Jump to content

nieuw lid


cassandra
 Share

Recommended Posts

Hallo allemaal

 

 

 

Ik zal me eerst even voorstellen.

 

 

 

Ik ben Cassandra en ben 25 jaar. Mijn vriend en ik zijn nu 2 jaar bezig om onze relatie te verrijken met een kleintje. Dit mocht allemaal niet lukken. Elke maand weer spannend en elke maand weer een teleurstelling. We hebben in januari besloten om er een dokter bij te halen. Je kent het wel daar ging mijn vriend met zijn potje naar het ziekenhuis. Toen kwam er een harde klap. Er zatten geen spermacellen in zijn potje. Na wat onderzoeken kwamen we erachter dat mijn vriend dus geen zaadleiders heeft (CF) en dat het nooit zou lukken om op een "normale" manier zwanger te worden. De pijn die je dan hebt is zo groot alsof de grond onder je voeten weg wordt geslagen.

 

Nu kunnen we dus doormiddel van IVF wel kinderen krijgen. Teminste dat hopen we. Ons DNA wordt nu getest. We hopen dat dat allemaal goed is, omdat als ik ook die CF heb is de kans heel groot dat we een heel ziek kind krijgen. We mogen 19 juni weer terug komen in het ziekenhuis. Dan krijgen we de uitslag van het DNA onderzoek. Weer wachten dus.

 

 

 

Ik zit ondertussen met een hoop vragen en weet eigenlijk niet waar ik het zoeken moet. Zijn er nog meer mensen die dit allemaal hebben meegemaakt? Dan zou ik graag in contact komen met jullie. Wie weet helpt mij en mijn vriend dit enorm, want wij hebben het idee dat niemand ons begrijp. Iedereen leeft mee maar ze begrijpen het niet. Het komt niet over.

 

Ik wil ook graag weten wat ons allemaal te wachten staat, want deze onzekerheid daar wordt je ook niet vrolijk van.

 

 

 

Groetjes Cassandra

Link to comment
Share on other sites

hoi cassandra,

 

 

 

wat een heftig verhaal. dat moet een vreselijke klap zijn geweest...

 

begrijp ik goed dat je vriend cf heeft? wisten jullie dit al, lijkt me wel? of kan je ook een milde variant hebben... en er later achter komen?

 

sorry als ik domme vragen stel.

 

ik weet van deze site, omdat een ander forumvriendinnetje hierop schrijft:

 

http://www.cfenkinderen.nl/

 

misschien heb je hier iets aan!

 

heel veel sterkte en succes!

 

lis

Link to comment
Share on other sites

Hoi lis

 

 

 

Dank je voor je reactie ik ga gelijk even kijken.

 

Nee mijn vriend heeft dus een milde vorm van cf. Hierdoor ontbreken dus alleen zijn zaadleiders. We wisten dus niet dat hij had. Wij kwamen er dus achter toen we kinderen wilden en het maar niet wilde lukken om zwanger te worden.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Cassandra

 

Wat een heftig verhaal zeg!!....daar reken je ook niet op...

 

ik heb geen ervaring met jou verhaal, heb wel een kindje via iVF, maar mijn eileiders zijn verkleefd, dus das een heel ander probleem.

 

wel vervelend dat je eerst weer tot juni moet wachten zeg....

 

ik hoop dat je hier of elders toch antwoorden op je vragen krijgt en dat je een klein beetje gerust gesteld kan worden...

 

heel veel succes en hopelijk hou je ons op de hoogte.

 

groetjes liesbeth

Link to comment
Share on other sites

Hoi liesbeth

 

 

 

Jou verhaal is ook behoorlijk heftig. Dat is zeker niet makkelijk om zoiets te horen dat je eierstokken verkleeft zijn.

 

Nee jou verhaal lijkt niet op de mijne maar wat ik nu mee ga maken heb jij allemaal al gehad. Daarom is mijn vraag dan ook. Wat staat er mij allemaal te wachten? Ik weet dat ik hormonen moet gaan spuiten en dat ze bij mij eicellen weg gaan halen en bij mijn vriend zaadcellen. Is dit het ook of komt er meer bij kijken?

 

Het wachten is het zwaarst. De onzekerheid word ik gek van

 

 

 

Groetjes Cassandra

Link to comment
Share on other sites

hallo cassandra en welkom op de site!

 

duimen dat jullie binnenkort mogen beginnen met ivf en hopelijk dat het snel slaagt voor jullie!

 

veel succes met de behandeling en veel leesplezier hier op het forum!

Link to comment
Share on other sites

Guest Amanda

hallo! Welkom hier.

 

 

 

Bij mijn man in de familie komt ook CF voor. Een paar neefjes en nichtjes van hem, zijn heel ziek. Daarom hebben wij ons beiden, voordat we aan kinderen begonnen, laten testen, op CF.

 

 

 

Gelukkig waren we allebei geen drager.

 

 

 

Dus, zorgeloos, aan kindjes beginnen, dachten we..

 

Maar helaas, na een jaar nog niks.. dus gaan dokteren. Bleek dat mijn man ook weinig, en dood zaad had.

 

Gelukkig zijn wij dmv icsi ouders geworden.

 

 

 

Bianca, kan je vast heel veel vertellen over mese/tese. Dat doen ze als de man geen zaadcellen heeft.

 

 

 

Succes met alles!

 

Als je vragen hebt, stel ze gerust!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Cassandra,

 

 

 

Welkom op dit forum.

 

Je kunt al je vragen en onzekerheden hier kwijt, dat is een ding wat zeker is.

 

 

 

Wat rot dat jullie nu in de onzekerheid terecht zijn gekomen.

 

Lis heeft de site van Kata al gegeven, hierop kun je veel informatie krijgen over CF.

 

 

 

Heel veel succes in ieder geval.

 

We zijn hier allemaal ervaringsdeskundigen als het gaat om verminderde- of onvruchtbaarheid.

 

 

 

Groetjes Laura

Link to comment
Share on other sites

Welkom Cassandra!

 

Wat een berichten kan je toch krijgen in je leven he? Staat in 1 keer alles op de kop!

 

Lees hier rustig mee... Ieder verhaal hier is uniek... maar heel veel dingen delen we hier ook wel weer!

 

 

 

Succes met alles!!!

 

 

 

Groetjessssssssss

Link to comment
Share on other sites

Weet je wat het is Cassandra. Ergens kan het ook heel fijn zijn als je weet waarom het niet lukt en er wat aan gedaan kan worden (vooral dat ook!). Ik heb onbegrepen subfertiliteit (niet zwanger worden, wel 1x geweest, helaas miskraam, daarna lukte het niet, maar niets gevonden...), dan weet je niets en dus ook niet wat je eraan kan doen. Misschien lukt het daarom bij jullie wel meteen de 1e keer!

 

Zou toch fijn zijn. groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

Hoi Cassandra

 

Van harte welkom op deze site.

 

Ik las net je verhaal wat heftig zeg.

 

Ik hoop voor je dat de uitslag van het ziekenhuis goed is.

 

En dat jullie kunnen beginnen met ivf.

 

Heel veel succes!

 

 

 

Liefs Elvira

 

Start in mei met pil

 

Start in Juni met spuiten van hormonen

 

In juni tevens de punctie.

 

In juni/juli tp

Link to comment
Share on other sites

Dank je wel meid super allemaal. Ik vind het zo fijn dat ik begrepen wordt hier.

 

 

 

Ik lees me kapot bij iedereen. Ja we hebben allemaal iets anders maar we hebben allemaal 1 ding gemeen en dat is niet op een "normale" manier zwanger worden. Het geeft mij een goed gevoel. Ik ben niet alleen.

 

 

 

Niki het lijkt me inderdaad verschrikkelijk om niets te weten. En dat ze niets kunnen vinden bah!! Mijn vriend en ik moeten ook nog afwachten of hij wel vruchtbaar is. We kunnen dat niet na gaan. Wij weten het pas als ze bij mij eicellen weg gaan halen en bij mijn vriend de punctie gaan doen om ze bij elkaar te zetten. Dan weten we eigenlijk pas of zijn zwemmertjes het doen.

 

 

 

Groetjes Cassandra

Link to comment
Share on other sites

Spannend allemaal hoor, maar stap voor stap maar. En er zijn nogal wat stappen te gaan, voordat dat kindje in je armen ligt.

 

 

 

Fijn dat je hier je info/feedback kunt vinden, ik vind het ook een fijne site. Succes!!! groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use