Jump to content

Andere hormonen/ methode en nu wel zwanger?


Twinklestar
 Share

Recommended Posts

Ik had dit bericht gisteren ook al geplaatst maar het is ineens weg dus bij deze nogmaals.

 

Na 5 terugplaatsingen van in totaal 10 embryo's ben ik nog steeds niet zwanger. Onze embryo's zijn van goede kwaliteit. We hebben altijd cryo's gehad. En ze kunnen bij mij niks vinden waardoor ik niet zwanger zou kunnen worden.

We zijn in de mmm terechtgekomen omdat mijn vriend geen zaadcellen had en een tese moest ondergaan.

De arts vertelde ons dan ook dat dit een routine dingetje was en het waarschijnlijk niet lang zou duren voordat het zou lukken. Niets is minder waar helaas.

 

We hebben al allerlei dingen geprobeerd zoals: embryoscope, asperine, extra vitaminen, acupunctuur, rustig aan doen na de tp, juist normaal leven na de tp, etc etc. Niets lijkt te helpen tot nu toe.

 

We gaan binnenkort beginnen met de 3de icsi en ik wil er dan ook alles uit de kast halen!

Zo vroeg ik me af of andere hormonen zouden kunnen helpen. Bijvoorbeeld pregnyl spuiten na de tp ipv utrogestan gebruiken.

Maar misschien ook andere hormonen voor de tp. Of zou dat alleen invloed hebben op de eitjes en niet op de innesteling?

We willen in ieder geval assisted Hatching doen dit keer.

Dinsdag heb ik een gesprek met de arts. Omdat je bij hem vaak zelf met dingen moet komen hoop ik hier nog goede tips te vinden.

 

Ik lees hier ook veel over immunologische onderzoeken. Mijn arts in Dusseldorf vond dit bij ons niet nodig omdat er geen erfelijke ziektes in de familie zitten.

 

Ik ben benieuwd naar ervaringen van meiden die ook al meerdere terugplaatsingen gehad hadden en nu toch zwanger zijn geworden.

 

Wat heb je anders gedaan tov vorige behandelingen?

 

1. Andere hormonen

2. Andere methode (bijv assisted Hatching, embryo glue etc.)

3. Niks anders gedaan maar nu gewoon meer geluk gehad.

Link to comment
Share on other sites

Wij hebben gedurende de pogingen van alles veranderd en ik ben inmiddels ook twee keer zwanger geweest...

 

Icsi 1 t/m 3 in EMC Rotterdam, kort protocol met Gonal-f en cetrotide. Zeer mager resultaat, telkens maar één embryo.

Overgestapt naar Voorburg (= verandering 1)

Icsi 4 t/m 6, kort protocol met Menopur en Decapeptyl (verandering 2). Daarvan twee keer zwanger, helaas beide keren niet goed afgelopen.

Bij de eerstvolgende terugplaatsing gaan we lage dosis prednisolon gebruiken (verandering 3), n.a.v. immuunonderzoek. De aanleiding voor dat onderzoek waren de twee miskramen maar ook de vier vage-streepjes-en-toch-ongesteld-terugplaatsingen.

 

Kortom: we zijn veranderd van ziekenhuis, van hormonen en doen de eerstvolgende keer nog iets extra's met de prednisolon.

Met name de andere hormonen zorgden voor meer en betere embryo's, waardoor ik zwanger kon worden. De prednisolon gaat er hopelijk voor zorgen dat ik zwanger blijf :-)

 

Jouw verhaal is een beetje hetzelfde als het onze: zaadprobleem, maar bij de vrouw alles in orde. En dan toch niet zwanger worden. In eerste instantie werd dit op de kwaliteit van eht zaad geschoven. Er zou dan toch dna schade zitten, waardoor de embryo's van buiten wel goed lijken, maar dit van binnen niet zijn. Toen ik echter voor de zoveelste keer wel positief testte en toch ongesteld werd, was dat voor mij geen toeval meer en zijn we ook een 'oorzaak' bij mij gaan zoeken. Zo kwamen we dus bij de immunologische kant van het verhaal uit. Ik blijk niet voldoende regulatoireTcellen te hebben om de embryo's te tolereren en stoot ze dus letterlijk af.

 

Ik vind het persoonlijk een beetje kort door de bocht van die arts om immunologie alleen op erfelijkheid te betrekken. Het gaat ook (juist!) om zaken als allergieeen, auto-immuunziektes etc. Ik heb zelf chronische vermoeidheid, een stollingsprobleem (MTHFR) en een prikkelbare darm. Drie zaken die invloed hebben op immuun/innesteling/zwangerschap. Als er bij jou ook zoiets speelt, al is het maar klein en als je het geld (er voor over) hebt (het wordt niet altijd vergoed) zou ik zeker die kant van het verhaal eens na laten kijken. In Nederland doen ze het af als onzin, hoewel mijn arts in Vb er dus zeker wel iets in ziet (hoofd van de afdeling daar niet overigens).

 

Andere hormonen zouden best ook invloed kunnen hebben, je weet het nooit. En natuurlijk moet je ook altijd een beetje geluk hebben. Hoewel ik zelf niet meer zo heel erg in toeval en geluk geloof in dit opzicht.

 

Erg goed dat jullie je goed orienteren voor je de 3e poging in gaat. Wens je veel succes en hoop dat je iets vindt dat bij jullie werkt!

Henne

Link to comment
Share on other sites

Henne, jeetje jullie hebben ook al een lang traject achter de rug zeg. Wist je dat je een stollingsprobleem had of kwam dat pas ter sprake na het immunologische onderzoek? ik ben heel erg benieuwd of de prednisolon gaat helpen.

Wat ik me afvraag is of prednison niet slecht is voor het embryo? Het is toch best troep. Mijn vriend heeft het heel kort geslikt voor een medische aandoening. Als je de bijwerkingen leest wordt je niet echt vrolijk. Maar goed als het zo slecht zou zijn zouden artsen het niet voorschrijven. Hoe lang moet je het gebruiken?

 

Lichamelijk gezien ben ik volgens mij gewoon gezond. Het enige waar ik al mijn hele leven last van heb zijn darmklachten. Dus dat zou misschien nog iets kunnen zijn als ik het zo bij jou lees.

 

Ik wens je heel veel succes bij de volgende poging. Ik ga duimen voor een mooi en blijvend resultaat!

Link to comment
Share on other sites

Hi,

 

Het stollingsonderzoek is gewoon door het ziekenhuis gedaan na de eerste miskraam. Meestal gebeurt dat pas na drie miskramen, maar zij vonden het zonde om cryo's terug te plaatsen met het risico dat er misschien toch iets niet goed zat. Dit onderzoek werd ook gewoon vergoed, maar wordt zonder aanleiding (miskraam) eigenlijk nooit gedaan.

 

En die prednisolon, tja.... Ik ond het eerst een enge gedachte maar inmiddels miet meer. Het is een hele lage dosis, 5mg. Niet te vergelijken met wat je krijg als je het voor ontstekingen ed slikt. Het kan geen kwaad voor de baby. Een immuunsysteem dat het embryo aanvalt is veel schadelijker. Letterlijk. En de bijsluiter van al die hormonen is ook geen vrolijk leesvoer, dus wat dat betreft...

Link to comment
Share on other sites

Henne, ja soms kan je die bijsluiters maar beter niet lezen. Wat een troep moeten we ook allemaal nemen hè? Soms vraag ik me wel eens af of er nog nadelige gevolgen aan zitten om zoveel hormonen te nemen op de lange termijn.

 

Heeft iemand hier ook ervaring met assisted hatching? Zo ja, heeft het bij jullie geholpen?

Link to comment
Share on other sites

Twinklestar,

Bij mij was ook geen aanleiding van verminderde vruchtbaarheid (behalve mijn leeftijd) en was slechte zaadkwaliteit van mijn vriend reden voor IVF.

wij zijn na 4 IVF-pogingen overgestapt naar een ander ziekenhuis: andere medicijnen (gonal ipv puregon). En toen werd het ICSI i.p.v. IVF.

En verder heb ik even het sporten stop gezet (ik deed aan spinning 2x per week) gedurende de behandeling en de wachttijd na tp.

Daar was het meteen raak. Tja, puur geluk?

 

ik wens je/jullie veel succes met de volgende poging!!

Link to comment
Share on other sites

Hoi diane, allereerst nog gefeliciteerd met je dochtertje. Was het zaad van je man vanaf het begin al slecht? Dan snap ik niet dat ze 4x voor IVF hebben gekozen. Maar gelukkig zijn jullie naar een ander ziekenhuis gegaan en is het toen wel gelukt!

Wat betreft sporten...daar ben ik sinds een aantal maanden mee gestopt. Het liefste zou ik wel weer wat willen doen maar ik vind het zo zonde om iedere keer ruim twee weken niet te gaan. Je betaald er toch voor en bovendien zet het weinig zoden aan de dijk als je zo weinig gaat. Ik geloof zeker dat sporten na de tp niet goed is voor de innesteling.

Link to comment
Share on other sites

Na twee mislukte ICSI-pogingen ben ik acupunctuur gaan doen en mijn acupunturiste gaf mij het advies om mijn schildklier te laten testen (ze zag wat aan mijn ogen). Ik heb mij laten testen en ik bleek een te traagwerkende schildklier te hebben. Dat heeft een negatieve invloed op de innesteling en als het wel tot een innesteling komt, verhoogt het de kans op een miskraam. Bij de start van mijn mmm eind 2008 is daarop wel getest, maar nog niets aan de hand. Mijn schildklier heeft steeds harder moeten werken om goed te werken. Op enig moment in 2009 / 2010 is mijn schildklier uitgeput geraakt. Op een gegeven moment is dat te zien aan de bloedwaardes (TSH, t4, t3).

 

Na behandeling met thyrax is het met de 3e icsi-poging helemaal goed gekomen. Ik kan je aanraden om je hierop te laten testen. Met thyrax zit ik beter in mijn vel. Daarvoor was ik vaak snel moe, overgewicht, kouwelijk en traanogen.

 

Succes met het vinden van jullie laatste puzzelstukje. Als ik jouw verhaal zo lees, dan lijkt op het eerste gezicht) niet zoveel mis met je te zijn. Mijn man en ik hadden ook altijd goede emmy's en altijd wat cryo's. Ik begon op enig moment te twijfelen aan mijn lichaam, zeker toen de doktoren in het ziekenhuis telkens nog bleven zeggen dat wij een van de grootste kanshebbers waren. Mijn advies is dan ook om je te laten testen op de schildklier, voor zover dat nog niet recent is gedaan. Succes met het vinden van jullie laatste puzzelstukje. En natuurlijk veel geluk gewenst. Dat hebben we allemaal nodig bij een tp.

Link to comment
Share on other sites

Chrish, gefeliciteerd met de zwangerschap. Een tweeling zie ik. Dat lijkt me extra bijzonder.

Enige tijd geleden ben ik ook getest op mijn schildklier in dusseldorf. Ik had hier zelf om gevraagd omdat ik het ook altijd koud heb, last van obstipatie etc. Uit de test bleek dat mijn schildklier prima in orde was.

 

Ik lees hier ook verhalen over imsi in combinatie met ah. Imsi kost best veel en ben dan ook benieuwd naar positieve (of negatieve) verhalen.

Link to comment
Share on other sites

hoi Twinklestar,

ja, zaadkwaliteit was van het begin af aan het issue: alleen verschilde ook die kwaliteit bij elke meting: je hebt slecht en slechter.....

Alleen vonden ze in 1e ziekenhuis het zaad goed genoeg voor IVF. In 2e ziekenhuis was bij test vooraf twijfel over IVF: ze wilden de kwaliteit op moment/dag van punctie afwachten (misschien 50% IVF en 50% ICSI). Op dag van punctie werd besloten dat het 100% ICSI zou worden. Ik heb me wel afgevraagd of ieder ziekenhuis zijn eigen normen hanteert, maar dat blijkt niet zo te zijn. Dus volgens mij hangt het af van de dagwaarden van de zaadkwaliteit??

Link to comment
Share on other sites

hallo Henne,

ik heb jou verhaal gelezen ,maar ik snap het nog seeds niet waar voor gebruik jij prednisolon?

groetjes Eva

 

 

Wij hebben gedurende de pogingen van alles veranderd en ik ben inmiddels ook twee keer zwanger geweest...

 

Icsi 1 t/m 3 in EMC Rotterdam, kort protocol met Gonal-f en cetrotide. Zeer mager resultaat, telkens maar één embryo.

Overgestapt naar Voorburg (= verandering 1)

Icsi 4 t/m 6, kort protocol met Menopur en Decapeptyl (verandering 2). Daarvan twee keer zwanger, helaas beide keren niet goed afgelopen.

Bij de eerstvolgende terugplaatsing gaan we lage dosis prednisolon gebruiken (verandering 3), n.a.v. immuunonderzoek. De aanleiding voor dat onderzoek waren de twee miskramen maar ook de vier vage-streepjes-en-toch-ongesteld-terugplaatsingen.

 

Kortom: we zijn veranderd van ziekenhuis, van hormonen en doen de eerstvolgende keer nog iets extra's met de prednisolon.

Met name de andere hormonen zorgden voor meer en betere embryo's, waardoor ik zwanger kon worden. De prednisolon gaat er hopelijk voor zorgen dat ik zwanger blijf :-)

 

Jouw verhaal is een beetje hetzelfde als het onze: zaadprobleem, maar bij de vrouw alles in orde. En dan toch niet zwanger worden. In eerste instantie werd dit op de kwaliteit van eht zaad geschoven. Er zou dan toch dna schade zitten, waardoor de embryo's van buiten wel goed lijken, maar dit van binnen niet zijn. Toen ik echter voor de zoveelste keer wel positief testte en toch ongesteld werd, was dat voor mij geen toeval meer en zijn we ook een 'oorzaak' bij mij gaan zoeken. Zo kwamen we dus bij de immunologische kant van het verhaal uit. Ik blijk niet voldoende regulatoireTcellen te hebben om de embryo's te tolereren en stoot ze dus letterlijk af.

 

Ik vind het persoonlijk een beetje kort door de bocht van die arts om immunologie alleen op erfelijkheid te betrekken. Het gaat ook (juist!) om zaken als allergieeen, auto-immuunziektes etc. Ik heb zelf chronische vermoeidheid, een stollingsprobleem (MTHFR) en een prikkelbare darm. Drie zaken die invloed hebben op immuun/innesteling/zwangerschap. Als er bij jou ook zoiets speelt, al is het maar klein en als je het geld (er voor over) hebt (het wordt niet altijd vergoed) zou ik zeker die kant van het verhaal eens na laten kijken. In Nederland doen ze het af als onzin, hoewel mijn arts in Vb er dus zeker wel iets in ziet (hoofd van de afdeling daar niet overigens).

 

Andere hormonen zouden best ook invloed kunnen hebben, je weet het nooit. En natuurlijk moet je ook altijd een beetje geluk hebben. Hoewel ik zelf niet meer zo heel erg in toeval en geluk geloof in dit opzicht.

 

Erg goed dat jullie je goed orienteren voor je de 3e poging in gaat. Wens je veel succes en hoop dat je iets vindt dat bij jullie werkt!

Henne

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use