Jump to content

terugplaatsing en nu de griep


miranda11
 Share

Recommended Posts

hoi meiden

 

 

 

ik heb donderdag(GISTER) me terugplaatsing gehad....

 

maar heb nu de griep(verkouwen alles zit verstopt in me neus (en holtes)enz..koud/warm..beetje koorts.erg HOESTEN EN NIEZEN!!..vind dat tog wel beetje eng...zal tog geen werking hebben op me terugplaatsing!! wie o wie weet daar wat meer over!!!!

 

 

 

en ik kan tog gewoon een paracetemol innemen...

 

 

 

ja gaat je toch beetje bang maken....

 

 

 

ik hoop dat er iemand reageert...

 

 

 

in ieder geval harstikke bedankt...

 

 

 

sorry dat ik voor zo iets hier op het forum komt!!!maar vind beetje eng....

 

XxxXX

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miranda,

 

 

 

ik had precies hetzelfde, net tp gehad en een aantal dagen later hartstikke grieperig. Geen zorgen over maken, gewoon lekker uitzieken, niet te veel medicijnen nemen maar als je echt last hebt kun je wel een paracetamolletje nemen.

 

 

 

Maar je hoeft niet bang te zijn de griep kan verder geen kwaad, zie maar bij mij, wij hadden een goed uitresultaat.

 

 

 

Succes met de verder wachtdagen !!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Miranda,

 

Ik werd vijf dagen na de terugplaatsing hardstikke ziek, ik heb vier dagen overgegeven en diarree. Ik heb toen het ziekenhuis gebeld en die gaven aan dat het geen kwaad kon, rustig uitzieken. Ik ben niet zwanger geraakt en merk wel dat ik me een beetje afvraag of dit hier debet aan is geweest. De innesteling is vijf a zes dagen na de tp dus precies toen ik ziek was. Jij bent eerder ziek, misschien is dat gunstig?

 

Ik hou mezelf maar voor dat in de hongerwinter veel mensen gewoon zwanger zijn geworden, veel extremere omstandigheden dus.

 

Ziek rustig uit en heel veel sterkte in de wachtweken en we hopen dat je ons straks kunt vertellen dat je zwanger bent!

 

groetjes esther

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use