Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

Geplaatst

Na jaren samen en geen kindjes toch in de mmm terecht gekomen. We hebben altijd gezegd daar geen zin in te hebben en wel te zien of ik zwanger zou worden of niet. Uiteindelijk toen de stap in de mmm gezet was kwam er een enorme kinderwens naar boven die we niet los konden laten. Na 3 x IUI werd ons IVF geadviseerd. Na de 1e IVF kwam ik met flinke overstimulatie in het ziekenhuis terecht. Ik reageer heftig op de hormonen (pregnyl), maar zwanger was ik niet. Ook niet na de 2e IVF (vanaf daar ICSI) en bij de 3e kwam het niet eens tot terugplaatsing. Dat was pas heftig. Wel was er telkens die heftige reactie op de hormonen en heb ik heel wat bedrust moeten houden om ziekenhuisopname te voorkomen. Richting de 3e IVF werd ons leven toch minder leuk, hoor. Ik voelde me labiel en zwaarmoedig, m'n partner werd zeer boos en opstandig. 't Viel niet mee om samen op te lopen en het nog een beetje leuk te houden. Vooral niet toen m'n zus zwanger bleek en beviel en nou niet bepaald empatisch reageerde in die periode. Heel confronterend. Omdat de 3e behandeling niet tot terugplaatsing leidde was het voor ons duidelijk dat we nog een 4e behandeling zouden ondergaan. Ik had geen hoop meer, maar kon het niet loslaten. Behandeling ondergaan dus en er niks van verwacht. Test: zwanger... Een zwangerschap waarvan ik de 2e helft vanwege hoge bloeddruk 2 tot 3 keer p/week voor controle naar het ziekenhuis moest en uiteindelijk 10 tabletten per dag slikte om m'n bloeddruk enigszins acceptabel te houden. Toen een ingeleide bevalling met 37 weken en na een prima bevalling was daar onze schitterende dochter L.aetitia.

Ze voelde niet meteen eigen. Ik herkende niks van mezelf in haar, maar wat was ze klein en mooi en lief. Nu is ze 5 maanden en het licht in ons leven. Een heerlijk kind. Ze zoekt de hele dag oogcontact en lacht dan breeduit. Vroeg opstaan voor haar is niet erg. Wanneer je ook aan haar bedje staat om haar op te pakken ze lacht een stralende lach. Ze past prima in ons leven en het voelt niet alsof we ons leven aangepast hebben voor haar. Het is heerlijk. Als je toch zeker wist dat dit je beloning was; dan kan je oneindig veel van de zwaarste behandelingen aan. 't Is de onzekerheid of je ooit papa en mama zult zijn die het zo zwaar maken, maar het papa en mama zijn maakt alles goed. Ik wens het jullie allemaal zo ontzettend toe (en ons ook nog een keertje)! Liefs.

Geplaatst

Moon, wat een heftig verhaal. Jullie hebben ook aardig wat door moeten maken (zoals velen hier). Maar wat fijn dat jullie nu een prachtige dochter hebben.

Die onzekerheid ken ik heel erg goed. We weten net dat de tweede icsi en derde tp mislukt is en ik kan nu alleen maar denken...als het al drie keer mis is gegaan waarom zou het dan de vierde of de vijfde keer wel lukken. Gelukkig is er dit topic en als ik het even niet meer zie zitten lees ik jullie verhalen en weet ik dat ik vol moet blijven houden.

Geplaatst

Mijn positieve verhaal:

 

Sinds 2009 actief met onze kinderwens begonnen. Jullie kennen het wel - temperaturen, ovulatietesten etc etc. Na een jaar naar de huisarts gestapt en doorverwezen naar het lokale zh.

 

Oorzaak gevonden: slecht zaad. Moesten naar een ander zh, omdat het plaatselijke zh hier geen icsi doet. Weer wachtlijsten, onderzoeken etc.

Ondertussen rekening houden met dat een 1e poging heus niet gelijk raak zou zijn...

 

Mei mochten we voor ons gevoel dan eindelijk serieus starten met een echte poging. 10 eitjes, helse punctie, 6 bevruchtingen, helaas matig, dus niets in de vriezer. Had er daardoor geen vertrouwen in en probeerde maar gewoon alles door te laten gaan zoals anders en me voor te bereiden op een 2e poging.

Wist ook niet wat ik moest verwachten / voelen omdat het de 1e keer was en ik niet wist wat door de hormonen veroorzaakt zou worden en wat door een eventuele zwangerschap...

 

Nog voor onze officiële testdatum getest. Leek negatief. Toch wel teleurgesteld natuurlijk. Terug naar bed, man naar het werk. Anderhalf uur later kijk in nog eens in de prullenbak, stond er ineens wel een 2e streepje :-)! Shock en mega blij natuurlijk!

 

Achteraf gezien heeft het wachten mega lang geduurt voor m'n gevoel en zodra we echt mochten beginnen, hebben we ontzettende mazzel gehad!

Dat besef ik me des te meer als ik de andere verhalen op deze site lees, maar ik wil het wel delen voor alle meiden die nog in de wachtperiode zitten voordat ze een 1e behandeling mogen ondergaan - het kan!!!

 

Ondertussen ben ik nog maar 9 weken zwanger en is het dus nog erg pril, maar ik geniet van de veranderingen in mijn lijf - dat na de beïnvloeding van artsen etc je eigen lijf en de natuur het dan overneemt en alles zich aanpast aan de groei en komst van zo'n kleine. Ik hoop echt dat jullie dit allemaal mogen mee maken!

Geplaatst

hallo,

 

ook ik ben pril zwanger na 4 tp! is nu gelukt met 2de icsi, verse poging! leuk om lotgenootjes te vinden hier!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.



  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden