Jump to content

Bevallen doormiddel van een Keizersnee, Wie?


mijnbaby

Recommended Posts

Dames,

 

 

 

Het is nog niet voor 100% zeker maar de kans zit er in dat wij met een keizersnee moeten bevallen, ik hoor eind Augustus als het goed of het nou een normale bevalling wordt of 1 doormiddel van een keizersnee......

 

 

 

Wie van jullie is ook bevallen een kleintje doormiddel van een keizersnee?

 

Hoe is het jullie bevallen, hadden jullie erg veel last na de ingreep? Of waren jullie juist al behoorlijk gauw weer op de been? En hebben jullie gekozen voor de ruggenprik of voor de gehele narcose?

 

 

 

Hoop dat jullie je verhalen met mij willen delen, ondanks het n0g niet zeker is ben ik al wel informatie aan het inwinnen... Gezien de kans er wel in zit...

 

 

 

groetjes

 

 

 

Mijnbaby

Link to comment
Share on other sites

Hoi!!!

 

Ons mooie meisje is met een keizersnede op de wereld gekomen.

 

Tja, ik had geen keuze.... Ik heb de ruggeprik gehad. Tussen de persweeën door is die gezet.

 

Via een beeldscherm kon ik mee kijken. Maar het is heel vreemd, je hebt niet het idee dat het je eigen buik is. Ik moest flink spugen na de ruggeprik. Ik weet niet of het door de ruggeprik kwam, want ik had s'ochtends ook al 2 keer gespuugd (hield geen eten binnen de dag van de bevalling, voor onze Thirse er was).

 

Het is even heel vreemd dat je je onderlichaam gewoon niet voelt. Wel makkelijk als ze de eerste trombose spuit zetten, want dat voel je ook niet.

 

Ik moest hoesten tijdens de keizersnee en dat kreeg ik dus door die ruggeprik bijna niet voor elkaar. Dat was minder.

 

Het is mij allemaal heel erg mee gevallen. Het hoesten, lachen en overeind komen is in het begin niet zonder pijn. Maar het werd allemaal wel heel snel beter bij mij.

 

Het lidteken en omgeving voelt alleen wat vreemd. Het is wat dovig. Maar ach... heb er een mooi kadootje voor terug!

 

 

 

Groetjessssssssssssssss

Link to comment
Share on other sites

He Mijn Baby,

 

 

 

Ook ik heb een keizersnee gehad omdat ze na de uitgerekende datum er achter kwamen dat mijn dochter in een onvolkomen stuit lag.

 

Toch is het niet een geplande keizersnee geworden omdat de avond na het gesprek met de gyn over de mogelijkheden mijn vliezen braken, mijn dochter is die nacht met een keizersnee gehaald.

 

 

 

Ik vond het zetten van de ruggeprik niet pijnlijk, maar het getrek en geduw in je onderlijf vond ik wel een gek gevoel. Verder is het herstel bij iedereen heel verschillend. Net wat hilde zegt: het hoesten, opstaan, lachen, alles ik best pijnlijk in het begin. Het is en blijft natuurlijk een vrij grote buikoperatie.

 

 

 

Als je jezelf maar in acht neemt na die tijd, dat scheelt enorm.

 

 

 

Van het litteken heb ik vrij lang last gehad, maar nu niet meer, het is een tijdje een wat doof gevoel omdat er zenuwen doorgesnedenworden.

 

 

 

 

 

Al met al vond ik het goed te doen al had ik het van te voren wel wat onderschat.

 

 

 

Veel succes

 

 

 

Groeten Snoeske

Link to comment
Share on other sites

Hallo Snoeske

 

 

 

Bedankt voor je informatie! Bij ons is het nog niet zeker, maar de kans zit er wel in..

 

vandaar dat ik al een beetje informatie aan het inwinnen ben, voor het geval het wel een keizersnee wordt, ik ben eerder geoperieerd aan me buik ik weet dus hoe het is om te herstellen van een buik operatie, het is inderdaad niet niks...

 

 

 

Na hoe lang was je weer op de been en had je geen pijn meer?

Link to comment
Share on other sites

Hey mijnbaby,

 

 

 

Ik ben ook bevallen door middel van een keizersnee, maar ook geen geplande ks.

 

Mn weeen stopte bij 7cm ontsluiting en dat was niet genoeg om door te gaan.

 

Ik heb er behoorlijk last van gehad maar meer van de ruggeprik.

 

Ik zou trouwens weer voor een ruggeprik kiezen, dan mag je partner erbij zij, onder narcose niet.

 

 

 

Ik denk dat het opknappen van de wond een beetje bij iedereen gelijk is, maar de omstandigheden verschillen natuurlijk.

 

 

 

Succes

 

 

 

( ligt jou baby in een stuit?? )

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

hoi allemaal,

 

ik heb nog geen verhaal over de keizersnee maar ik wil er toch wat over vragen of zeggen eigenlijk en jullie mening horen

 

ik ben zwanger van mijn eerste kindje het is nog pril maar ik ben er al over uit als ik dus moet bevallen via een keizersnede wil ik dus koste wat kost onder volledige narcose

 

ik ben helemaal panisch van een ruggeprik en ik zal als ik eenmaal naar de vk ga of bij de gyn blijf ook echt melden

 

ik ben me bewust van de evt risico's maar dan nog wil ik dat

 

nu is mijn vraag he kun je dat aangeven dat je dat perse wilt? ik wil er gewoon niet bij zijn want ik ga dan helemaal over de flos zeg maar

 

ik hoop dat jullie me hier wat over kunnen vertellen

 

groetjes faye

Link to comment
Share on other sites

Pffffffffffffft, geen idee!

 

Bij mij was de keizersnede ongepland. En er werd niets gevraagd. Ik werd gewoon op die operatiebank gezet, ik moest tussen de persweeën door als een zoutzak gaan zitten, en het was zo gebeurd.

 

Moet eerlijk zeggen dat ik van te voren ook van die enge ideeën had over de ruggeprik, maar ik was gewoon met andere zaken bezig. Had niet eens tijd om me er eventueel druk over te maken. En ik was die dag de 3e in het ziekenhuis die met een keizersnede beviel, dus ze hadden al flink geoefend :icon_profileleft:.

 

En, ik vond het wel prettig. Heb het wel allemaal mee gemaakt, heb mijn meisje uit mijn buik getild zien worden, via een tv scherm. Ik kon eventueel de hele operatie meekijken, maar dat heb ik niet gedaan. Pas toen ze haar eruit haalden heb ik gekeken. Het was net of je 'de bevalling' zat te kijken. Ik had helemaal niet het idee dat het mijn eigen buik was. Maar wel dat het mijn meisje was!

 

Wel heb ik, nadat de prik gezet is nog een paar keer flink gespuugd. Het was wel even vervelend dat ik niet echt kon hoesten, maar verder... Het is me echt voor 100% mee gevallen, en ik ben blij dat ik Thirse uit mijn buik heb zien komen. Ik denk dat het anders wel heel onwerkelijk is: wakker worden en een kind hebben. Maar goed, ieder het zijne!

 

 

 

Groetjesssssssssssssss

Link to comment
Share on other sites

Ook ik heb een KS gehad met ruggeprik en ik vond die ruggeprik enorm meevallen. Net wat Hilde zegt: hij wordt tussen 2 weeen door gezet en het is zo gepiept. bovendien ben je dan echt wel met andere dingen bezig.... Bij een spoedkeizersnee wanneer er geen tijd t everliezen is wordt volgens mij altijd een narcose gegeven.

 

Ik ben blij dat ik de bevalling op deze manier "bewust"heb meegemaakt, vond ik voor je verwerking achteraf wel zo prettig ook naar je partner toe.

 

Ach vaak ben je in dat soort situaties sterker dan je denkt!!

 

Maar mij lijkt dat je dat gewoon kunt aangeven van te voren wanneer je echt geen ruggeprik wilt. Ik zou dat gewoon bij de verloskundige aangeven en bij het ziekenhuis waar je dan eventueel zou komen te bevallen.

 

 

 

Succes

 

 

 

Snoeske

Link to comment
Share on other sites

Guest estrhalita

Ik heb bij mijn 2de bevalling een spoed ks gehad. Ik kreeg eerst een ruggenprik omdat mijn ontsluiting niet opgang kwam. Na een half uur schoot de ruggenprik naar boven en kon ik geen lucht meer krijgen en moest ik met spoed naar het ok. Daar ben ik onder algehele narcose gegaan en heb ik een ks gehad. Mijn vriend mocht wel bij de bevalling zijn, ondanks algehele narcose.

 

 

 

Ik vond de pijn na de bevalling wel meevallen, maar alleen nu nog wel af en toe last van het litteken.

Link to comment
Share on other sites

hoi mijn baby,

 

nee er is niks over gezegd ik ben daar altijd heel erg mee bezig geweest van als ik ooit het wonder mag beleven dat ik zwanger raak dan wil ik dat niet ik wist dit al eigenlijk een paar jaar voordat we met kinderen bezig waren

 

ik heb geen idee hoe het zal verlopen ik ben ook nog maar pril zwanger dus ben hard aan het duimen dat het goed blijft gaan ik durf ook niet zo goed ervan te genieten maar de misselijkheid en het spugen en de moeheid bevestigen voor mij tot nu toe dat het wel goed zit hoewel het vandaag minder is

 

in ieder geval wil ik jullie bedanken voor jullie reacties!!

 

gr faye

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use