Ga naar inhoud

Het Verloop Van De Miskraam,missed Abortion En Bbz


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Getver tochikweer wT een ellende!! echt eng. ik hoop dat alles goed is. de eerste curettage had ik ook ontzettend veel bloedverlies na een paar dagen, dus ik hoop maar dat het 'normaal' bij jou is en niet nog eens wat ernstigs. toi toi toi en laat even wT weten zodra je weer in staat bent. begin me een beetje zorgen om je te maken met dat getob.

 

liefs noor

  • Reacties 1,2k
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Ja ben helemaal opgelucht, alsof ik me eindelijk geen zorgen meer hoef te maken. Die week vooraf aan de operatie heb ik zo in angst gezeten, nu kan ik letterlijk weer ademhalen. Het is weg, het gaat goed. We zijn er nog niet, maar een heel eind op de goede weg.

 

Tochikweer hoop dat alles oke is, laat je wat horen als je kunt? Ik heb zelf twee weken na de eerste curettage een tweede moeten ondergaan, dus hou m'n hart vast voor je.

 

Liefs,

Henne

Geplaatst

houd het dan nooit op? ik hoop dat je u snel weer beter voelt, tochikweer. ik denk aan je.

henne,goed dat je hcg al zo goed gezakt is. hopelijk kun je er binnenkort weer met volle moed tegenaan.

wanneer wordt je hcg eigenlijk gecontroleerd? bij de nacontrole?

Gaan ze daar zowiezo naar kijken eer je aan een nieuwe behandeling begint?

Geplaatst

Ach jeetje toch ik weer wat heb je een bak ellende over je heen gekregen en dan dit weer!

Ik hoop zo dat het niets ernstigs is!Want je hebt in een paar dagen al zoveel moeten doorstaan!!

Lieverd heel erg veel sterkte!

 

@Henne,wat goed om te lezen dat je hcg zo snel al laag is!!

Bij mij duurde het 2 weken en toen stond hij op 2!Wil je gelijk weer door gaan?Of las je even 1 of 2 maanden rust in?

 

@jessi,Wat vervelend dat jij en je man het allebei anders zien.Mijn vriend dacht net zoals die van jou!Ik vond het erg vervelend.

Hij is een echte binnenvetter maar ik denk omdat wij dit zelf lichamelijk mee hebben moeten maken dat wij er heel anders over na denken.

Een man is over het algemeen toch wat nuchterder he.

 

Meiden heel erg veel sterkte!!En iktochweer ik hoop zo dat het mee valt!

 

Knuff

Geplaatst

Hey meiden,

 

Helaas moet ik mij ook bij jullie toevoegen..

Afgelopen maandag gingen we voor de eerste echo, ik zou dan 7 weken en 5 dagen zijn.. Er was wel iets te zien, maar het was niet zo groot als het moest zijn. 5 mm was het.. Terwijl het zeker over 1 cm zou moeten zijn.. Wat een schok zeg.. Je houd het wel in je achterhoofd, maar je gaat toch uit van het beste.. De schok zijn we inmiddels aardig te boven, het heeft niet zo mogen zijn..

Maandag was mijn hcg 1650, vrijdag moet ik weer naar het ziekenhuis en dan gaan ze opnieuw kijken. Dan zullen we wel horen hoe nu verder..

Voor mijn gevoel wil ik het nu gewoon ''kwijt'' zijn. Ik voel me nog zo zwanger, lichamelijk ook helemaal niks aan de hand, maar geestelijk.. pffff..

 

Ik wil iedereen hier heel veel sterkte toe wensen.. Vind het fijn dat er zo'n topic is, kan ik met jullie mijn ervaringen delen. Met mijn man is dat toch iets lastiger :)

 

Henne, jou ken ik nog uit het wachtbankje van mei toch?

 

Liefs Danielle

Geplaatst

Oh danielle wat klote.....heb nu twee keer meegemaakt dat de echo niet goed is en de grond zakt dan echt weg onder je voeten. wat laten ze er lang tussen zitten, van maandag tot vrijdag! Heb je zelf al een beetje een idee wat je zo willen? Of staat je hoofd daar nog helemaal niet naar? Moeilijk hè om je zwanger te voelen terwijl je weet dan het mis is. Veel sterkte de komende dagen en ik hoop dat je vrijdag mee duidelijkheid krijgt.

 

Enne,..wachtbankje mei klopt. Zou ook in januari 2012 uitgerekend zijn, maar helaas was het dus buitenbaarmoederlijk.

 

Bianca ik weet nog niet hoe snel we door willen, kunnen, mogen... Eerst hcg onder de 5 en dan kijken wat mijn cyclus gaat doen. Wil nu wel graag snel verder, maar moet ook verstandig zijn. Na de vorige miskraam moest ik sowieso een cyclus afwachten.

 

Jessi bij mijn vorige miskraam is mijn hcg ook niet gecontroleerd. Dat doen ze bij een bbz vooral om te controleren of al het zwangerschapsweefsel verwijderd is en er niet ergens nog iets door groeit. Na de missed abortion moest ik gewoon wachten tot ik weer ongesteld werd. Dat was zes weken na de eerste curettage.

 

Meiden allemaal veel sterkte, tochikweer ik denk aan je!

Geplaatst

@tochikweer; heel veel sterkte... hopelijk gaat het snel weer wat beter.. Hoeveel pech kun je hebben zo bij elkaar?

 

@henne; super dat je hcg gedaald is. Ik moest toen ook iedere week hcg prikken na mijn bbz. Het was toen ook iets van 23 net voor we op huwelijksreis gingen. Volgens de gynaecoloog moesten we toen wel 1 cyclus wachten voor we weer mochten proberen. (we hebben ons daar toen niet aan gehouden.... tsja we waren toch op huwelijksreis he... maar niet dat het iets uitgemaakt heeft).

Het protrombinegen heeft te maken met de stolling. Bij mij werkt die iets te hard. Maar het is dus niet 100% zeker dat daar de miskramen door zijn gekomen. Na de punctie begin ik met bloedverdunners; iedere avond een zakje met poeder. In veel z'huizen is het geloof ik protocol na 3x miskraam onderzoek. Ik heb toen zelf na 2 miskramen er om gevraagd. Had van andere meiden op dit forum er over gehoord en heb toen zelfs nog een beetje moeten aandringen dat het gedaan werd.

 

@danielle: heel veel succes vrijdag in het ziekenhuis. Wat een tegenvaller zeg.... en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Ik hoop nog een beetje voor jullie dat jullie wondertje wel nog gaat groeien...

Geplaatst

Bij ons kwamen ze er na de missed abortion zelf mee. We hadden nog zes cryo's en ze vonden het doodzonde als we die zouden gebruiken terwijl er misschien iets niet goed was. Bij mij is er een kleine afwijking aan het mthfr gen gevonden, die in theorie de ma niet veroorzaakt kan hebben, maar desondanks krijg ik er nu wel medicatie/behandeling voor. Maar ja, dan krijg je de dikke pech van een bzz..... Klotezooi.

 

Hoop dat de bloedverdunners voor jullie het verschil gaan maken. Er wordt vaak gezegd dat het de oorzaak niet kan zijn als er iets 'kleins' gevonden wordt, maar ik denk daar persoonlijk toch wel anders over hoor.

Geplaatst

Hoi allemaal!

 

Ik reageer heel kort, ben doodmoe en vanavond laat pas thuis gekomen uit het ziekenhuis. Toen ik binnenkwam daar werd ik gelijk afgevoerd want ik zag er blijkbaar nogal bleek uit. Om een lang verhaal kort te maken, ik ben weer gecuretteerd. Ze hebben zelfs getwijfeld of ze ook nog een kijkoperatie moesten doen omdat m'n HCG zo hoog was nog maar dat is niet nodig gebleken. Morgen lees ik jullie verhalen en zal ik kijken hoe 't met jullie is gegaan. Zag dat er veel was geschreven. Dikke knuffel!!!

Geplaatst

Ach jeetje tochikweer was het nog niet allemaal schoon????Wat hebben ze nu gedaan?

Heb je veel napijn???Ik hoop zo voor je dat dit het allerlaatste was wat mee moest maken!!

Hopelijk kun je wat slapen!

Dikke knuff voor jou!

Geplaatst

danielle, wat een rotnieuws... zo wat je niet wilt horen en hup daar gaat je mooie droom! we hebben het hier allemaal moeten doorstaan helaas en ook niet allemaal voor de eerste keer. bleh! inderdaad het nog zwanger eruit zien en voelen dat vind ik het ergste. hcg verdubbeld per 48 uur, zou het ook per 48 uur halveren? Heel veel sterkte in elk geval, en ik vind het echt waardeloos voor jullie dat je het mee moet maken.

 

tochikweer.... dit is toch niet te geloven zeg!!! zijn ze nou zo aan het prutsen bij jou of is het niets wat met onzorgvuldig handelen te maken heeft? ik heb ontzettend met je te doen, zou je graag komen vetroetelen want jeetje meid wat een narigheid moet jij doorstaan. Wel bedankt dat je het ons hebt laten weten want ik denk toch vaak aan je hoor. niet eerlijk!!

 

Bianca wat lief dat je zo met ons meeleeft.

 

Henne, weer iets beter today?

 

liefs

noor

Geplaatst

Pffff tochikweer, ik was er al bang voor. Moetje nog lang blijven? Als je hcg zo hoog was, dan zat er dus ook echt nog zwangerschapsweefsel? Hopen maar dat het nu allemaal weg is en je snel herstelt.

 

Noor bij mij is het hcg idd ongeveer gehalveerd per 48 uur, maar pas nadat de zwangerschap helemaal was verwijderd.

Geplaatst

Henne, wat fijn dat je HCG zo laag was nu. Dat geeft weer wat moed! Ben blij dat je eindelijk eens goed nieuws hebt gekregen!

 

Danielle, wat ongelofelijk rot dat je bij ons groepje terecht gekomen bent! Wat een schrik he als het hartje niet klopt. Ik heb het een paar dagen lang gewoon niet kunnen geloven, maar uiteindelijk moet je er wel aan :(. Hebben ze je keuzes gegeven (pillen, curettage of afwachten) of hebben ze je wat aangeraden om te gaan doen?

 

Wannabemom, jullie hebben ook al zo'n enorme bak ellende gehad lees ik in je onderschrift! Ik hoop echt dat Düsseldorf jullie nu eens wat geluk gaat brengen! Nog wel lang wachten he 20 augustus! Is het daar zo druk?

 

Bianca, ik lees net dat het helemaal mislukt is met de folikels bij jou deze maand. Wat ongelofelijk rot! Loop jij ook in het GHZ? Ik zag dat je in Boskoop woont, vandaar m'n vraag :) Ga je nu volgende maand weer stimuleren of neem je even rust?

 

Jessi, hier meten ze eigenlijk nooit je HCG. Is bij mij nog geen 1x gebeurd, maar ze vermoedden gisteren een bbz omdat het zo mis ging bij me.

 

Ik ben echt helemaal kapot meiden. Zo ongelofelijk moe als ik nu ben, ben ik nog nooit geweest. M'n bloedgehalte was ook erg laag. Ik hoop dus maar dat het bloeden nu echt gaat stoppen. In het ziekenhuis zeiden ze dat ze zoiets als ik nu heb eigenlijk ook nooit meemaken. De antibiotica moet ik trouwens blijven slikken want de haard is nu wel weg, maar ze weten niet wat voor bacterien er nog zitten. Er zat inderdaad nog restweefsel. Dat zorgde er ook voor dat de baarmoeder open bleef staan en bleef krampen en dat zorgde ook voor het vele bloedverlies.

 

Ik heb geen idee of wij hierna nog een poging gaan doen. Nu zeg ik nee. M'n vriend wil 't ook niet meer. Hij zei gisteren nog, foutgaan is 1 ding, maar deze nasleep kan jij niet nog een 2e x aan. Daar ben ik ook wel bang voor. Wat als dit nog een keer gebeurt.

Geplaatst

Tochikweer even snel: ik zei previes hetzelfde na de vorige miskraam, twee curettages en een hoop ellende (niet zo erg als bij nou). Was ook heel erg bang voor weer teleurstelling. Bang datik het allemaal fysiek en mentaal niet aan zou kunnen. En nu lig ik hier te herstellen van een bbz. En ik ben niet ingestort, ik ben er nog, ik herstel.....

 

Wil je drie tips geven

- neem de tijd, sowieso duurt het een paar weken voor je cyclus op gang is, jij herstelt bent etc. Luister daarna goed naar je gevoel.

- vraag nu al naar onderzoeken (chromosoom en stolling) zodat de kans dat je dit nog een keer mee moe maken kleiner wordt. Accepteer niet dat ze dit pas na drie miskramen willen doen, jij hebt maar een paar kansen plus nu een extreem heftige ervaring.

- vraag psychische hulp, al is het maar een enkel gesprek, blijf niet met je angst rondlopen, geen van beiden!

 

Heel veel beterschap en liefs!!!

Geplaatst

Hoi Tochikweer

 

Hoe voel jeje nu??Is de pijn al iets minder??

Pas je goed op jezelf?Het is zo moeilijk allemaal en begrijp de gevoelens van je vriend en van jou ook erg goed!Hopelijk gaan jullie er uit komen.

Neem je tijd om dit een plaatsje te geven.

Klopt ik loop in het GHZ jij ook dan???Mijn poging moest ik idd staken.Ik vind soms echt dat ze slecht omgaan met vrouwen die een miskraam krijgen!!

Ze zijn te laks en alles wat er gebeurd hebben ze nooit eerder meegemaakt!Was en is bij mij dus ook steeds waardoor ik momenteel echt het vertrouwen in het ziekenhuis een beetje aan het verliezen ben.

 

Sterke meis!

 

Liefs x

Geplaatst

oh danielle, zo spijtig dat je ons in deze groep moet komen vervoegen. het doet pijn hé, je bent eindelijk zwanger en dan loopt het alsnog mis.

ik hoop dat je bij ons hier wat steun vind, dat je wat kan bekomen en daarna de moed vind om er weer voor te gaan.

 

tochikweer, kan ik geloven dat je helemaal kapot zit na wat je allemaal hebt moeten meemaken. ik hoop dat alles gauw voorbij is nu en wens je veel beterschap toe.

 

het is allemaal zo oneerlijk zeg. Ik hoop dat er voor alle meiden in deze topic ooit de zon weer mag schijnen en we binnen afzienbare tijd allemaal een gezond babytje in onze armen mogen houden. nog veel moed aan iedereen

 

dikke knuffel

Geplaatst

Hoi lieve allemaal,

 

Ik loop ook in het GHZ Bianca. Ben het met je eens dat ze makkelijk zijn daar. Bloedtesten/HCG metingen zijn dingen die ze daar allemaal niet doen. Die ze niet nodig vinden. Maar ze zijn wel lief voor je vind ik. Vooral de IVF-verpleegkundigen zijn schatten. Ik weet eigenlijk ook niet of ik als ik nog een poging zou doen, het hier wel zou doen. Maar laten we eerst dit maar eens achter de rug zien te krijgen.

 

Henne, jij hebt echt ongelofelijk veel ellende al achter de rug. Ik vind het zo knap dat je zo sterk bent en blijft! Jij bent echt een voorbeeld voor mij!! Als ik er straks lichamelijk weer bovenop ben zou ik denk ik nog wel een poging durven wagen. Maar m'n vriend heeft buiten deze afgebroken zwangerschap al 2 kindjes verloren. 1 is op 7 maanden geboren en heeft nog even geleefd, de andere is doodgeboren op 8, 8.5 maand. Hij zit er helemaal doorheen nu. Hij zegt dat het fout gelopen is kan ik accepteren, maar die nasleep met jou niet. Misschien moet het gewoon allemaal tijd hebben. Onderzoeken doen ze trouwens niet. Heb ik al om gevraagd. Op mijn leeftijd is het heel normaal dat een zwangerschap misgaat volgens hen en het feit dat ik zwanger ben geworden vinden ze bijzonder hoopgevend.

 

Jessi hoe is het nu met jou, behalve het lichamelijke deel? Dat je opgeknapt bent is heel fijn, maar je was zo verschrikkelijk verdrietig. Voel je je wel weer een klein beetje beter en zie je het nog zitten het nog een keer te proberen?

 

Noor, meisje, je vraagt wel steeds hoe het met ons is, maar hoe is het met jou?

 

Danielle, hoe is het met jou? We hebben je niet meer gehoord sinds je trieste berichtje.

Geplaatst

Tochikweer heeft je vriend hier ook al eens hulp voor gehad? Want wat hij meegemaakt heeft, nu ook met jou, is gewoon vreselijk zwaar. Kan me voorstellen dat hij wil stoppen, uit angst om jou ook nog te verliezen. Als jullie overwegen door te gaan, zou ik hier zeker psychologische hulp bij vragen!

 

En ontzettend stom gewoon dat ze geen onderzoeken doen. Die duffe Nederlandse ziekenhuizen!! Moet je er dan eerst maar je drie vergoede pogingen doordraaien met een hoop ellende voor er iets wordt nagekeken? Natuurlijk, de kans dat er iets gevonden wordt is vrij klein en toch.... Ik weet op dit forum al twee meiden die dezelfde genafwijking hebben als ik, ook al twee die een probleem hebben met cardiolipine en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Chromosoom onderzoek komt idd bijna nooit iets uit, maar stollingsonderzoek volgens mij best vaak. En ja, natuurlijk is het hoopgevend dat je zwanger bent geworden, maar zwanger blijven is toch ook wel erg essentieel...Maak me hier echt zo boos over en ben enorm blij dat ons ziekenhuis zelf de onderzoeken voorstelde.

 

Ik denk ook dat wij daardoor zo sterk kunnen blijven. We hebben echt het gevoel dat het ziekenhuis er alles aan doet, ze geven ons heel veel vertrouwen en steun. En ik heb er overigens ook vaak genoeg goed doorheen gezeten hoor. Na onze eerste icsi poging, drie jaar geleden, heb ik thuis gezeten met een burned out. Toen veel hulp gehad van een maatschappelijk werkster van het ziekenhuis en later een psychologe. Doordat we al zo vroeg in het traject die hulp hebben gehad, hebben we onszelf daarna altijd weer redelijk goed staande kunnen houden. Hoewel dat na de vorige miskraam ook echt heel moeilijk was, heb toen dagen alleen maar liggen huilen.

 

Lieve meiden, neem de tijd. Iedereen zegt het, maar het is echt zo. Dwing jezelf nergens toe, ga niet eerder weer werken of afspreken met vrienden of wat dan ook voor het goed voelt. Natuurlijk moet je ook niet maanden blijven zwelgen in zelfmedelijden ;-) maar je hoeft echt niet na twee weken alweer tip top en vrolijk rond te lopen, dat kán niet. Sowieso blijf je tot de uitgerekende datum regelmatig denken aan wat er had kunnen zijn.....en ook daarna nog. Hoop dat jullie fysiek in ieder geval allemaal snel opknappen, zodat je weerlangzaam kunt gaan genieten van kleine dingen, de zon, elkaar..... en weer hoop kunt krijgen.

 

Liefs,

Henne

Geplaatst

tochikweer, ik voel me nog steeds niet zo goed. Op sommige dagen denk ik, ik voel me beter en daarna merk ik dat het toch niet zo is. mijn vriendin is 5 maanden zwanger, ze is mij vandaag komen bezoeken, ze was juist terug van de echo en zei dat het een jongetje was. Ze zei dat ze toch liever een dochter had gehad, want ze heeft al een zoon. Ik kon alleen maar denken, zijt blij, je hebt je baby tenminste nog. en dan was ik weer weg met mijn gedachten, zou mijn kindje een meisje of een jongen geweest zijn? ik denk dat de uitgerekende datum in december ook heel zwaar zal zijn. Pff, echt waar, ik weet het niet meer. van de ene kant wil ik zo snel mogelijk aan de behandelingen beginnen omdat ik zo verlang naar een 2de kind, van de andere kant ben ik bang om eraan te beginnen en weer ontgoocheld te worden, ik denk als de eerstvolgende terugplaatsing of ivf poging negatief is,ik het nog zwaarder zal hebben. ik weet gewoon niet als ik nog zo'n verdriet wel aankan. volgende week zaterdag moet ik op controle, hopelijk is dan toch al alles goed. Ik heb nog steeds beetje bloedverlies, 2 weken na curettage, begin het beu te worden. Het stopt nooit echt, en is altijd een heel klein beetje. ik mis wat intimiteit met mijn man. nu heb ik ook nog waterige ontlasting met bloed, zal wel niets met de miskraam te maken hebben, maandag beter naar dokter gaan. ook neem ik nog steeds de pil. wou dat we al een paar maanden verder waren, ben deze rotperiode beetje beu. en hoe voelen jullie je meisjes?

Geplaatst

Och Jessi toch.... wat rot dat je je nog zo naar voelt. Ik kan wel zeggen 'ik herken het en het wordt beter', maar daar heb je nu geen ene bal aan. Misschien kun je als je op controle gaat een verwijzign vragen naar een maatschappelijk werkster/psycholoog? Er is bijna altijd zo iemand verbonden aan het ziekenhuis die dan dus ook eea weet van ivf en dergelijke. Wij hebben één keer een gesprek gehad en dat heeft ons zo geholpen. Juist ook om die angst voor verdriet te overwinnen.

 

Bij mij mislukte inderdaad de eerste terugplaatsing na de miskraam en daar was ik behoorlijk stuk van. En toch....je krabbelt weer op en je gaat weer verder. En eigenlijk ging het daarna ook een stuk beter. De uitgerekende datum blijft je bij. Vorige week was het bij mij zover en ik moet zeggen dat ik me erna een stuk vrijer en opgeluchter voel. Het is wel moeilijk te accepteren dat ik negen maanden later nog (weer!) met lege handen sta, maar ik kan dat deel in ieder geval afsluiten.

 

Overigens vind ik het wel vrij hard van je vriendin om zoiets tegen jou te zeggen. Of weer ze niet van jullie situatie?

 

Enne...bloed in je ontlasting is over het algemeen niet goed. Kan een simpel gescheurd adertje zijn, maar ik zou toch niet tot maandag wachten en even de weekenddienst bellen!!!!

 

Sterkte en beterschap!

Henne

Geplaatst

Volgens mij is dit topic er echt een voor mij... Gisteravond ging het voor de derde keer mis!

 

Weet nu echt even niet zo goed waar ik het zoeken moet.. het voelt zo oneerlijk en dat is het ook..

Geplaatst

och meis toch, wat vreselijk.... de derde keer al?! Pfffff wat vreselijl. Hoe ver was je? misschien staat het in je handtekening maar ik heb momenteel alleeen een ipad, dus kan de handtekeningen niet lezen. Nou je bent inderdaad op de juiste plek, we zitten allemaal in hetzelfde, verkeerde schuitje. Welkom hier, maar wou dat het anders was. Heel veel sterkte, ik hoop dat we je kunnen steunen.

 

liefs

noor

Geplaatst

Och lieve Margot, wat vreselijk...... het is inderdaad zo oneerlijk. Is er al eens meer onderzoek gedaan na de vorige miskramen? Het is toch te erg dat je uit alle pogingen zwanger wordt, maar desondanks nog steeds met lege handen staat. Daar zijn geen woorden voor.

 

Voor nu heel veel sterkte, ook voor je man/vriend,

Henne

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden