Jump to content

Adoptie: afwegen, afwachten, afvragen


Maartje
 Share

Recommended Posts

Hallo allemaal,

 

Als ik het goed zie zijn de oude topics over adoptie verwijderd of gearchiveerd. Maar ik kan mij niet voorstellen dat er niet heel wat meiden zijn die bezig zijn met overwegen of adoptie iets voor hen is, die aan het begin of middenin het traject staan of die gewoon zich dingen afvragen waarmee anderen ze weer kunnen helpen.

Dus hierbij een nieuw topic in een nieuw jaar!

 

Ik hoop dat dit topic ons allemaal kan helpen, voor overleg, herkenning, meeleven, vragen stellen, gewoon voor al die dingen waar dit forum zo fijn voor is!

 

groetjes, Maartje

Link to comment
Share on other sites

Mijn eigen update: eind 2011 hebben we definitief besloten dat we voor adoptie gaan! We gaan deze week de gezondheidsverklaring regelen en dan is het wachten op de uitnodiging voor de raadsgesprekken. Heel erg spannend maar ook heel erg fijn! De feestdagen waren veel minder moeilijk, omdat er weer toekomst in ons hoofd en hart zit. Het klinkt misschien heel zwaar, maar zo voelde het ook echt. Herkennen jullie dat?

Dat we ooit nog behandelingen gaan doen hebben we niet uitgesloten, maar eerst dit traject!

Wie zijn er nog meer bezig, aan het starten of al onderweg?

En hoe beleven/beleefden jullie de eerste periode? Ik merk dat ik het heerlijk vind om weer goed nieuws te kunnen brengen in mijn omgeving en geniet van de positieve aandacht die het oplevert. Misschien kan ik er ook beter van genieten, omdat ik ook weet hoe het is als je aandacht verwacht maar niet krijgt. Of op een pijnlijke manier.

En heel gaaf: ik merk dat ik begin te voelen dat ik moeder ga worden. Tijdens de behandelingen heb ik 1 keer een babysetje kleding gekocht. Maar eerlijk gezegd nog meer verstandelijk (positief er mee bezig willen zijn, vertrouwen hebben) dan dat ik echt geloofde dat een kindje van ons dat echt zou gaan dragen.

En nu krijg ik constant voorstellingen van ons als gezinnetje. Bedenk ik ineens: ik ga spullen kopen! Want ik weet nu zeker dat ik het ook echt mag gaan gebruiken!

(Of is dat gewoon een excuus om te shoppen... haha... )

Het is natuurlijk ook makkelijker, het kan lang of kort duren en moeilijk of minder moeilijk gaan, maar dat adoptiekindje zal er zeker komen. Voor mij als controle-mens kennelijk een stuk makkelijker om op te vertrouwen. Jaa, ik heb ook nog veel te leren...

 

groet, Maartje

Link to comment
Share on other sites

Hallo Maartje,

Gefeliciteerd met je beslissing, fijn gevoel he, het kan even duren, maar je gaat mama worden !

Ik heb een dochtertje van nu bijna 8 jaar, ze was 4 maanden toen ik haar kreeg en ik zou van mijn levensdagen niet meer van een zelf gebaard kind kunnen houden als van haar, ze is werkelijk mijn alles!

Ik zie dat je je VIA cursus al afgerond hebt, dus je bent al wat verder in het traject en ik hoop binnenkort hier te lezen dat jullie ouders worden van een mooie zoon of dochter!

Heel veel sterkte met wachten, maar deze manier van wachten geeft resultaat!

Liefs, Esther

Link to comment
Share on other sites

Hoi Maartje!!

 

WIj zijn ook bezig met adoptie. Wij hebben in februari 2011 de laatste VIA gehad. Daarna toch maar uitstel aangevraagd aangezien we nog bezig waren met onze laatste IVF/ICSI poging. In juli hebben we toen de procedure weer hervat.

Wij hebben net de raadsgesprekken gehad en mogen op 13 januari ons rapport gaan inlezen.

 

Ik moet zeggen dat wij ons nu ook veel beter voelen. Pas nu merk ik dat al die jaren in de MMM er toch wel inhakten. Vorig jaar met oud op nieuw was ik bezig met spuiten. Heb zelfs de spuit meegenomen naar onze vrienden. Voor mij was het toen echt geen leuke avond. Mijn vriendin had net een baby van 3 maanden en tuurlijk kwam er op die avond nieuws van andere vrienden(die er niet waren) dat ze de 2e verwachtten. Om 1 uur was ik ook al weer thuis.

 

Dit jaar heb ik wel echt genoten van de feestdagen. Zelfs een boekje besteld van "dikkie dik viert kerstmis". En stiekem kijk ik ook weer in woonblaadjes naar

leuke kinderkamers om in te richten. (babkamertje zal het wrs. niet worden)

 

We merken echt dat we weer veel meer kunnen genieten van dingen nu we weten dat we over een tijdje ook ouders mogen worden. Een biologisch kindje zal(en kan) bij ons niet meer komen. We kiezen bewust nu eerst voor een adoptiekindje. Daarna ben ik nog steeds niet heel oud (nu 29) en heel misschien dat we daarna nog een embryo-adoptie overwegen. Maar dat is iets waar we ons nu nog niet veel mee bezig houden.

 

@maartje; hebben jullie ook al een land in gedachten?? Wij willen voor china gaan. Heel veel andere opties ook bekeken, maar china spreekt ons het meest aan.

Hopelijk mogen jullie snel aan de raadsgesprekken beginnen. Na de medische keuring moesten we 3 maanden wachten. Maar toen we eenmaal begonnen waren was het onderzoek ook zo klaar; wij hebben 2 gesprekken van ca 1,5-2 uur gehad en een bezoek thuis van 1,5 uur. Na het eerste gesprek kregen we wel "huiswerk"; een verslag wat bij ons ieder 8-9 a4tjes geworden is.

Link to comment
Share on other sites

Ik zie nu pas dat alle oude topics over adoptie verwijderd zijn.

 

Ook wij zijn bezig met adoptie. Vier jaar geleden hebben we ons BKA-nummer aangevraagd. Sinds 2 jaar hebben we onze beginseltoestemming. En ons dossier ligt nu 17 maanden in Bulgarije. Ik vind dit de lastigste periode; het afwachten en de onzekerheid of en wanneer het voorstel gaat komen.

 

Iedereen veel succes gewenst in het adoptietraject!

Link to comment
Share on other sites

Ook gek dat het verwijderd is. Wij hebben nog 3 dagen via te gaan. tot nu toe vinden we het een fijne cursus. En zou iedere ouder ook een cursus moeten volgen.

We willen nog wel een cryo terug laten plaatsen. En weten nog niet zeker of we voor adoptie gaan. Omdat het voor ons waarschijnlijk te duur is.

Link to comment
Share on other sites

He meiden,

 

Jullie oude topics zijn niet verwijderd hoor. Je moet alleen onderaan (bij forum weergave opties, zodra je bij de verschillende adoptie topics bent) even de instellingen aanpassen. Staat standaard op afgelopen maand, maar kan je veranderen in begin.

 

Succes met jullie weg naar adoptie.

 

Groetjes,

Annelies (die niks te zoeken heeft op dit topic, maar uit belangstelling toch even meeleest en zich er natuurlijk weer mee moet bemoeien :))

Link to comment
Share on other sites

@ Marli; Bulgarije is inderdaad best wel een lange wachttijd. Laatst hoorde ik wel dat de wachttijd weer iets ingekort zou gaan worden. Ik hoop voor jullie dat 2012 nog jullie jaar gaat worden!!! VIA-genootjes van ons staan ook op de bulgarije wachtlijst. Ze kregen toen geloof ik te horen dat ze op 3 jaar moesten rekenen.

 

@ raba; ja de VIA vonden wij ook zeker interessant. Maar ook vooral leuk omdat we een leuke groep hadden waar we nu nog (met de meeste) steeds contact mee hebben. Van hen hebben nu 2 nog zelf spontaan een kindje gekregen (na iets van 6 of 7 jaar proberen+mmm) en een stel heeft een voorstel van een kindje uit china. Het lijkt me wel super frusterend dat adoptie eventueel te duur zou zijn voor jullie. Ik heb ook wel eens van mensen gehoord dat ze een lening hebben afgesloten voor de adoptie. Maar tja, dan zit je weer vast aan een schuld.

Je kan natuurlijk ook voor pleegzorg kiezen (daar krijg je juist geld voor) maar persoonlijk kiezen we daar niet voor. Misschien dat je je wel nog voor Nederlandse adoptie kan opgeven?? Wij komen straks wrs. ook op die lijst. En ik geloof dat de kosten daar niet zo hoog voor zijn. Maar je hebt dan ook wel een heeeeeeel kleine

kans dat je ooit via dat kanaal een kindje krijgt.

Link to comment
Share on other sites

De wachttijd voor een kind uit Bulgarije, hangt ook af van je voorkeur. Als je voor een gezond, jonger kind (jonger dan 3 jaar) gaat, dan duurt het langer dan wanneer je voor een ouder kind gaat. En evt. met SN. De gemiddelde wachttijd is nu 2,5 jaar. Toen wij ons inschreven bij Kind en Toekomst, werd nog een wachttijd van 1,5 jaar aangegeven. Zo zie je maar, je kunt er niets van zeggen.

 

Ik weet toevallig van 2 stellen dat ze vorig jaar een voorstel hebben gekregen v. Nederlandse adoptie. Dus het kan wel, al is de kans klein!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use