Jump to content

Even voorstellen: dreadlokje


dreadlokje
 Share

Recommended Posts

Hallo!! :smileinbox:

 

 

 

Ik ben Dreadlokje en 31 jaar. Woon samen met mijn vriend in het Oosten van het land, wij zijn nu ongeveer 12 jaar samen. :love3:

 

 

 

Ik zal gelijk maar met mijn hele verhaal komen. :toot:

 

 

 

Zo'n 5 jaar geleden kwam ik erachter dat ik toch wel heel erg een kinderwens had, vriend wou toendertijd absoluut niet... We hebben de tijd erna heel veel gepraat met mekaar en uiteindelijk kreeg hij toch nog de kriebels en sinds sept. '07 gaan we er samen voor! :happydance::happydance: We namen er de tijd voor... ik wist dat het niet vanzelfsprekend is dat je kinderen kan krijgen. Maar na een jaar toch samen besloten om eens naar de huisarts te gaan. Vervolgens 2 keer een zaadtest laten doen... beide keren kwam er uit dat er 0,0 zaadcellen aanwezig waren in mijn vriend's sperma... :eekk: Dat was wel even flink schrikken... De huisarts verwees ons toen door naar het ziekenhuis bij ons in de buurt, maar ik had zelf zoiets van, ik wil gelijk naar academisch ziekenhuis waar ze alles kunnen wat er maar mag in N'land. Heb na lang rondbellen gekozen voor het Radboud te Nijmegen. Daar zijn wij 15 januari j.l. geweest en zijn we allebei onderzocht. Bij mij lijkt alles goed. Vriend heeft nog flink wat bloed af moeten tappen... :eekout: Na een maandje, geloof ik, kregen we uitslag van hormoonwaardes... LH is te laag, testosteron is goed, FSH is iets te hoog. Nu hebben we 2 weken geleden uitslag van DNA-onderzoek gekregen en deze was goed.

 

 

 

Om het lange verhaal kort te maken... mijn vriend ondergaat 14 april een TESE en dan is het afwachten of er wat wordt gevonden en of we dan dus wel of niet doorkunnen voor ICSI/IVF........ Spannend........ :pray:

 

 

 

Omdat ik toch wel benieuwd ben naar hoe anderen de hele medische molen hebben ervaren, heb ik me aangemeld hier. :angel8:

 

 

 

Mochten jullie nog vragen hebben stel ze gerust!!

 

 

 

Groetjes van Dreadlokje! :hello:

Link to comment
Share on other sites

Welkom dreadlokje,

 

 

 

Er breken spannende tijden aan voor jullie dus! Hier kan je lekker je ei kwijt en je ervaringen delen etc.. Enne.. er zijn genoeg succesverhalen, ook na TESE behandelingen, om toch hoop te krijgen op een goede afloop!

 

 

 

Veel succes met alles!

 

 

 

Liefs Pien

Link to comment
Share on other sites

Dank je Pien!!

 

 

 

Zeker spannende tijden! We zien het allemaal wel... laten het, voor zover het kan, op ons afkomen...

 

 

 

Ben trouwens gek op succesverhalen!

 

 

 

Jij nog gefeliciteerd met de geboorte van jullie kindje!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Draedlokje,

 

 

 

Welkom hier op het forum.

 

 

 

Je kan hier echt alles delen met iedereen. Iedereen weet waar het overgaat en wat je doormaakt. Dat is vaak al een hele geruststelling.

 

Nou het wordt een spannende tijd voor jullie. Veel succes de 14de!!!

 

 

 

Kuzzz

Link to comment
Share on other sites

Hai dreadlokje,

 

 

 

welkom op 't forum!! kan alles wel herhalen wat er hierboven al is gezegd (over verhalen uitwisselen en steun enzo), maar ik sluit me gewoon lekker lui aan bij wat de rest al heeft gezegd :wink:

 

 

 

heel veel succes met de TESE!!!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • @Heleen79 Jeetje, wat een verdrietig bericht 😞 Hoopte zo dat jou het geluk ook was gegund! Dikke knuffel! Een miskraam hakt er -zoals Kitje zegt- altijd in: Maakt niet uit hoeveel weken je zwanger bent. Je bent aan de ene kant blij omdat je een positieve test hebt en aan de andere kant blijf je altijd die angst houden. Net als Kitje was die angst pas ook bij mij voorbij toen ik haar dagelijks ging voelen en een lieve echoscopiste zei: 'Owh, maar dit kindje gaat echt wel geboren worden hoor!' Pas toen durfde ik er een beetje in te gaan geloven.  Wat jullie zeggen: Misschien is het inderdaad nog eens goed om een gesprek met die fertiliteitsarts aan te gaan. Ik merk inderdaad dat zij nog vaak in mijn gedachten verschijnt. Zeker nu rond deze tijd weer.  Ze heeft me heel vaak het gevoel gegeven dat ik 'achterlijk' was, dat ik iets fout had gedaan, ik het gesprek over dat we maar 1 IVF poging zouden doen niet goed had onthouden, gezegd dat ik te oud was en maar eerder had moeten komen, want dat zij dan meer kansen had gehad etc. Nou durf ik wel te zeggen dat ik niet de domste ben en mijn man ook niet, maar dat zij ons het gevoel wel heeft gegeven dat het onze eigen schuld was, terwijl het om zo een gevoelig onderwerp gaat! Aan de andere kant hebben we toen tegen elkaar gezegd: Streep door dat ziekenhuis en we gaan verder kijken. Aan de andere kant zou ik er wel andere vrouwen mee kunnen helpen: Vrouwen die niet zo weerbaar zijn of die het geld niet hebben om verder te gaan bij een kliniek.  Heb zelfs nog even overwogen om in een ander ziekenhuis te gaan bevallen om deze reden. Gelukkig werkt zij op een andere afdeling en verwacht ik haar niet tegen te komen en anders is het misschien maar beter voor haar als ze niet bij mijn bevalling aanwezig is 😜  Inmiddels hier alweer 2 weken met verlof en een spannende tijd breekt aan. Het meisje is nog steeds te groot en ze heeft volgens mij nog genoeg te eten in m'n buik, want ze maakt nog geen aanstalten om uit huis te gaan 😉 Over 5 dagen krijg ik een doorverwijzing om te worden ingeleid. Ik vind het heel spannend, maar kijk er ook naar uit om haar te ontmoeten 💗
    • Te vroeg geroepen. Gisteravond en vanmorgen weer zeurende buikpijn en lage rugpijn... Ik denk dat dat een voorbode is van niet veel goeds.... Ik bewaar mijn rust en probeer vooral te berusten... Er is toch niks wat ik kan doen... geen bloed geeft moed, maar verwacht het een dezer dagen...
    • Zondag avond nog buikpijn en maandag ochtend maar verder niet meer. Ik ben nu wel heeel erg moe... dus so far, so good🤞🏻 Ik ben zooo benieuwd... ik hoop het zo enorm.
    • Wat spannend meis! Ben hard voor je aan het duimen dat deze mag blijven  Hoe voel je je nu? Nog buikkrampen?
    • Oei dat is balen zeg! Pijnlijk! Wat voorn werk doe je? Wat een heerlijke geruststelling dat alles goed is met de kleine! Ja dat hoop ik ook en dat het 9 mnd mag blijven groeien en gezond geboren mag worden. Het is wel echt een spannende tijd zo na de miskramen. Als ik zwanger ben dan zal ik tot en met 13 weken niet echt heeel relaxed zijn.... Maar goed, eerst maar eens een positieve test😇
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use