Pleegzorg

[Megan]

Jaaa we gaan straks! Laat t weten, groet Megan

[Megan]

Hai Kaartje en anderen

Gisteren de informatieavond gehad. Wij vonden het erg leuk. Er was een pleegouder die vertelde over zjin ervaringen, er werden een paar filmpjes van pleegouders getoond, en de procedure werd wat verder uitgelegd. Het was in een vergaderzaal, er waren 7 stellen in totaal, dus best kleinschalig. We moesten ons ook voorstellen en vertellen waarom we interesse hebben in pleegouderschap. Best spannend natuurlijk. Er was een ouder echtpaar die graag op kinderen past, een paar stellen met eigen kinderen en een paar zonder eigen kinderen. Ik weet niet of er stellen uit de MMM bijwaren. wij hebben daar ook verder niets over gezegd. Op het aanmeldingsformulier staat de vraag of je de afgelopen twee jaar voor ongewenste kinderloosheid bent behandeld. In de praktij weet ik neit of ze daar een strikte termijn voor hanteren, van Kris Kras hoorden we een jaar dacht ik he? Misschien verschilt het ook wel per regio trouwens. En je moet ook toestemming geven dat ze bij je arts gaan informeren.

Belangrijk is dat we nu niet meer kunnen kiezen tussen tijdelijke opvang of langdurig. Dit staat nog wel op het aanmeldingsformulier, maar inmiddels is aangetoond dat het niet in het belang van het kind is om meerdere adressen te hebben en te switchen, juist omdat hechting zo belangirjk is. Je wordt vooral gevraagd of je flexibel genoeg bent om vanuit een crisissituatie snel te kunnen opvangen (baby in kliko..). Dat hebben ze het liefst, en dat je dan een jaar meewerkt vrij intensief om te kijken of het kindje terugkan. Zo niet, dan hebben ze dus graag dat het kind bij jou blijft. Het is ook zo dat als je echt gene klik hebt met het kind, of het vertoont gedrag waar je niet mee overweg kan (stelen bijv) dan kun je wel een kind afwijzen. Maar de pleegouder die er was zei wel dat dat heel moeilijk is. Je gaat snel vrij ver, en dat is ook een hele impact op je eigen omgeving, gezin, huwelijk. Ook familie gaan blijkbaar rare vragen stellen, of buren enzo; begrip is niet zo groot.

Wel kun je trouwens kiezen voor weekend of vakantiepleegzorg.

Verder zeiden ze dat er op dit moment kinderen op een wachtlijst staan voor een gezin. Dat vond ik wel lastig.

Al met al zijn wij wel heel enthousiast. Ik ben zelf wel gewend met kinderen om te gaan die niet van mij zijn en bij wie het belangrijk is om te erkennen dat ze al een mama hebben (nl die van mijn vriend...). Eerst leek mij een baby wel leuk, maar ook daarvan werd gezegd dat je in zon eerste jaar mee moet werken om te kijken of de moeder er zelf voor kan zorgen. Dus je moet haar ook de fles laten geven enzo. Dat weet ik niet of ik dat met een kleine baby kan, vanwege de beladenheid van zwangerschap en babys voor mij. Vanaf jaar of 3 lijkt me het geen probleem meer.

We moeten het erg laten bezinken. Het is echt een heleboel wat je op de hals haalt, maar het is wel een vorm van hulpverlening die mij erg trekt. Ik moet eerst mijn studie afmaken (hoop jan/feb klaar) en we hebben nog wat medische dingen uit te zoeken. Verder een reorganisatie dus moeten onze banen wel veiligstellen, ook dat is duidelijk begin 2012. Dan een lange vakantie samen en daarna lijkt mij een goed moment om te starten!! Het voelt erg fijn dat dit zeker kan. Bij de MMM is de uitkomst ongewis, en dit kunnen we sowieso doen en toch een gezin creeren en daarbij nog eens iets goeds doen. Je leert er heel veel van denk ik, hoe je met mensen om moet gaan...ja het lijkt mij echt een verrijking. Ook als we onverhoopt toch nog samen een kindje krijgen sluit ik niet uit later een pleegkindje in huis te nemen.

Nou ja, genoeg om over na te denken! Ben benieuwd wat jij ervan zult vinden.

Groet Megan

[Megan]

Hee, ik heb vanmiddag een heel bericht getypt en toen stond er, bedankt voor je bericht, er moet eerst naar gekeken worden voordat het wordt geplaatst! ?? Whatzzzz deze?? Grt megan

[Kaartje]

Jammer, want ik ben benieuwd naar je verhaal :-(

[okaasan]

Vandaag las ik in een plaatselijk krantje het volgende bericht.

 

Ouders met psychische beperkingen willen hun kind graag zelf opvoeden, maar vanwege hun psychische problemen zijn zij niet altijd in staat om de volledige zorg te dragen. Hulpverleners signaleren een behoefte aan meeleefgezinnen voor jonge kinderen.

MeeleefGezin biedt het kind door extra zorg stabiele opvang in de eerste levensjaren. MeeleefGezin maakt zo mogelijk dat een kind bij de eigen ouders kan opgroeien en de ouders hun ouderrol kunnen houden.

Elkaar helpen

 

MeeleefGezin is vrijwilligerswerk. Vrijwilligers in de rol van meeleefouders tonen hun maatschappelijke betrokkenheid. Voor ouders met psychische beperkingen leidt het meeleefgezin als een soort "maatjesgezin" tot meer rust en minder stress.

 

Het kind kan bij de eigen ouders blijven waardoor het zich beter kan hechten en ontwikkelen. De ouders van het kind kunnen bijkomen als het kind bij het meeleefgezin is. Het gaat om een gelijkwaardige relatie waarin meeleefouders en biologische ouders hun eigen verantwoordelijkheid houden.

 

Het gaat dus om kortdurende opvang van (heel) jonge kinderen. En omdat het een pilot-project is, is het op het moment alleen in Utrecht. Wellicht wordt het uitgebreid naar heel Nederland.

Meer info is te vinden op http://meeleefgezin.nl/home en http://www.stichtingstade.nl/meeleefgezin-448.html

 

Wellicht iets voor mensen die in dit topic terecht komen.

[Megan]

Hoi kaartje e.a.,Mijn bericht van de 16e is nu goedgekeurd en staat er tussen, even teruglezen! Grt Megan

[Kaartje]

Okasan, bedankt voor je info. Is misschien voor mensen ook een interessante optie.

 

Megan, fijn dat je bericht nu toch nog is goedgekeurd ;-). Leuk om te lezen dat je een goed gevoel hebt overgehouden aan de info-avond. Jij was ook in Amersfoort geweest toch? Ik ben erg benieuwd. Had inderdaad al eens gelezen dat er wachtlijsten zijn. Zag pas ook nog weer een reclame om pleegouders te werven. Blijkbaar echt een tekort aan. In principe weet je nu dus ook eerder waar je aan toe bent begrijp ik? Als een kind niet binnen een jaar terug kan naar de ouders blijft het kind in de pleegzorg. Begrijp ik dat zo goed? Dat lijkt me namelijk het moeilijkst. Dat je je hecht aan een kind en het kind toch weer terug gaat naar de ouders. Begrijp me niet verkeerd, voor die kinderen alleen maar fijn als ze toch bij hun ouders op kunnen groeien op een fijne manier. Je hebt dan alleen net een band opgebouwd met een kind. Dat lijkt me wel lastig. Als jullie verder gaan met pleegzorg wordt dat dus in het voorjaar?

[Yola]

Megan, mooi om je verhaal zo te lezen. Ik wist nog niet dat het verschil tussen crisisopvang vs langdurige opvang op de schop is gegaan. Lijkt me een goede zaak dat ze het nu zo geregeld hebben. Leek me al helemaal niks voor een kind om uit een crisissituatie in een tijdelijk gezin te gaan en daarna misschien weer te moeten verhuizen. Het maakt wel iets duidelijker wat wij deze zomer hebben meegemaakt:

Deze zomer hebben wij op vakantie ook een koppel ontmoet dat naast twee eigen dochters een jonger kindje opving (2,5). Het meisje was nu een paar weken bij hun en er werd idd gekeken of ze evt terug kon naar de moeder (voordien zat ze bij haar vader die, ondanks begeleid afkicktraject toch weer aan de drugs was). Het stel vertelde dat er nu regelmatig contact was met de biologische moeder en het kind. Langzaam werd er een band opgebouwd. Afhankelijk van hoe dit verliep zou het meisje na een tijdje bij moeder gaan wonen. Het pleeggezin mocht dan 6 weken geen contact hebben met het meisje, om de verwarring te voorkomen over 'bij wie hoor ik nou'. Na die 6 weken mocht er wel weer contact zijn en zou het pleeggezin evt ook als 'steungezin' mogen fungeren. Bijvoorbeeld om even te logeren, of voor de moeder om op adem te komen etc.

Het stel vond het wel heftig, maar ook heel fijn om de kleine meid iets van stabiliteit te kunnen geven en het idee van een 'normaal' gezin. Wel was duidelijk dat de kleine al veel had meegemaakt. Ze paste zich (te veel!) aan aan iedereen, kroop bij iedereen zomaar op schoot en gaf iedereen kusjes. Het gevoel van speciale binding met bepaalde mensen (zoals ouders/familie) had ze dus niet meegekregen.

Wat zij het moeilijkst vonden was idd om mee te gaan met de opvoeding van moeder (die niet altijd overeenkwam met hun ideeen, maar daar moet je je dus bij neerleggen als pleegouder), en om te zien dat de moeder, ondanks ook weer professionele begeleiding, toch nog steeds op 'de verkeerde manier' vrienden zocht... (sexy foto's op facebook/hyves etc). Ze waren erg bang dat als de kleine helemaal terug zou gaan naar de moeder, het patroon van moeder weer doorgegeven zou worden op de dochter...

Tja, dat lijkt mij zelf ook het moeilijkst. Dan moet je maar hopen dat je als pleegouder net dát verschil hebt kunnen maken door het kind een glimp te geven van 'zo kan het ook'. Het mooist is voor mij dat je dit echt doet uit liefde voor kinderen, omdat jij een veilig plekje te bieden hebt en dat wil delen met kinderen die het zwaar hebben.

Dat is toch weer anders dan een eigen biologisch kind op de wereld zetten. Dat doe je toch ook een beetje omdat je jezelf wilt voortplanten, of niet ;-)?

[Kaartje]

Hoi meiden, even een update.

6 oktober ben ik samen met mijn man naar de infoavond geweest. Opvallend veel stellen erbij met mmm-achtergrond. Iedereen was er ook heel open over. Weet niet of dat altijd zo gaat. Wij waren het eerste stel zonder kinderen tijdens het voorstelrondje. We hadden samen afgesproken om er open over te zijn. Erg veel info gehad. Ook verhalen van een ervaren pleegouder. Nadruk werd wel erg gelegd op nadelen zoals achtergrond van kinderen en gedrag van pleegkinderen. Had naar mijn idee wel een positiever verhaal mogen zijn, maar snap ook dat ze je goed willen voorbereiden op dingen waar veel pleegouders tegenaan lopen.

Nu rustig even laten bezinken en samen goed over hebben. Ik zie het wel zitten. Lijkt me gewoon super om een kind in huis te hebben. Mijn man moet nog even aan het idee wennen. Hij vindt het moeilijk om mogelijk weer afscheid te moeten nemen van een kind.

Geloof dat mij voorkeur nog steeds uit zou gaan naar een baby. Weet iemand of je ook voorkeur aan kunt geven mbt een kind dat weinig uitzicht heeft om terug te gaan naar de ouders?

 

Hier nog mensen verder gekomen in het pleegzorgtraject of zijn er nog nieuwe meiden bijgekomen die zich aan het verdiepen zijn in of ervaring hebben met pleegzorg? Ben benieuwd naar jullie verhalen.

[Henne]

Kaatje bestaat het onderscheid tussen langdurgie en kortdurende pleegzorg niet meer (los van crisiopvang). Wij hadden vroeger twee buren die pleegzorg deden. Bij de ene familie kwam een jongetej van 8 maanden en dat is nu 20 jaar later nog steeds hun zoon (overigens idd wel heel veel moeilijkheden gehad). Bij de andere familie waren steeds nieuwe kindjes en dan korter.

[Kaartje]

Henne, je kunt inderdaad aangeven dat je voor langdurige pleegzorg gaat. Hoe lang dat wordt kan enorm verschillen. Puur egoïstisch gedacht zou ik voorkeur hebben voor een kind dat mogelijk echt helemaal bij ons zou opgroeien. Denk dat het in veel gevallen ook aan het begin niet in te schatten is of en wanneer een kind eventueel terug kan naar de ouders. Ben alleen benieuwd of ze er ook rekening mee houden bij plaatsing als je voorkeur hebt voor echt langdurig. Zal wel toch? Misschien eens informeren straks.

[Eef]

Hoi Kaartje, manlief en ik staan er precies hetzelfde in als jullie. Wij hebben ons ook georiënteerd, maar wachten nu omdat we niet zeker weten of we in deze regio blijven wonen, en ook omdat we het gevoel hebben/ en gehoord hebben dat het verstandig is een jaar het te laten rusten na stoppen mmm. Voor mijn gevoel klopt dit laten rusten ook wel. Eerste periode is vlot verlopen, maar nu slaat het verdriet en verwerken toch wel toe, en ben ik blij dat we geen heftige dingen aan ons hoofd hebben.

 

Heb via google een forum gevonden over pleegzorg, wat open is, volgens mij iets van pleegzorg2go.nl, maar je vind het vast via google. Ook hier veel info. En wat mij ook opvalt is dat het niet allemaal positieve verhalen zijn, dat maakt het lastig. Ze geven aan het lastig te vinden om te gaan met mensen die toch graag voor langdurige pleegzorg gaan omdat het steeds meer gebruikelijk is het kind bij eigen biologische ouders te laten opgroeien, / contact te houden, hoe lastig de situatie soms ook is. Ik denk zelf dat het ongelofelijk af hangt van de matching zelf of pleegzorg kan lukken. Ik zit soms ook wel eens te denken aan vrijwilligerswerk omdat ik de berichtgeving over pleegzorg zo negatief vind overkomen.

Voorlopig zitten we even in een bijkomen en verwerken fase, en afwachten wat er gaat gebeuren qua noodzaak verhuizen. Net als jij hoop ik ook dat pleegzorg toch een goede match vind en voor ons ook iets van een gezinsleven is weggelegd. In ieder geval hoop dat er meer reakties komen, en blij te lezen dat er meer zijn die er inzitten zoals wij. Groetjes van Eef

[Kaartje]

Eef, hoop dat er gauw meer duidelijkheid komt voor jullie. Dan kunnen jullie weer plannen gaan maken. Zal eens op zoek gaan naar die site. Herken je verhaal helemaal. Wij willen ons hier niet als kip zonder kop zomaar instorten. Eerst ons goed in verdiepen en dan pas eventuele stappen zetten.