisteren er anders over dacht. Ik keurig om 23 uur naar bed. Vroeg voor mij want ik heb een enorme inslaapstoornis... maar ik was zo moe. En ik woon, zoals al gezegd in een oud huis. Kreeg hij dus visite om 23.30 tot 1.30 uur en schreeuwen!!! Ik hoor dan alles letterlijk. Het werd een drama. Ik helemaal over de rooie van de stress, want o ik ben zo moe en moest vanmorgen weer vroeg op. Ruzie met Hub. Afijn. We moeten vanavond maar even bij hem langs. Hopen dat we op begrip mogen rekenen dat dit soort dingen niet zo fijn zijn....

 

En verder morgen weer een echo! Ik vind het heel spannend. Ben zo bang dat het niet goed meer gaat, volledig ongefundeerd, maar ja, ik ben er bang voor. Dus blij dat ik weer gerustgesteld ga worden hoop ik. Ook moeten we morgen aangeven wat we gaan doen voor prenataal onderzoek. Hmmm. Heel moeilijk, heel moeilijk. Als je nog tips hebt, ik hoor het graag. groetjes, niki

Geplaatst

Hey Niki,

 

 

 

Fijn zo'n bovenbuurman! En dat op een doordeweekse woensdag!

 

 

 

Heb niet echt tips voor je. Ik heb nog een zusje gekregen als verrassing. In verband met mijn moeders leeftijd mochten ze toen ook kiezen voor een vruchtwaterpunctie. Ze hebben daar niet voor gekozen. De redenatie van mijn ouders was: als de uitslag dan niet goed is, is de volgende vraag die ze stellen of we de zwangerschap willen afbreken. En dat was iets wat ze niet wilden.

 

Dat wil ik je nog even meegeven. Want dat is het eigenlijk he? Wat doe je met de informatie die je krijgt. Kijk, wrs. zal het goed nieuws zijn. Maar als het slecht nieuws is?

 

Aan de andere kant, misschien beleef je je zwangerschap wel rustiger als je weet dat je je (de kans is natuurlijk klein) moet voorbereiden op de geboorte van een kindje wat minder mogelijkheden heeft als een goed ontwikkeld kindje.

 

 

 

Maar ja... daar maak ik het je vast niet makkelijker mee!

 

 

 

Succes, en we gaan er gewoon vanuit dat het een gezonde kleinde wordt!!!!

 

 

 

 

 

Groetjesssssssssssssssssssss

Geplaatst

Dank Hildever... Ja het blijft lastig dat soort stappen. Ik ga het denk ik maar eens in een topic zetten.... Kijken wat de andere dames ervan vinden. Dank voor je advies en reactie. groetjes, niki

Geplaatst

Heel kort even. De echo was super!!! 21 mm en het bewoog al!!! Helemaal geweldig.

 

Alleen uit mijn bloedonderzoek kwam een verhoogde leverfunctie, dus ik moet weer mijn bloed laten onderzoeken. Hmmm. Maar hopelijk is dan alles goed.

 

Kus! een hele blije niki

Geplaatst

O nog even over mijn echo. Het was zo geweldig. Hartje klopt nog en alles was goed aanlegd, qua vliezen en dergelijke... En toen zij ze, nu ga ik even niets doen en dan zul je zien dat het vruchtje zelf al gaat bewegen.... Dus er gebeurde niets... Eigenwijs, nu al!!! Ja dat krijg je hè combinatie van eigenwijs en eigenwijs, resultaat super eigenwijs...!! Maar nog even geduld en ja hoor, als een soort iemand die zich in de zon lekker rondwentelt... een beetje schudden... beetje draaien... Helemaal geweldig!!! Ik krijg het ook niet meer uit mijn hoofd. Wat een wonder is het toch.

 

groetjes, zwangere niki

Geplaatst

Zo hier weer een kleine update. Tijdje niet geweest, want druk druk druk en erg vaak moe en dan geen energie. Het gaat gelukkig nog goed. Schrik wel weer enorm van het nieuws van Micky, wat een ellende weer. Je hoopt voor iedereen dat het goed blijft gaan en dan gebeurt er toch weer zoiets. Onmacht wederom. En nog meer besef wat een pril gebeuren het toch allemaal is en dat je er zo weinig invloed op uit kan oefenen, behalve goed voor jezelf zorgen. Maar onze kostbare zwangerschappen zouden toch eigenlijk allemaal moeten goedgaan na al dat gedoe, en helaas is dat niet het geval.

 

Ik ben nu bijna 10 weken en denk ook vaak terug aan mijn miskraam, zal echt blij zijn als ik 12 weken ben ofzo. Rond week 11 gebeuren de meeste miskramen staat in mijn boek... Wist ik al... Afijn, je kan niets doen dan doorhopen dat het goed blijft gaan.

 

Opmerkingen van mensen om mij heen die zeggen bij week 7 wist ik al dat het goed zat, vind ik zo naïef. Maar ik hou mijn mond maar. Geloof er maar in, als je het helpt. Droom maar lekker verder. En natuurlijk mag je erin geloven. Ik geloof in de tijd, als het blijft zitten, gaat het goed.. hihi. Hoop ik. Al zag het er wel heel goed uit bij de vorige echo. Het zag er mooi aangelegd uit allemaal. Maar te blij ben ik nog niet.

 

Qua klachten, gaat het super. Heel moe, en super snel koud, maar verder prima. Ik ben tevreden. Soms heb ik wat meer energie en vraag ik mij meteen af of het allemaal nog wel goed gaat. :huh1: Maar ja, dan volgt meestal al snel weer een energiedip.

 

En verder kan ik niet teveel tegelijk denken. Dingen in mijn hoofd zijn, kinderopvang regelen, vk regelen, werken en kindjes, mogen we nog IVF als dit kindje er echt komt voor een 2e?, hoe moet dat me onze enorme verbouwing en een kind, etc. etc. Dan moet ik rustig ademhalen en denken één voor één... Geen stress, poco poco.

 

O ja, nog goed nieuwtje, mijn statistiek proeftoets gehaald, 4 fout van de 20!! Supergoed dus. Telt mee voor 2/7 van het eindcijfer, dus ik was enorm blij. Veel te weinig kunnen leren agv energietekort, en toch dit resultaat. Super! Heel blij mee.

 

O ja, en kleren gekocht. Maat 46 bij Miss etam. Kan ik nog een tijdje in... En wat t-shirts en blousjes, die iets groter zijn. En zelfs al 1 echte positie-3/4-broek voor de zomer. Jaja, ik heb weer kleren die ik aankan! Wat een luxe!!

 

Ik moet weer stoppen. Wat gaat die tijd toch snel hier op de site. Veel liefs, van niki

Geplaatst

Hallo daar ben ik weer. Vandaag heerlijk weer. Ik moet eigenlijk leren, dus wat is er dan heerlijker om te internetten?... Het gaat nog goed gelukkig. Ik heb gisteren pizza gegeten en dat was toch een beetje teveel. Het lijkt wel alsof ik nu al niet teveel meer kan eten, want dan voel ik me meteen een tonnetje. Dus ik heb me voorgenomen dat ik vanaf nu niet meer teveel/te vet eet, en verder toch meer bewegen per dag, want met al dat leren schiet dat er toch te vaak bij in. Verder was ik voordat ik met IUI begon weer keurig slank, maar door de hormonen/stress/troostfood, was ik toch weer aangekomen. En dan nu met die zwangerschap erbij voel ik me soms dus echt een tonnetje...

 

En dat vind ik geen fijn gevoel. Dus werk aan de winkel...

 

Verder een beetje onzeker. Door te dikke buik van gisteren slecht geslapen en een beetje een onrustige buik. En dan word ik toch weer een beetje ongerust. Gaat het allemaal wel goed daarbinnen? En verder vind ik dat leverbloedwaardenonderzoek toch wel spannend. Jaja, nu door de hormonen ben ik helemaal een mietje!

 

Afijn, positief denken, hopen op het goede en dag voor dag.

 

groetjes, niki

Gast estrhalita
Geplaatst

Hoi NIki,

 

 

 

Je moet echt vertrouwen hebben in je lichaam hoor. Jij zegt dat de meeste miskramen bij 11 weken zijn, mijn gyn zij dat er na de 1ste echo, maar weinig miskramen meer voorkomen. Helaas dus tegenstrijdige verhalen.

 

 

 

Ik weet dat je de vorige keer bij 10 weken een miskraam hebt gehad, maar dat was een andere zwangerschap en van een 2-ling en die gaan helaas veel vaker mis. Dus meid probeer echt te genieten en van het positieve uitgaan.

 

 

 

Natuurlijk twijfel ik ook wel eens, maar na mijn echo maandag (dan ben ik 9 weken en 1 dag) geloof ik er helemaal in. Ik voel me ook vaak opgeblazen, steekjes etc etc. Maar ik zeg altijd maar zo zolang ik nog dingen voel zit het goed.

 

 

 

Geniet van het lekkere week en succes.

Geplaatst

Hey,

 

 

 

Wat vreemd de verschillen die gyneacologen geven van wanneer de meeste mk voorkomen.

 

Bij mij zei ze tussen de 6 en 8 weken.

 

 

 

Je moet gewoon goed eten, gezond maar ook genoeg.

 

Beetje snack kan wel.

 

 

 

Na onze bevallingen kunnen we ook weer met zn alle gaan lijnen hihihi

 

 

 

Ook gewoon gaan genieten meis je bent zwanger!!

 

 

 

Liefs Renaat

Geplaatst

Jajajajajajajajajajajajajajaja.... jullie zijn lief. En ik ben een druktemaker. :icon_silent: Eigenlijk wil ik wel een eigen echoapparaat. Kost dat eigenlijk? :tongueP:groetjes, niki

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden