Jump to content

Even voorstellen


Tanja
 Share

Recommended Posts

Hoi ik ben Tanja en ik ben sinds 17 februari bezig met IVF. Vorig jaar hebben we drie kuren chlomid gedaan en die zijn op niks uitgelopen. Uiteindelijk hebben we in december te horen gekregen dat we in aanmerking komen voor IVF, daar zijn we nu dus mee gestart. Ik spuit nu ongeveer 2,5 week Decapeptyl en moet a.s. zaterdag 7 maart Gonal erbij gaan spuiten. 13 maart hebben we onze eerste echo. Waar ik enorme angst voor heb is de eicelpunctie en eventuele overstimulatie. Ik zou graag kletsen met vrouwen (meiden) die het al een keer hebben meegemaakt.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Tanja,

 

 

 

Welkom op het forum, er zijn hier heel veel meiden die in het zelfde schuitje zitten of hebben gezeten dus er is altijd wel iemand om je met raad en daad bij te staan of om een luisterend oor te bieden. Ik wens je heel veel succes met jouw traject en ik kan je enkel zeggen dat de punctie inderdaad geen pretje is maar het is ook zo weer voorbij en als je daarna een mooi resultaat hebt is het zeer zeker de moeite waard.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Tanja welkom!!

 

 

 

Prettig he om ervaringen uit te wisselen of alleen maar het lezen van andermans ervaringen. Het helpt mij wel moet ik zeggen.

 

Over de punctie tja ik denk dat de meesten dat wel kunnen beamen, het is geen pretje. Maar zoals Dani ook al schreef zo voorbij en als je dan het resultaat ziet ben je de punctie al weer bijna vergeten.

 

Overstimulatie kan in het ergste geval behoorlijk heftig zijn maar meestal is het advies rusten en heeeel veel water drinken. Maar dat gebeurt niet altijd hoor het is echt per persoon/situatie anders.

 

Succes met spuiten en op naar de eerste echo.

 

 

 

Groetjes Popje

Link to comment
Share on other sites

Ik vind het in ieder geval al heel leuk dat ik wat reacties heb gekregen. Het is fijn om te praten met vrouwen die in hetzelfde schuitje zitten. Ik kan er gelukkig met mijn vriend ook goed over praten maar hij voelt niet wat ik voel. Het gaat tot nu toe redelijk goed. Ik ga zaterdag 7 maart ook de gonal erbij spuiten.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Tanja, welkom hier!

 

Goed dat het je tot op heden redelijk goed (af)gaat allemaal. 7 maart komt er met de gonal toch weer een stapje bij. Hoeveel eenheden gonal ga je spuiten?

 

Klets lekker mee en stel je vragen gerust. Hopelijk hebben jullie in 1 x 'de jackpot'!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Moon, ik ga 150 eenheden Gonal spuiten. Ik vind het best spannend om in mijn buik te gaan spuiten, ben benieuwd of ik daar ook last van ga krijgen. Met de Decapeptyl heb ik soms last van rode plekken en irritatie, het gekke is dat dat maar in 1 been is.

Link to comment
Share on other sites

Persoonlijk vind ik in je buik spuiten minder pijnlijk/gevoelig als in je been. Het ging bij mij altijd prima in de buik... Wel was de deca af en toe gevoelig, hoor. Kon wel eens wat branden bij het inspuiten. Gonal is dunner naaldje en (vond ik) minder erg dan de deca spuit. Véél beter en gemakkelijker te doen.

 

 

 

Succes vandaag! Ben je weer een stapje verder...

Link to comment
Share on other sites

Yep! Spannend hé?!

 

(We gooien er morgen een test tegenaan, omdat we dan allebei thuis zijn. Míts er voor die tijd geen rooie duivels arriveren natuurlijk. Ik hoop zó van níet!!!)

 

 

 

Hopelijk heeft de kleine uk het zich gemakkelijk gemaakt en blijk ik zwanger...

 

Ik bid en hoop en draai duimen en... ga straks even shoppen om wat afleiding te hebben. Kan ik wel gebruiken!

Link to comment
Share on other sites

Hoi allemaal, ik heb even een vraagje. Ik ben vorige week ongesteld geworden na een week Decapeptyl, dus dat was goed. Maar ik heb nu nog steeds een beetje bloedverlies/bruine afscheiding. Ik heb dit de ene dag en de andere dag niet. Komt jullie dit bekend voor??

Link to comment
Share on other sites

Oke, ik kijk het nog even aan en dan bel ik maandag even het ziekenhuis.

 

Ik heb vanavond mijn eerste gonal gezet, ik was nerveus om het te doen maar het is erg meegevallen, inderdaad beter als die spuiten in je been.

Link to comment
Share on other sites

Hoi allemaal, ik heb inmiddels mijn 4e spuit Gonal gezet. Ik voel me goed erbij, soms wat gerommel in mijn buik en verder niet veel klachten eigenlijk. Vrijdag de 1e echo, ben benieuwd wat we te horen gaan krijgen.

 

Misschien wel volgende week ergens de punctie. Ik zie er nog steeds tegenop maar ik heb ook wel zoiets van, hoe erg kan het zijn, het duurt natuurlijk niet zo lang wat ik begrepen heb. Hebben jullie verdoving gehad met de punctie?? Ik krijg dat niet ik moet van te voren een soort van slaappil/spierverslapper innemen en verder niks eigenlijk. IK hoor graag van jullie hoe het bij jullie is gegaan.

Link to comment
Share on other sites

Ik kreeg 2 zetpillen mee naar huis om voor de punctie in te nemen (paracetamol en diclofenac). Daar ter plekke nog 2 spuiten om 'de boel van binnen te verdoven'.

 

 

 

Beide puncties had ik hier genoeg aan. Als het niet voldoende pijnstillend was gebleken had ik ter plekke nog een infuusje met meer/andere pijnstilling er bij kunnen krijgen.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Moon, ik moet natuurlijk vrijdag voor mijn 1e echo en dan ga ik nog wel even praten over die punctie hoe het nou allemaal precies in zijn werk gaat. En jij?? Begrijp ik goed dat je ongesteld geworden bent??

Link to comment
Share on other sites

Ik heb afgelopen vrijdag mijn eerste echo gehad. Helaas was er maar 1 eiblaasje gegroeid. De rest was te klein. Ik heb zaterdag mijn laatste spuit Gonal gezet en zaterdag de prik om het eitje te laten springen. We moeten nu proberen of het op de natuurlijke manier lukt. Lukt dat niet krijgen we een gesprek of het nog wel zinvol is om een tweede poging te gaan doen. Ik ben tenslotte 40 (bijna 41) en dan raken je eierstokken uitgeput is me verteld. Het is al met al best wel een teleurstelling, je hoopt op beter resultaat. We wachten af hoe deze keer af gaat lopen, misschien vind er een wondertje plaats en lukt het op de natuurlijke manier.

Link to comment
Share on other sites

Tanja,

 

Wat beroerd zeg. Balen dat er maar 1 eiblaasje was gegroeid. Hoeveel eh moest je spuiten dan? Ik las op het 40plus topic dat dit vaker voorkomt hoe ouder je wordt? Een punctie wordt dus niet gedaan?

 

Nu hopen dat het op de spontane manier lukt!!!heel veel succes hoor

Link to comment
Share on other sites

Ik moest 150 eenheden Gonal spuiten, ze zeiden in het ziekenhuis dat ze bang waren als ze de dosis zouden verhogen dat alleen dit ene eiblaasje alles in zich op zou nemen en dat die andere niet meer gingen groeien. Nee ik krijg een punctie. We moeten nu maar hopen dat het ons zelf lukt.

Link to comment
Share on other sites

Als je bovenaan op home drukt dan zie je de meest recente discussies. In deze lijst staat hij nu ongeveer halverwege.

 

Je zag heel erg tegen de punctie op he. Toch had je hem w.s. liever wel gehad dan zo!

 

Sterkte hoor!

Link to comment
Share on other sites

Ja ik had toch liever de punctie gehad. Dit voelt vreemd, je ben een paar weken aan het prikken en spuiten op weg naar de punctie en ineens stopt het hier. Ik ga even kijken of ik het kan vinden. Bedankt.

 

Jij ook succes.

Link to comment
Share on other sites

Balen idd. Je werkt ergens naar toe en vervolgens stopt het... en dan daarbij nog de zorgen of er wel een succesvol vervolg komt, begrijp ik?!

 

Hoop dat de artsen bij het evaluatiegesprek met een voorstel komen waar jullie je in kunnen vinden en hoop uit kunnen putten!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use