Jump to content

Ik stel me even voor


Marar
 Share

Recommended Posts

Hoi,

 

Ik ben Marise en ben 33 jaar. Wij zijn al ruim 4 jaar bezig voor om onze droom werkelijkheid te maken. Helaas met veel obstakels. Dat ik na anderhalf jaar nog niet zwanger was zijn we naar de Gyn gegaan. Een hoop onderzoeken en daaruit kwam dat ik ooit chlamydia heb gehad. Een klap in je gezicht. Daaruit kwam dat ze een kijkoperatie wilden doen om te zien of mijn eileiders verstopt zaten, gelukkig kon dit al na 3 wk. Uitslag was dat links open was en rechts vermoedelijk dicht. Het zag er niet uit alsof hij dicht zit maar doorspoelen ging niet. Dus door naar iui. Na de 2 de iui poging bleef er steeds een FLS ( follikel ) zitten, iom de Gyn konden we gewoon doorgaan met de rest van de iui's. Helaas, na 6x geen zw schap. Door naar het VU voor het IVF traject. Weer allerlei onderzoeken. Bij de eerste echo door eindelijk een Gyn zag hij dat dat FLS dat steeds bleef zitten op mijn linker eileider zat en dat deze elke maand vocht af kon geven waardoor er geen innesteling kon plaatsvinden, ja hoor!!! Dat hadden de echoscopisten dus even gemist. Om IVF te mogen doen moest dus mijn linker eileider eruit. Bij die operatie gingen ze weerom proberen om rechts door te spoelen, weer zonder succes maar geen verklevingen te zien. Dus nog steeds onzeker of hij nu wel of niet open is. Naar mijn idee zit ie gewoon dicht. Daarna eindelijk starten met IVF. Eerste poging wandelde ik doorheen, weinig kast van de hormonen en volle moed. Punctie vond ik meevallen en dan de TP. Dat wachten is koeling en helaas, 1ste poging mislukt. We hadden nog een eitje, die TP mislukte ook. Na de 2 punctie en 3de TP bleek ik zwanger!!! Dit was nog niet een keer gebeurt dus beide waren door het dollen heen!!! Ik voelde me prima en met 7 wk 4 dag een echo met een super kloppend hartje. Afgelopen vrijdag weer een echo met 10 wk. Vol goede moed erheen, ik heb immers nergens last van, behalve iets misselijk en duizelig. Hartje klopte niet meer....wat een klap in je gzicht is dat. Ik heb geen krampen, geen bloedverlies helemaal niks wat op een mk lijkt, maar helaas is het ons nu nog niet gegund. Ik hoop hier op het forum te zien hoe andere meiden omgaan met zo'n klap in je gezicht. En hoop dit een plekje te kunnen geven.

Link to comment
Share on other sites

Welkom Marar en wat verdrietig allemaal.

Er is een topic wat alleen gaat over meiden die een mk of in jou geval een ma (missed abortion) hebben gehad, heb er zelf helaas ook ervaring mee.

Misschien kun je daar steun vinden.

Sterkte met hele traject.

Link to comment
Share on other sites

Marise wat rot voor jullie. Wij hebben hetzelfde gehad, met 9 weken nog een prachtige echo en met 12 weken klopte het hartje niet meer. De grond zakt dan echt onder je voeten vandaan. Ik denk inderdaad dat je in het topic over miskramen veel herkenning en steun zult vinden: http://www.ivfmoeders.nl/showthread.php?12864-Het-Verloop-Van-De-Miskraam-missed-Abortion-En-Bbz&p=514547#post514547

 

Sterkte!

Henne

Link to comment
Share on other sites

Hallo Marise,

 

Welkom op het forum!!!!!!!!!!!!!!

Ik heb nog nooit wat geschreven, enkel alleen verhalen gelezen, maar toen ik jouw verhaal las was het zo herkenbaar.

Wij zitten bijna in hetzelde schuitje. Ik ben ook 33 jaar en wij zijn ook zo'n vier jaar bezig.Twee ivf-pogingen gehad.

Ook dus één keer zwanger geweest maar voor korte duur en na zeven weken ook een keiharde klap in het gezicht gehad. Wij lopen ook in het VU. Groetjes

Isabel

Link to comment
Share on other sites

Hoi marise,

 

Zelf een ma gehad bij 9 weken. En liep de laatste 2 ivf in het vu.

Helaas door de endometriose en weinig eicelvoorraad blijft onze wens overvuld.

 

Wens jou heel veel sterkte. Weet heel goed hoe je je voelt.

loop alleen nog in het VU voor de endometriose.

 

Knuffel

 

Rubster

Link to comment
Share on other sites

Hoi marise

 

Welkom op het forum

Wij hebben soort gelijke situatie gezeten miskraam bij 11 week bleek het hartje ook gestopt je wereld stort in

Maar hou moed ben nu zwanger 15 week en 4 dagen

 

Heel veel sterkte en wat heb jij het verhaal mooi beschreven

Ik wens je heel veel succes

 

Liefs Jessica

Link to comment
Share on other sites

Hoi Isabel, rubster en Jessica,

 

Jeetje wat balen dat jullie in hetzelfde schuitje zitten.

 

Wel fijn om te lezen Jessica dat je nu toch weer zwanger bent. Dat vind ik zo moeilijk om er toch weer in te geloven. Maar misschien is het nog wel een beetje te vers. Vandaag het VU gebeld of ik niet eerder mag komen. Nee, ze wilden echt een week wachten. Gelukkig belde de Gyn terug dat ik een dag eerder mag komen. Mijn schoonvader ligt namelijkal 5 wk in het VU, eerst 4,5 wk op de ic na ernstig infarct en nu op de hartbewaking. Helaas na ons slecht nieuws is hij ook weer slechter gegaan en gaan ze waarschijnlijk morgen een bypass doen.

 

Ik weet dat ik straks de moed weer bij elkaar heb om verder te proberen, ik weet nu immers dat ik zwanger kan worden. Alleen of mijn man de moed bij elkaar kan pakken, ik hoop het. Samen staan we sterk en zijn een goed team.

We hebben nog 3 eskimo's in de vriezer verdeeld over 2 rietjes. Daar gaan we voor!!!

Link to comment
Share on other sites

Lieve marise

 

Ik zou echt even een pauze nemen echt doen en niet door wandelen ik deed dat wel met gevolg dat lichaam me in de steek liet in maart 2011 bleek ik cystes te hebben heb toen gezegd ga eerst weer genieten op vakantie geweest en in september weet begonnen met een goed resultaat

Het blijft moeilijk 1 maart was anders onz eerste kindje een jaar geworden blijft een moeilijke dag maar het komt goed ook met je man

Sterkte en blijf praten

Link to comment
Share on other sites

Hoi Marise, allereerst wil je veel sterkte wensen met dit verlies. Het is echt horror, eerst na lang zwoegen en zweten zwanger en het dan verliezen, het is echt niet eerlijk gewoon. :(

 

Ik heb ook door die rotziekte Chlamydia mijn beide eileiders verloren. Ik had hydrosalpinx aan beide eileiders en deze moesten dus verwijderd worden. Er komt inderdaad vocht uit die eileiders naar je baarmoeder waar een embryo dus niet tegen kan. Ik heb dus 2 IVF pogingen met cryo's voor niets gedaan, bij het Westeinde ziekenhuis hadden ze mij daarover nooit iets verteld. Toen wij naar Voorburg gingen kwam ik er pas achter. Betekent dus wel dat ik door fouten van het ziekenhuis twee vergoede pogingen kwijt ben. Maar ja, ik kan nu alleen nog maar vooruit kijken en hoop dat de laatste cryo mijn geluk zal brengen. Zo niet, dan gaan wij in ieder geval zelf nog 1 poging betalen.

 

Meissie, heel veel sterkte de aankomende tijd en moed voor de toekomst.

Link to comment
Share on other sites

Hoi Jessica en Yvonne,

 

Ja, we wachten nog wel, eerst deze turbulente periode voorbij zijn.

 

Jeetje, Yvonne! Ik heb er geen woorden voor. Zo'n hydrosalpinx is ook het woord wat ze in het VU gebruikten bij mij. Ze geven natuurlijk nooit toe dat ze dit gemist hebben, dan kan de verzekering misschien de kosten bij hen verhalen.

 

Ik hoop het beste voor jullie!!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use