Jump to content

2e IVF-ronde???


niki

Recommended Posts

Hallo lieve girlies,

 

 

 

Ik ben heel gelukkig met onze gezonde dochter Charlotte, inmiddels 4,5 maand en supercute!!!, en wens jullie minstens hetzelfde toe. Maar toch heb ik een vraag, die vertrekt uit een luxe positie.

 

 

 

Ik ben net 42 geworden en afgelopen donderdag zijn we naar het ziekenhuis geweest om te vragen of we nog een keer IVF mogen doen voor een eventueel 2e kindje.

 

En wonder boven wonder, mag het misschien. Over een maand horen we het definitief.

 

 

 

En nu ben ik bezig met vragen. Bij ons is nooit wat gevonden, dus zullen we het niet gewoon zelf proberen? En wat als dat niet lukt?

 

Als het mag, die IVF, moeten we van het ziekenhuis heel snel beginnen, maar Charlotte is nog zo klein en ik ben amper opgeknapt en nog aan het borstvoeden....

 

Aan de andere kant, is het niet nu of nooit? Wie weet gebeurt er wel nooit meer wat als we het zelf proberen en dan mag het niet meer (IVF).

 

Moet ik niet gewoon heel tevreden zijn (ben ik ook) met onze prachtige gezonde dochter, en beter niet meer het risico nemen voor weer zo'n traject, met alle stress, eventueel ongezond kindje, en weet ik veel... Het is nu al heel druk met werk, studie, Charlotte, huis, etc. Of laat ik me dan leiden door angst?

 

 

 

Nu is het onmogelijk voor een ander te beslissen, maar misschien willen jullie hierop reageren? Dan kan ik het meenemen in onze overwegingen....

 

 

 

Dank alvast. groetjes, niki

Link to comment
Share on other sites

ik zag jouw berichtje staan en dacht daar moet ik op reageren.

 

allereerst nog van harte gefeliciteerd met je dochter.

 

 

 

nu een antwoord op je vraag heb ik natuurlijk niet maar ik kan wel vertellen wat ik er van vind.vanaf het begin dat wij in mm zitten heb ik gezegd als ik ooit een kindje krijg dan ga ik dit nooit maar dan ook echt nooit meer doen voor een evt 2e kindje.nu zijn we ondertusen ander half jaar en 6 iui pogingen verder en ik denk er nog steeds zo over.

 

ik heb nog geen kindje dus misschien dat ik er tegen die tijd als het ooit gaat lukken bij ons anders over ga denken maar dat betwijfel ik .

 

waarom zou je die vreselijke tijd nog eens willen herhalen?? geniet lekker van die kleine meid !! maar aan de andere kant kan ik jeook best snappen als je graag nog een tweede wil hoor dus je moet doen waar je je zelf goed bij voelt.

 

 

 

succes met deze moeilijke beslissing ben erg benieuwd wat je gaat doen

 

 

 

liefs sasje

Link to comment
Share on other sites

He Niki,

 

 

 

Ten eerste: gefeliciteerd met jullie dochter! En wat put ik een hoop uit jouw verhaal dat je 1e IVF op je 41e gelukt is, helemaal geweldig! Zelf ben ik 40, heb een zoon van 5 en in mei gaan wij voor onze 1e IVF poging voor een 2e kindje.

 

 

 

Zelf heb ik ontzettend getwijfeld of ik er aan zou beginnen, maar aan de andere kant is het verlangen er wel voor een 2e en de gyn heeft ons eigenlijk over de streep getrokken door ons gerust te stellen over de behandeling. Ik zit nu op een leeftijd dat ik denk nu of nooit en ik wil achteraf niet denken "had ik het maar geprobeerd". Ik laat de 1e behandeling maar gewoon over me heen komen. Ik zie het wel en de een reageert nou eenmaal heftiger dan de ander op hormonen etc. Als het nou echt echt tegenvalt, dan stoppen we er gewoon mee en gaan we weer gewoon op de natuurlijke manier verder, alleen dan niet al te lang meer.

 

 

 

Jij hebt al een IVF behandeling ondergaan begrijp ik, dus jij alleen kunt antwoord geven of je het het waard vind om het traject nogmaals in te gaan. Van mezelf weet ik nog dat ik het 1e jaar na de geboorte van onze zoon er niet aan had moeten denken, omdat ik zelf gewoon niet goed in mijn vel zat. Ik weet niet hoe dat bij jou is?

 

 

 

Nou meid, sterkte met alle overwegingen en ben benieuwd wat je beslist.

Link to comment
Share on other sites

He Niki,

 

 

 

Mooi om te zien dat je oproep direct 2 heel verschillende reacties uitlokt. Denk dat het een groot verschil maakt hoe iemand erin staat of er al een kindje is of nog niet. Als je nog geen kindje hebt dan kan ik me indenken dat je je alleen maar daar op kunt richten en je niet kunt voorstellen dat je ooit nog voor een tweede wilt of kunt gaan.

 

 

 

Ik heb altijd gedacht en gehoopt dat er voor ons nog een 2e zou komen. Ik heb het eigenlijk ook altijd over onze kinderen, ipv ons kindje. Mijn vriend en ik gaan dus ook zeker voor een 2e poging, op niet al te lange termijn. Bij mij begint de leeftijd ook een rol te spelen. Als Yinthe rond een jaar oud is gaan ook wij voor een brusje.

 

 

 

Mijn begrip heb je dus, dat je nu al voor de 2e poging wilt gaan. Zeker gezien je leeftijd... alleen zou ik me wel heel erg bewust zijn van de valkuil: stress en spanning en het effect dat dit kan hebben op de kleine Charlotte en op jullie als gezin. Aan de andere kant, het feit dat je al een prachtdochter hebt haalt misschien de 'edge' ook wel van de stress en verwachtingen af.

 

 

 

Benieuwd wat je beslist. Heel veel succes met het maken van je keuze!!

 

 

 

liefs,

 

Mariek

Link to comment
Share on other sites

Wat ik vanaf het begin heel moeilijk heb gevonden aan het hele ivf gebeuren is het feit dat we waarschijnlijk maar één kindje krijgen (áls dat al lukt). We wilden altijd wel een gezin met een stuk of drie kinderen. Die droom was ik één keer haast onbereikbaar toen we hoorden dat we spontaan niet zwanger zouden worden. Ik weet dat ik zielsdankbaar zal zijn als we een kindje mogen krijgen, maar ook dat het altijd zal blijven knagen dat het er 'maar één' is. Dat durf ik hier wel te zeggen.

 

 

 

Ik kan me dus ook levendig indenken dat je opnieuw de molen in zou gaan. Zolang het goed voelt, je het fysiek en mentaal aankan en je gezinnetje er niet onder 'lijdt', waarom dan niet? Ik zou persoonlijk wel oppassen met 'te snel'. Vooral ook vanwege het fysieke aspect. Maar aan de andere kant ken ik zoveel mensen (inclusief mijn eigen moeder) die maar iets van 16 maanden tussen twee kids hebben zitten.

 

 

 

En wat betreft dat herhalen van een vreselijke tijd....Sasje ik kan me voorstellen dat je dat op dit moment zegt. Ik kan me ook voorstellen dat het anders voelt als die tijd uiteindelijk resultaat heeft opgeleverd. Het is maar net naar welke kant de schaal doorslaat. Mijn motto is: de wens is groter dan de ellende. En zodra de ellende groter wordt (of is) dan de wens moet je ermee ophouden. Want dan maakt het andere dingen in je leven stuk.

 

 

 

Allemaal heel veel succes!

 

Henne

Link to comment
Share on other sites

Wat een mooie antwoorden allemaal, heel erg bedankt. Inmiddels slaat de weegschaal wel door naar toch nog een keer IVF gaan doen, als het mag. Liever had ik het wat later gedaan, maar dat wil het ziekenhuis, als ze het al toestaan, dan waarschijnlijk niet.

 

Inderdaad wil ik dat Charlotte er niet onder gaat lijden, dus we gaan de balans van stress etc. wel goed in de gaten houden.

 

Het slaat door naar die kant van wel nog een keer doen, juist omdat het zo geweldig is een kindje te krijgen. Ik wens het jullie ook allemaal toe. En ook omdat ik denk, stel dat we het niet doen. Krijgen we dan geen spijt als het op 'natuurlijke' wijze niet meer gebeurt?

 

Al blijf ik zeggen, als het niet meer gaat lukken, ben ik al zo ontzettend dankbaar voor die lieve kleine wolk, die al hardop kan lachen en zo'n ontzettend hoge knuffelfactor heeft.

 

Dus we zijn er nog niet helemaal uit. Maar wel al op weg...

 

liefs, niki

Link to comment
Share on other sites

Ik kan alleen maar zeggen: doe wat je hart je ingeeft. En als je het nog een keertje wilt proberen: ga er dan helemaal voor.

 

 

 

Wij hebben ook helaas nog geen kindje, maar het schijnt qua gevoelens niet uit te maken of het nu je eerste is of de tweede. Als je het wilt, dan wil je het. Klaar. Maakt niet uit wat een ander ervan vindt. Als je er zelf maar vrede mee hebt.

 

 

 

Wij gaan in juli beginnen met onze derde IVF (met tussendoor 4 iui pogingen) en we laten gelijk maar 2 embryo's terugplaatsen (indien mogelijk). Omzeilen we misschien jouw dilemma hahaha.

 

 

 

Succes met beslissen meis.

 

 

 

Groetjes,

Link to comment
Share on other sites

gewoon er voor gaan Niki, als je het lichaamlijk en geestelijk aan kan waarom niet??? Wij zijn een stuk jonger dus gelukkig heb ik die stress niet dat we meteen weer moeten.... maar als ik in jou situatie had gezeten was ik zeker ook begonnen, voor een 2e baby!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use