Ga naar inhoud

Het dagboek van Sandra


Aanbevolen Berichten

  • Reacties 69
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Helaas.......vandaag begon de ongi.......is echt even k*t, k*t, k*t....!!! Gisteren al wat rozige afscheiding, toen had ik het eigenlijk al in de gaten dat het niet goed ging, het begon bij de 1e keer ook zo.....vannacht is het doorgezet.....gisteren was ik vooral heel boos...(WAAROM LUKT HET NIET!!!!) Nu vooral heel verdrietig dat het weer niet zo heeft mogen zijn.....en af en toe slaat ook de wanhoop even toe....wat als........

 

 

 

We hebben nog geen brief gekregen over de cryo's dus we hebben eigenlijk ook geen idee hoeveel er zijn. Vanmiddag ga ik wel alvast een afspraak maken met de gyn voor een evaluatie gesprek. We willen bij de volgende poging (hetzij cryo of 'vers') heel graag een tp van twee emmies. We hebben dit de vorige keer al aangekaart, maar toen werd ons nog aangeraden om er 1 terug te laten plaatsen. We mochten dan wel bij de volgende poging een tp van 2 proberen.....nu moet ik dus m'n poot stijf gaan houden, want de gyn was er nl niet echt blij mee.......maar ach, t blijft mijn lichaam, en onze keuze......

  • 2 weken later...
Geplaatst

Na wat roerige weken hier weer even een update:

 

 

 

Ondanks dat er 10 bevruchtingen hadden plaatsgevonden (en we dus wel een beetje op cryo's hadden gehoopt) is poging 2 alweer definitief over.....geen cryo's van deze poging, dus binnenkort starten met de 3e en laatste poging.

 

 

 

Ook hebben we de 1e stap in het adoptieproces gezet, hieronder een kopie van mijn reactie in het topic ICSI:

 

 

 

Hey meiden, het gaat wel weer goed hier hoor...we hebben de teleurstellingen weer een plaatsje kunnen geven. Na heeeeele lange gesprekken ook besloten om alvast de adoptieprocedure te starten. Het duurt immers zo lang voordat je daadwerkelijk in het voortraject zit. Ons verlangen naar kinderen is zo groot, we kunnen ons ook geen leven zonder kinderen voorstellen.....ik hoor zo vaak : 'Jij bent nou echt een geboren moeder' en dan breek ik soms van binnen...we kunnen een kindje zoveel bieden...! Natuurlijk gaan we straks met goede moed de laatste poging aan, maar mocht die niet lukken....hebben we eigenlijk al besloten om dan te proberen een kindje te adopteren.....ook als er wel een zwangerschap uit voorkomt weet ik niet of ik daarna weer zoveel behandelingen kan en wil ondergaan, en zal adoptie alsnog een optie zijn om een tweede kindje te krijgen...

 

 

 

Misschien klinkt dit voor jullie heel nuchter, maar er is heel veel nadenken, slapeloze nachten en huilen aan vooraf gegaan......we weten ook dat ook adoptie helemaal niet zo vanzelfsprekend is als het lijkt. Dat er een lang proces van afscheid en verdriet aan vooraf gaat. Afscheid en verdriet omdat het kindje niet uit mijn buik komt.....dat er geen periode van zwangerschap, echo's en dikke buiken aan vooraf gaat.....en afscheid en verdriet van het adoptiekindje dat alles wat hem of haar vertrouwt is achter moet laten........dat het ook daarna allemaal niet vanzelf gaat, maar de liefde voor kinderen zit zo diep.....we weten dat we het samen allemaal aan kunnen...we hebben al zoveel stormen samen doorstaan....ooit zullen er kindjes ons papa en mama noemen, en aan die gedacht hou ik vast als ik het allemaal even niet meer zie zitten.....

 

 

 

Ik heb ook een nieuw topic onder adoptie gestart waar ik iedereen op de hoogte wil houden.

 

 

 

Op 9 April weer een afspraak bij de gyn voor poging 2. Ik zit dan net middenin m'n ongi dus k verwacht dat we begin Mei met de 3e poging kunnen beginnen...Al met al is er dus weer heel veel om over na te denken.....

Geplaatst

heb net alles in je dagboekje gelezen en ik vind het echt heel sterk van je dat je al de stap naar adoptie, in je gedachten, hebt kunnen zetten!

 

 

 

Ik hoop voor jou dat er toch nog een mooie zwangerschap volgt uit je volgende ISCI poging!

Geplaatst

Vandaag het informiepakket over adoptie ontvangen. De 'Aanvraag ter verkrijging van toestemming ter adoptie van een buitenlands kind' is begin deze week op de post gegaan.....weer wachten dus....ga nu eerst alles eens heel goed doorlezen!

Geplaatst

He San,

 

 

 

Ik begrijp je echt zo ontzettend goed... ook bij ons is de wens naar een kindje zo ontzettend groot en ook wij hebben altijd gezegd dat als we geen kindje van ons zelf kunnen krijgen, dat we dan graag een kindje willen adopteren...

 

Niet als vervanging, maar ook omdat we ons niet kunnen voorstellen dat we nooit kindjes zullen hebben en kinderloos zullen blijven..

 

Daarom hebben wij inmiddels ook de aanvraag voor adoptie ingediend..

 

Met de gedachte dat er dan toch eerst nog zo'n 1,5 jaar voorbij gaat voordat er wat gebeurd....

 

Heel veel succes ermee..

 

 

 

Liefs Kim

Geplaatst

San,

 

 

 

Ik kan alleen maar zeggen dat ik het heel erg moedig van jullie vind om ook hier over na te denken en het alvast in gang te zetten. Natuurlijk hoop ik dat poging 3 lukt en jullie gewoon 'samen' een kindje mogen krijgen.

 

 

 

Knuffel,

Geplaatst

Hey Kim en Elin, bedankt voor jullie reacties...t blijft een gevoelig onderwerp en ben dan ook heel blij als er positief op wordt gereageerd....we hebben het verder nog aan niemand verteld (alleen aan m'n zussen, maar daar kan ik toch niks voor verborgen houden...hihi) maar willen eerst echt in het hele proces zitten voordat we het mensen gaan vertellen....

 

 

 

Kim, ik heb al een topic over adoptie gestart waar ik onze vorderingen vertel...misschien ook voor jou leuk om daar mee te schrijven?

 

 

 

Liefs, San

Geplaatst

Hey Sann,

 

 

 

Dapper dat jullie je hebben ingeschreven voor adoptie! En goed dat je al zo verder kan denken, terwijl jullie natuurlijk ook nog steeds hoop hebben (houden hoor!!!) op een kindje van jullie samen.

 

Ik merk dat dat voor mij een punt is waar ik absoluut (nog) niet aan toe ben. Mijn grote wens is toch een kindje van ons samen, en ik kan het me niet goed voorstellen om een kindje uit het buitenland te adopteren.

 

We hebben nu al wel een kind (en zijn familie) die we in Indonesie ondersteunen. En daar ben ik ook al heel blij mee!

 

Wat voor mij dan denk ik eerder een optie is, is om via pleegzorg een thuis te kunnen zijn voor kinderen.

 

Maar... ik verwacht dat we helemaal niet door een procedure heen komen omdat mijn man MS heeft.

 

 

 

Succes en sterkte met het hele proces!!!

 

 

 

Groetjessssssssssssssssssss

Geplaatst

Yes, yes, yes!!!!!! BKA nummer is binnen!!!!Vandaag de brief gekregen van de Stichting Adoptievoorzieningen.....we zijn officeel gestart.....er staat in de brief dat we over ongeveer 17 maanden met de cursussen kunnen beginnen...spannend!!!

 

 

 

Hilde, begrijp heel goed jouw standpunt hoor....ik ben ook express heel voorzichtig over begonnen....er is bij ons een hele periode aan vooraf gegaan waarin we heel veel hebben gepraat, gehuild, boos zijn geweest enz...enz....maar voor ons is het wel altijd duidelijk geweest dat een kindje van ons niet perse uit mijn buik hoeft te komen, voor ons zou dat geen verschil maken.

 

 

 

Vindt t top dat jullie op die manier een kindjes steunen, echt geweldig! En idd, je wordt ook medisch gekeurd tijdens het adoptieproces, hoewel een handicap absoluut geen probleem hoeft te zijn bij adoptie...ze kijken in hoeverre dit je ouder zijn beinvloed.....

 

 

 

We blijven idd ook nog steeds hoop houden op een biologisch kindje, we gaan over een paar weken met de 3e poging beginnen....daar gaan we vol goede moed tegenaan hoor!!

 

 

 

Liefs, San

Geplaatst

Hoi San, ik had je al een pm gestuurd. Ik vind het super dat je zo doorgaat en je ook met de adoptieprocedure bent begonnen. Ook mijn man en ik willen het liefst niet door het leven gaan zonder kindjes. Gelukkig zijn we nu net zwanger, en ik hoop enorm dat dat goed blijft gaan ondanks al mijn buikpijn.

 

 

 

Wij hadden ook na heel veel verdriet, angst en gesprekken besloten om na IVF-poging 2 de adoptie-procedure op te starten of uit te zoeken hoe het werkt met pleegkindjes. Gewoon omdat ons hart te groot is om niet te mogen delen. Alhoewel bij adoptie geloof ik maar 40 jaar tussen jou en het kindjes mag zitten, het geloof ik meestal zo'n 6 jaar duurt, en wij dus kindjes zouden krijgen vanaf 6 jaar al. Beetje bezorgd of er dan nog genoeg hechting kan plaatsvinden. Maar zoals gezegd, ik heb er (nog) geen verstand van.

 

 

 

Gelukkig lijkt dat vooralsnog niet nodig. Ik hoop nog zeker dat jullie gewoon heerlijk zwanger gaan worden bij de 3e poging! Maar je kansen spreiden (klinkt dat rot?) vermindert ook je stress en wanhoop en vooral ook je onmacht! (de ergste vind ik) en dat schijnt ook voor alles weer goed te zijn. Ik hoop dat jullie zo snel mogelijk superkindjes in jullie armen mogen sluiten.

 

 

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hey meid, t is niet echt een kwestie van kansen spreiden, maar begrijp wel wat je bedoelt hoor! Wij zijn gelukkig allebei nog heel jong (20-igers) dus t is voor ons ook 'makkelijker' om de hele procedure te doorlopen omdat we nog steeds jong zijn als we daadwerkelijk een kindje mogen gaan halen. Ook als er wel een zwangerschap uit de laatste poging voortkomt weet ik niet of ik weer opnieuw de behandelingen zou kunnen en willen ondergaan (en dan vooral emotioneel, want lichamelijk vindt ik het goed te doen) en schuiven we de procedure een jaar op en proberen we via adoptie ons gezinnetje compleet te krijgen.....ach....de tijd zal het leren.......heaven only knows!

 

 

 

Liefs, San

Geplaatst

We zijn net terug uit het ziekenhuis. T was een behoorliijk verrassend gesprek (voor ons dan)...We hadden eigenlijk gehoopt om met de 3e poging te mogen beginnen maar dat was niet het geval. Om uit te sluiten dat er toch een vleesboom oid in mijn baarmoeder zit die de innesteling in de weg kan zitten, gaan ze opnieuw mijn baarmoeder onderzoeken. Nu dus eerst een afspraak maken voor dat onderzoek, en dan op 23 Juli pas weer terug naar de IVF arts....Het leek de gyn sowiezo geen gek idee om weer even een rustpauze in te lassen, de hele je-bent-nog-zo-jong-en-gun-jezelf-en-je-lichaam-die-rust-preek kwam weer voorbij. Op de terugweg in de auto even flink zitten grienen.....nog meer onderzoeken en polonaise aan m'n lijf.....af en toe ben ik dat zo ontzettend zat :BangHead:!! Maar goed, lekker alle frustraties eruit gegooid en weer door.....nu weer wat afleiding in m'n werk....ach, we komen er wel......ook al lijkt de weg nu eindeloos......

Geplaatst

San..

 

 

 

Jeetje meissie...

 

 

 

Op zich wel beter dat ze een controle gaan uitvoeren om te kijken of er niets in de weg zit, het duurt alleen zoooo lang.

 

 

 

En idd het gedoe aan je lichaam schiet ook niet op.

 

Ik wordt zelf gemiddeld 2 keer per jaar geopereerd aan mijn cystes bij mijn eierstokken om zo maar te zorgen dat er een zwangerschap kan komen, en daar wordt je zoooo moedeloos van, zeker als er na 4 jaar nog steeds geen zwangerschap komt.

 

 

 

Had gehoopt dat we weer samen op de bank konden gaan zitten ( als ik ooit eens ongesteld wordt, ggrrrr), maar ik ga er helemaal vanuit dat alles goed gaat komen en dat je over 3 1/2 maandjes pijn in je kont kan gaan krijgen van het wachtbankje!

 

Ik wacht op je en we zijn er hier voor je als je ons nodig mocht hebben..

Geplaatst

Hey meid, thanx! Je begrijpt em helemaal, had die peptalk echt ff nodig......balen dat je ook nog steeds niet ongi bent...grrrrr......ik ga alvast voor je duimen hoor! Wie weet hoef je hierna nooit meer op het bankje te zitten!!!! We gaan ervoor!

 

 

 

Liefs, San

Geplaatst

Hey San,

 

 

 

Balen zeg!!!

 

En aan de andere kant... stel dat er wel iets zit wat de zwangerschap in de weg staat. Dan is het wel plezierig dat ze er effe goed naar kijken!!!!

 

Succes weer met alles!!!

 

Groetjessssssssssssss

  • 2 weken later...
Geplaatst

Hier weer even een update, gisteren maar onze eigen gyn geweest om te bepalen of en wanneer ik het baarmoederonderzoek krijg. Het wordt dus een hysteroscopie (moest meteen aan hysterisch denken....neeeeee!!!!...haha) maar het schijnt een niet zo heel heftig onderzoek te zijn. Ik krijg gewoon plaatselijke verdoving in de baarmoederhals en 2 tabletten Naproxen ter pijnstilling, dus dat moet goed te doen zijn. T is natuurlijk ook niet zo heftig als een punctie. Nu maar hopen dat er niets op te zien is, dan kunnen we na de zomervakantie starten met poging 3. Op het moment dat we de kamer uit wilden lopen begon de gyn over de kansen bij ICSI/IVF en dat 3 pogingen in zijn ogen veel te weinig zijn....hij gaf als voorbeeld het gooien met een munt, een munt heeft zowel een kop als een munt zijde.....bij 3x gooien kan je gerust 3x kop of 3x munt krijgen, ook al weet je dat de andere zijde er ook is, je moet maar net geluk hebben. Bij 6x gooien (of 6 pogingen) is de kans dat je een keer de andere zijde gooit, aanzienlijk groter.....Oftewel, we hebben waarschijnlijk gewoon pech gehad want de gyn verwacht geen rare dingen te zien tijdens de hysteroscopie, dan had ik al klachten oid moeten hebben of er moesten al eerder aanwijzingen zijn geweest dat er iets niet goed zat in de baarmoeder. Binnen 3 weken krijg ik nu een oproep voor het onderzoek en wordt ik een dag opgenomen (omdat het onderzoek in de OK van de Poli plaatsvindt) en weten we weer wat meer.

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden