Ga naar inhoud

Waarom combinatietest doen, motivatie?


Aanbevolen Berichten

Gast estrhalita
Geplaatst

@Mira leuk als je een site hebt. Ben heel benieuwd. Vanuit babiesite hebben we 13 maart een bijeenkomst in Hedel. Misschien vind je het leuk om ook te komen? Laat het me even weten, want dan stuur ik je een uitnodiging.

Geplaatst

Goh, wat ik me ineens afvroeg: zijn er ook cijfers beschikbaar van de keren dat mensen wél een combinatietest doen en waarvan dan achteraf blijkt dat het een kindje met Down is (zoals bij Esthralita en Mira het geval was)?

 

Oftewel: hoe vaak zit de test ernaast? Of zit de test er niet naast omdat je een 1 op zoveel uitkomst krijgt?

 

 

 

Wij hebben wel een combinatietest laten doen en we hebben vooraf wel besloten dingen uit te zoeken als daar aanleiding toe zou zijn. Het besluit wat verder als het echt niet goed zou zijn, hebben we bewust verlegd naar het moment als het inderdaad "foute" boel zou zijn geweest. Ik wilde eerst alle feiten voordat ik zou willen beslissen, maar ik realiseer me dat dit voor iedereen een eigen keuze is. Ik denk ook dat niemand (behalve het stel in kwestie) kan kiezen wat je moet doen, een besluit moet passen bij het stel zelf en ik vind dat niemand daar een oordeel over kan hebben.

 

 

 

Overigens, wij hebben de test gedaan en hieruit kwam een risico van 1:440, ik moet zeggen dat ik dat nog best "hoog" vond. Voor mijn leeftijdsgroep is dat normaliter 1:400 of zo, dus de test heeft voor mij persoonlijk de kans niet zo veel kleiner gemaakt.

Geplaatst

Hoi esk,

 

 

 

Het enige wat ik daar van vond was dit:

 

 

 

20-25 jaar :4 op de 10 downsyndroom niet ontdekt

 

26-30 jaar : 3 op de 10

 

31-35 jaar: 2 op de 10

 

36 -40 jaar : 1 op de 10

 

41 -45 jaar: 0-1 op de 10

 

 

 

Helpt niet echt he? Ben 37 dus zou die combinatietest wat betrouwbaarder zijn.

 

greetz

Gast estrhalita
Geplaatst

Het is een kansberekening en je hebt kans van 1:...... Dus iedereen heeft kans op die ene om het maar zo te zeggen. Dus of je uitkomst nu 1:400 of 1:4000000 is het blijft de kans van 1 op.......... Ik heb in het begin ontmoetingen georganiseerd met moeders die net bevallen waren van een kindje met het Syndroom van Down. Daar was een moeder bij die kans had van 1: 15000 en toch die ene heeft gekregen. Dus ja eigenlijk zegt die test niet veel in mijn ogen.

Geplaatst

Ik merk dat ik me er nog helemaal niet zo in verdiept heb. Ik begrijp dat je bij een kansberekening dus kans hebt op die ene en dat het zogezegd niet heel veel zegt. Maar waarom wordt de test dan aangeboden? Er moet toch wel toegevoegde waarde aan zitten, anders is het toch nutteloos? Ik begrijp ook wel dat er in geval van kansberekeningen ook wel 's vals-positieve uitslagen of zelfs vals-negatieve uitslagen zijn, maar dan moet het toch in mijn ogen méér opleveren door de test wél te doen dan door hem achterwege te laten (als iemand me nog kan volgen).

 

 

 

Tuurlijk, bij een kans van 1:15000 ga je er niet snel vanuit dat je die ene bent, maar ja, het kan natuurlijk wel, hetzelfde geld voor mijn 1 op 440. En is het dan niet iets wat ook nog te checken is bij de 20-weken echo? Ik weet dat ze bij ons wel de lengte van het bovenbeentje gemeten hebben, is dat dan om nogmaals op Down te checken of heeft dat dan andere achtergronden?

 

 

 

Anyway, zomaar wat dingen die zo in mij opkomen...

Geplaatst

Hoi, toen ik in 2008 zwanger was van ons dochtertje Nikkie* was ik 40 jaar oud en kregen wij ook de mogelijkheid om die tripletest te doen ... wij hebben deze test inderdaad gedaan ... het bloedonderzoek wees uit dat ik een kans van 1:4600 dus dat was heel goed en net zo een kans als een jonge vrouw van 20 jaar ... de nekplooimeting was ook goed ... geen verdikte nekplooi .... de 20 weken echo was een heel ander verhaal want ons kindje bleek niet het down syndroom te hebben maar wel het potter syndroom ... dit is alleen te ontdekken door de 20 weken echo ... nu ben ik opnieuw zwanger maar ben inmiddels wel 2 jaar ouder dus de kans op een kindje met down neemt alleen maar toe ... toch zit ik heel erg te twijfelen ... want wij zijn er wel overuit dat als wij een kindje met down zouden krijgen dat wij dit kindje ook gewoon willen houden ... geen haar op ons hoofd die er over zal denken om dit kindje weg te laten halen .... dus waarom zou ik dan die test laten doen ... aan de ene kant denk ik van ... als ik dan een kindje met down zal krijgen dan zou ik dit van te voren willen weten en niet dat we er pas na de bevalling achter zullen komen .... dit zal de enige reden zijn waarom we die test misschien zouden laten doen .... ik wordt nu zo wie zo goed in de gaten gehouden ivm de voorgeschiedenis van Nikkie* .... ik ga er toch nog eens heel goed over na denken en met mijn man bespreken wat we zullen gaan doen ....

 

 

gr. Nicole

Geplaatst

Klopt, we hebben de zwangerschap laten afbreken ivm Downsyndroom.

 

Na de beslissing en voor de afbreking nog een 3-d echo laten maken, daar waren nog andere afwijkingen te zien zoals een wat vervormd schedeltje en hij maakte rare, wat verkrampte bewegingen. dit alles zou kunnen duiden op nog meer afwijkingen maar dat zullen we nooit weten. De beslissing an sich hebben we dus genomen op basis van de diagnose Downsyndroom. ik hoop dat ik nooit meer voor een dergelijke beslissing kom te staan...

 

 

 

Lisette

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden