Jump to content
Sign in to follow this  
Guest nikki

intake gesprek

Recommended Posts

Guest nikki

Hallo,

 

 

 

Wij hebben binnenkort ons eerste intakegesprek bij stichting geertgen in de mortel voor een ventuele zaaddonor.

 

Ik ben erg benieuwd wat ons te wachten staat. Is er een lange wachttijd, hoe ver worden we gescreend etc.

 

 

 

Hebben jullie ervaring met deze kliniek?

 

 

 

groeten

 

 

 

Nikki

Share this post


Link to post
Share on other sites

Het enige dat ik weet is dat zij (als je akkoord gaat met de wederkerigheid) dat je redelijk snel aan de beurt bent. Verder hebben wij het buiten het ziekenhuis / kliniek omgedaan maar wat ik wel weet is dat er een psychologische test aan vast zit en dat er meestal een 'keuringscommissie' is die bepaald of je wel of niet in aanmerking komt.

 

 

 

Wil je wel heel veel succes wensen met alles dat je nog te wachten staat!

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest nikki

Mooi zo een psycholigische test! Dan weet ik straks of mijn bovenkamer het goed doet. haha.

 

 

 

Dat van die keuringscommissie had ik al ergens gelezen. Maar ik neem aan dat als je 2 mensen hebt die een normaal sociaal leven hebben, een fatsoenlijk dak boven hun hoofd hebben, psychisch goed functioneren en een baan hebben dat die keuringscommissie niet moeilijk doet.

 

 

 

Maar wat is snel aan de beurt zijn.....ik reken nu op wachttijden van 1,5 tot 2 jaar. maar is dit reeel? Of is het langer/korter?

 

 

 

Ik hoorde dat ook je wensenlijst mee bepaalt hoe lang de wachttijd is. Hoe specifieker de wensen, hoe moeilijk er is een een gepaste donor te vinden.

 

 

 

Ik weet niet of ik op dit moment alleen maar belangrijk vind dat het kind betreft uiterlijk een beetje matcht met mijn man. Of vind ik het ook belangrijk dat ze innerlijk op elkaar lijken(alleen dan de goede karaktereigenschappen he!).

 

 

 

Zijn er ook hier mensen op het forum die al een kindje hebben via KID? Hoe gaan zij daar mee om in hun dagelijks leven?

 

 

 

groeten

 

 

 

Nikki

Share this post


Link to post
Share on other sites

dat is een goede vraag nikki, dat zou ik ooki wel eens willen weten dus mensen kom maar op met de ervaringsverhalen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eh een eerste kidkindje van dit forum is onderweg, volgens mij zijn er hier niet meer.

 

 

 

Lijkt me wel dat alles redelijk soepel loopt dat je dan zo door de keuringscommissie heen bent, laatst hoorde ik wel een verhaal die in eerste instantie afgewezen werd omdat de commissie het idee had dat ze er niet voor de volle 100% achter stond.

 

 

 

Bij Geertgen als daar inderdaad dat van dat wederkerigheid is kun je (inderdaad afhankelijk van je wensen) geloof ik al binnen 3 maanden een match hebben. Rijnstate bijvoorbeeld heeft een wachtlijst van 9 maanden en overige klinieken rennen al hard richting de 1,5 á 3 jaar.

 

 

 

Maar wat je zelf al zegt, hoe meer eisen hoe langer de zoektocht duurt naar een 'passende' donor.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest nikki

Hallo,

 

 

 

Pffff.........ik zou het nu echt niet meer vol kunnen houden als ik nog eens 3 jaar op een wachtlijst zou moeten staan.

 

 

 

Hebben jullie ook in Belgie gekeken Elin? Of bewust voor de niet-anoniemiteit in nederland gekozen? Want ik ben benieuwd of de wachttijden in belgie minder lang zijn. Maar meteen denk ik dan dat dat voor ons toch geen optie is omdat ik vind dat een kind recht heeft op het leren kennen van zijn biologische vader wanneer zij/hij dat wil.

 

 

 

Betreft de wederkerigheid bij Geertgen: Ik zou graag willen doneren omdat ik verdomd goed weet wat het gevoel is dat je grootste wens niet in vervulling zou kunnen gaan. Maar mijn man ziet het helemaal niet zitten als ik doneer. Ik kan dat van zijn kant ook erg goed begrijpen.

 

 

 

Wat ik verder merk, ook in directe omgeving, is dat er nog wel erg een taboe ligt op het donorgebeuren. Ik praat er vrij open over en er zijn toch een aantal mensen waarvan ik merk dat ze het erg raar vinden dat we dat gewoon vertellen. Maar ja........ik denk dan weer dat dat juist vervelende opmerkingen/gissingen uit de weg neemt. Hoe ga jij hier mee om Elin?

 

 

 

groetjes

 

 

 

Nikki

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dat konden wij dus ook niet, we wilden niet uitwijken naar België waar de wachttijden inderdaad korter zijn (ook loopt dat wat terug omdat er niet genoeg donoren meer zijn) maar wij vonden dat het kind recht heeft om te kunnen weten wie (heel cru gezegd) het zaadje heeft geleverd.

 

 

 

Mede daarom en het feit dat ik persoonlijk niet open stond tegenover de wederkerigheid (ik weet hoeveel mensen ik er misschien blij mee kan maken maar weet ook nu al dat ik er nooit geen afstand van zou kunnen doen) hebben wij gekozen om zelf opzoek te gaan naar een donor in de tijd dat wij ingeschreven zouden staan bij Rijnstate. Echter is het nooit zo ver gekomen dat wij ons in hebben kunnen schrijven, alleen de intake zou al 4 maanden later zijn wegens een overvolle agenda in Arnhem. Op goed geluk hebben wij op diverse sites een advertentie geplaatst en eigenlijk hadden we al heel snel een perfecte donor gevonden. Na een aantal weken over en weer mailen hebben we elkaar ontmoet en stonden we er nog steeds positief tegenover. En een week daarna was de eerste dag van mijn inmiddels laatste menstruatie.

 

 

 

Ik ben zelf ook erg open, ondanks dat ik her toch onder een nickname post. Onze wederzijdse ouders zijn op de hoogte en onze broers en zussen. En een aantal vriendinnen van mij. In eerste instantie stonden ze er ook wat huiverig tegenover. Nu is dat allemaal bij gedraaid. En vinden ze het alleen maar mooi dat er mannen zijn die willen doneren.

 

 

 

Echter weet niemand wie onze donor is, dat willen we ook expres zou houden, niet dat hij in het wilde weg aangesproken gaat worden door onze familie of zo. Zelf kan de kleine later wel contact opnemen met de donor en houden we de donor tijdens de zwangerschap en na de geboorte op de hoogte bij belangrijke zaken.

 

 

 

Verder moet ik bekennen dat ik bij vlagen vergeten ben dat het niet 'ons' kind is maar mijn kind gemaakt met het zaadje van een ander. Soms valt het kwartje weer even maar over het algemeen denken we er nauwelijks nog aan en is het gewoon óns kind.

 

 

 

En ik denk wel dat het slim is om er bij familie en vrienden aan wie jullie het willen vertellen eerlijkheid en openheid boven al belangrijk is. Maar je hoeft ze ook niet meer te vertellen dan noodzakelijk natuurlijk.

 

 

 

Zo hadden onze ouders toch wel vraagtekens bij de inseminatie, dus ik heb dat vluchtig en heel plastisch verteld hoe dat gegaan is, en daarna vonden ze het ook prima en ze hebben er nooit meer naar gevraagd.

 

 

 

Moeilijke materie he?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoihoi

 

 

 

Ook wij zitten te denken aan KID, dit omdat er bij een 2e TESE behandeling geen zaad is gevonden bij mijn vriend.

 

 

 

Ik bel straks even een aantal ziekenhuizen langs die bij FREYA.NL op het internet staan en waar ze zaaddonoren hebben. Dit omdat de wachttijden enorm verschillen per ziekenhuis.

 

 

 

Zelf zou ik mijn kind ook niet willen ontnemen wie de vader is.... het kind heeft daar gewoon recht op!! :)

 

 

 

Dus.... hoop dat ook ik jullie kan helpen en andersom!!!

 

 

 

Veel suc6 in elk geval.

 

 

 

Veel liefs,

 

Judith

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ben je wat opgeschoten met die lijst? Ik heb hem destijds ook nagebeld maar velen hebben geen zaadbank meer.

 

 

 

Heel veel succes met alles.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest nikki

Hallo,

 

 

 

Intakegesprek is 100% meegevallen. Geertgen werkt inderdaad met wederkerigheid(zelf ook doneren). En dan kun je heel snel aan de gang zijn.

 

 

 

Ik wil even wat rechtzetten: Eerder hadden we over gescreend worden etc en commissies die beslissen of je in aanmerking komt. Zoals ik het goed heb begrepen bij ons intakegesprek krijg je enkel alleen een gesprek met een psycholoog om weloverwogen keuzes te maken in het zelf doneren, kiezen welke matches je wilt maken etc. Je wordt niet door een keuringscommissie bekeken.

 

 

 

Ik vond het eerste gesprek bij Geertgen al heel erg fijn. Het is er allemaal kleinschaliger en daardoor wat gemoedelijker. Je voelt je een persoon en geen nummer. Maar toch kwamen ze ondanks kleinschaligheid erg professioneel over.

 

 

 

Mijn man en ik hebben besloten om zelf ook te gaan doneren. Ik vind het erg moeilijk om te overzien hoe ik over 17 jaar zou reageren als er een kind op de stoep staan met de mededeling dat ik zijn/haar biologische moeder ben. Maar ik zie niet op tegen dat moment. Bij zelf doneren wegen de voordelen op tegen dit ene nadeel.

 

 

 

Volgende week hebben we het gesprek met psychologe en dan gaan we hopelijk het traject in.

 

 

 

groeten

 

 

 

Nikki

Share this post


Link to post
Share on other sites
Guest nikki

Spannend!!!

 

 

 

Mijn man en ik zijn ondertussen door de intake-fase heen en zijn vorige week begonnen met het spuiten. Er was zaad beschikbaar dus het echte werk kan nu voor ons EINDELIJK eens beginnen!

 

 

 

groetjes

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Sign in to follow this  



  • Posts

    • @Vrouwke77  ja idd me man die wist mij onmiddellijk te vertellen dat het raak was ik had idd veel menstruatie klachten maar dan weer anders een ander gevoel het is trouwens mij. 2e tp alles was dit keer anders vergeleken met de 1e tp was een verse embryo .ikwas bang om te testen maar dat kwam puur door de teleurstelling tot dat ik mij duizelig voelde dacht ik okay ik ga nu testen dat was rond 15.00 uur dus geen ochtend urine .en ja ik had daadwerkelijk bloed verlies maar inwendig geen vlekken op mijn inlegkruis vanaf dag 9 tot dag 13 ik had geen hoop meer maar mijn mqn wel elke keer dat ik buik krampen kreeg had ik die inwendige bloeding ik probeerde niet te stressen tot 1 keer dat ik rose op mijn toilet papier zag na het vegen toen heb ik wel gehuild tot ik tot het besef kwam van neeeeeeeee niet stressen want stress die verergerd het proces daarin geloof ik .maar dames ik wens jullie allemaal heelveel succes en aub niet proberen te stressen ik heb door die behandeling geleerd hoe ik mezelf moet calmeren gelijk aan leuke dingen denken.hoewel de natuur alles bepaald moet je toch wel iets hebben waarin je geloof en hoop hebben ik gun een ieder een kind ik hoop dat alles goed gaat de komende tijd
    • Hallo dames Ik moet helaas de taxi ook zelf betalen en ben dus op zoek naar wat ritjes!! Stuur even een berichtje wanneer ik mee mag rijden
    • Lieve @Caro- lin, mocht je dit nog lezen - ik wens je zo veel liefde en sterkte toe in deze moeilijke tijden. En heel erg bedankt voor je steun hier!  Veel liefs ❤
    • Gefeliciteerd!! Wat een fantastisch nieuws! ❤ Wanneer hebben jullie de eerste echo? Wij op 5 september. Zo spannend!!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use