IVF en werken met kinderen

[miss mo]

Hallo! Ik werk op een basisschool, soms is dit echt een kwelling. Iedere dag kinderen om me heen, terwijl het bij mezelf zo moelijk gaat.

 

Hoe ervaren andere mensen dit, die ook werken met kinderen? Ik ben benieuwd!

[Sowiebo]

Ik weet precies wat je bedoelt. Ik werk ook in het basisonderwijs en zeker als een poging mislukt is, kwetst het me.

 

Het zijn niet alleen de schatigge, leuke, lieve kinderen die ik elke dag zie. Maar ook hordes moeders die wéér met een dikke buik lopen.

 

Ik sta zelf voor groep 8, dus deze kinderen zijn wat ouder... maar het blijft moeilijk.

 

Wat ik het ergste vind, is dat ouders ( met hun goed bedoelde adviezen) zelf conclusies trekken, dat vind ik wel eens jammer. Ik bedoel, ik ben er regelmatig niet als ik met een poging bezig ben, maar het gaat hen niets aan.

 

 

 

Maar goed, het is niet alleen het onderwijs/dagverblijven waar je ertegen aan loopt, je ziet het overal.

 

Zelf zit ik met mijn hond op cursus, zelfs in zo'n klein groepje is er iemand zwanger en de instructrice heeft te kennen gegeven ook zwanger te zijn.

 

Dus ja..... maar hoe ik het ook wend of keer.... ik gun het iedereen!!! Je kunt tenslotte niet aan de buitenkant zien hoe iemand zwanger is geraakt.

 

 

 

Groetjes

[moos]

Hoi....

 

 

 

Dit komt me erg bekend voor. En dan van die ouders die er naar gaan vragen...grr. Dat gaat ze eigenlijk niks aan!

 

 

 

groetjes

[ansje20]

Hoi.....

 

 

 

Ik werk op een kinderdagverblijf. Toen ik wist dat we in de mmm terecht zouden komen omdat kinderen krijgen ons niet makkelijk gaat, heb ik me wel eens afgevraagd of ik dit werk wel wilde blijven doen.

 

Het is toch elke dag weer erg confronterend. Je zorgt voor de kinderen van een ander terwijl je zooo graag de zorg voor een eigen kindje wil hebben.

 

Toch haal ik er ook wel veel voldoening uit. Ik kan mijn moedergevoelens toch een beetje bij de kinderen kwijt. Lekker knuffelen, verhaaltjes vertellen, met ze spelen enz.

 

Natuurlijk zie ik op mijn werk regelmatig zwangere moeders rondlopen.

 

Op zich kan ik daar wel mee omgaan. Ik kan gelukkig toch elke keer weer een knop omzetten en belangstelling tonen. Soms ook wat minder maar dat ligt er net aan hoe ik me voel. Als er bijvoorbeeld weer een poging is mislukt, ga ik al die zwangeren het liefste uit de weg.

 

Ik heb er meer moeite mee als vriendinnen of iemand uit mijn (schoon)familie zwanger is. Dat staat dan toch dichter bij je en vind ik daarom veel moeilijker.

 

Maar toch het blijft soms lastig hoor als je met kinderen werkt. Zolang het plezier wat je hebt in je werk maar op weegt tegen de 'nadelen'

 

 

 

Groetjes Ansje

[Margot]

Ik ben ook juf, nu van groep 3 en dat is soms heel erg moeilijk. Maar ik maak ook geweldig mooie dingen mee. Zo zei een meisje uit mijn klas vorig jaar, dat als ik kinderen wilde wel met Menno, mijn man, in 1 bed moest gaan slapen...

 

Of kinderen die niet geloven dat ik geen moeder ben, "nee juf, jij hebt wel kinderen, maar die zijn vast al heel oud!" En bedankt ik dacht altijd dat ik er nog wel jong uitzag voor mijn leeftijd. . Geweldig die eerlijkheid.. Dit jaar vonden ze dat hun juf wel heel vaak naar het ziekenhuis moest... Ja en dan klets ik er weer een punt aan, dat ik de dokter zo gezellig vind enzo..

 

 

 

Maar ouders die kunnen soms wel heel direct zijn. Het ligt er aan wat mijn band met ze is maar anders vertel ik het gewoon, niet tegen iedereen hoor, anders word je zo'n schoolhek verhaal... Herken je vast wel!

 

 

 

Groetjes Margot