Jump to content

Even voorstellen


Hilde
 Share

Recommended Posts

Hoi hoi,

 

Ik ben Hilde, 30 jaar oud en sinds 2002 heb ik een kinderwens. Toen zat ik nog in een andere relatie. Sinds 2007 ben ik met mijn huidige vriend (aanstaande man 24/7/12:happydance:) bezig met vruchtbaarheids behandelingen.

Eerst clomid, daarna o.i. en daarna 9 keer IUI. Afgelopen oktober ben ik zwanger geworden, maar dat eindigde na 6 weken al in een miskraam ....

Daarna nog 3 keer IUI geprobeerd, maar helaas niet aangeslagen. Nu gaan we waarschijnlijk in oktober beginnen met IVF. Ik zie er vreselijk tegenop en begin wat te twijfelen of ik nog wle wil. Mijn vriend heeft al 2 kids van 9 en 12 en het leeftijds verschil wordt steeds groter. Ze zijn al zo zelfstandig en dan straks weer een klein mini mensje erbij. Mijn wens is er nog wel, maar het duurt al zo lang en ppfff nou ja twijfels alom in ieder geval. Misschien ook wel angst voor weer teleurstellingen, enz. Klinkt jullie wellicht bekend.

Goed, ik ga nu werken. Vanmiddag zal ik meer gaan lezen hier.

 

Liefsssss

Link to comment
Share on other sites

Welkom Hilde en de twijfel is herkenbaar.

6 jaar bezig, klok tikt door maar nog geen kinderen. Hoever ga je door?

Toch positief dat je zw bent geweest al geeft dat geen garantie voor de toekomst.

Succes met het maken een beslissing.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Hilde

 

Van harte welkom. Ja we snappen denk ik allemaal wat jij voelt.. been there... did that...

Het leeftijdsverschil met mijn stiefies is nog veel groter, namelijk 18 jaar met de jongste en 20 jaar met de oudste!

En het gaat echt heel erg leuk samen. Ze zijn knettergek op hun broertje.

Dus laat dat je vooral niet tegenhouden, kinderen zijn heel flexibel. Zodra de baby iets meer kan, zullen ze er vanzelf heel gek op worden.

 

Maar voor de rest... ik snap je angst voor teleurstelling. Maar het kan ook zomaar goed gaan!

 

Ik hoop dat je hier lotgenootjes kunt vinden bij wie je je verhaal kwijt kunt en dat je snel zwanger zult raken.

 

Groetjes

Noor

Link to comment
Share on other sites

Hoi Hilde,

 

Welkom op het Forum. Herkenbaar wat je schrijft, ik ben ook begonnen met clomid, 9x OI gehad, 6 x IUI 1x IVF (alleen ben ik nog nooit zwanger geweest).

 

Ik weet hoe moeilijk de stap naar IVF is en wat het met je kan doen...

 

Een kleine troost is wellicht: je bent een keer zwanger geweest, dus weet je i.i.g. dat het kan!

 

Mijn man heeft ook 2 dochters uit een vorig huwelijk (9 en 15!), 2 super leuke meiden waar ik gek op ben. Ze willen en dol graag nog een broertje of zusje bij en zitten nu al te kibbelen over wie mag oppassen en wie mag helpen de luiers verschonen.

Voor ons best moeilijk, want wij moeten ze nu ook gaan uitleggen dat er een kans bestaat dat het niet lukt (!), maar als er een kleintje komt dan vinden ze dat in ieder geval helemaal leuk! Ik vind het eigenlijk een heel fijn idee 2 meiden in huis die mij straks een beetje kunnen helpen.

 

Zou het zo kunnen zijn dat je jezelf een beetje in bescherming neemt? Dat je misschien bang bent dat het niet lukt? En daarom een reden bedenkt waarom het beter zou zijn om misschien geen kindje te wensen (groot leeftijdverschil).

Of dat je bang bent dat het een hele lange weg wordt?

 

Ik vind het in ieder geval heel fijn om de angsten en emoties die er komen kijken bij deze zware weg hier te delen met lotgenoten. Het is soms een eenzame weg.

 

En fijn om als je net begint vragen te kunnen stellen aan ervaren "Ivf-ers"...... je hebt namelijk 1000 en 1 vragen als je net begint....

 

Veel succes!

 

Liefs Fee

Link to comment
Share on other sites

hoi hoi, ik zal me ook even voorstellen! Ik ben Sabrina en ben 31 jaar, mijn man (35) en ik hebben sinds ongeveer 3,5/4 jaar een kinderwens! inmiddels hebben we vijf keer IUI geprobeerd zonder succes 1 keer IVF, en 1 CRYO zonder succes! op dit moment ben ik weer aan het prikken voor de 2de IVF poging en hopelijk deze keer met succes! Voor mijn gevoel heb ik deze keer meer last van de medicijnen en ik zie enorm tegen de punctie op! De vorige keer was ik er heel zenuwachtig voor maar wist natuurlijk niet echt wat me te wachten stond dat leek mij op dat moment erger maar daar kom ik van terug! Maar goed we gaan er met een goeie wil in en proberen positief te blijven! :toppie:

Link to comment
Share on other sites

Dank jullie wel voor het warme welkom. Ik hoop hier de komende tijd veel steun te kunnen krijgen en geven.

Ik heb net weer een mailtje gestuurd naar de vrouw die me lange tijd begeleid heeft met acupunctuur. Ik ben toen dus ook zwanger te worden. Om vergoedingen op te sparen voor de IVF periode ben ik begin dit jaar hiermee gestopt.

Ik zal dus binnenkort weer naar haar toe gaan:happy:. Zijn er meer mensen die alternatieve geneeswijze naast de medische behandelingen in het ziekenhuis ondergaan?

 

Fijne avond allemaal.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use