Jump to content

solliciteren: wat zeg je wel en niet?


Henne

Recommended Posts

Hoi allemaal,

 

 

 

Ik heb net een eerste icsi poging achter de rug. Tijdens deze poging heb ik een maand niet kunnen werken door mijn reactie op de hormonen. Mijn huidige werkgever gaat daar wel goed mee om, maar ik wil nu gaan sollicteren..... en tja...wat zeg je dan wel en niet? Voorlopig houden we even rust, maar als we een nieuwe poging wagen zal dat wel binnen een jaar(contract) zijn. En mocht die raak zijn dan ben ik dus ook binnen een jaarcontract zwanger.... Niet erg handig allemaal natuurlijk.

 

 

 

Wie heeft er ervaring, tips etc. Erg welkom!!!

 

Henne

Link to comment
Share on other sites

Ik denk dat het verstandig is bij jezelf te rade te gaan waarom je nu wilt solliciteren. Ik begrijp uit je verhaal dat je huidige werkgever je de ruimte geeft voor behandelingen? Overweeg hoeveel spanningen je het opleverd, door te blijven of juist te solliciteren. Het is aan jou.

 

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat mijn promotie uiteindelijk geen succes heeft gebracht, mede door de hormonen die door mijn lijf heen gierden. Na anderhalf jaar toch maar weer naar een mildere werkplek gesolliciteerd, waarbij ik open ben geweest over mijn kinderwens (in 2e gesprek). Werd goed ontvangen en ik werk er nu met plezier.

 

 

 

Succes met het maken van je keuzes.

 

Groetjes,

 

Stéphanie

Link to comment
Share on other sites

Eerlijk gezegd lijkt het mij ook niet echt heel verstandig om momenteel te gaan solliciteren voor een andere baan.

 

Het moment dat je met ivf of icsi gaat starten is zo'n heftig iets.

 

Het is echt een heftige tijd waar je door heen gaat zowiezo.

 

Je hebt nu een fijne begripvolle werkplek, maar dat is volgens mij niet overal.

 

Sommige werkgevers en collega's kunnen echt wel moeilijk doen.

 

En je moet toch vaak op en neer naar het ziekenhuis voor controles, punctie, tp etc.

 

En het is ook fijn dat je op het moment dat je met ivf bezig bent dat je je igg niet over je werk ook nog eens zorgen moet gaan maken. Dan is het fijn dat dat een beetje op de 'automatische piloot' doordraait.

 

Tenmiste zo heb ik dat steeds ervaren.

 

Succes hiermee.

 

 

 

Groetjes Kim

Link to comment
Share on other sites

Ik zou denk ik pas open kaart spelen bij een tweede gesprek, dan weet je dat ze echt geintresseerd zijn. Dan willen ze je ook hebben als je zwanger wordt.

 

 

 

Het ziekte verhaal is natuurlijk een andere zaak, dat is moeilijk voor een baas denk ik. Maar als je zwanger bent, krijgt je baas dit betaalt, ook de vervanging.

Link to comment
Share on other sites

hoi henne,

 

 

 

Ik zou proberen de komende tijd zo gemakkelijk mogelijk te maken voor jezelf. Ik heb de afgelopen tijd heel wat af gesolliciteerd en van banen gewisseld. ik dacht dat een volgende baan me gelukkiger zou maken en dat ik de kinderwens wat los kon laten. uiteindelijk ben ik overspannen thuis komen te zitten, met een BBZ. Nu werk ik voor mezelf en dat bevalt goed. Als ik zwanger word krijg ik geloof ik wel een soort uitkering, maar waar het nu om gaat is dat ik gelukkig ben.

 

zorg dus maar gewoon goed voor jezelf. als je vreselijk baalt van je huidige baan is het misschien goed om verder te kijken. maar dat ze zo flexibel zijn is ook wel erg handig. en open kaart spelen heeft natuurlijk voor- en nadelen. maar wat amanda zegt: als ze je willen hebben, nemen ze een zwangerschap wel op de koop toe hoor.

 

en ik ben het ook eens met kim. je krijgt al genoeg aan je hoofd van de hormonen.

 

nou, succes!

 

groetjes saskia

Link to comment
Share on other sites

Hoi henne,

 

ik bedacht me vanmorgen op de fiets wat ik eigenlij was vergeten: toen ik zo van de ene baan naar de andere hopte had ik ook constant de stress over jaarcontract, proeftijd enz enz ik nam dus steeds de baantjes die het veiligste waren voor evt zwangerschap. alles werd gepland rondom een evt zwangerschap, die dus uitbleef.

 

dus kies ook gewoon voor jezelf.

Link to comment
Share on other sites

Wat fijn al deze reacties! Ik draai zelf zo in een kringetje rond met m'n gedachten en alles wat er gezegd word heb ik ook vaak gedacht. Er zijn net zoveel redenen om te blijven als om weg te gaan.

 

 

 

Maar toch denk ik dat het voor mij het beste is wel te solliciteren. Ik heb vorig jaar namelijk al een aanbod laten schieten omdat we bezig waren zwanger te worden.....wisten wij veel. Inmiddels weet ik dat we icsi nodig hebben, dat ik daar heel erg beroerd van word, maar ook dat mijn huidige baan me (inhoudelijk) echt de keel uithangt en ik eerder overspannen zal worden van blijven dan van weggaan. Als ik blijf is dat echt alleen om het vaste contract en de manier waarop ze (tot nu toe!) omgaan met het hele gebeuren. En dat lijkt me niet de beste reden. We weten niet eens of we nog wel een icsi poging gaan doen. En inderdaad, zwanger is het punt niet, dat is allemaal netjes geregeld en vastgelegd.

 

 

 

Ik heb nu twee sollicitaties lopen en ik zie wel hoe het gaat. Ik denk wel dat ik er open over ben voor ik een contract teken, anders krijg je er achteraf evt. gezeur over en dat kun je op zo'n moment echt niet gebruiken. En willen ze me dan alsnog niet, dan had ik me er uiteindelijk verder waarschijnlijk ook niet thuis gevoeld.

 

 

 

Als het wat wordt laat ik het jullie weten! Nogmaals bedankt!

 

Henne

Link to comment
Share on other sites

Hoi

 

 

 

Heb hetzelfde aan de hand. Heb het als volgt gedaan. Gesprekken gevoerd (1e en 2e gesprek) 3e gesprek ging over contract. Mijn functie en branche iets meer mogelijkheden met eisen stelen, dus over inhoud contract geen probleem. Na de bespreking van het contract, heb ik het contract richting de P&O meneer teruggeschoven en gezegd dat ze nog iets van me moeten weten, dat ik er zelf ook nog niet zo lang van op de hoogte ben (is altijd gezegd dat ze nooit eicellen konden laten rijpen, ander ziekenhuis lukt dit nu wel) dat ik een kinderwens heb, in verband met leeftijd niet te lang kan wachten, dit niet op natuurlijke manier lukt, ik ivf zal moeten ondergaan, mijn ziekenhuis nogal ver weg ligt, maar ik werk parttime en mijn vrije uren hieraan wil besteden. Verder gezegd dat ik na bevalling wil blijven werken voor het aantal uren dat ik nu heb afgesproken. Daarna gezegd dat ik wil dat ze er over nadenken en het met afdelingshoofd en management bespreken, dat dit niet niks is en dat ik zeker wil weten dat het geen problemen oplevert. Kreeg als antwoord dat ze het zeker niet verwachten als probleem. Ze waarderen mijn eerlijkheid enorm. Op mijn aandringen wordt het begin volgende week besproken met de mensen en laten ze het weten. Ik heb aangegeven te accepteren als ze niet met me verder willen. Hetzelfde gevoel, als ze dit niet accepteren dan hoor ik daar niet thuis.

 

 

 

Op de vraag waarom juist nu en andere baan, inderdaad, het is maar de vraag of deze behandelingen het oh zo gewenste resultaat opleveren. Mijn huidige baan geeft alleen maar stress, weinig begrip voor situatie en enorm veel jaloezie. De keuze van wel/niet kan je eigenlijk alleen maar zelf maken.

 

 

 

Heel veel succes met de keuze en de wens natuurlijk!!!!

Link to comment
Share on other sites

Sja...ik ben ook de laatse 3 jaar bewust hier gebleven op t werk omdat ik wist dat het :

 

- mogenlijk is om bv 4 of 3 dagen te gaan werken en ik grotendeels zelf die dagen mag bepalen.

 

- zij niet lastig doen als ik bv eens een dag zou omruilen

 

- ook kreeg ik betaald verlof bij de ivf behandeling , de punctie dagen ) 2 dagen was ik dan afwezig )

 

 

 

Niet overal is dat mogenlijk. Dit is maar een kleine onderneming, dwz we zitten met 5 op kantoor en 29 man buiten .

 

 

 

De uren dat ik niet werk worden niet opgevuld bv door iemand anders. Vandaar: voor t zelfde geld zeggen ze: we willen dat je er 5 dagen van de week bent. Ook omdat ik de telefoon opneem als mijn collega er die 2 dagen van de week niet is.

 

 

 

Ik wil iniedergeval de woensdag vrij hebben. liefst natuurlijk de vrijdag ook, maar mijn enige directe collega werkt ook al op woensdag en vrijdag niet, dus weet ik niet of de directeur dat goed vind. Anders word het maandag en woensdag's vrij.

 

 

 

Ik moet het nog aankaarten, en wil dat met 10 weken wzw.sch. doen, nog een maandje wachten dus..........

 

 

 

Ik wil hier regelmatig weg, ik vind dat ik ook niet genoeg verdien, anderzijds heb ik hier heel veel vrijheid en deel mijn eigen werk in. Omdat wij dus graag een kindje wilden ben ik hier gebleven omdat ik niet graag extra stress heb bv van mijn werk, wel of geen contact, wel niet mogenlijk parttime..

 

dat soort dingen.

Link to comment
Share on other sites

Marietje bedankt voor de tips. Lijkt me dat je het heel slim hebt aangepakt. Ik heb nu twee sollicitaties lopen, wel spannend hoor! Mocht het tot een arbeidsvoorwaardengesprek komen dan zal ik jouw tips zeker gebruiken, thanks!

 

 

 

Lentezon en anderen, jullie hebben ook helemaal gelijk. Rationeel gezien moet ik gewoon blijven. Maar het voelt echt niet meer goed. Ik beslis altijd met m'n koppie en denk dat ik dat nu eens niet moet doen. Maar moeilijk is het wel hoor. gelukkig heb ik gister een goed gesprek gehad met een psychologe die mijn beslissing om weg te gaan juist heel sterk vond. En tja, in de toekomst kijken kunnen we toch niet. Dus laten we maar zien wat er van komt. Een nieuwe baan heb je ook niet (meer) zomaar.

 

 

 

Groetjes,

 

Henne

Link to comment
Share on other sites

  • 4 months later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use