Ga naar inhoud

Een poosje de kinderwens in wachtstand, werkt dat?


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

hoi,

 

 

 

Wij zijn nu tweeenhalf jaar 'bezig'. maar nog steeds stil.

 

We zitten nu op een chromosoomonderzoek aan het wachten.

 

Pas na de uitslag mogen we weer IUI gaan doen.

 

geestelijk is het allemaal heel zwaar. Het liefst wil ik alles even 2 maanden in de wacht zetten. Dus 2 maanden met condoom vrijen en er zo min mogelijk mee bezig zijn. Of eigenlijk helemaal niet. En even weer een beetje opladen en me gewoon vrouw voelen.

 

 

 

Mijn vraag: (ik weet dat alles heel persoonlijk beleefd wordt en een ieder weer anders is). Heb jij wel eens een stopperiode gehad en ervaardde je het als rust? Of is het lariekoek en kun je het niet loslaten?

 

 

 

Ik hoop reacties te ontvangen!

Geplaatst

hallo Spygirl

 

 

 

ik heb de periode tussen poging 1 en 2 niet zo ervaren, maar moet zeggen dat bij ons de kans op een spontane zwangerschap heel erg klein is!

 

Daardoor wist ik dus ook dat we echt pas met poging II weer enige kans hadden. Toen werd de poging ook nog eens een maand opgeschoven vanwege een tekenbeet waardoor ik aan de antibiotica moest en ik was helemaal overstuur, was zo gefocust om weer te starten....

 

 

 

Ik kan me niet voorstellen dat je het kan loslaten, en al helemaal niet als je een redelijke kans hebt om spontaan zwanger te raken.

 

 

 

heel veel succes in ieder geval!

 

 

 

groetjes

 

Babeth

Geplaatst

Hoihoi,

 

 

 

Wij hebben twee keer een rustperiode gehad, eentje van bijna een half jaar en nu een van een jaar. Ik moet zeggen dat het mij prima is bevallen. We hebben trouwens geen condooms gebruikt hoor. Natuurlijk wordt de wens er niet minder van maar het is wel fijn om weer even 'baas over je lichaam' te zijn en niet gedreven worden door hormonen, angst en hoop. Ik merkte eigenlijk toen we de boel even stil hadden gezet pas hoeveel het je leven beheerst na een tijd. Ik heb er in ieder geval na dit rustige, MMM-loze jaar weer kracht en energie van gekregen om door te gaan.

 

 

 

Even een toevoeging: Wij hebben vanwege cystes/geen eigroei/overstimulatie ook wel eens 'verplicht' pauze gehad maar dit werkt niet zo goed als wanneer je er zelf echt voor kiest. Het frustreert eerder de strijdlustige oermoeder die in je schuilt (althans bij mij dan) ;-)

Geplaatst

Ik heb op dit moment even een ´pauze´ wij doen alleen niet met condooms of pil.

 

 

 

Wij hebben op 11mei negatief getest van de derde icsi poging. We hebben nog 2 cryo´s en die laten we waarschijnlijk in augustus terugplaatsen.

 

Ik moet zeggen dat het mij wel even heel goed doet die rust ik wil de cryo´s dit jaar nog wel doen maar spuiten hebben we besloten dat we dit jaar niet meer doen. We moeten de volgende poging ook zelf betalen en nou is dat geen probleem maar dan wil ik wel geestelijk en lichamelijk helemaal úitgerust´zijn.

 

 

 

Ik heb alleen niet zo dat ik er helemaal niet mee bezig ben, maar even geen hormonen en stress van de behandeling doen mij goed.

 

 

 

Heel veel succes. Voor iedereen is dit anders hoor maar je moet doen waar jij je goed bij voelt.

Geplaatst

Hoi Spygirl,

 

 

 

Door mijn endometriose was ik telkens gedwongen om een pauze te nemen. Dan had ik weer cystes en moest dat eerst weer met medicijnen onderdrukt worden. En ik kan je vertellen; dat frustreert alleen maar. Je wil zo graag verder, maar je mag nog niet door. Heel irritant.

 

 

 

Na onze 3e poging was het voor ons eigenlijk klaar. We zouden het niet meer vergoed krijgen en ook voor mijn gezondheid is het hele ivf-en niet goed (door die endometriose). We zijn toen door een diep dal gegaan en hebben het een plekje moeten geven dat we geen kindjes van onszelf zouden krijgen. We beseften dat we ook gelukkig zijn met samen en dat we geen kindjes 'nodig' hebben om gelukkig te zijn. We hebben weer tijd in elkaar gestoken en zijn weer van elkaar gaan genieten.

 

 

 

Maar goed, de wens bleef toch heel groot, dus zijn we 1,5 jaar later met deze poging begonnen. En ik moet je zeggen dat ik er heel anders in ben gestapt hoor. Mentaal en fysiek veel rustiger. Maar ook zagen we dit als extra kans, zo van; nee heb je, ja kan je krijgen. Maar als je eenmaal bezig bent met de behandeling en de hormonen, dan denk je niet meer zo nuchter hoor haha....

 

 

 

Goed, om een lang verhaal kort te maken ... voor ons heeft deze pauze heel goed gedaan! Het is niet niks waar je mee bezig bent, lichamelijk en geestelijk is het heel zwaar. En dan kan zo'n pauze soms wel eens wat extra kracht geven.

 

 

 

Veel succes!!!

Geplaatst

Toch lees je het vaker, als je afstand neemt ligt de druk niet zo hoog en dan lukt het soms wel. Na bijna een pauze van 1 jaar zitten we nu spanning om onze cryo tp en als dit niet lukt gaan we in september poging 3 opstarten. Moet het zaad van mijn man weer vooruit zijn gegaan, zoals de laatste keren, wil ik ook weer iui proberen, toch minder belastend.

 

 

 

Ik ben voor pauze en afstand nemen, maar dat is heel persoonlijk.

Geplaatst

Wij hebben in de 6 jaar mmm echt wel een paar pauzemomenten gehad. Het ziekenhuis had zomer- of wintertijd was een reden, maar soms hadden mijn man en ik ook zelf pauze nodig. Maar we zijn er altijd wel in blijven geloven. En na 6 jaar dan eindelijk beloond.

 

 

 

Heel veel succes en volg je hart.

 

Liefs, Stéphanie

Geplaatst

hoi hoi,

 

 

 

Ook ik denk dat een rustperiode in deze stressvolle periodes erg zinvol is.

 

 

 

ik heb ook door endometriose tussen iedere poging 3 maanden "verplicht" pauze moeten nemen, ik heb zelf heel bewust na de eerste mislukte poging ik wil geen 3 maanden maar 6 maanden pauze, gewoon om er even helemaal niet mee bezig te zijn maar even met me gedachte met iets anders bezig zijn, bovendien wilde ik graag afvallen en dat is me dan ook goed gelukt 18 kilo in 6 maanden. Ik voelde me na die 6 maanden weer helemaal op en top en kon voor me gevoel alles weer aan en stapte daarom ook heel anders de 2e IVF poging in en zie het resultaat hieronder.

 

 

 

Ga op je gevoel af want het is niet niks als je grootste wens niet in vervulling gaat het is een zwaar traject dus zou als jou gevoel dat zegt zeker even rust nemen en lekker dingen gaan doen wat jij wil.

 

 

 

succes en hoop voor je dat je heel snel een positieve test in je handen krijgt.

 

 

 

groetjes

 

Patricia

Geplaatst

wij zouden officieel een jaar eerder al starten met de behandelingen maar emotioneel was het allemaal heel zwaar.. we hebben toen bewust gekozen een jaar te wachten.. een hondje te kopen op te voeden en te verhuisen..Heerlijk in ons nieuwe huisje hebben we de stap genomen en voor ons was het iets wat we nodig hadden.. Ik ben bewust en uitgerust de behandeling gestart en heb dat als prettig ervaren

 

 

 

esther

Geplaatst

Ik heb nu een verplichte pauze van een half jaar omdat ik endometriose heb en een half jaar lucrin injecties krijg. Dit is de eerste keer dat ik zo lang een verplichte pauze heb. Hiervoor heb ik zelf weleens pauzes ingelast, ook doordat er bijvoorbeeld een vakantie doorheen kwam, of omdat ik van baan wisselde. Maar dit voelde nooit goed, ik was toch rusteloos en ik wilde heel graag doorgaan. Deze verplichte pauze van een half jaar doet me voor het eerst wél heel goed. Ik weet deze 6 maanden zéker dat ik niet zwanger kan/zal worden en focus mij voor het eerst in 5 jaar weer eens echt op andere dingen zoals mijn werk, mijn familie, vakanties etc. Ik hoef nergens rekening mee te houden, kan doen en laten wat ik wil en heb nu echt rust. Ik vind het heel fijn. Maar de kinderwens wordt er niet minder op hoor. Het is alleen wel even oké zo.

Geplaatst

Ik heb wel een pauze genomen en ik moet zeggen dat het me goed heeft gedaan. We hebben echter niet met condoom gevreeen.

 

 

 

Toen ik na mijn vrijwillige pauze een verplichte pauze moest nemen ivm een cyste, baalde ik echter enorm.

 

 

 

Maar goed: het is goed geweest, ben inmiddels zwanger. Geen idee natuurlijk of het met de rust te maken heeft, maar ben er wel veel rustiger in gestapt..Ook tijdens de 2e ivf veel op de rust gelet.

 

 

 

Succes met je beslissing..

Geplaatst

Gedwongen rust is volgens mij veel frustrerender dan een vrijwillige pauze.

 

 

 

Wij hebben ook een aantal pauzes ingelast om weer op te laden. Heerlijk. Als je de tijd (leeftijd) mee hebt is het ideaal. Weer even terug naar jezelf en naar jullie samen, de wens is groot maar als het een obsessie is/wordt met oogkleppen op sta je zo zwaar onder druk. Even alles van een afstandje bekijken kan helpen om het weer wat "luchtiger" te zien.

 

 

 

Probeer er van te genieten, kijk weer eens even naar wat je wel hebt en wat jullie samen hebben, daar is alles tenslotte mee begonnen.

 

 

 

Liefs

Geplaatst

Mijn acupuncturist adviseerde ons dat toen ik er na de 1e icsi helemaal doorheen zat. We wilden toen zelf een paar maanden 'rust' houden om te bedenken hoe (of) we verder wilden. Zijn advies was: vrij met een condoom, dan heb je tenminste ook niet elke maand die stiekeme (en in ons geval valse) hoop. Uiteindelijk hebben wij dit niet gedaan. Ik vond het te moeilijk om die hele kleine kans op een wondertje bewust mis te lopen. Maar het zette me wel aan het denken. Ik ben toen bijvoorbeeld wel gestopt met ovulatietesten. En ook drong het eindelijk goed tot ons door dat het spontaan bijna zeker écht niet gaat lukken.

 

 

 

Je kinderwens on hold zetten lukt denk ik niet. Maar een tijdje pauze nemen om weer bewust met andere dingen (elkaar, vrienden, hobbies) bezig te zijn kan wel heel erg goed zijn. En ook heel relativerend werken.

Geplaatst

Wij hebben nu ook even een pauze ingelast van 3 maanden. Ook omdat ik as maandag met mijn nieuwe baan begin. Maar idd ook om gewoon wat rust te nemen. Ik vind persoonlijk dat het heel goed is voor je relatie. Even meer aandacht aan elkaar besteden, vrijen wanneer je zin hebt. En wij gebruiken geen condooms. Ik oktober hebben we ook een rust van 3,5 maand gehad. Persoonlijk vind ik dat je dan ook rustiger de volgende behandeling ingaat. Dan de hele tijd op een sneltrein te zitten en het op een gegeven moment een enorme obsessie wordt.

 

 

 

Succes met alles!!

 

 

 

Groetjes Myron

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden