Ga naar inhoud

Uitgerekend juli 2014


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hoi allemaal,

Geen kleinte op me verjaardag, hij zit nu druk te doen in mijn buik. Heb de dag rustig aan me voorbij laten gaan, ben niet vergeten maar het was toch effe anders met een hoogzwangere buik.

 

Ja effe te heet gister het weer, heb dan last van vocht vasthouden en er nachts steeds uitmoeten omdat ik dan moet plassen. 6x afgelopen nacht...ben moeeeeee, ben sowieso extreem snel uitgeput en hijgerig van elke activiteit.

 

Totaal herkenbaar pip, alles wat je schrijft, echt ongemakkelijk is het vind je niet? Het zullen achteraf gezien de voortekenen zijn, maaaar wanneer kom je nou ukkie! We zijn er wel klaar voor!

 

Wanneer heb jij een controle Pip? Ik maandag weer.

  • Reacties 770
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

We zijn er zeker klaar voor. Ik denk dat ik te graag wil dat ze komt, haha!

 

En ja ongemakkelijk. Het komt en gaat ook, want nu zijn de voortekenen weer een stuk minder dan gisteren. Heb jij dat ook? Dat het zo wisselt? Pfff en ik ben al zo'n ongeduldig type.

 

Hier ook last van vocht vasthouden. Heb echt van die worstenvingers en waar zijn in hemelsnaam mijn enkels gebleven?! Plassen moet ik ook vaak, maar heb daar qua slapen niet zoveel last van. Met m'n ogen half dicht waggel ik naar de wc en slaap daarna gewoon weer verder.

 

Komende dinsdag weer naar de vk. Als we dat halen he?! ;)

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Geplaatst

Emsie nog gefeliciteerd met je verjaardag. Toch wel fijn dat jij en die kleine straks niet tegelijk jarig zijn. Spannend voor jullie hoor meiden, ik duim dat het niet al te lang meer voor jullie hoeft te duren.

 

Dit weer is ook niet echt ideaal om op je kraambed te liggen hoor. Pffff warm op de kamer maar er mag uiteraard niets open. De eerste twee dagen waren heerlijk, regen en wind buiten en wij lekker binnen. Onze kleine meid doet het super! Ze heeft zojuist haar hielprik gehad :-( en is sinds vandaag weer op haar geboortegewicht. Dus morgen lekker een stukje aan de wandel! Het ritme dag - nacht moet ze nog even onder de knie zien te krijgen maar ook dat zal binnenkort best gaan lukken. Met mij gaat het gelukkig ook iedere dag weer een stukje beter. De kraamhulp is er nog tot maandag en dan mag ik toch echt zelf weer aan de bak. Ergens ook weer fijn hoor maar met de rustmomentjes is het dan denk ik wel weer even gedaan.

 

Sas en Iggie hoe gaat het jullie af?

Geplaatst

owwwwwww kaatje helemaal overheen gelezen dat jullie dochter al geboren was! gefeliciteerd wat een mooie naam heeft ze gekregen!!! wat is de bevalling snel gegaan jo!

 

Hier gaat alles goed, ons ventje heeft wel een nacht in het ziekenhuis moeten slapen i.v.m niet willen drinken en viel te veel af.

We kwamen in het ziekenhuis aan, en hij ging gelijk flesjes leeg drinken en hij zit nu op 70cc per keer top dus!

het is verder een heerlijk rustig mannetje!

Het is wel een stukje drukker hoor met 2 je kan maar niet zo gaan rusten meer haha

Nu hebben wij ook nog de domme pech dat onze dochter ziek is dus slecht slaapt en hangerig is hopelijk is ze snel beter...

met het been is het redelijk voor de bevalling ging het best goed, maar merk dat de bevalling toch wel weer wat heeft gedaan dus lopen is best pijnlijk. nog maar even rustig aan doen

 

Nou meiden zet hem op gaat niet meer lang duren nu!!!

Geplaatst

Nog geen nieuwe baby's? Net terug van de controle bij de vk. Alles goed. Volgende week dinsdag weer en volgende week vrijdag echo om te kijken of alles nog goed gaat (dan 41.2 wk). Ik hoop dat beide afspraken niet meer nodig zijn natuurlijk!

 

Sas een mooi ventje met een eigen willetje dus! Sindsdien gaat drinken goed? Wat is het korte termijn beeld voor je been? Iggie ben jij al helemaal hersteld van de keizersnee, ben nog wel benieuwd naar jouw verhaal! En Kaatje gaat het goed met jullie meisje?

 

Nou Emsie en Hoopvolle toekomst, komend weekend lekker dertig graden. Prima weertje om te bevallen of in het kraambed te liggen ;)

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Geplaatst

Nope nog geen new born hier!

Ook was mijn vk bezoekje van maandag goed. Volgende week nog eentje en daarna komen ze thuis de bezoekjes afleggen, maar hoop net als jij Pip dat het niet nodig is. Ben het zat aan het worden, heb zulke harde buiken en pijnlijke botten. Hij mag komen!

 

Ben ook benieuwd naar de beval verhalen, maar de kersverse moeders zijn druk denk ik!

 

Succes als het zo ver is Pip en Hoopvolle! En sterkte nog effe met de laatste dagen....we gaan ons buikje nog missen! En de warmte...men dat gaat wat worden idd!

Geplaatst

Dames, dat schiet ook niet op he!!!:laugh::laugh::laugh:

Zou denk ik wel fijn zijn dat de ukkies er uit komen voordat het warme weer gaat starten deze week. Ik ga voor jullie duimen. Nu ik dit schrijf, hoever zijn jullie eigenlijk. Volgens mij allemaal in de 39 ste week? Kan het lijstje niet terugvinden.

Hier gaat alles zijn gangetje, nouja niet helemaal. Het is best wel pittig met nog een kleine erbij. Slaapgebrek begint ook op te breken. Mijn oudste zoon is naar de camping met Opa en Nonna, ik mis hem als een gek. Meestal ga ik dan ook langs de camping, maar dat gaat nu nog niet. Ik vind Boyd nog te klein om een hele dag mee te nemen en daar kolven is ook net echt ideaal. Daarnaast heeft mijn middelste T.hymo nu ook nog eens de waterpokken. En hij zit echt onder en zo zielig, hij heeft zo veel jeuk. Vandaag is hij wel naar zijn oppas gezin. Het is moeilijk om hem alle aandacht te geven terwijl er nog een baby is. Nu voel ik me daar weer schuldig over. Terwijl ik verstandig weet, dat hij nu alle aandacht krijgt. Zucht....... het is ook nooit goed. :happy7:

 

Ik zou ook nog even beschrijven hoe de bevalling is gegaan. Niet dat deze heel erg spannend was. Maar toch...

Ik vond het zelf erg belangrijk dat ik eerst de verjaardag van mijn middelste zoon had gevierd. Zijn verjaardag had ik al expres een week naar voren gehaald. Tijdens zijn feestje zat ik al de hele tijd te grappen dat zodra iedereen weg zou zijn, het wel mocht gaan beginnen. Nou ik denk dat de kleine en mijn lichaam dat aanvoelde. S nachts rondom twee uur begonnen de weeën. Ze waren niet zwaar pijnlijk, maar heel erg aanwezig. Op een gegeven moment dacht ik even cheken of het geen voorweeen zijn. Ik was namelijk nog maar 38 weken zwanger. Dus ik ben onder de douche gaan staan, maar ze bleven maar komen. De hele nacht eigelijk niet meer geslapen. Mijn vriend werd op een gegeven moment ook wakker en kon ook niet meer slapen. In de ochtend besloten dat mijn vriend gewoon naar zijn werk zou gaan en we hebben toen wel mijn ouders gebeld, De weeën waren namelijk nog steeds aanwezig en ook om de drie minuten. maar zo anders als bij mij andere bevallingen. Ik zal echt te twijfelen of dit het wel was. Mijn ouders zijn toen gekomen, mede om mijn oudste zoon naar school te brengen. (haha die is nooit gegaan, die vond het maar wat spannend, een mama met weeën.) Dus heb ik zijn school maar gebeld dat hij niet zou komen. Om 11.00 uur s ochtends stond mijn vader erop dat ik naar het ziekenhuis zou gaan. Ik ben ten ook gegaan, maar eigelijk met het idee dat ik weer weg gestuurd zou worden. Eenmaal in het ziekenhuis, was het beredruk met bevallende dames. Er was geen enkele kamer meer beschikbaar. Ze hebben mij toen op de spoedpoli geplaatst. Maar toen ze zagen dat mijn weeën toch wel serieus waren, werd er een behandel kamer voor mij vrij gemaakt. Wel weer met de mededeling dat alles vol was. Waarop ik ook grapte: " zal ik dan maar met mijn knieën over elkaar gaan zitten". Bij controle bleek dat ik al 7 cm ontsluiting had, dat verbaasde mij, omdat het allemaal prima te handelen was. Na drie keer verhuisd te zijn, (ze hebben echt hun bet gedaan om mij een geschikte kamer te geven) was ik eindelijk in de verloskamer. Echter op dat moment hadden er al zoveel mensen tegen mij gezegd, Van goh wat knap, wat een lef dat je nat twee spoed KS toch voor een vaginale bevalling gaat. En daarnaast dat de kleine toch niet goed ingedaald was. Werd ik zo bang dat ik toch een KS wilde. Gelukkig was daar mijn vaste Gyn, die vond het geen enkel probleem. Hij heeft met een OK in gereedheid gebracht. Wat grappig was, is dat tijdens mijn ruggenprik mijn vliezen zijn gebroken. Dat had ik nog nooit gevoeld. Zo grappig gevoel. Ze dachten dus ook dat alles nu wel weg zou zijn. Nou niets was minder waar. Tijdens het snijden, kreeg hij nog een hele plens over zich heen. Er zijn na de ingreep wel 5 mensen naar mij toe gekomen om te vertelle dat ik wel erg veel vruchtwater had. Maar het mooiste was toch wel dat mijn kleine er huilend uitkwam. Zo mooi magisch moment. Dat had ik nog nooit mee gemaakt. Goh ik schrijf dit en ik krijg weer tranen in mijn ogen. Zo mooi!!!.

Na de bevalling, weer terug naar de verloskamer. Heerlijk huid op huid gelegen met de kleine en samen met mijn vriend en mijn oudste zoon naar NL- Chili gekeken. Pas na de wedstrijd zijn ze ons komen halen om mij op zaal te leggen. Wat afschuwelijk om je kamer te moeten delen. Bah, snurkende kamergenootjes, huilende baby's. Gelukkig mocht ik na twee nachten al naar huis en kon ik daar heerlijk verder genieten.

Nouja sorry hoor dames. Een heel verhaal. maar je gaat toch meer schrijven als je eenmaal bezig bent.

Succes met de laatste loodjes en geniet nog van die bolle buikjes. En Sas en Kaatje, hoe gaat het nu met jullie?

Geplaatst

Oh Iggie dat klinkt allemaal helemaal zo gek nog niet. Ik heb het idee dat je met een goed gevoel terugkijkt. Dat is heel fijn!

 

En alleen al het feit dat je je zorgen maakt over of je wel genoeg aandacht kunt geven aan al je kids, zegt iets over hoe zo'n goede moeder je bent! Hoop dat Thymo snel opknapt.

 

Geniet maar flink van alles! Ondanks het slaapgebrek...

 

Hier vandaag precies 40 weken. Ik vermoed dat ook deze dag voorbij gaat zonder baby :(

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Geplaatst

Jammer nog geen baby nieuws, kan niet meer lang duren nu toch :-)

houden jullie het nog vol???

 

 

iggie wat sneu dat hij waterpokken heeft.. Slaapt hij nog wel daar door?

mooi bevallings verhaal klinkt wel als een rustige bevalling.

wat jammer dat je gelijk na je bevalling naar een zaal moet.

bij ons verblijf je al die tijd in de verloskamer tot je naar huis mag.

daar staat een slaap bank voor je man. Een keukentje . Magnetron

 

 

ik zou mijn bevallings verhaal ook op schijven.

ik kreeg op zaterdag ochtend wat buikkramp om de 10 min. Dit bleef de hele dag aanhouden

tegen 19:00 werd dir. steeds wat korter op elkaar.

we hebben nog wel samen voetbal gekeken nl tegen Costa Rica, erg handig dat klokje dan in beeld zo kon ik mooi de weeën timen.

na de wedstrijd het ziekenhuis gebeld weeën om de 3 a 4 min en we konden komen.

daar aangekomen nog maar krap 2 cm ze hebben de vliezen gebroken en toen kwam het al beter op gang.

na een uurgevraagd om pijnstilling want ze waren echt heftig buik en rug weeën en dan dat stomme been wat zeer dee.

de ruggenprik was geen optie omdat ik bloedverdunners spuit.

dus het pijnpompje gekregen,nadeel deze werkte maar 4 uurtjes.dan went je lichaam eraan.

tegen 8:30 10 cm ontsluiting. Maar de baby lag nog veelte hoog. Dus de echo erbij en ja hij was gedraaid en een sterrenkijker.

dus op de zij dat zere been in een beugel, wat een ellende.

de verloskundige en zuster gingen weer weg.

na een poosje zei ik tegen mijn man ik voel wat drukken, de volgende wee weer ik riep dat is de baby.

mijn man de zuster geroepen en die kwam en die belde gelijk de verloskundige.

die was er binnen 10 sec.

er stond ook nog een medische team op de gang. Omdat ze de baby schatte op 4370 gram en ze dachten dat hij niet door de bekken zou kunnen, dus best spannend allemaal.

maar 3 min later en 2 persweeen lag hij al op mijn buik.

Dat ging hartstikke snel

3830 gram en helemaal niet lang :-)

 

 

We hebben een fijne kraamweek gehad, al is hij nog wel 1 nacht opgenomen geweest. Omdat hij afviel en niet genoeg dronk.

eenmaal in het ziekenhuis ging dit gelijk goed :-) dus de volgende dat weer lekker naar huis.

nu is hij hartstikke verkouden dus wat onrustig zo zielig.

 

 

kaatje en iggie hoeveel drinken ze bij jullie? Hier zit hij nog op 70cc

om de 3 uur voeding en in de nacht laat hij er vaak 4 uur tussen

went toch niet hoor dat in de nacht opstaan.

bij een eerste kan je nog lekker slapen overdag maar dat b

gaat nu niet meer haha

Geplaatst

Nee nog steeds geen nieuwe baby's, ik blijf trouw elke dag kijken.

 

Sas, toch wel heftig hoor die bevalling van jou. Wel blij voor je dat je niet te lang hoefde te persen.

 

T.hymo heeft idd veel last, ook s nacht. Continue jeuk en je kan er zo weinig tegen doen. Mannetje is behoorlijk op, Hij komt op deze manier niet aan genoeg slaap. Maar hopelijk is dit de laatste vervelende dag. Ik begreep van andere dat er meestal 3 heftige dagen zijn. Fingers crossend.

B.oyd drinkt nu 120 per keer en dat doet hij eigenlijk al vanaf dag 14. Volgens het " boekje" zou hij nog 7 voedingen per dag moeten krijgen, maar daar kom ik niet aan. Het zijn er 6 en soms, ligt er net aan hoe de uren verdeeld zijn over de dag, zijn het er maar 5. Sinds deze week krijgt hij BV en KV. Ik ben namelijk gestopt met het kolven.het werd te veel. Ik zat om de drie uur te kolven en mijn productie nam alleen maar af. Dus morgen, krijg hij mijn laatste BV. Zit nu dus met enorm pijnlijke boobs. Gisteren contact gehad met de HA. Er schijnen pilletjes te zijn die de productie sneller stil leggen. Dus voor wie BV geeft en dit niet wist. Tipje!!

En het is inderdaad een stuk zwaarder met nummer twee / drie. Maar dat dacht ik al. Dus ik had al geregeld dat T gewoon naar de oppas zou gaan, zodat ik mijn handen vrij heb voor B. En voor mezelf. Alleen waterpokken is niet te voorspellen, dus dat plannetje loopt iets anders.

 

Nou dames met de bolle buikies. Succes aankomende dagen.

Geplaatst

Hier nog steeds geen baby nee... Gisteren een enorme baaldag. Flinke huilbui, ben het even zo zat. En voel me daar dan vervolgens weer schuldig over. Dit is wat ik wilde, zwanger zijn, een kindje. Dan mag ik me niet rot voelen vind ik.

 

Het is even pittig en het weer werkt niet mee. Ik kan op het moment even bijna niets. Vol vocht en zodra ik iets doe zere botten en kortademig. Hang maar een beetje in huis rond, want buiten is het gewoonweg te heet. Voel me zo nutteloos daardoor.

 

Sorry voor het egobericht... Hopelijk volgend bericht blij babynieuws....

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Geplaatst

Morgen!

Vandaag is dan de uitgerekende datum van onze uk....heb er wel zin in, maar denk geen baby hier vandaag. En Pip, niet rot over voelen, heel herkenbaar en logisch toch ook! Je werkt maanden en denk zelfs jaren naar dit moment toe en dan is het mentaal gewoon pittig dat het langer duurt. Ik was er nog zo van overtuigd dat onze uk eerder zou komen..not!! De dagen duren steeds langer, er is steeds minder te doen! Wachten is gewoon stom!

 

Goede tip over die BV pilletjes, die ga ik onthouden. Weet je een naam?

Fijn om jullie bevallingsverhalen te lezen, komt het allemaal voor mij ook wat dichterbij mee

Geplaatst

Meiden, ik leef met jullie mee. En Pip precies wat Emsie zegt. Natuurlijk leef je maanden / jaren naar dit moment toe, maar ondanks dat is en blijft de laatste weken zwaar. Zowel lichamelijk als geestelijk.

Ik was er ook helemaal kaar mee, en dat zei ik ook tegen iedereen. niets mis mee.

Enige wat ik kan zeggen, ondanks dat het moeilijk is. geniet echt nog even van je buik en je rust. Je gaat het straks toch missen als die kleine er eenmaal is.

Ik mis mijn buik en ook mijn rust alweer. De gedachtes voor een 4 e kind gingen al weer door mijn hoofd heen. Hahahah gaat niet gebeuren hoor dames, Maar ondanks dat ik er zo klaar mee was aan het einde van mijn zwangerschap met zwanger zijn. Kijk ik er nu weer zo naar terug met een blij, maar ook weemoedig gevoel.

Geplaatst
Meiden, ik leef met jullie mee. En Pip precies wat Emsie zegt. Natuurlijk leef je maanden / jaren naar dit moment toe, maar ondanks dat is en blijft de laatste weken zwaar. Zowel lichamelijk als geestelijk.

Ik was er ook helemaal kaar mee, en dat zei ik ook tegen iedereen. niets mis mee.

Enige wat ik kan zeggen, ondanks dat het moeilijk is. geniet echt nog even van je buik en je rust. Je gaat het straks toch missen als die kleine er eenmaal is.

Ik mis mijn buik en ook mijn rust alweer. De gedachtes voor een 4 e kind gingen al weer door mijn hoofd heen. Hahahah gaat niet gebeuren hoor dames, Maar ondanks dat ik er zo klaar mee was aan het einde van mijn zwangerschap met zwanger zijn. Kijk ik er nu weer zo naar terug met een blij, maar ook weemoedig gevoel.

 

Mooi verwoord Iggie! Weet nu al dat ik mijn buik ga missen, het is zo gaaf, na 6 jaar wachten en een miskraam, heb ik ook een mega toeter, ben er gewoon trots op! En ja ook zat...die dingen lopen lkkr door elkaar! Alles op z'n tijd zeggen we dan maar wijselijk...die kleintjes gaan echt komen, dagje meer of minder kijken we straks niet meer van op. Maar nu even bikkelen en volhouden! We kunnen het Pip en Hoopvolle!

Geplaatst

[ATTACH=CONFIG]5704[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]5703[/ATTACH][ATTACH=CONFIG]5705[/ATTACH]

Dan nog maar even weg zwijmelen op het kamertje van uk.....

Geplaatst

Emsie, Pip en Hoopvolle toekomst ik heb echt met jullie te doen. Het zal niet makkelijk zijn om met dit weer nog die laatste zware loodjes te moeten volbrengen. Voor morgen geven ze slecht weer op, ideale dag om te bevallen denk ik zo ;-) Nog even volhouden meiden, jullie kunnen het! En je niet schuldig gaan voelen, volgens mij is iedere zwangere vrouw er aan het einde wel "klaar" mee. Tijd om al die liefde voor die kleine echt aan hem/haar te kunnen laten voelen! Emsie mooi kamertje!!!

 

Hier beleven we pittige tijden. Iggie jouw verhaal is zo herkenbaar. Een 2e is inderdaad heel anders dan de 1e en ook ik voel me schuldig tegenover mijn zoontje. Onze kleine meid heeft ontzettend veel last van krampjes en slokt mama helemaal op. Ik loop praktisch de hele dag met haar rond om haar te sussen. Voeden en knuffelen, meer kan ik niet. Ik kom dan ook nergens aan toe en dat frustreert. Ik laat haar soms wel even huilen maar langer dan ruim 5 minuten kan ik ook niet over mijn hart verkrijgen. Woensdag dus maar met haar naar de huisarts geweest maar die zegt dat dit vaker voorkomt en ze er overheen moet groeien. Meestal zijn ze er met 12 weken echt wel overheen (we zijn pas bij week 2). Ze kunnen er ook niets voor geven en middeltjes als Infacol (waar we al mee begonnen waren) helpen eigenlijk niets. Op internet heb ik iets over een wonderolie gevonden die alleen verkrijgbaar is bij een apotheek in Hilversum dus die zijn we gelijk gaan halen en dit lijkt wel echt iets te doen. Alleen krijg ik nu het idee dat ze ook met de voeding een beetje aan het rommelen is. Gisteren wilde ze alleen maar bij me drinken. Dat er geen drie uur tussen zit is niet zo erg maar ik kan toch echt niet om het uur een half uur met haar gaan zitten. Of had ik met een regeldag te maken??? Ig en Sas ik heb dan ook geen idee hoeveel cc ze nu per keer krijgt. Maandag moet ik naar het cb voor haar gehoortest en kan ik haar gelijk laten wegen, ben heel benieuwd. En dan waren wij beiden ook nog eens grieperig (hoofdpijn, koorts, snotteren, spierpijn) wat nu natuurlijk helemaal niet uitkomt.... Wij zijn dan ook ontzettend blij met de opa's en oma's die inspringen en voor onze kleine man zorgen. Zo hebben we hem net na twee nachtje opgehaald van de camping waar hij met zijn twee neefjes bij mijn moeder mocht logeren. Hij heeft het super naar zijn zin gehad dus dat troost een beetje. Na vanochtend weer een flinke huilbui toch maar besloten om de kleine in te pakken en met zijn drietjes richting camping te vertrekken om hem op te halen. Hier is het warm, daar ook, ze is nog zo klein maar het kan wel toch? Je blijft jezelf vragen stellen maar ik moest er gewoon even uit en ben blij dat gedaan te hebben. Julie heeft het ook super gedaan en praktisch de hele dag geslapen. Wat heerlijk om mijn handen weer even vrij te hebben en mijn kleine mannetje te zien genieten! En daar voel ik me dan weer schuldig over. En ook ik denk dan..."ik wilde dit toch zo graag, dan mag ik nu niet zeuren..." En inderdaad Sas, die gebroken nachten wennen nooit ;-)

 

Het is al een heel verhaal maar ik zal mijn bevalling ook nog even in het kort vertellen.

De weeen begonnen zondag op maandagnacht om vier uur. Mooi dacht ik, dan puf ik ze lekker weg tot acht uur. Dan gaat die kleine naar opa en oma en kunnen ze hem eind van de middag terug komen brengen en gelijk beschuit met muisjes komen eten gezien de ervaringen van mijn eerste bevalling. Zo ging het echter niet. De weeen waren absoluut niet constant. Dan zaten er vijf minuten tussen, dan weer een half uur, dan weer langer niets. Vriendlief besloot toch maar thuis te blijven en vanuit daar aan het werk te gaan terwijl ik lekker liep te rommelen en zo nu en dan stond te puffen :-) Om drie uur kwamen ze toch wel regelmatiger en werden ze wat krachtiger. Om vier uur de verloskundige maar gebeld voor overleg. Zij gaf aan om vijf uur te komen voor een controle maar om zes uur moest ze haar dienst overdragen. Balen want we hadden erg op haar gehoopt en zij op ons. "Er kan een hoop gebeuren in een uur" grapte ze nog. Ze was er om kwart voor vijf en met zijn drietjes zijn we naar boven gelopen voor de controle om daar, achteraf gezien, voorlopig niet meer vandaan te komen. Ik bleek op 4-5 cm te zitten en ze vroeg me wat ik wilde. Zo doorgaan of de vliezen breken zodat we a) konden zien of het vruchtwater helder was en we wel of niet naar het ziekenhuis moesten en B) de boel wat meer op gang zou komen. We kozen voor het breken van de vliezen en dat heb ik geweten. Ik wilde nog even gaan plassen dus liep naar de badkamer en op mijn terugweg naar de slaapkamer moest ik op de overloop al op een kast gaan leunen omdat de weeen zo heftig werden. Vervolgens naar bed gestrompeld om daar de weeen verder op te vangen. Ik weet nu wat ze met een weeenstorm bedoelen en wist dan ook niet meer waar ik het moest zoeken. Ik ben niet zo van de Amerikaanse taferelen met gillen enzo maar zat er aardig tegenaan. Mijn yogalessen zijn dan ook voor niets geweest, ik wist gewoon niet meer hoe te ademen. Gelukkig wist de verloskundige me bij de les te houden en na nogmaals een controle bleek ik op 9 cm te zitten. Ik had al wel meegekregen dat ze haar spullen had uitgepakt en vond het zo vreemd omdat ze haar dienst moest overdragen. Ze vertelde dat ik met een half uurtje mijn kindje zou zien. Dat half uurtje hebben we niet eens gehaald. Bij de controle waarbij bleek dat ik op 9 cm zat gaf ze aan dat ik mee mocht gaan geven en 5 minuten later lag ze op mijn buik. 18.05 uur. Niet te bevatten. De navelstreng zat erg strak om haar nekje dus die moest ze gelijk losknippen, dat heb ik ergens wel gehoord maar verder leefde ik echt even in een roes. Na wat hulp begon Julie gelukkig snel te huilen en kleurde ze bij. Daar lag ik dan, met mijn dochter op mijn borst en nog niet eens in mijn bevallingstenue ;-) De kraamhulp kwam binnen, net te laat terwijl ze toch op tijd was gebeld. Zo snel ging het dus. Achteraf gezien had het iets geleidelijker mogen gaan. Ik heb 3 dagen flink last van naweeen gehad en ook het hele verhaal moest echt nog even "landen". Door het veel te vertellen is dit wel gelukt. Bij mijn vorige bevalling moest ik nog naar het ziekenhuis omdat de placenta niet los wilde komen maar deze keer gebeurde dat al heel snel en mocht ik dus heerlijk thuisblijven. De opa's en oma's geloofden ons eerst niet toen we ze belden om het blijde nieuws te vertellen. Het rommelde hadden we gezegd, niet wetend dat we twee uur later al met onze dochter konden knuffelen. Geen bevalling is hetzelfde, dat blijkt maar weer. Maar we zijn uiteraard ontzettend blij dat het zo is gegaan en we een mooie gezonde dochter op de wereld hebben gezet.

 

Nou een heel verhaal, ik zal er eens mee stoppen, haha.

Fijne plakkerige avond nog meiden!

Geplaatst
Emsie, Pip en Hoopvolle toekomst ik heb echt met jullie te doen. Het zal niet makkelijk zijn om met dit weer nog die laatste zware loodjes te moeten volbrengen. Voor morgen geven ze slecht weer op, ideale dag om te bevallen denk ik zo ;-) Nog even volhouden meiden, jullie kunnen het! En je niet schuldig gaan voelen, volgens mij is iedere zwangere vrouw er aan het einde wel "klaar" mee. Tijd om al die liefde voor die kleine echt aan hem/haar te kunnen laten voelen! Emsie mooi kamertje!!!

 

Hier beleven we pittige tijden. Iggie jouw verhaal is zo herkenbaar. Een 2e is inderdaad heel anders dan de 1e en ook ik voel me schuldig tegenover mijn zoontje. Onze kleine meid heeft ontzettend veel last van krampjes en slokt mama helemaal op. Ik loop praktisch de hele dag met haar rond om haar te sussen. Voeden en knuffelen, meer kan ik niet. Ik kom dan ook nergens aan toe en dat frustreert. Ik laat haar soms wel even huilen maar langer dan ruim 5 minuten kan ik ook niet over mijn hart verkrijgen. Woensdag dus maar met haar naar de huisarts geweest maar die zegt dat dit vaker voorkomt en ze er overheen moet groeien. Meestal zijn ze er met 12 weken echt wel overheen (we zijn pas bij week 2). Ze kunnen er ook niets voor geven en middeltjes als Infacol (waar we al mee begonnen waren) helpen eigenlijk niets. Op internet heb ik iets over een wonderolie gevonden die alleen verkrijgbaar is bij een apotheek in Hilversum dus die zijn we gelijk gaan halen en dit lijkt wel echt iets te doen. Alleen krijg ik nu het idee dat ze ook met de voeding een beetje aan het rommelen is. Gisteren wilde ze alleen maar bij me drinken. Dat er geen drie uur tussen zit is niet zo erg maar ik kan toch echt niet om het uur een half uur met haar gaan zitten. Of had ik met een regeldag te maken??? Ig en Sas ik heb dan ook geen idee hoeveel cc ze nu per keer krijgt. Maandag moet ik naar het cb voor haar gehoortest en kan ik haar gelijk laten wegen, ben heel benieuwd. En dan waren wij beiden ook nog eens grieperig (hoofdpijn, koorts, snotteren, spierpijn) wat nu natuurlijk helemaal niet uitkomt.... Wij zijn dan ook ontzettend blij met de opa's en oma's die inspringen en voor onze kleine man zorgen. Zo hebben we hem net na twee nachtje opgehaald van de camping waar hij met zijn twee neefjes bij mijn moeder mocht logeren. Hij heeft het super naar zijn zin gehad dus dat troost een beetje. Na vanochtend weer een flinke huilbui toch maar besloten om de kleine in te pakken en met zijn drietjes richting camping te vertrekken om hem op te halen. Hier is het warm, daar ook, ze is nog zo klein maar het kan wel toch? Je blijft jezelf vragen stellen maar ik moest er gewoon even uit en ben blij dat gedaan te hebben. Julie heeft het ook super gedaan en praktisch de hele dag geslapen. Wat heerlijk om mijn handen weer even vrij te hebben en mijn kleine mannetje te zien genieten! En daar voel ik me dan weer schuldig over. En ook ik denk dan..."ik wilde dit toch zo graag, dan mag ik nu niet zeuren..." En inderdaad Sas, die gebroken nachten wennen nooit ;-)

 

Het is al een heel verhaal maar ik zal mijn bevalling ook nog even in het kort vertellen.

De weeen begonnen zondag op maandagnacht om vier uur. Mooi dacht ik, dan puf ik ze lekker weg tot acht uur. Dan gaat die kleine naar opa en oma en kunnen ze hem eind van de middag terug komen brengen en gelijk beschuit met muisjes komen eten gezien de ervaringen van mijn eerste bevalling. Zo ging het echter niet. De weeen waren absoluut niet constant. Dan zaten er vijf minuten tussen, dan weer een half uur, dan weer langer niets. Vriendlief besloot toch maar thuis te blijven en vanuit daar aan het werk te gaan terwijl ik lekker liep te rommelen en zo nu en dan stond te puffen :-) Om drie uur kwamen ze toch wel regelmatiger en werden ze wat krachtiger. Om vier uur de verloskundige maar gebeld voor overleg. Zij gaf aan om vijf uur te komen voor een controle maar om zes uur moest ze haar dienst overdragen. Balen want we hadden erg op haar gehoopt en zij op ons. "Er kan een hoop gebeuren in een uur" grapte ze nog. Ze was er om kwart voor vijf en met zijn drietjes zijn we naar boven gelopen voor de controle om daar, achteraf gezien, voorlopig niet meer vandaan te komen. Ik bleek op 4-5 cm te zitten en ze vroeg me wat ik wilde. Zo doorgaan of de vliezen breken zodat we a) konden zien of het vruchtwater helder was en we wel of niet naar het ziekenhuis moesten en B) de boel wat meer op gang zou komen. We kozen voor het breken van de vliezen en dat heb ik geweten. Ik wilde nog even gaan plassen dus liep naar de badkamer en op mijn terugweg naar de slaapkamer moest ik op de overloop al op een kast gaan leunen omdat de weeen zo heftig werden. Vervolgens naar bed gestrompeld om daar de weeen verder op te vangen. Ik weet nu wat ze met een weeenstorm bedoelen en wist dan ook niet meer waar ik het moest zoeken. Ik ben niet zo van de Amerikaanse taferelen met gillen enzo maar zat er aardig tegenaan. Mijn yogalessen zijn dan ook voor niets geweest, ik wist gewoon niet meer hoe te ademen. Gelukkig wist de verloskundige me bij de les te houden en na nogmaals een controle bleek ik op 9 cm te zitten. Ik had al wel meegekregen dat ze haar spullen had uitgepakt en vond het zo vreemd omdat ze haar dienst moest overdragen. Ze vertelde dat ik met een half uurtje mijn kindje zou zien. Dat half uurtje hebben we niet eens gehaald. Bij de controle waarbij bleek dat ik op 9 cm zat gaf ze aan dat ik mee mocht gaan geven en 5 minuten later lag ze op mijn buik. 18.05 uur. Niet te bevatten. De navelstreng zat erg strak om haar nekje dus die moest ze gelijk losknippen, dat heb ik ergens wel gehoord maar verder leefde ik echt even in een roes. Na wat hulp begon Julie gelukkig snel te huilen en kleurde ze bij. Daar lag ik dan, met mijn dochter op mijn borst en nog niet eens in mijn bevallingstenue ;-) De kraamhulp kwam binnen, net te laat terwijl ze toch op tijd was gebeld. Zo snel ging het dus. Achteraf gezien had het iets geleidelijker mogen gaan. Ik heb 3 dagen flink last van naweeen gehad en ook het hele verhaal moest echt nog even "landen". Door het veel te vertellen is dit wel gelukt. Bij mijn vorige bevalling moest ik nog naar het ziekenhuis omdat de placenta niet los wilde komen maar deze keer gebeurde dat al heel snel en mocht ik dus heerlijk thuisblijven. De opa's en oma's geloofden ons eerst niet toen we ze belden om het blijde nieuws te vertellen. Het rommelde hadden we gezegd, niet wetend dat we twee uur later al met onze dochter konden knuffelen. Geen bevalling is hetzelfde, dat blijkt maar weer. Maar we zijn uiteraard ontzettend blij dat het zo is gegaan en we een mooie gezonde dochter op de wereld hebben gezet.

 

Nou een heel verhaal, ik zal er eens mee stoppen, haha.

Fijne plakkerige avond nog meiden!

 

He Kaatje! Fijn om ook jou verhaal te lezen! Moest erg lachen om je opmerking rondom het bevallingstenue....haha, heerlijk hoe we idd alles bedenken maar het altijd anders gaat. Wat onwijs pittig klinkt je start. De hele dag met je ukkie op de arm....en de zorgen die je er mee hebt, dat had je natuurlijk graag anders gezien. Zou het kunnen komen van de strakke navelstreng, dat dit iets beschadigd heeft? Mocht ons ukkie veel huilen dan (1 van de dingen waar ik tegenop zie, hoop zo op een tevreden kereltje die goed drinkt en slaapt) benader ik je voor die apotheek in Hilversum, woon er een dorp naast dus dat is top! Hoop onwijs voor je dat het niet tot week 12 duurt...pff dan is het verlof al weer voorbij en ben je nog steeds kapot. Duim duim duim!

Geplaatst

Kaatje, wat een verhaal:-)

Maare niet schuldig voelen hoor, zeker niet als je kleine man lekker op de camping is. Daar heeft hij toch een wereld tijd met zijn opa en oma. Dus zet je er over heen. Ik weet het het, het is makkelijker gezegd dan gedaan:-((

Qua voeding, bij mij kreeg de kleine tot aan gisteren gekolfd BV. Dus ik wist precies wat er naar binnen ging. Ik heb de hoeveelheden maar een beetje aangehouden die op de dozen van de KV staan. Maar ook hier komt hij af en toe al weer na 2,5 a 3 uur. Dat vind ik echt te vroeg. Ik wil dat er ong. 3,5 a 4 uur tussen zit. Ook 1 van de redenen dat ik nu gestopt ben met BV. Was niet meer bij te houden. Voeden, kolven om de 2 a 3 uur. en een productie die behoorlijk afnam. Ik zal al snel aan de 200 per kolf beurt (ong. 15 min) op een gegeven moment kreeg ik er nog maar 80 uit per kolfbeurt (30 min). Tja dat breekt op. Dus mijn mannetje heeft 4 weken BV gehad en is nu over op de KV. Gaat prima. Wel meteen verhoogd van de 120 naar 150. Hopelijk zit er nu wat langer tussen de eet beurten.

Hier ook last van krampjes, wij gebruiken Infacol. Ik heb het idee dat het wel werkt. helaas heeft hij af en toe nog wel last, maar niet meer continue. We gebruiken dit nu bij iedere voeding al twee weken lang.

Hoe gaat het in huize Sas?

 

En dames, komt er vandaag dan eindelijk baby nieuws?

Geplaatst

Lieve meiden, vanmiddag om 13.11 uur is onze prachtige dochter Guusje geboren. In het ziekenhuis, maar inmiddels zijn we weer thuis. Hele verhaal volgt later. Alle clichés zijn waar. Ik voel me zielsgelukkig!

 

epy4utyq.jpg

 

 

Verzonden vanaf mijn iPhone met behulp van Tapatalk

Geplaatst

Kaatje niet schuldig voelen hoor, je kleine man vermaakt zich goed dat is het belangrijkste toch.

het komt van zelf wel weer lekker samen leuke dingen doen.

hier helpen opa en oma ook best veel met mijn dochter, en doen ze leuke dingen.

vind het zelf ook wel rot dus snap je wel....

 

 

iggie , hopelijk gaat de voeding wat beter nu. Geeft wel wat meer rust he.

hoe gaat het met T?

Is die dokter Brown fles ook niet voor krampjes?

 

 

hier gaat het wel ok. Beetje moe nu

nienke was na de geboorte van s.enn ziek, toen ook senn verkouden.

toen ging het met alle 2 3 dagen beter en vanochtend word ze weer wakker met bijna 40 Gr. Koorts

en hoesten en snotteren ze eet al een week bijna niks.

nu is s.enn ook weer verkouden.

verder is dat been best vermoeiend nog.

het zou fijn zijn als iedereen weer gezond en blij is en we heerlijk kunnen genieten samen en lekker dagjes weg kunnen :-)

maar dat komt van zelf.

morgen komt het cb hier thuis, ben benieuwd wat hij nu weegt.

hij drinkt nu 7x x70 a 80 cc. Ik gok dat ze daar wel wat van zeggen haha

om de 3 uur meld hij zich, soms in de nacht 4 uurtjes ...

Geplaatst

Pip, jaaaa van harte! Wat een prachtmeid! Ben reuze benieuwd naar je verhaal en hoop dat alles goed is! Leuke naam!

 

Hoopvolletoekomdt vandaag is jou uitgerekende datum.....spannend. Hoe gaat het ermee?

 

Ik ben gister gestript en heb sinds vanmorgen 8.00 uur weeen, ze zijn onregelmatig maar wel echt pijnlijk, kan niet anders dan met alles stoppen en me erop concentreren. Ben benieuwd of het doorzet en uk vandaag komt......

 

 

Voorstellen:

Sas27- uitgerekend 1 juli, 30 jaar, tweede kindje ( 20 mnd bijna), krijgt een jongen, 6 juli bevallen.

Kaatje03- uitgerekend 5 juli, 33 jaar, tweede kindje (18 mnd), krijgt een meisje, 7 juli bevallen.

Iggie- uitgerekend 6 juli, 38 jaar, derde kindje (9jr en 18 mnd), krijgt een jongen, 23 juni bevallen dmv KS.

Pip83 - uitgerekend 16 juli, 30 jaar, eerste kindje, krijgt een meisje, 21 juli bevallen

Emsie - uitgerekend 18 juli, 32 jaar, eerste kindje, krijgt een jongen,

Hoopvolletoekomst - 27 jaar, uitgerekend 22 juli eerste kindje,

Geplaatst

Emsie , spannend, wie weet vandaag!!!!!

 

Sas het is een blijft bij jou ook een ziekenboeg. Niet leuk voor je!!/ Hoop dat de kindjes snel weer beter zijn. Heb je nog hulp of is je man nog thuis?

 

Hier bij ons is het eigenlijk ook een beetje een ziekenboeg, maar wel allemaal achter elkaar. Het begon na de geboorte van Boyd met mijn oudste die opeens die dagen ziek was met hoge koorts. Vorige week T.hymo met de waterpokken en sinds gisteren is mijn vriend thuis met hoge koorts. En mannen die ziek zijn, die zijn.......... Heel erg zielig en bewerkelijk:-)))

 

Pip hoe ging j eerste nacht thuis? en Kaatje hoe is het bij jou?

Geplaatst

Emsie en??? Ben benieuwd.

 

iggie bij jou dus ook al ziek...

ja mannen zijn altijd een beetje extra ziek he haha

hoe lang heeft t.hymo last van de waterpokken gehad?

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden