Ga naar inhoud

hormonen en jij en je partner ?????


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

ik ben erg nieuwsgierig over hoe jullie partners reageren op jullie bijwerkingen zoals het huilen , iritaties en alle andere bijwerkingen

 

 

 

ik bedoel als je ergens last van hebt, wijten ze dat dan aan de hormonen ook als het iets is wat je normaal gezien ook zou irirteren

 

 

 

of snappen ze het als je huilt dat je dan een knuffel wil of zo

 

ik heb nog geen idee hoe ik ga reageren op alles maar ben wel een beetje benieuwd naar jullie kijk op de reactie van jullie partner

 

 

 

ik hoor de verhalen graag

Geplaatst

Eerlijk gezegd heb ik geen last gehad van bijwerkingen enz. betr. de hormonen. Toen ik een keertje een maandje hormoonvrij was en wat bitchy op mijn parnter reageerde, verzuchtte ze dat ze wenste dat ik aan de hormonen was. Want volgens haar was ik toen veel liever :happy7:

 

Gekke toestand, he?

 

 

 

Succes! Wie weet valt het allemaal reuze voor je mee.

 

 

 

Josephine

Geplaatst

Pleun, mijn man en ik waren gelijktijdig aan de hormonen (allebei menopur en pregnyl!) Ik voor de ICSI en mijn man voor zijn hormoonstoornis.

 

 

 

Ik moet bekennen, dat wij elkaar behoorlijk de tent uit hebben gejaagd!

 

 

 

Gelukkig zijn de gemoederen nu weer rustig.

 

 

 

Maak je niet al teveel zorgen, het is voor iedereen weer anders!

 

 

 

Groetjes,

 

Nine

Geplaatst

Ik voelde me gewoon een stuk beter met de hormonen. Ook nu tijdens zwangerschap. Direct na de bevalling gaat er weer een mirena spiraal in. De enige manier om me goed te voelen, zonder dat ding of met de pil of als ik niks gebruik ben ik een draak van een mens. Daarom is iedereen altijd blij als dat ding weer op zijn plek zit. Afspraken met ziekenhuis zijn al gemaakt om na de bevalling zo snel mogelijk te plaatsen!

Geplaatst

Mijn man vind mij ook een stuk liever met hormonen dan zonder:happy7:

 

Ik verander volgens hem in een heel verzorgend lief aardig en geduldig meisje.

 

 

 

Helaas voor hem gaat dat ook over!:happy7::happy7::happy7:

Geplaatst

Ik vind mezelf niet te verteren tijdens de hormoon stimulatie. Mijn mannetje steunt me in alles, doet dan meer in huis (misschien moet ik altijd aan de hormonen gaan haha) en het enige wat ie doet is gewoon lekker een dikke knuffel en kusje. Hij is zo ontzettend lief voor me. Ik zit mezelf meer in de weg dan dat anderen er last van hebben zo zeggen ze.

Geplaatst

Ik word altijd heel labiel van hormomen, ook in mijn eigen cyclus. Dus rond de ei en ongi ben ik vaak 'een beetje lastig'. Dat weten we nu allebei. Rekening ermee houden lukt vaak, maar niet altijd en dan is het ff trammelant...

 

 

 

Met de hormooninjecties viel het op zich mee, mits mijn man me het niet onnodig moeilijk maakt. Hij is nogal precies en had na de 1e Pregnyl spuit 'weer wat te zeuren'. Toen sprong ik echt goed uit mijn vel. "Ja ho is ff... ik zit hier al die spuiten te nemen, leg jij niet nog eens meer druk bij me neer. Rot ff op ja!"

 

 

 

Is ie wel van geschrokken en toen ik dat aankaarte waar een bevriend stel bij was, sprak die vriend mijn man wel ff streng toe. Dat heeft indruk gemaakt, sindsdien is hij tijdens behandelingen extra lief en neemt hij veel uit mijn handen. Daar tussendoor blijft ie soms best vervelend. En ik ook, hihi. Houdt het interessant en spannend vinden we zelf. ;-)

Geplaatst
Mijn man vind mij ook een stuk liever met hormonen dan zonder:happy7:

 

Ik verander volgens hem in een heel verzorgend lief aardig en geduldig meisje.

 

 

 

Helaas voor hem gaat dat ook over!:happy7::happy7::happy7:

 

 

 

Hahahahahaha

Geplaatst

Ik was heel erg boos en snel geirriteerd door de hormonen.Wonderbaarlijk genoeg heeft mijn man het met me uitgehouden. Hij was heel erg lief. Ik ben ook thuis gebleven van mijn werk tijdens de hormonen.Gelukkig had ik het korte schema ongeveer 10 dagen. Ik werk in de gehandicaptenzorg en had niet zo veel geduld met de jongeren die dwars waren. Ik was ook dwars. Ik had ook totaal geen zin in sex door de hormonen.Wel grappig hoe iedereen verschillend reageerd op de hormonen.

Geplaatst

Als ik in m'n normale cyclus ongesteld moet gaan worden ben ik de dag van te voren meestal niet te genieten. Snel op m'n teentjes getrapt zeg maar.

 

Tijdens het spuiten van de Deca en Gonal-f ben ik in m'n sas. Denk dat dit komt omdat we dan weer een kans gaan krijgen om onze wens in vervulling te laten gaan.

 

We zitten beide vol goede moed en positieve energie!

 

Natuurlijk heeft iedereen wel eens een discussie ofzo dat zal altijd wel blijven, maar ik kan niet zeggen dat mijn hormoontjes hier de overhand in hebben.

 

 

 

Lfs

Geplaatst

Ik ben heel blij dat ik kan zeggen dat afgelopen 2 maanden ons alleen nog maar dichter bij elkaar heeft gebracht! Ik had vooral last van mezelf, maar uit mijn omgeving geen klachten. Mijn vriend deed nooit ontzettend veel in huis, maar wat blijkt, hij heeft verborgen talenten :-). Ook nu ik zwanger blijk, is hij overbezorgd. Erg lief. Soms moet hij me wel even met rust laten, maar ik ben keer soms een beetje in mezelf als ik me rot voel....en dan kan je beter niet storen, maar dat weet ie....

Geplaatst

Ik was eigenlijk tijdens mijn 1e IVF niet te G E N I E T E N. Kwam ook nog andere zaken bij zoals ontslag (mijn persoon) en een kleine verbouwing, maar mijn mannetje was gewaarschuwd en kon de geirriteerde opmerkingen vaak van zich af laten glijden. Ik ben van nature toch wel een control freak, maar hij heeft in die periode veel uit mijn handen genomen. Nu merk ik dat we veel meer in balans zijn en beter op elkaar ingespeeld / afgestemd.

 

 

 

Dus voor ons is het goed geweest! Raar, maar waar. Nu onze 2e IVF (vanavond weer de 1e spuit) en zie het nu ook veel meer zitten...

Geplaatst

als ik last heb van de hormonen zegt mijn man me volledig te begrijpen en dat hij het erg rot voor me vind

 

het probleem is dan dat ik hem dan niet geloof

 

voel me dan heel zielig en rot voel me dan onbegrepen

 

reageer dan snel alles op hem af

 

hij heeft het dan zwaar te verduren

 

gelukkig heb ik hier niet iedere keer last van gehad

Geplaatst

Hahaha, wat heb ik hier zitten lachen om al jullie verhaaltjes! En natuurlijk noemde ik all "lieve" dingen op naar mijn man...hij kwam meteen even meelezen.

 

 

 

Wij (ik) begin(nen) hopelijk de laatste week januari met de hormonen. Het is de 1e keer voor ons, ben erg benieuwd wat het met mij gaat doen. Ik ben van mezelf al een enorme hormoonbom, maar heb eens gehoord dat hormonen dan juist heel prettig werken. Ach, ik zie het wel...

 

 

 

Succes allemaal, meiden!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden