Ga naar inhoud

wel of niet vertellen?


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

In november starten wij onze eerste icsi poging. Ik werk in een omgeving met zeer ambitieuze mensen, waarbij de gedachte heerst: 'eerst carriere en dan een kind'. Ik ben de jongste op de afdeling (26) en er worden regelmatig grapjes gemaakt dat ik nog geen kinderen krijg dus gewoon lekker aanwezig ben, want ik ben toch nog jong. Mijn directe manager kan niet echt heel erg goed omgaan met gevoelens van mensen, en kan ook erg onsympathiek reageren.

 

 

 

Nu is dus mijn vraag, zouden jullie wel of niet vertellen dat je gaat beginnen met een icsi behandeling? de reden waarom ik in twijfel zit is eigenlijk voor namelijk de reactie van mijn manager. maar weet ook niet zo goed hoe ik kan verklaren meerdere ochtenden erg laat te beginnen (na echo en bloedprikken) normaal begin ik al voor 8-en. Ik heb een vast contract dus het is niet dat ik daar voor vrees, maar wel voor zijn reactie.

 

 

 

Hoor graag jullie reacties/ ervaringen!

Geplaatst

Hoi Bloem

 

 

 

lastig klinkt het, ik heb destijds wel openkaart gespeeld, ik was als enige op de afdeling en vrij krijgen was in die periode al helemaal not done. Mijn manager is wel een people°manager zeg maar maar onze directeur is totaal anders. Toch heb ik het hem in een persoonlijk gesprek verteld, wonder boven wonder was het een prettig gesprek en ik heb ook alle steun (en begrip) gekregen van mijn collega´s die op de hoogte waren.

 

Ook na de vroeggeboorte en het overlijden is er volop begrip en ruimte, ik ben er blij om!!

 

Maar goed, ik denk echt dat je je gevoel moet volgen in deze, en echt aan jezelf denken, je kan er een hoop gedoe gewoon niet bij hebben.

 

 

 

veel sterkte en alvast veel succes met je poging!

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Geplaatst

Ten eerste, het is jouw leven en jij bepaalt hoe je die wilt invullen.

 

Laat je niet opjutten door je collega's.

 

 

 

Ik ben er tegenover mijn bazen direct heel eerlijk en open in geweest. Zij respecteren dat en loven de manier waarop ik er mee om ga. Ik krijg dan ook alle ruimte om de behandelingen te ondergaan.

 

 

 

Eerlijkheid lijkt mij dan ook het beste.

 

Als je je manager goed uitlegt wat ICSI precies inhoudt en wat het vooral ook met jou/jullie doet, dan snapt hij de situatie vast en zeker. Ook al uit hij zijn gevoelens niet zo zeer.

 

 

 

Heel veel succes ermee Bloem!

Geplaatst

Hoi Bloem,

 

 

 

Ik heb vanaf het moment dat wij wisten wat we precies gingen doen, meteen open kaart gespeeld op m'n werk. Ik heb ook een redelijk stugge (mannelijke) manager en was er ook een beetje huiverig voor. Maar hij reageerde zeer prettig! Ik krijg alle medewerking van mijn baas. Voor de behandelingen moet je natuurlijk nogal vaak onder werktijd naar het ziekenhuis en ik denk dat je op een gegeven moment geen smoezen meer kunt bedenken waarom je weer weg moet. Bovendien weet je ook niet ver van de tevoren wanneer je precies naar het ziekenhuis moet, dus het is in die zin ook niet te plannen. Om je een idee te geven: Ik ben in een jaar tijd 26x naar het ziekenhuis geweest (waarvan 5 keer buiten werktijd)!

 

Bovendien krijg ik nu alle begrip als ik eens een slechte dag heb en kan ik zonder reden van opgaaf naar huis. En dat is ook erg prettig, want soms heb je helemaal geen zin om iets uit te leggen.

 

 

 

En ik denk, zoals Martha het ook al heeft gezegd: eerlijkheid duurt het langst!

 

 

 

Heel veel succes!

 

 

 

Groet Elsje

Geplaatst

Het is vooral heel onpraktisch als je het niet vertelt. Ik zou het in jouw geval liever niet vertellen denk ik, maar het wordt dan zo ingewikkeld. Moet je smoezen gaan verzinnen en dat is ook geen fijn gevoel (want naast echo's en bloedprikken, zit je ook nog met een punctie, waarbij je echt wel even uitgeschakeld bent, en een terugplaatsing).

 

Misschien reageert je manager wel veel symphatieker dan gedacht.

 

 

 

Enne ... helemaal eens met Mart ... jij bepaalt zelf hoe je leven er uit ziet, dus dat je nog jong bent moet niks uitmaken (behalve dat het dan meer als een verrassing komt).

 

 

 

Succes met je beslissing.

Geplaatst

Ja ook ik heb makkelijk praten.. Mijn directeur is heel meelevend en probeert ook met mij mee te denken. Zij was heel snel op de hoogte van alles, ook van de iui-behandelingen enzo.. Ik moest toch erg vaak onder schooltijd, ik werk voor de klas, naar het ziekenhuis en dan moet het allemaal maar wel geregeld worden..

 

 

 

Smoesjes verzinnen lijkt me niet prettig, je hebt wel wat anders aan je hoofd..

 

 

 

Succes ermee

Geplaatst

Hoi Bloem,

 

 

 

Ik heb ook getwijfeld om mijn werkgever in te lichten. (Het scheelt wel dat ik een vaste baan heb, maar als ik eerlijk ben wil ik zo graag kinderen dat ik er mijn baan voor zou opgeven.) Ik ben zo blij dat ik 't gedaan heb. Ik werk in een klein bedrijf met ook zeer ambitieuze mensen (een collega heeft zelfs nog geen vast contract omdat ze bang zijn dat ze wellicht zwanger wordt en dan wellicht minder wil gaan werken en ze dat maar lastig vinden....!!) Ik had echt een negatieve reactie verwacht, maar mijn baas was blij dat ik het eerlijk tegen hem vertelde. Heb overigens wel zo gebracht dat ik af en toe afwezig zal zijn en hierover eerlijk wil zijn en medewerking hiervoor vraag. Heb daarbij gezegd dat ik het verder een privékwestie zal houden en op mijn werk gewoon met mijn werk bezig zal zijn.

 

 

 

Helaas weet je vooraf nooit hoe een werkgever zal reageren, maar 't was voor mij zo'n opluchting dat ik nu op mijn gemak naar mijn afspraken kan en er niet over hoef te liegen. Al die stress is niet goed erbij.

 

 

 

Tevens denk ik maar zo, als ik het niet zou vertellen en mocht het lukken en ik word zwanger , dan moet ik dat het toch ook een keer tegen mijn baas vertellen en dan moet ik tot het verlof nog een aantal maanden werken. Als mijn baas er dan achter zou komen dat ik al die tijd gelogen heb over mijn vele afwezigheid, dan worden dat ook geen leuke maanden.

 

 

 

Ik kan me jouw twijfel om het wel of niet te vertellen heel goed voorstellen hoor! Ik heb ook enorm getwijfeld. Gelukkig is het bij mij goed uitgepakt, maar ik weet ook wel dat geen mens hetzelfde reageert. Dus dat is geen garantie voor jou natuurlijk.

 

 

 

Ik denk dat je het beste je eigen gevoel kunt volgen. Doe wat voor jou het beste voelt.

 

 

 

Veel succes met deze moeilijke beslissing.

 

En uiteraard ook heel veel succes met de behandeling!

Geplaatst

he meiden

 

 

 

bedankt voor al jullie reacties! ik heb besloten het toch wel te gaan vertellen. Vooral vanwege het praktische aspect, ik kan nooit verklaren waarom ik zoveel afwezig ben. En wellicht schat ik hem helemaal verkeerd in hoor...

 

 

 

onze eerste behandeling start 27 oktober. wat vinden jullie, dan pas vertellen of hem nu al voorbereiden?

Geplaatst

Hai Bloem,

 

 

 

wat goed dat je dat besloten hebt, ik denk dat je er alleen maar baat bij zult hebben! ik zou het vertellen op een voor jou geschikt moment alleen niet een paar dagen van te voren. Lijkt me prettiger voor je als hij aan het idee kan wennen en niet dat je net voor de start in de stress zit.

 

 

 

heel veel succes!

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Geplaatst

Ik zat in de zelfde situatie als jij, ik was 25 en zat met me handen in mijn haren.... maar heb niks gezegd heb er nooit spijt van gehad... 1 collega deed toevallig ook IVF en iedereen vroeg de hele tijd en en... ze was helemaal gestrest van al die goed bedoelde vragen en nare opmerkingen van mensen....

Geplaatst

he meiden..

 

 

 

ik had vandaag ineens besloten dat ik het nu wilde vertellen. vandaag en gister te horen gekregen dat er 2 vriendinnen zwanger zijn, dus ik zat even behoorlijk in een dip (ondanks dat ik het ze allebei ontzettend gun). Dus ik het verteld aan mijn manager, en wat denk je.. hij was heel erg meegaand en ontzettend blij voor ons dat we in november mogen beginnen. zei ook dat ik het tegen die tijd ook misschien iets rustiger aan moet doen met werken. En als ik nu al ergens mee zat moest ik het gewoon even aangeven.. ontzettend fijn dus en totaal niet verwacht!

Geplaatst

Top meis!!!!

 

 

 

heel goed, een hele geruststelling nietwaar?

 

Ik ben blij voor je dat je het hier ter sprake hebt gebracht en datje het je baas verteld hebt.

 

 

 

veel succes alvast!

Geplaatst

Hoi Bloem,

 

 

 

Wat goed dat je 't verteld hebt en wat fijn dat je manager zo goed gereageerd heeft! Je zult vast opgelucht zijn!

 

 

 

Ik kan goed begrijp dat je het moeilijk vindt om ineens te horen dat er 2 vriendinnen zwanger zijn. Dat bericht komt dan zo onverwachts.

 

Ik vind het ook altijd moeilijk om het eerste bericht te horen dat er weer iemand om me heen zwanger is.

 

Het is ook niet dat ik het ze niet gun, maar je wilt het zelf zo graag! En 't voelt dan zo oneerlijk dat 't bij ons niet lukt en alles zo onzeker is.

 

Maar blijf hoop houden hoor! Je ziet hier op het forum gelukkig ook veel voorbeelden dat 't kan lukken.

 

 

 

Veel sterkte en alvast heel veel succes gewenst met de behandeling.

 

 

 

Liefs, Wens

Geplaatst

Wat goed van je Bloem! Zo zie je maar weer...een goeie manager heeft ook geleerd om met zijn hart te kijken en waarschijnlijk heeft hij van zichzelf al een goed hart.

 

Nu hoef je je over dat stukje in ieder geval geen zorgen meer te maken.

 

Toppie!

Geplaatst

Wat goed van je Bloem! Goed dat je het nu al hebt verteld! Zal toch best wel een last van je afvallen denk ik zo!

 

 

 

Heel fijn dat je baas zooooo meelevend is, hij zal het zeker waarderen dat je het nu al hebt aangegeven.

 

 

 

Nu dat deel lekker naast je neerleggen en neus vooruit naar oktober!

Geplaatst

Sidney, ik zie het nu pas je bent zwanger!! wat fijn! hoe voel je je??

 

 

 

Ik ben erg blij, ook aan de manager boven mijn manager verteld en hij reageerde ook erg leuk! dus laat het nu maar november zijn ;)

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden