Ga naar inhoud

Natuurlijke zwangerschap eindigt in grote drama


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hallo lieve dames, ik ben er een tijdje uit geweest. Mijn laatste post dateert alweer december 2015 🙈

 

Ik had in november 2015 een tp, werd helaas ongesteld en zou in februari 2016 een cryo terugplaatsing hebben. Helaas was hij niet goed ontdooid, dus geen tp. Ik had ook geen cryos meer dus begon in april 2016 een nieuwe poging. Helaas verkeerde medicatie doorgekregen en moest de ivf poging afgebroken worden. In juli 2017 zou ik nog een poging proberen, maar kwam er 2 juni achter dat ik op de natuurlijke manier zwanger was geworden. Ik had immers 1 eileider maar werd afgelopen 2 jaar niet zwanger. Ik natuurlijk hartstikke blij, tot de 6e week. Ik was 6 weken en 4 dagen zwanger en bij de verloskundige. De embryo was niet te vinden in mijn baarmoeder. In grote paniek doorgestuurd naar het Maasstad ziekenhuis en werd daar na een uur wachten onderzocht. Mijn grootste angst werd werkelijkheid. Ik kreeg een spoedoperatie en wat bleek, de embryo was in mijn eileider gaan groeien. Zowel de embryo als eileider moesten verwijderd worden. De operatie was 15 juni, maar de pijn is niet te verdragen. Lichamelijk ben ik goed aan het herstellen, maar geestelijk ben ik kapot gegaan. Na alle pogingen en nu natuurlijke zwangerschap ben ik 2 eileiders kwijtgeraakt en een embryo van bijna 7 weken. Het doet verschrikkelijk veel pijn en ik huil elke dag. Gevoel dat ik gestraft word terwijl ik altijd goed ben geweest voor iedereen. Kan hier met niemand in mijn omgeving over praten omdat niemand deze situatie kent.

 

Ik weet gewoon even niet meer wat ik moet doen😓

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Geplaatst

Och meis wat verschrikkelijk verdrietig. Inderdaad de lichamelijke wonden zullen wel snel helen, voor de emotionele pijn moet je de tijd nemen.

 

Sterkte 🍀🍀

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G930F met Tapatalk

Geplaatst

Wat een ontzettend verdrietig verhaal..

Wat je moet doen, wisten we dat maar. T enige wat jou voor je gevoel nu kan helpen is een glazen bol waarin te zien is dat je een gezond kindje krijgt. Maar hoe moeilijk het ook is, het enige wat je kan doen is jezelf bij elkaar rapen en positief gaan denken. Dit voor jezelf en je relatie. Ga kijken wat de mogelijkheden nu zijn? Zijn hier meerdere meiden zonder eileiders toch zwanger geworden! Stap 1 heb je iid geval al gemaakt, door hier je verhaal te doen! Heel veel liefs en sterkte! En probeer echt positief te zijn, scheelt zoveel! 🍀💕

Geplaatst

@wilhelmina @poekie dank jullie wel.

 

Ik heb nog 2 IVF pogingen staan maar dat is ook echt alles. Ik heb geen eileiders meer dus natuurlijke zwangerschap zit er niet meer in Ik ben inmiddels 32 jaar en de drang om een kind te krijgen wordt met deze tegenslagen elke keer minder en minder.

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Geplaatst

O ash wat een nachtmerrie zeg... Wat kan alles toch tegen zitten. Neem de tijd om heel verdrietig en heel boos te zijn, dat hoort er ook bij. Misschien helpt het je om je daarna heel goed te laten informeren over wat er in jouw situatie is aan mogelijkheden in binnen- en buitenland (België, Düsseldorf of elders) en te oriënteren op overstappen naar een verzekering die meer pogingen vergoedt (sommige vergoeden er 5). Als je pogingen op zijn, kun je proberen op een andere manier aan medicijnen te komen (krijgen van bekenden die iets over hebben) om de kosten laag te houden.

Maar voor nu eerst rouwen en verwerken. Misschien helpt een psycholoog of psychotherapeut (je zou niet de eerste hier op het forum zijn die daar baat bij heeft en zeker niet de laatste). Veel sterkte!

Geplaatst

Wat verschrikkelijk voor je dit. Weet ook echt even niet wat ik moet zeggen. Ik hoop alleen dat mijn sterkte wensen aan je ergens een lichtpuntje voor je zijn. Ik wil je veel kracht toewensen in deze donkere periode voor jou :(

 

Verstuurd vanaf mijn SM-A300FU met Tapatalk

Geplaatst

Ash, wat verschrikkelijk! Als eerste een dikke knuffel!

 

Wat is het oneerlijk verdeeld he.. moeilijk zwanger raken en als het dan eindelijk je het gelul lijkt toe lachen wordt het weer van je afgenomen. Helaas is het iets waar we geen invloed op hebben en geen verklaarbare redenen voor zijn.

Ben verdrietig, voel je klote. Laat de emoties er zijn!

 

Hopelijk kan je over een tijdje, als je lichameljjk hersteld bent en je je geestelijk weer goed voelt verder kijken. wellicht dat icsi een optie is.

😙

Geplaatst

@ash, jeetje... Moet gewoon even een traantje wegpinken door jouw verhaal.. Wat krijg je veel voor je kiezen..

Zo veel verdriet.. Wat zul je je gelukkig hebben gevoeld tot dat ene nare moment weer volgde..

We begrijpen hoe je je voelt, ook al is het bij iedereen een beetje anders... We kunnen je verdriet niet wegnemen, maar we zijn er wel voor je!!!

 

Net als de anderen zeggen, neem de tijd..

 

Je lichaam mag zich goed voelen...maar geestelijk gebeurt er zo ontzettend veel! Zorg eerst dat je dit een plekje kunt geven op een manier die voor jou goed voelt, eventueel met hulp (heb ik zelf ook nodig gehad toen ik alleen maar tegenslagen had... Schaam je er niet voor, daar zijn ze voor!!)

Ga verder als je er aan toe bent!

 

Verstuurd vanaf mijn F8331 met Tapatalk

Geplaatst

Ik heb net de dokter gebeld, heb vanmiddag een afspraak om vervolgens een verwijzing te krijgen voor een psycholoog. Ik hoop dat ik meer rust aan mijn hoofd zal krijgen er door. Alles lijkt alleen maar fout te gaan en er komt geen einde aan.

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Geplaatst
Goed zo, dapper van je!! Veel succes

Dank je wel! 😘

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Geplaatst
Wat verschrikkelijk voor je dit. Weet ook echt even niet wat ik moet zeggen. Ik hoop alleen dat mijn sterkte wensen aan je ergens een lichtpuntje voor je zijn. Ik wil je veel kracht toewensen in deze donkere periode voor jou :(

 

Verstuurd vanaf mijn SM-A300FU met Tapatalk

Dank je wel! 🤗

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Geplaatst
Ash, wat verschrikkelijk! Als eerste een dikke knuffel!

 

Wat is het oneerlijk verdeeld he.. moeilijk zwanger raken en als het dan eindelijk je het gelul lijkt toe lachen wordt het weer van je afgenomen. Helaas is het iets waar we geen invloed op hebben en geen verklaarbare redenen voor zijn.

Ben verdrietig, voel je klote. Laat de emoties er zijn!

 

Hopelijk kan je over een tijdje, als je lichameljjk hersteld bent en je je geestelijk weer goed voelt verder kijken. wellicht dat icsi een optie is.

😙

Ik heb tot nu toe 1 IVF poging gehad. Waaruit bleek dat de kwaliteit van mijn eitjes niet voldoende waren. Heb in mei andere medicijnen gekregen.

 

Ik las inderdaad wel dat de slagingspercentages bij ICSI hoger lagen.

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

Geplaatst
@ash, jeetje... Moet gewoon even een traantje wegpinken door jouw verhaal.. Wat krijg je veel voor je kiezen..

Zo veel verdriet.. Wat zul je je gelukkig hebben gevoeld tot dat ene nare moment weer volgde..

We begrijpen hoe je je voelt, ook al is het bij iedereen een beetje anders... We kunnen je verdriet niet wegnemen, maar we zijn er wel voor je!!!

 

Net als de anderen zeggen, neem de tijd..

 

Je lichaam mag zich goed voelen...maar geestelijk gebeurt er zo ontzettend veel! Zorg eerst dat je dit een plekje kunt geven op een manier die voor jou goed voelt, eventueel met hulp (heb ik zelf ook nodig gehad toen ik alleen maar tegenslagen had... Schaam je er niet voor, daar zijn ze voor!!)

Ga verder als je er aan toe bent!

 

Verstuurd vanaf mijn F8331 met Tapatalk

Hey Danlon, hoe gaat het met jou? Ik weet dat ik je in 2015 heb gesproken. Is het al gelukt bij jou?

 

Groetjes

 

1e IVF poging nov 2015 mislukt

2e IVF poging april 2016 afgebroken, verkeerde medicatie

BBZ juni 2017 geen eileiders meer

2e IVF poging juli 2017

Geplaatst
Hallo lieve dames, ik ben er een tijdje uit geweest. Mijn laatste post dateert alweer december 2015 🙈Ik had in november 2015 een tp, werd helaas ongesteld en zou in februari 2016 een cryo terugplaatsing hebben. Helaas was hij niet goed ontdooid, dus geen tp. Ik had ook geen cryos meer dus begon in april 2016 een nieuwe poging. Helaas verkeerde medicatie doorgekregen en moest de ivf poging afgebroken worden. In juli 2017 zou ik nog een poging proberen, maar kwam er 2 juni achter dat ik op de natuurlijke manier zwanger was geworden. Ik had immers 1 eileider maar werd afgelopen 2 jaar niet zwanger. Ik natuurlijk hartstikke blij, tot de 6e week. Ik was 6 weken en 4 dagen zwanger en bij de verloskundige. De embryo was niet te vinden in mijn baarmoeder. In grote paniek doorgestuurd naar het Maasstad ziekenhuis en werd daar na een uur wachten onderzocht. Mijn grootste angst werd werkelijkheid. Ik kreeg een spoedoperatie en wat bleek, de embryo was in mijn eileider gaan groeien. Zowel de embryo als eileider moesten verwijderd worden. De operatie was 15 juni, maar de pijn is niet te verdragen. Lichamelijk ben ik goed aan het herstellen, maar geestelijk ben ik kapot gegaan. Na alle pogingen en nu natuurlijke zwangerschap ben ik 2 eileiders kwijtgeraakt en een embryo van bijna 7 weken. Het doet verschrikkelijk veel pijn en ik huil elke dag. Gevoel dat ik gestraft word terwijl ik altijd goed ben geweest voor iedereen. Kan hier met niemand in mijn omgeving over praten omdat niemand deze situatie kent.Ik weet gewoon even niet meer wat ik moet doen😓Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk
Hey ash welkom terugIk kan me goed voorstellen hoe jij je voelt... het is ook allemaal oneerlijk lijkt het net Je mag best verdrietig zijn boos, je emoties uiten want het is niet niks natuurlijk wat je allemaal mee maakt. Ik kan je alleen sterkte wensen en zeggen om de moed niet op te geven en positief proberen te blijve. Hoewel het makkelijker gezegd is dan gedaan .Ik zat namelijk ook in het zelfde schuitje als jij, heb ook na een spontane mk begin 2012. Daarna 2 x zwanger geraakt maar helaas zat het beide keren in mij. Eileiders waardoor ik dus 2 keer vlak achter elkaar acute geopereerd ben en mijn eikeiders verwijderd zijn Dus dat is enorme klap die je moet verwerken als je te horen krijgt dat het op de natuurlijke manier niet meer zal gaan Ik zag dat je een verwijzing hebt gekregen voor een psycholoog dat heb ik destijds ook gedaan en het heeft mij toen wel geholpen omdat je dan toch in je eigen omgeving er moeilijk ove rkan spreken met mensen (die het niet begrijpen) dus heel goed van je en hoop dat het voor jouw ook een uitkomst biedt on het verder te kunnen verwerken. Daarnaast wil ik je toch aanmoedigen om niet de hoop te verliezen want ik was destijds in september 2012 geopereerd aan een bbz en een maand later aangemeld voor de ivf behandeling intake en dergelijke gehad en november meteen gestart en ik had 28 december een positieve test in handen waarbij het ook een doorgaande zwangerschap was ben bevallen in 2013 van een dochtertje dus het kan zeer zeker Er zijn meerdere vrouwen hier op het forum denk ik die wellicht ook beide eikeiders niet meer hebben en zwanger zijn geraakt en vast ook wel zijn bevallen van hun kindje Dus het kan wel Succes lieverd en veel sterkte ❤️❤️❤️
Geplaatst
Hey ash welkom terugIk kan me goed voorstellen hoe jij je voelt... het is ook allemaal oneerlijk lijkt het net Je mag best verdrietig zijn boos, je emoties uiten want het is niet niks natuurlijk wat je allemaal mee maakt. Ik kan je alleen sterkte wensen en zeggen om de moed niet op te geven en positief proberen te blijve. Hoewel het makkelijker gezegd is dan gedaan .Ik zat namelijk ook in het zelfde schuitje als jij, heb ook na een spontane mk begin 2012. Daarna 2 x zwanger geraakt maar helaas zat het beide keren in mij. Eileiders waardoor ik dus 2 keer vlak achter elkaar acute geopereerd ben en mijn eikeiders verwijderd zijn Dus dat is enorme klap die je moet verwerken als je te horen krijgt dat het op de natuurlijke manier niet meer zal gaan Ik zag dat je een verwijzing hebt gekregen voor een psycholoog dat heb ik destijds ook gedaan en het heeft mij toen wel geholpen omdat je dan toch in je eigen omgeving er moeilijk ove rkan spreken met mensen (die het niet begrijpen) dus heel goed van je en hoop dat het voor jouw ook een uitkomst biedt on het verder te kunnen verwerken. Daarnaast wil ik je toch aanmoedigen om niet de hoop te verliezen want ik was destijds in september 2012 geopereerd aan een bbz en een maand later aangemeld voor de ivf behandeling intake en dergelijke gehad en november meteen gestart en ik had 28 december een positieve test in handen waarbij het ook een doorgaande zwangerschap was ben bevallen in 2013 van een dochtertje dus het kan zeer zeker Er zijn meerdere vrouwen hier op het forum denk ik die wellicht ook beide eikeiders niet meer hebben en zwanger zijn geraakt en vast ook wel zijn bevallen van hun kindje Dus het kan wel Succes lieverd en veel sterkte ❤️❤️❤️

Hoi Miranda dank je wel voor je lieve berichtje. Vroeg mijn vriend de eerste paar dagen waarom mij deze dingen moeten overkomen, ook al is hij machteloos hierin. Mensen om mij heen weten echt totaal niet wat ze moeten zeggen. Krijg de gekste dingen te horen zoals adoptie of dat ik nog jong ben (ik ben 32). Ze snappen niet dat ik al 3 jaar probeer zwanger te worden. Dus vandaar dat ik liever met een prof praat. Ik heb nu meer rust in mijn hoofd gelukkig, vooral omdat ik weet dat ik niet de enige ben in deze situatie. Ik heb vrijdag een gesprek bij het SFG en controle om te kijken of alles rustig is in mijn baarmoeder voor een eventuele 2e (officiële) poging. Ik zou de controle eigenlijk in Maasstad ziekenhuis hebben omdat ik daar geopereerd ben, maar heb geen goed gevoel bij dit ziekenhuis, dus laat de controle uitvoeren in mijn eigen ziekenhuis (SFG). Ik ben positiever en ga er vanuit dat ik bij de volgende poging gewoon in 1x zwanger word Ik las ook in een andere forum dat sommige dames juist wel zwanger worden d.m.v. van IVF/ICSI omdat ze geen eileiders meer hebben, of dat het beter aanslaat omdat er geen eventuele vocht bij komt. Dus zie dat ook weer als positief puntje.

 

Groetjes Ash❤

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden