Jump to content

Adoptie: afwegen, afwachten, afvragen


Maartje

Recommended Posts

Hallo allemaal,

 

Als ik het goed zie zijn de oude topics over adoptie verwijderd of gearchiveerd. Maar ik kan mij niet voorstellen dat er niet heel wat meiden zijn die bezig zijn met overwegen of adoptie iets voor hen is, die aan het begin of middenin het traject staan of die gewoon zich dingen afvragen waarmee anderen ze weer kunnen helpen.

Dus hierbij een nieuw topic in een nieuw jaar!

 

Ik hoop dat dit topic ons allemaal kan helpen, voor overleg, herkenning, meeleven, vragen stellen, gewoon voor al die dingen waar dit forum zo fijn voor is!

 

groetjes, Maartje

Link to comment
Share on other sites

Mijn eigen update: eind 2011 hebben we definitief besloten dat we voor adoptie gaan! We gaan deze week de gezondheidsverklaring regelen en dan is het wachten op de uitnodiging voor de raadsgesprekken. Heel erg spannend maar ook heel erg fijn! De feestdagen waren veel minder moeilijk, omdat er weer toekomst in ons hoofd en hart zit. Het klinkt misschien heel zwaar, maar zo voelde het ook echt. Herkennen jullie dat?

Dat we ooit nog behandelingen gaan doen hebben we niet uitgesloten, maar eerst dit traject!

Wie zijn er nog meer bezig, aan het starten of al onderweg?

En hoe beleven/beleefden jullie de eerste periode? Ik merk dat ik het heerlijk vind om weer goed nieuws te kunnen brengen in mijn omgeving en geniet van de positieve aandacht die het oplevert. Misschien kan ik er ook beter van genieten, omdat ik ook weet hoe het is als je aandacht verwacht maar niet krijgt. Of op een pijnlijke manier.

En heel gaaf: ik merk dat ik begin te voelen dat ik moeder ga worden. Tijdens de behandelingen heb ik 1 keer een babysetje kleding gekocht. Maar eerlijk gezegd nog meer verstandelijk (positief er mee bezig willen zijn, vertrouwen hebben) dan dat ik echt geloofde dat een kindje van ons dat echt zou gaan dragen.

En nu krijg ik constant voorstellingen van ons als gezinnetje. Bedenk ik ineens: ik ga spullen kopen! Want ik weet nu zeker dat ik het ook echt mag gaan gebruiken!

(Of is dat gewoon een excuus om te shoppen... haha... )

Het is natuurlijk ook makkelijker, het kan lang of kort duren en moeilijk of minder moeilijk gaan, maar dat adoptiekindje zal er zeker komen. Voor mij als controle-mens kennelijk een stuk makkelijker om op te vertrouwen. Jaa, ik heb ook nog veel te leren...

 

groet, Maartje

Link to comment
Share on other sites

Hallo Maartje,

Gefeliciteerd met je beslissing, fijn gevoel he, het kan even duren, maar je gaat mama worden !

Ik heb een dochtertje van nu bijna 8 jaar, ze was 4 maanden toen ik haar kreeg en ik zou van mijn levensdagen niet meer van een zelf gebaard kind kunnen houden als van haar, ze is werkelijk mijn alles!

Ik zie dat je je VIA cursus al afgerond hebt, dus je bent al wat verder in het traject en ik hoop binnenkort hier te lezen dat jullie ouders worden van een mooie zoon of dochter!

Heel veel sterkte met wachten, maar deze manier van wachten geeft resultaat!

Liefs, Esther

Link to comment
Share on other sites

Hoi Maartje!!

 

WIj zijn ook bezig met adoptie. Wij hebben in februari 2011 de laatste VIA gehad. Daarna toch maar uitstel aangevraagd aangezien we nog bezig waren met onze laatste IVF/ICSI poging. In juli hebben we toen de procedure weer hervat.

Wij hebben net de raadsgesprekken gehad en mogen op 13 januari ons rapport gaan inlezen.

 

Ik moet zeggen dat wij ons nu ook veel beter voelen. Pas nu merk ik dat al die jaren in de MMM er toch wel inhakten. Vorig jaar met oud op nieuw was ik bezig met spuiten. Heb zelfs de spuit meegenomen naar onze vrienden. Voor mij was het toen echt geen leuke avond. Mijn vriendin had net een baby van 3 maanden en tuurlijk kwam er op die avond nieuws van andere vrienden(die er niet waren) dat ze de 2e verwachtten. Om 1 uur was ik ook al weer thuis.

 

Dit jaar heb ik wel echt genoten van de feestdagen. Zelfs een boekje besteld van "dikkie dik viert kerstmis". En stiekem kijk ik ook weer in woonblaadjes naar

leuke kinderkamers om in te richten. (babkamertje zal het wrs. niet worden)

 

We merken echt dat we weer veel meer kunnen genieten van dingen nu we weten dat we over een tijdje ook ouders mogen worden. Een biologisch kindje zal(en kan) bij ons niet meer komen. We kiezen bewust nu eerst voor een adoptiekindje. Daarna ben ik nog steeds niet heel oud (nu 29) en heel misschien dat we daarna nog een embryo-adoptie overwegen. Maar dat is iets waar we ons nu nog niet veel mee bezig houden.

 

@maartje; hebben jullie ook al een land in gedachten?? Wij willen voor china gaan. Heel veel andere opties ook bekeken, maar china spreekt ons het meest aan.

Hopelijk mogen jullie snel aan de raadsgesprekken beginnen. Na de medische keuring moesten we 3 maanden wachten. Maar toen we eenmaal begonnen waren was het onderzoek ook zo klaar; wij hebben 2 gesprekken van ca 1,5-2 uur gehad en een bezoek thuis van 1,5 uur. Na het eerste gesprek kregen we wel "huiswerk"; een verslag wat bij ons ieder 8-9 a4tjes geworden is.

Link to comment
Share on other sites

Ik zie nu pas dat alle oude topics over adoptie verwijderd zijn.

 

Ook wij zijn bezig met adoptie. Vier jaar geleden hebben we ons BKA-nummer aangevraagd. Sinds 2 jaar hebben we onze beginseltoestemming. En ons dossier ligt nu 17 maanden in Bulgarije. Ik vind dit de lastigste periode; het afwachten en de onzekerheid of en wanneer het voorstel gaat komen.

 

Iedereen veel succes gewenst in het adoptietraject!

Link to comment
Share on other sites

Ook gek dat het verwijderd is. Wij hebben nog 3 dagen via te gaan. tot nu toe vinden we het een fijne cursus. En zou iedere ouder ook een cursus moeten volgen.

We willen nog wel een cryo terug laten plaatsen. En weten nog niet zeker of we voor adoptie gaan. Omdat het voor ons waarschijnlijk te duur is.

Link to comment
Share on other sites

He meiden,

 

Jullie oude topics zijn niet verwijderd hoor. Je moet alleen onderaan (bij forum weergave opties, zodra je bij de verschillende adoptie topics bent) even de instellingen aanpassen. Staat standaard op afgelopen maand, maar kan je veranderen in begin.

 

Succes met jullie weg naar adoptie.

 

Groetjes,

Annelies (die niks te zoeken heeft op dit topic, maar uit belangstelling toch even meeleest en zich er natuurlijk weer mee moet bemoeien :))

Link to comment
Share on other sites

@ Marli; Bulgarije is inderdaad best wel een lange wachttijd. Laatst hoorde ik wel dat de wachttijd weer iets ingekort zou gaan worden. Ik hoop voor jullie dat 2012 nog jullie jaar gaat worden!!! VIA-genootjes van ons staan ook op de bulgarije wachtlijst. Ze kregen toen geloof ik te horen dat ze op 3 jaar moesten rekenen.

 

@ raba; ja de VIA vonden wij ook zeker interessant. Maar ook vooral leuk omdat we een leuke groep hadden waar we nu nog (met de meeste) steeds contact mee hebben. Van hen hebben nu 2 nog zelf spontaan een kindje gekregen (na iets van 6 of 7 jaar proberen+mmm) en een stel heeft een voorstel van een kindje uit china. Het lijkt me wel super frusterend dat adoptie eventueel te duur zou zijn voor jullie. Ik heb ook wel eens van mensen gehoord dat ze een lening hebben afgesloten voor de adoptie. Maar tja, dan zit je weer vast aan een schuld.

Je kan natuurlijk ook voor pleegzorg kiezen (daar krijg je juist geld voor) maar persoonlijk kiezen we daar niet voor. Misschien dat je je wel nog voor Nederlandse adoptie kan opgeven?? Wij komen straks wrs. ook op die lijst. En ik geloof dat de kosten daar niet zo hoog voor zijn. Maar je hebt dan ook wel een heeeeeeel kleine

kans dat je ooit via dat kanaal een kindje krijgt.

Link to comment
Share on other sites

De wachttijd voor een kind uit Bulgarije, hangt ook af van je voorkeur. Als je voor een gezond, jonger kind (jonger dan 3 jaar) gaat, dan duurt het langer dan wanneer je voor een ouder kind gaat. En evt. met SN. De gemiddelde wachttijd is nu 2,5 jaar. Toen wij ons inschreven bij Kind en Toekomst, werd nog een wachttijd van 1,5 jaar aangegeven. Zo zie je maar, je kunt er niets van zeggen.

 

Ik weet toevallig van 2 stellen dat ze vorig jaar een voorstel hebben gekregen v. Nederlandse adoptie. Dus het kan wel, al is de kans klein!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use