ChrisH

Sorpresa, gelijk heb je om niet op zoek te gaan naar horrorverhalen. Ik dacht er vrij simpel over. Het hoort erbij en ik zie het wel. Ik wist dat ik in het ziekenhuis moest bevallen en ik wist dat er pijnbestrijding was. Dat was voor mij voldoende. Na de bevalling zei ik: dit nooit weer! Inmiddels is de pijn van de bevalling ver weggezakt in mijn geheugen. Ik heb er twee mooie kinderen voor terug gekregen.

Sorpresa, ik zie dat je bijna zover bent. Nog even volhouden voor jou en je kindjes. Nog even een kleine aanvulling op mijn verhaal. Ik had voor het breken van de vliezen al een ontsluiting van 3 cm. Vooral in de nachten had ik voorweeen en ik denk dat die dus al voor enige ontsluiting hebben gezorgd. Wel is het zo dat als kindje 1 eruit is, kindje 2 meestal snel komt. Ga jij vooralsnog op natuurlijke wijze bevallen? Bij mij stond al een tijdje vast dat het een vaginale bevalling zou gaan worden, omdat mijn dochter L.isanne de hele zwangerschap al goed lag. Maar er kunnen altijd redenen zijn waarom het alsnog een ks wordt. Maar dat is dus bij mij niet gebeurd. Ook kan het zijn dat je kindje 1 vaginaal ter wereld brengt, maar dat kindje 2 wordt gehaald met een ks. Bij mij ging het persen eerst nog niet zo goed (de lessen van de zwangerschapsgym zijn toch niet zo gemakkelijk om in de praktijk te brengen) en er werd bij mij subtiel gedreigd met een ks. Daarna ging het persen goed en kwamen ze snel ter wereld.

Lianne, wat een nare kinderziekte. Hopelijk wordt jouw duo snel weer beter. Hier verder een rustige dag. Vanmiddag ga ik J.asper weer bezoeken en mijn moeder gaat mee. Hij is sinds zondag gelukkig weer even aanvalsvrij. En zijn verkoudheid is weg. Dus wie weet gaat het deze week beter. L.isanne draait zich nu regelmatig om, maar terugdraaien gaat nog niet. Op een gegeven moment is ze het liggen op de buik zat en moet ik haar even helpen met terugdraaien.

Ik ben in het ziekenhuis bevallen op medische indicatie vanwege de tweeling. Ik ben natuurlijk bevallen en ik ben ingeleid bij 38 weken en 1 dag. Om 08.00 uur ´s ochtends zijn de vliezen gebroken door de gyn en om 16.10 en 16.14 uur waren L.isanne en J.asper er. Aanvankelijk vond ik het nog wel te doen met de weeen, maar tussen de middag heb ik een ruggeprik gekregen. Uiteindelijk was de pijn niet meer te hebben rond 15.00 uur. L.isanne is met de vacuumpomp gehaald, omdat de hartslag van J.asper daalde bij iedere perswee. Verder heeft de gyn op mijn buik geduwd om de bevalling van J.asper snel te laten verlopen. Er is een knip gezet, waarvan ik helaas nog lang last heb gehad. Uiteindelijk had de arts -assistent het niet helemaal netjes gehecht en is er wild vlees ontstaan. Daarvoor ben ik maanden later nog terug geweest in het ziekenhuis en is het netjes weggestipt met stikstof. Verder had ik veel bloedverlies. Ik zag lijkbleek na de bevalling. Ik heb geen bloedtransfusie gehad. Wel een hoop ijzertabletten. Al met al heb ik flink wat weken nodig gehad om me fysiek te herstellen van de bevalling. In tegenstelling tot enkele andere dames hier ga ik liever naar de tandarts, want daar sta ik doorgaans na 5 minuten weer buiten. :)

Wat is er een hoop geschreven afgelopen weekend. Lianne, beterschap voor jouw duo. Zo zielig als kleintjes verkouden zijn. Fren, ik gebruik amandelolie bij een droge, schrale huid. Bikkel, ook beterschap voor jullie. Eef, spannend, weer opnieuw beginnen met ivf. Ik heb een redelijk goed weekend gehad. J.asper had nog wel wat aanvallen, maar dat waren hele lichte aanvallen, waarbij hij voor 10 tot 20 seconden afwezig is. We hadden de saturatiemeter bij hem om en hij dipte naar ongeveer 87. Bij zware aanvallen dipt hij naar 0. Verder heeft L.isanne zich gisteren voor het eerst zelf omgedraaid naar haar buik. Ik zou bijna vergeten om ook de positieve berichten te melden, want die zijn er dus ook gelukkig. Ze weet alleen nog niet zo goed hoe ze terug moet draaien naar haar rug. Als ze dan zo opeens op haar buik ligt, kijkt ze eerst verschrikt. Later went het en gaat ze spelen. Als ze er genoeg van heeft, moet ik haar nog even helpen met terugdraaien naar haar rug.

Tussen de middag gebeld door SEIN. Ze willen dat J.asper nog een week blijft. Hij heeft de afgelopen 2 vrijdagen bij thuiskomst een aanval gehad. Verder vorige week woensdag 2 aanvallen, gisteren 1 aanval en vanochtend weer een aanval. Eigenlijk vallen die aanvallen samen sinds hij vorige week verkouden is geworden. De neuroloog moet me morgen maar vertellen of de aanvallen verband kunnen houden met zijn verkoudheid. Mijn man en ik zijn nog maar eens akkoord gegaan met een verlenging van een week. Als J.asper met ontslag zou gaan en we zouden merken dat het de week daarop toch niet gaat, dan kan hij niet meteen terug. Zijn plekje is dan ingenomen door een ander kind. Ze vinden nu dat het niet goed met hem gaat. De neuroloog heeft morgen nog wel wat uit te leggen. Lianne, leuk dat L.ara mama zegt. Dat doet L.isanne ook al een paar weken. Meisjes schijnen vaak eerder te praten dan jongens. Gisteren naar de kapper geweest. Ik had L.isanne naar mijn moeder gebracht. Ik ga nog altijd naar de kapper in het dorp waar ik vandaan komt en waar mijn ouders nog steeds wonen. Ik hoefde niet te betalen. Cadeautje van mijn moeder. Zij was maandag zelf al naar de kapper geweest en had mijn rekening voor het knippen en kleuren al betaald.

Ik gebruik hier maat 4. Maat 4+ ligt ook al thuis. Vandaag een rustige dag. Morgen naar de kapper. Dan breng ik L.isanne naar mijn moeder. Met J.asper gaat het nu goed. Ik ben ook blij dat hij aan het einde van de week thuis komt. Verder kan ik alleen maar hopen dat de aanvallen straks langer wegblijven. Maar als ik daarop moet wachten, dan zit J.asper zo nog eens 4 weken of langer bij SEIN. Dat kan ook niet. Straks moet een eventuele verhoging van de medicatie maar vanuit huis plaatsvinden. Verhoging van de medicatie kan dan wat minder snel dan vanuit de kliniek. Het is niet anders.

Medusa, gefeliciteerd met de verjaardag van Ilona! Ik hoop dat ze een gezellige dag heeft. Is het vandaag dan ook haar eerste schooldag? Ik heb een vermoeiend weekend gehad. J.asper is verkouden en heeft inmiddels L.isanne ook aangestoken. Bij thuiskomst vrijdagavond kreeg hij helaas een aanval. Verder gelukkig niet meer. Alleen van vrijdag op zaterdag besloot J.asper dat hij vanaf 02.30 uur niet meer verder wilde slapen in zijn bed, alleen tussen ons in wilde hij slapen. Dus weinig geslapen. J.asper zit nog 1 week bij SEIN en dan hebben we hem weer thuis. Ik vind het voorlopig wel genoeg geweest.

Meezie, dat is schrikken! Caro, om zijn as draaien, daar begon J.asper ook mee. Misschien dat Bram eerst door zich om te rollen door de woonkamer gaat bewegen. Toen J.asper nog niet kon teigeren, ging hij zich rollend verplaatsen door de woonkamer. Stiertje, L.isanne heeft ook nog moeite met brood. Ik geef haar elke dag een paar stukjes en ik hoop dat ze het over een tijdje allemaal opeet. Eef, goed nieuws dat het gebruik van de helm afgebouwd mag worden. L.isanne had vanochtend voor het eerst een papfles op. Ik had al een paar keer eerder geprobeerd pap te geven, zowel met de fles als op een bordje met lepeltje. Maar vanochtend dronk ze het eindelijk zonder morren op. Via de verpleegkundigen van SEIN hoor ik dat J.asper zonder problemen een boterham opeet en dat hij pap ook erg lekker vindt.

Caro, morgen mag J.asper weer mee naar huis. We hebben met de neuroloog afgesproken dat hij nog 1 week blijft. Hij heeft gisteren twee aanvallen gehad. De medicatie kan dan sneller opgehoogd worden dan wanneer J.asper thuis zou zijn. Hij is ook erg verkouden geworden inmiddels. Het kan ook zijn dat dit de aanvallen van gisteren heeft uitgelokt. In ieder geval is het vandaag wel goed gegaan met J.asper. Super dat Bram zijn eerste tijgerbeweging heeft gemaakt! Voor je het weet teigert hij de hele kamer door. En dan heb je geen rust meer :). Lianne, ik heb voor allebei een speeltje van Lamaze gekocht, de giraffe en de vuurvlieg. En verder twee pillow pets. Dat is een kussen in de vorm van een dier (een beer en een pinguin). De toy champ is volgens mij de grootste speelgoedwinkel van Zwolle.

Vandaag tot nu toe een rustige dag. Toen ik gisteren bij J.asper op bezoek was, was het buiten heerlijk zonnig weer. Dus heb ik samen met de kinderen een wandeling gemaakt. SEIN ligt in Zwolle vlakbij het FC Zwolle stadion en daar zit weer een hele grote speelgoedwinkel. Dus ik kon het niet laten om daar met ze naar toe te gaan en iets te kopen. Vandaag is het hier wat minder weer, dus ik denk niet dat het wandelen wordt vanmiddag.

Caro, zoals jij een koortsstuip omschrijft, zo heeft J.asper zijn epileptische aanvallen. Soms lijkt iemand een epileptische aanval te hebben, maar is het een koortsstuip. En het is allemaal supereng om te zien. Lianne, op zich heb ik wel weer zin om te gaan werken, met name voor de sociale contacten. Als ik naar het rechtsgebied kijk waarbinnen ik als jurist werk, dan ben ik daar wel op uitgekeken en wil ik eigenlijk wel iets anders. Ik ga wel naar iets anders uitkijken. Probleem is dat als ik uit eigen initiatief binnen een jaar vanaf nu wegga bij deze werkgever, ik wel mijn genoten ouderschapsverlof moet terugbetalen. Op dit moment werk ik bij de rijksoverheid. Dus eigenlijk zou ik een andere functie moeten vinden binnen de rijksoverheid. In dat geval neem ik mijn contract met bijbehorende opgebouwde rechten mee. Dit is anders wanneer ik bij een lagere overheid of in het bedrijfsleven een nieuwe baan zou vinden. Ik moet het dus nog even zien uit te houden daar met deze manager. Bovendien wil ik in Zwolle blijven, terwijl de meeste banen voor rijksambtenaren te vinden zijn in Den Haag. Ik werk nu al 7 jaar bij dezelfde club. Als ik op een normale manier zwanger had kunnen worden, was ik allang eerder gaan solliciteren. Toen ik in de MMM kwam, had ik een andere manager met wat meer empathisch vermogen. Op dat moment besloot ik om even niet verder te kijken naar een andere baan. Extra stress wilde ik niet opzoeken tijdens de behandelingen en bovendien had ik wel credits opgebouwd op dat moment. Inmiddels ligt dat kennelijk weer anders, zo heb ik helaas moeten ondervinden. Ik moet er maar mee zien te leven voorlopig. Het is niet voor eeuwig. L.isanne en J.asper zijn het belangrijkst. Werken kan altijd nog, mijn kinderen zien opgroeien niet. Stiertje, zulke dingen doen inderdaad pijn. Maar ik heb al tegen mijn man grappend gezegd dat ik best bereid ben om weg te gaan mits er een behoorlijke afkoopsom tegenover staat :). Maar dat zullen ze nooit doen. Mijn manager heeft helaas de neiging om zakelijke belangen altijd voorop te stellen (daar wordt ze ook voor ingehuurd), maar ze opereert vaak wel op het randje van wat mag. Bikkel, mijn manager loopt tegen de 60 aan. Ze heeft zelf geen kinderen, maar ze heeft wel een pleegdochter (gehad). Ik denk dat er wat oud zeer zit, maar daar is zij verder niet open over. Wat er ook bij haar is gebeurd, ze hoeft het niet op mij af te reageren.

En nog even over kleertjes. Ik gebruik meestal rompers met lange mouwen en daar gaat een shirtje overheen. Verder koop ik ook kleding bij de C&A (meestal online of via de Wehkamp). Mijn ervaring is dat je ook bij de H&M leuke kinderkleding kunt krijgen.

Bikkel, fijn dat het weer beter gaat met J.arno. Gisteren is het me eindelijk gelukt om op mijn werk in het systeem mijn ouderschapsverlof in te vullen. Ik kwam mijn manager ook nog tegen. Ze doet nog steeds moeilijk. Ze vond dat ik alles teveel medicaliseer en dat ik J.asper niet teveel medicatie moet laten toedienen. Wat Jasper doet tijdens een aanval kan volgens haar ook gewoon een apneu zijn. En ze vond ook dat ik hem maar niet laten opereren. Ik moet maar wachten totdat hij 12 jaar is. Ik viel van mijn stoel van verbazing. Waar bemoeit ze zich mee. Ze heeft echt niets begrepen van epilepsie en ze is zeker niet geinteresseerd in als ik haar wat uitleg wil geven. Dus ik geef het maar op. Helaas heeft J.asper nu eenmaal epilepsie en heeft hij medicijnen nodig. En hoe jonger een epilepsiepatient is, hoe beter een operatie is. Ik had echt het idee dat ik me moest verdedigen voor mijn keuzes. Mijn man en ik nemen echt niet alles zomaar aan van de artsen, maar ik heb inmiddels ook informatie opgevraagd en gedeeld met de epilepsievereniging. Ik weet dat ik het goede doe voor J.asper. Ik kreeg ook nog even te horen dat mijn icsi-traject belastend was geweest voor het werk en mijn collega's. Ja, lekker makkelijk. Ik zat onder de hormonen, met mislukte pogingen en de een na de andere collega werd gewoon zwanger. Ik vind het dus niet zo raar dat ik het moeilijk had en helaas voor mijn collega's soms niet te genieten was. Verder ben ik vanzelf zonder hormonen al een persoon die emoties niet altijd verbergen kan. Ik kon haar wel wat doen. Nou, gelukkig heb ik nog een paar weken om mijn boosheid te laten zakken. Volgens mij is ze nog steeds boos, omdat ik de bedrijfsarts heb ingeschakeld toen ik zwanger was en ik daarna al snel minder mocht werken. Ik denk eerder dat zij er een probleem mee had dan de meeste van mijn collega's. En ze durfde zelfs nog te beweren dat J.asper wellicht epilepsie heeft, omdat hij met icsi is verwekt.... Wat kan een mens zoveel onzin uitkramen...

Bikkel, vervelend zo´n gebroken nacht. Ik hoop dat je mannetje zich snel beter gaat voelen. Ik heb sinds zaterdag autostoeltjes voor de 2e fase. Voor L.isanne was het echt nodig. Eef, leuk toch, dat je nu aan een tweede kindje denkt. Ik denk ook dat een wens om een tweede kindje net zo sterk kan zijn als de wens om 1 kind. Je hebt immers al gezien hoe leuk het is met 1 kind. Zelf heb ik na mijn bevalling gezegd dat ik nooit meer wil bevallen. Nu ben ik wel gezegend met in een keer twee kinderen en dan ook nog een meisje en een jongen. Meer smaken zijn er niet. Maar nu mijn zwangerschapshormonen weg zijn en de bevalling verder weg in mijn geheugen.... Ik weet het nog niet. Ik heb nog 6 cryo´s en om ze nou zomaar te laten vernietigen.. Ik moet er nog goed over nadenken. Verder heb ik via de neuroloog van SEIN een gesprek aangevraagd met een klinisch geneticus. Ik zou graag willen weten of er een kans is dat de epilepsie van J.asper erfelijk is. Als dat zo zou zijn, dan denk ik niet dat ik nog een kind zou willen. Ik gun geen enkel kind (of volwassene) epilepsie. Het valt in principe niet te genezen en een patient moet zijn of haar hele leven medicijnen slikken. Tenzij chirurgie een optie is. Eigenlijk ben ik al heel tevreden met de 2 kinderen die ik heb.

Stiertje, de gesprekken bij de neuroloog en kinderarts gingen goed. Het ziekenhuis zal J.asper in gevallen van nood altijd opnemen, maar verder is de neuroloog van SEIN de baas over de behandeling van de epilepsie t.o.v. het ziekenhuis. Tja, de neuroloog blijft een operatie als een reeele optie zien. Ondanks de nieuwe medicatie had J.asper vrijdagavond thuis een aanval. We moeten de aanval couperen (stoppen) met rivotril. Tot nu toe is het enige aanval gebleven en is er geen cluster van aanvallen gevolgd. Gisteren was hij wat prikkelbaar (van de aanval en misschien ook van de de rivotril). Vandaag heeft hij goede zin. Het is jammer dat hij vanavond al weer terugmoet. J.asper kan al goed brood eten, maar L.isanne vindt het eten van brood nog niet zo geweldig. Warm eten, yoghurt, fruit en de fles vindt ze prima. Uit de tuitbekertjes drinken gaat een beetje. Caro, bij L.isanne heb ik ook wel eens rode uitslag op haar wangetjes gezien. En L.isanne heeft inmiddels aardig wat tanden. Ik heb trouwens ook van die stoeltjes, maar dan van Nijntje. Die stoeltjes hebben we al een tijdje geleden gehaald met kortingsbonnen bij de Intertoys.

j.arno : 71 cm - 7625 gr (9 mnd) m.aud : 68 cm - 8000 gr r.olf : 70 cm - 8600 gr l.isanne : 72 cm - 9245 gr (7,5 mnd) j.asper : 72 cm - 8255 gr ( 7,5 mnd) I.nge : 74 cm - 8480 gr (6 mnd) Y.ente : 72 cm - 8300 gr (8,5 mnd) Medusa, de langste periode zonder aanvallen was ongeveer 13, 14 dagen. Vanochtend bij de autodealer geweest voor de winterbanden en wintercheck. Ik had L.isanne mee. Nu ligt ze na haar middageten eindelijk op bed. En straks, hopelijk om 15.00 uur, vertrekken naar SEIN om J.asper te zien. Dus een drukke dag. Morgen komen mijn schoonouders op L.isanne passen. Morgenmiddag heb ik nog een afspraak met de kinderarts (van het ziekenhuis) van J.asper en vrijdag de kinderneuroloog van SEIN. Dus druk, druk, druk.

Meezie, tot nu toe heeft Jasper al 8 dagen geen aanval meer gehad. De komende dagen worden weer spannend, maar het kan ook zijn dat het nieuwe medicijn, de tegretol gaat werken. Hij krijgt dat nu al een week naast de fenobarbital en keppra. Op dit moment zit hij dus op 3 verschillende anti epileptica, maar het is wel de bedoeling om de fenobarbital en/of keppra af te bouwen, maar daarover verneem ik a.s. vrijdag hopelijk meer. j.arno: 71 cm - 7625 gr m.aud 68 cm - 8000 gr r.olf 70 cm - 8600 gr l.isanne 72 cm - 9245 gr j.asper 72 cm - 8255 gr

Caro, a.s. vrijdag heb ik een afspraak met de kinderneuroloog. Bikkel, er is ook pap te koop waar de opvolgmelk al in zit. Dan hoef je er alleen maar water bij te doen. Ik weet niet of dat een optie voor jou is?

Vlinder, gefeliciteerd met je nieuwe baan! Mira, knap dat je alles goed kunt combineren. Hier verder niet veel te melden. Een goed weekend gehad met L.isanne en J.asper. J.asper is weer terug naar SEIN. Hij vond het niet eens vervelend. De verpleegkundigen daar zijn allemaal goed met kinderen. En J.asper is het zonnetje van de afdeling. Dat doet mij als moeder weer heel erg goed.

Lianne, jouw duo is goed bezig! ;) Jammer dat het op je werk zo kl*te gaat. Dit is nou niet bepaald het soort werkgever waar je trots op kan zijn. Misschien dat je nog vrije dagen kunt opnemen om de komende maanden door te komen. Ik weet nog van mijn zus dat zij ook een keer wegmoest bij een bedrijf (ze had het daar overigens nooit naar haar zin gehad en was zelf al op zoek naar iets anders). Op haar laatste dag deed zij het volgende; zij vertelde mij dat degene die de eerst volgende keer haar computer zou gebruiken, een grote middelvinger op het scherm zou zien. Ik weet niet hoe ze dat computertechnisch gedaan had. Ik vond het wel hilarisch om te horen. Eef, dat soort ongelukjes kunnen helaas altijd gebeuren. J.asper is dit weekend thuis en tot nu toe is hij gelukkig niet chagerijnig van het heen en weer gesleep van thuis naar SEIN en weer terug.

Ik heb geen idee hoe dat zit met de invriesduur van cryo's. Ik vind het trouwens erg knap dat jullie een 4e kindje nog aankunnen, bij jullie drietal. Ik heb het met mijn duo al druk zat.

Ik zie ook duidelijk verschil bij mijn tweeling wat ontwikkeling betreft. Zelf denk ik bijvoorbeeld ook dat L.isanne eerder zindelijk is. L.isanne vindt het nu al vreselijk als ze poep in haar broek heeft. Daar wordt meteen over geklaagd. J.asper daarentegen die poept in zijn broek en speelt vervolgens heerlijk verder. Ik was gisteren nog even op mijn werk. Twee collega's namen afscheid. Ik had alleen L.isanne meegenomen. Ze had aardig wat bekijks, maar schrok toch eerst van al die nieuwe gezichten. En een van mijn vertrekkende collega's vertelde dat ze nu 12 weken zwanger was en ik was zo blij voor haar. Zij gaat voor het alleenstaande ouderschap en had ook gelet op haar leeftijd daar ook nog eens ivf voor nodig. Na 4 pogingen eindelijk gelukt voor haar. Toen ik vorig jaar zwanger werd van mijn derde poging, begon zij net met haar eerste poging. Onze wachtweken liepen vorig jaar zomer ongeveer gelijk. Helaas zien we haar dus niet meer groeien. Ze gaat werken bij een andere vestiging.

Bikkel, wat fijn dat Jarno het goed doet. En knap dat je de bv nog vol kunt houden. En veel plezier met de kraamvisite vanmiddag bij jouw vriendin. Eef, hier was het ook nog wel prutsen met de boterham, maar L.isanne heeft er wel van gegeten. De stukjes zijn niet op de grond terecht gekomen :)

Ik vind het een herkenbaar artikel. Gelukkig heb ik zelf niet zoveel botte mensen in mijn omgeving gehad. Ik ben wel open geweest tegenover mijn naaste familie, vrienden en collega´s. Vooral op mijn werk had ik het vaak wel moeilijk gedurende het traject. De een na de ander werd zwanger of werd vader. Dat was confonterend. Ik had op een gegeven moment het idee dat iedereen op eieren aan het lopen was om mij. De zwangeren wilden hun goede nieuws in de groep gooien, maar tegelijkertijd ook rekening houden met mij. Dat was voor mij, maar ook voor mijn zwangere collega´s best lastig.