Binnenkort de overstap naar IVF en ik vind het eng

[Fee]

Hallo allemaal,

 

Ik ben nieuw op dit Forum. Zal me even voorstellen, ik ben Fee en ben 35 jaar en ik heb pcos. Ik heb 6 rondes Clomid gehad, daarna 2 rondes Puregon gebruikt en vervolgens overgestapt van een ziekenhuis naar een gespecialiseerd fertiliteitscentrum voor IUI behandelingen. Ik heb trouwens iedere maand mooie cycli van zo'n 28 dagen, altijd een eisprong (mbv hormonen natuurlijk...ik heb pcos) en mijn partner heeft geen zaadproblemen, maar er gebeurt dus helemaal niets...ik word niet zwanger. Nu ben ik in afwachting van mijn 4e IUI en mijn NOD is volgende week dinsdag. Ik moet zeggen dat ik het steeds spannender vind worden en ook steeds slopender. De wachtweken kruipen voorbij en de teleurstelling iedere maand is steeds moeilijker te verwerken. Toen ik begon met Clomid zat ik nog vol frisse goede moed en de gynaecoloog gaf mij de indruk dat ik zo zwanger zou zijn, maar naarmate de maanden verstreken begon ik me steeds meer te realiseren dat het wel eens een langere en moeilijkere weg zou kunnen zijn dan ik verwacht had. Nu ben ik al weer met de 4e IUI bezig en zal ik me moeten gaan voorbereiden op IVF (na 6 IUI behandelingen is IVF de volgende stap). Mijn gyneacoloog zegt dat we het best een actief beleid kunnen volgen, dus wanneer een behandeling niet werkt overstappen naar een meer kansrijke behandeling. Aanvankelijk vond ik dit heel fijn omdat ik het afwachtende en trage ziekenhuisbeleid zat was. Als het aan het ziekenhuis lag was ik minimaal 2 jaar door gegaan met clomid, daarna Puregon en daarna pas IUI (dan zou ik op mijn 38e bij IFV zijn uitgekomen). Dus ik vond het fijn om een gynaecoloog te ontmoeten die daar actiever in stond en zei dat het zinvoller was sneller naar een meer kansrijke behandeling over te stappen. Mede gezien het feit dat de vruchtbaarheid vanaf 35 jaar aanzienlijk afneemt. Maar nu de IVF in zicht komt begin ik een angstig te worden. Wat nou als IVF ook niet lukt? Dan kan ik mijn kinderwens in de ijskast zetten (ik moet er niet aan denken!). Dan ga ik liever nog een half jaar door met IUI.

Herkent iemand dit dillema?

Verder wil ik vragen of iemand weet wat een goede IVF kliniek is? Ik hoor mensen over Leuven (Belgie) en Dusseldorf. Is het daar zoveel beter dan in Nederland? Op de NOVG zie ik wel dat de resultaten per ziekenhuis/kliniek nogal verschillen. Zo heeft Maastricht de hoogste zwangerschapspercentages (al schijnen die percentages ook weer af te hangen van de leeftijd van de vrouwen, oorzaak onvruchtbaarheid, enz). Het lijkt me aan de andere kant ook best belastend om ver te moeten reizen voor een behandeling (ik woon in de Randstad). Waar moet ik nou op letten?

 

Groetjes van Fee

[fren-1976]

Fee, alle ziekenhuizen hebben hn specialismes. Ik kan zeggen dat ik het vu een fantastisch zh vnd, amc vond ik verschrikkelijk en wij zitten nu in nijmegen (radboud). Maar het belangrijkste is da jij het geoel heb da je er goed geholpen wordt. Aangezien het hele traject behoorlijk belastend is, zou ik kiezen voor een ziekenhuis dat redeljk in de buurt is. Je zult verschillende keren vor echo's moeten komen en dan is een lange reisafstand vervelend.

 

Je kunt ook nog even kijken op de ste van freya. Zij reiken ieder jaar een award uit voor de beste ivf-kliniek, gebaseerd op keuze van de patienten.

 

Veel succes.

[Yonne]

Hallo Fee

 

Ik herken je verhaal qua PCOS ed. Ik heb 11 keer ovulatie inductie gehad en toen 6 keer IUI en 2 keer afgebroken IUI. Daarna mochten we (eindelijk) aan IVF beginnen. Toen bleek dat er bij ons ook bevruchtingsproblemen waren, naast de PCOS. Ik had het graag veel eerder geweten. De enige manier om er achter te komen was IVF. Ik snap dus dat je opziet tegen IVF, maar het kan misschien ook een goede oplossing zijn of dat je er achter komt waarom het tot nu toe niet gelukt is zwanger te raken. Dan kan je naar gerichtere oplossingen gaan zoeken. Het heeft dus ook voordelen om wel IVF te gaan doen.

 

Veel sterkte, Yonne

[Fee]

Hoi Fren en Yonne,

 

Fijn om te delen en antwoord te krijgen van lotgenoten....dank voor jullie reactie.

@Fren, over het Radboud heb ik inderdaad ook goede verhalen gehoord, schijnt een heel fijn ziekenhuis te zijn.

@Yonne, dan heb jij ongeveer hetzelfde traject als ik doorlopen, 11 inducties en 6x IUI... . Mijn gyn had het inderdaad ook over extra vruchtbaarheidsproblemen die bij IVF aan het licht zouden kunnen komen, zoals bijvoorbeeld een te harde eischil? Dan kan het zaadje niet door het eitje komen en kun je IUI-en tot je een ons weegt. Welke extra "dilemma's" kwamen bij jou aan het licht toen je bezig was met IVF?

En hoe ga jij om met dat je nu in de laatste fase zit? En na 3 pogingen moet je de behandelingen zelf bekostigen toch? Dat lijkt me zwaar...

[Sylvino]

Welkom Fee,

Het blijft een moeilijk traject waarbij voor mij elke poging weer anders is.

Zorg voor weinig stress en zet jezelf voorop.

Veel succes!

[WickedMir]

Hoi Fee,

Wou toch even bij je reageren en een hart onder de riem steken omdat je verhaal zo herkenbaar is. Heb zelf een milde vorm van pcos en zat in hetzelfde schuitje.

 

Het is heel zwaar, laten we er niet omheen draaien. Het zal klote zijn op bepaalde momenten en ik kan me voorstellen dat je angstig bent. Ik was zelf behoorlijk gestresst door het hele gebeuren, IVF was voor mij een gegeven waar ik 'nooit!' aan zou beginnen.

Maar we kunnen heel veel hebben meis, vrouwen zijn sterker dan je denkt, en jij ook!

 

Orienteer je goed over de ziekenhuizen bij je in de buurt en de ziekenhuizen die gespecialiseerd zijn. Vraag desnoods een intake gesprek aan bij verschillende ziekenhuizen, dat je ziet en meemaakt hoe ze te werk gaan. Denk eraan dat je veel zal moeten reizen, er worden veel echo's gemaakt en 2 tot 3 uur in de auto zitten geeft ook stress. Het is veel belangrijker dat jij je 'goed' voelt dan dat je bij een zogenaamd perfect ziekenhuis zit.

Als je vragen hebt, schrijf ze op, stel ze hier, stel ze aan artsen. Laat je niet afschepen met onduidelijkheden vraag desnoods een second opinion aan bij een ander arts.

Laat je niet gek maken door percentages of andere statistieken, elke vrouw is anders, elk ziekenhuis is anders en wat voor de een werkt werkt voor de ander niet. Probeer je gezonde verstand te gebruiken en te relativeren bij 'horror' verhalen of als je iets hoort wat je angstig maakt.

 

Beste tip die ik je kan geven is toch: zorg goed voor jezelf, en elkaar. Gezond eten, genoeg bewegen, het helpt allemaal vooral met de pcos en als je beter in je vel zit kan je een heleboel aan.

Het is niet het einde van de wereld, maar het is wel knokken. En dat hoef je niet alleen te doen, zoals je aan het forum hier kan zien!

Veel sterkte meis!