Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Dag iedereen..

 

 

 

Ik moet even mn hartje luchten..

 

 

 

Mijn man belde me zonet om even te laten weten dat zijn vriend langs was geweest op zijn werk met zijn nieuwe vriendin. Ze zijn pas 6 maanden samen. En jullie kunnen het wel raden.. ze is zwanger, 4 maanden.

 

Heel leuk voor hun natuurlijk.. maar als ik dan denk aan de tijd dat wij al proberen een kind te krijgen en hun pas 6 maanden samen zijn, dan wil ik alleen maar huilen.

 

Maar ik moet me groothouden.. ben nog op het werk, maar de tranen blijven hangen in mijn ogen. :cry2:

 

 

 

Moest het even kwijt en waar anders dan hier?

 

 

 

Groetjes,

 

Shanti

Geplaatst

Lieve Shan,

 

 

 

Zulke berichten blijven moeilijk hé! Ik begrijp je gevoelens hierbij, heel herkenbaar!

 

Ook hiervandaan een hele dikke knuffel meis!

 

 

 

Liefs, Wens

Geplaatst

Ik vind het niet zo raar dat je dit voelt en dat je er verdrietig van wordt. Je gunt het de ander, maar je gunt het jezelf ook. Laatst heb ik hetzelfde meegemaakt met een collega. Ik vind haar superaardig en ik gun het haar enorm. Maar thuis moest ik ook even een traantje laten. Gewoon erkennen dat je deze gevoelens hebt.

Geplaatst

Bedankt iedereen..

 

 

 

Het is waar.. ik gun het ze met heel mijn hart.. maar ik gun het ons ook..

 

Het is pijnlijk voor mij om te zien dat het iedereen zo makkelijk lijkt af te gaan.. Mijn schoonzus stopte met de pil en de maand daarop kon ze al vertellen dat ze zwanger was.

 

Mijn nichtje werd ongepland zwanger en twijfelde zelfs of ze het moest houden of niet. Uiteindelijk wel gehouden.

 

En nu dit ook nog..

 

Het lijkt net alsof iedereen om mij heen zwanger mag worden, een gezinnetje mag stichten, behalve ik. :crybaby2:

 

 

 

Liefs,

 

Shanti

Geplaatst

het is kei- en keihard om te zien hoe sommigen om je heen letterlijk binnen één wip zwanger raken en wij maar ploeteren, ziekenhuis in ziekenhuis uit. Ondertussen krijgen zij alweer de tweede, of derde, of vierde... en wij staan nog steeds met lege handen. Het is verdomme niet eerlijk!

Geplaatst

Ik sluit me helemaal aan bij jullie. Wij hebben vorig jaar een baby-boom gehad van 7 zwangeren. Iedere keer als we visite kregen hadden ze weer LEUK nieuws. Voor de mensen die het wisten van ons hoefde ik me minder groot te houden. Maar vooral het toneelspel wat je moet opvoeren voor de mensen die het niet weten... dat maakt die emoties los.

 

Ik snap je helemaal.

 

Maar wat me ook veel doet zijn de moeders die alleen maar kunnen zeuren over hun kinderen en zelfs zeggen dat ze er misschien wel spijt van hebben want nu kunnen ze niet meer doen en laten wat ze willen. Daar word ik ook enorm gefrustreerd van.

 

 

 

sterkte.....

Geplaatst

Shan ik wil je een riem onder het hart steken en zeggen dat jou tijd ook komt. Ik moest ook telkens aanhoren dat er iemand zwanger is, terwijl ik al 2 jaar zwanger probeer te worden. En nu is het mijn tijd want ben nu 8 weken zwanger van een tweeling na de 1e IVF poging. Ik zou zeggen blijft bidden en vertrouwen en je gebed zal verhoord worden.

 

 

 

Het allerbeste toegewenst,

 

 

 

Liefs Thooske

Geplaatst

Ik denk dat je verhaal heel herkenbaar is.

 

Hoe erg je het ook een ander gunt, je gunt het jezelf net even meer.

 

Ik heb in de jaren dat wij bezig ook veel zwangerschappen van anderen mee mogen maken. Natuurlijk was ik blij voor anderen, maar ook vond ik het moeilijk als mensen nog kort met elkaar waren of veel rookten en dronken.......en wij er (bijna) alles maar voor laten.

 

Ook vroeg ik me dikwijls af waarom zij wel en wij niet? Uiteindelijk heb ik het geluk gehad toch nog een prachtige tweeling te mogen krijgen.

 

Ik hoop dat jullie droom snel mag uitkomen!! Heel veel succes toegewenst!!

 

Groetjes, beau

Geplaatst

Heel herkenbaar! Gister afspraak met 5 vriendinnen, 3 zwanger en moest toch ook even naar het toilet om een traan weg te pinken!

 

sterkte ermee!

Geplaatst

lieve meid...zo herkenbaar!! heb dit de afgelopen jaren al een paar keer meegemaakt...sommigen wilden zelfs geen tweede erbij en werden toch zwanger, ondanks dat hun man gesteriliseerd was (maar het nog niet hadden laten controlere of het wel gelukt was)...nu pas geleden nog ene zwanger geworden terwijl ze eigenlijk een afspraak had staan om zich te laten steriliseren...snap je het dan nu nog??? ik niet...meid...je zult beslist te horen krijgen, jullie tijd komt nog wel, maar het liefst wil je dat die tijd nu is...net als ik dat ook wil...heb heel vaak een traantje moeten laten gaan...gewoon laten gaan, als jij wilt huilen, laat het toe en stop het niet weg...

 

sterkte en je bent niet de enige die zich zo voelt als er zo'n nieuws verteld wordt!

 

 

 

dikke knuffel!!!

 

 

 

liefs,

 

Nicole

Geplaatst

Wat is dit herkenbaar. Hier lijkt het ook of iedereen zwanger is in een mum van tijd en wij zijn ondertussen alweer 3 jaar verder.

 

 

 

Nu was mijn schoonzusje vorige week hier en ze zat in een dilemma ze wou graag nog wel een kindje maar was te bang dat het een tweeling werd (ze hebben al 3 gezonde kinderen) bij haar is het na de eerste bevalling al afgeraden om nog een keer zwanger te raken omdat ze hele erge last van de bekken heeft en in een rolstoel zou kunnen belanden, maar er zijn er inmiddels al 3 en ze wou er nog wel eentje bij maar niet twee.

 

Dan denk ik bij mij zelf waarom kom je met zoiets bij mij je weet wat wij door maken. Dus ik heb maar geantwoord dat ik al blij was als er 1 wondertje van ons samen kwam en dat ze dus niet zo moest zeuren.

 

 

 

En mijn vriendin is 6 weken geleden bevallen en toen ze ´s avonds belde met het blijde nieuws (waar ik overigens wel heel blij om was) had ze het al over een tweede kindje.

Geplaatst

heel herkenbaar.. en het kan zo een pijn doen. ondanks dat je het iemand anders gunt.. vd week iemand in onze omgeving bevallen. en wat denk je? de naam die wij al tijden in ons hoofd hebben, hebben zij gekozen... zo oneerlijk.. wij wachten al zo lang!

Geplaatst

Tja....vreselijk herkenbaar......wij wonen in een 'jonge wijk'....De overburen hebben 6 kleine kinderen, daarnaast net bevallen van hun 2e kind. De buren daarnaast: ik keek vanmorgen even uit mijn slaapkamerraam, en zag haar zwanger....de 4e buren daarnaast: net bevallen van 2e kind. Enz enz enz enz enz....

 

 

 

En dan collega's: zo makkelijk zwanger. En het afgelopen jaar 4 vriendinnen zwanger en bevallen.

 

 

 

En dan die verplichte kinderfeestjes waar je naar toe moet van bijvoorbeeld je peetkindje. Het ene 'goede' nieuws na het andere. En dan ook nog de vraag waarom wij geen kinderen hebben...

 

 

 

Wat we ook erg moeilijk vinden: gisteren moesten we even een kadootje halen in de stad. We stonden in een grote sportzaak, en in 15 minuten zagen we 8 zwangere vrouwen, en tig pas geboren baby's! Mijn man en ik keken op een bepaald moment naar elkaar en hadden we tranen in onze ogen, en zijn de winkel uitgevlucht.

 

 

 

Afgelopen donderdag gingen mijn moeder en ik iets leuks doen. We gingen naar de Efteling toe met de gedachten, het zal wel rustig zijn, iedereen is op vakantie en het weer was ook niet al te goed. Mis! Honderden gelukkige jonge gezinnetjes, babay's, kinderen, aaaaahhhh!!!!

 

 

 

Maargoed, je ontkom er niet aan, echt niet. En dan is het even tanden op elkaar, tranen wegvegen en doorgaan. Iemand zei tegen mij: Myron, probeer de kleine lichtpuntjes in het leven te zien, hoe klein dan ook, maar probeer daar van te genieten. Als was het alleen maar het zonnetje....

 

 

 

Lieve meiden, bij deze een hele dikke knuffel voor jullie allemaal!!!!!!! En verlies de hoop niet!

 

 

 

X Myron

Geplaatst

Hoi Shanti

 

 

 

Ik weet hoe je je voelt meid.

 

Af en toe lijkt het allemaal zo oneerlijk. Bij mij om me heen heb ik ook allemaal mensen die heel snel zwanger zijn geworden.

 

Het is idd soms heel moeilijk om daar mee om te gaan, maar we mogen ook de hoop niet opgeven om ooit zelf zwanger te raken.

 

Ik wens je verder heel veel succes en hoop dat je snel ook een positief resultaat zult hebben.

 

 

 

Liefs

 

Daniella

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden