Ga naar inhoud

Even een dipje


Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Hey meiden,

 

 

 

Vandaag voor de 1e fm geweest van icsi 5. Zag er op zich allemaal oke uit. En toch zit ik echt even in een dipje. Ik heb zoals de meeste meiden hier weten al drie keer een licht positieve test gehad, waarna ik toch ongesteld werd. Het was telkens voor de officiele testdatum, dus het wordt niet als echt zwanger gerekend en dan ook niet als een miskraam. Toch heb ik nu nogmaals gevraagd of er niet iets mogelijk is van extra ondersteuning ofzo na de tp.

 

 

 

Op zich kan dat. Ik zou progynova kunnen krijgen bij de utrogestan, of langer utrogestan gebruiken. Maar.....altijd die maar he.... het is nu eenmaal zo dat als het in zo'n vroeg stadium mis gaat, het meestal echt aan het embryo ligt. Als je baarmoederslijmvlies ofzo niet goed is, nestelt het uberhaupt niet in.

 

Ik heb waarschijnlijk / blijkbaar een erg ontvankelijke baarmoeder (goh, wat fijn), die in eerste instantie ook minder goede embryo's opneemt. Maar als die genetisch niet oke zijn, kunnen ze zich nooit goed ontwikkelen. En omdat wij natuurlijk icsi doen en bij mij alles perfect in orde is (lijkt), is dit echt de meest voor de hand liggende verklaring.

 

 

 

Nu heb ik dat zelf ook al meteen gezegd, maar toch hakt het er wel even flink in om het zo te horen. Want al drie keer een embryo afstoten omdat het waarschijnlijk genetisch niet in orde is.... gaat het dan ooit wél lukken? Ik ben opeens ontzettend bang dat we gewoon nooit goed genoege embryo's zullen hebben, hoe mooi ze van buiten ook lijken. Dat we het zaad nooit zo goed krijgen dat het genetisch ook oke is. En ja, dan kunnen we natuurlijk doorgaan tot we een ons wegen, maar dat heeft dan ook weinig zin.

 

 

 

Getverderrie zeg... ik ben erg van doorzetten en hoop houden, maar als ik heel realistisch ben, dan komt het eindstation zo opeens wel heel erg dichtbij. En daar zit je middenin een poging nu ook niet echt op te wachten. :sad1:

 

 

 

Ik kruip maar even lekker op de bank met een leuk boek. Dan zal de positieve mood wel weer terugkomen als de eerste schrik gezakt is. Iets nieuws heb ik uiteindelijk niet gehoord, het is alleen nu hardop gezegd, zucht...

 

 

 

Groetjes,

 

Henne

Geplaatst

Het is logisch hoor dat je even een dipje hebt!

 

Kan het me goed voorstellen.

 

Kijk maar eens wat jullie allemaal hebben moeten doorstaan!!

 

En inderdaad als het dan hardop gezegd wordt is dat zeker confronterend.

 

Positief blijven is dan soms makkelijker gezegd dan gedaan.........

 

Ik ben zelf van nature best positief ingesteld (vind ik zelf althans :-) en dat hield me ook wel op de been, maar die onzekerheid of het wel of niet ooit zou lukken vond ik echt killing. Als je dan thuis bent gaan je gedachten vaak ook verder dan dat je er op uit bent of aan het werk.

 

Ik kan je helaas niet opbeuren ben ik bang, maar wil wel even laten weten dat ik met je meeleef!

 

Ik hoop dat je deze dag een beetje goed door kan komen met een goed boek en misschien wel een lekker warm bad en dat je morgen de positieve mood weer te pakken hebt. Vooruit kan kijken en nog even nagenieten van jullie bruiloft.

 

Knuffel, Beau

Geplaatst

Hoi Henne,

 

 

 

Hou de moed erin! Als ze dachten dat deze poging geen kans van slagen zou hebben waren de artsen er niet aan begonnen!

 

Inderdaad, lekker met een goed boek op de bank, lekker koppie thee met een koekje om te soppen.

 

En als finishing touch een dikke knuffel van mij erbij!

 

 

 

Liefs,

 

Vanessa

Geplaatst

Ik kan begrijpen dat je in een dip zit, en ook al krijg je nieuws dat je eigenlijk in je hart al weet doet het toch pijn om die woorden hardop te horen.

 

het is heel goed dat je een doorzetter bent maar wat je ook zegt realistisch gezien.....

 

Maar je zit midden in poging 5 moet je daar zeker niet aan denken.

 

 

 

Ik hoop dat ff relaxed op de bank met een boek het kan laten zakken en met goede moed met poging 5 verder.

 

 

 

Liefs Renata

Geplaatst

Jullie zijn lieverds, alleen de berichtjes helpen al.

 

 

 

Het lastige is dat het ziekenhuis die positieve testen (tot nu toe) niet zo heel erg zwaar woog, omdat ik dus voor de officiele datum al test. Pas nu de laatste cryo zonder hormonen wéér een streep opleverde geloven ze een beetje dat het de andere keren niet de pregnyl nog was. Ik heb me wel voorgenomen dit keer ook vroeg te gaan testen. Als het weer gebeurt, dan wil ik toch echt nog een keer een goed gesprek met de gyn. ipv wat losse opmerkingen en vragen tijdens een follikelmeting.

Geplaatst

Is er bij jullie eigenlijk genetisch onderzoek verricht? Ik weet niet of ze dat in NL standaard doen, misschien een domme vraag, sorry! Maar dan heb je misschien iets meer vertrouwen....

 

En ja inderdaad, ga op je strepen staan en vraag een goed gesprek met de gyn aan, laat je goed voorlichten!

 

Verder bewonder ik je doorzettingsvermogen heel erg, het is jullie zo vreselijk gegund! Hier wordt aan je gedacht....

 

Heel veel liefs!

Geplaatst

Het is ons wel aangeboden, maar omdat het zaad niet heel erg slecht is, zou de kans klein zijn dat er iets gevonden werd. Bovendien kan nog maar op een klein aantal bekende afwijkingen gechecked worden. Als er dus niks gevonden wordt, zegt dat eigenlijk nog niet veel. Vandaar dat wij gekozen hebben het niet te laten nakijken. Misschien zouden we dat alsnog kunnen doen als poging 5 mislukt. Maar ja, wie weet.... met zo'n ontvankelijke baarmoeder... ;-)

Geplaatst

Hi Henne,

 

 

 

Hopelijk heb je de dip ondertussen verslagen! Kan me helemaal voorstellen dat het zo hardop opeens heel hard aankomt, zeker omdat het zo tijdens de bedrijven door is terwijl je in de stoel ligt of je net aan het aankleden bent.

 

Wellicht is het een idee om nu alvast een gesprek er echt over aan te vragen voor ergens rond de punctie zeg maar? Je zit in Voorburg ook toch? Weet zeker dat ze daarvoor open staan zodat je het rustig voor kunt leggen en kunt bespreken wat de verschillende opties qua medicatie zijn en wat die dan doen in het geval van "embryo failure" en in het geval van onvoldoende sterke hormonen voor verdere innesteling na een week. Ik heb zelf bij mijn derde poging ook gevraagd om extra ondersteuning voor de innesteling in een apart gesprekje ( ze hadden gewoon dubbele tijd voor me geboekt toen...) en gekregen.

 

 

 

Ik duim zo enorm voor jullie!

 

 

 

Groet

 

Cjee

 

 

 

PS; gave bruidsjurk!!

Geplaatst

Lieve Henne,

 

 

 

De meiden voor mij hebben het ook al uitgesproken: het ís heel confronterend als het hardop wordt uitgesproken. Je weet het al, in je hart, maar toch.. Twijfel, twijfel, twijfel....:BangHead:..

 

Hoop dat je intussen een beetje die afleiding in dat goede boek hebt kunnen krijgen en je vandaag wat hoopvoller (zoals jouw optimistische aard betaamd :-)) bent gestemd en er met je man (leuk om dat te schrijven!) er weer vol voor wil gaan..

 

 

 

Liefs,

 

San

Geplaatst

Hoi Henne,

 

 

 

probeer al vanaf gisteren de juiste woorden te vinden om je een hart onder de riem te steken. Ik heb ze helaas nog nog niet gevonden. Kan me alleen maar aansluiten bij de meiden hierboven en ook zeggen dat het gevoel herkenbaar is. Ondanks dat je nu een dipje hebt is het je strijdkracht waar mensen je aan herkennen. Een dipje mag en hoort erbij.

 

Ik hoop dat je vandaag een betere dag hebt en dat het positieve gevoel weer de overhand neemt.

 

 

 

Sylvie

Geplaatst

Hei henne,

 

Ik snap dat je er even door heen zit.

 

het is ook niet niks. Bovendien heb je nogal wat meegemaakt aan emoties de laatste tijd. Zowel positieve (bruiloft) als negatieve, weer mislukte poging, autoongeluk.

 

Maar een aantal maanden geleden schreef je op dit forum dat het voelde alsof jullie eigenlijk toen pas (met poging4) echt begonnen vanwege de slechte eitjesopbrengst eerder. Misschien proberen dat gevoel weer op te halen, dat je nu pas echt voor poging 2 gaat?

 

Een dikke omhelzing.

Geplaatst

Hoi Henne,

 

In poging 4 mn. had ik ook zo m'n momenten. Ik realiseerde me dat ik het zo zwaar begon te worden dat ik niet meer aan een volgende poging moest denken ook. Dus niet alleen om de centen, maar ik kreeg ook echt iets van 'dit kan ik niet nog een keer opbrengen'. Dan loop je langs het randje van een kinderloos bestaan en dat is heftig! Tegelijkertijd zie je dan dat ook als je de moed verliest je tóch inene zwanger kunt zijn... Wonderlijk. Snap je gedachtengang, maar je zet sowieso deze poging door en wíe weet zet nu toevallig dat ene goede zaadje zich in het beste eitje vast en dan... met zo'n ontvankelijke baarmoeder?! Ik brand een kaarsje voor jullie.

Geplaatst

Wat is dit toch een heerlijk forum!

 

 

 

Ik probeer het al weer wat positiever te benaderen: 1) dit is pas poging twee:icon_geek: 2) er hoeft er maar eentje een keer goed te zijn en 3) kennelijk wil mijn lijf in ieder geval wel. Dus we gaan nog maar even door met de gedachte dat de aanhouder wint. Op een keer zal het kwartje toch wel onze kant op vallen ..... wie weet deze keer al wel.

Geplaatst

Yes! That's the spirit! Alhoewel ik het dipje heeel goed herken!

Geplaatst

Hai Henne

 

 

 

 

 

fijn te lezen dat je je dipje een kopje kleiner gemaakt hebt!!mooi gesproken, zonder dalen geen pieken...

 

Ik hoop van harte dat het deze keer mag gaan lukken

 

 

 

 

 

liefs

 

Babeth

Geplaatst

Nou ik heb de dip inmiddels gewoon helemaal de kop in gedrukt, vermorzeld. Als we het namelijk van de positieve kant bekijken, word ik dus kennelijk juist mákkelijk zwanger. Het wachten is alleen op een echt goed embryootje dat dan ook door kan groeien. Dus kom maar op met die terugplaatsingen, op een keer zit er echt wel een blijvertje bij.

Geplaatst

Zonder dalen, geen pieken!!! Kom maar op met die pieken, we zijn er klaar voor!

Geplaatst

Hee henne!

 

 

 

Goed te lezen dat dat dopje weer volledig de kop is ingedrukt!! Blij dat je je weer beter voelt.

 

 

 

Ik was gister nog wat aan het lezen in het boek 'in vitro fertilization, THE art ( assisted reproductive technology) of making babies van Sher, Davis en Stoess. Is een Amerikaans boek, zeer gedetailleerd, heeft wel een wat andere insla dan de NL gezondsheidszorg: deze artsen meten.... In NL is dat natuurlijk soms zeker niet het geval. In elk geval: de artsen die dit boek hebben geschreven zijn er voorstander van om op wd 11 en 13 bloedtesten te doe. Om precies te weten wat er gebeurd. Wie weet kun je je ziekenhuis wel zover krijgen dat ze dit gaan testen als je er zelf meer van wil weten.

 

 

 

Verder groot kans dat je dit allemaal al weet, haha, jij bent uiteraard de grote vraagbaak hier op dit forum. Maar wie weet, heb je dit boek nog niet gelezen.

 

 

 

Succes!!!

 

 

 

Ivfsh

Geplaatst

Blij te lezen dat je je dip weer teboven bent en weer helemaal aan de top of the world staat!!!!! Even blijven daar hoor!!!!

 

 

 

Liefs

Geplaatst

Hai Ivfsh, dit boek kende ik nog niet, interessant.

 

 

 

Overigens is het voor mij wel wel weer te laat als wd11 11 dagen na de tp is. Dat zou dan 14 dagen na de punctie zijn en dan ben ik meestal al ongesteld of is in ieder geval de test alweer bijna negatief. Het streepje is er alle keren zo 12/13 dagen na de punctie geweest. Dus wd9/10. Eerst dacht ik van de pregnyl, maar met de cryos zonder hormonen was dit ook zo. Ik ga vandaag in het ziekenhuis er nog wel even naar vragen denk ik.

Geplaatst

Hi Henne,

 

 

 

Toen ik gister voor mezelf nog eens dat betreffende boek was aan het doornemen, zag ik trouwens dat ze inderdaad spreken van 11 dagen na egg retrieval, dus na punctie. Dat komt overeen met wat jij aangeeft.

 

 

 

Het boek is inderdaad interessant, (wel vrij amerikaans) is voor mij een goede, wetenschappelijke bron van info. Perfecte combi met de ervaringsverhalen van de meiden hier op het forum!

 

 

 

Groetjes,

 

IVFSH

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden