VIA (voorlichtingsbijeenkomsten adoptie)

[Dee78]

Hoi meiden,

 

Ik start even een apart topic over de VIA.

Benieuwd naar ervaringen (heb de afgelopen tijd al wel wat berichten erover gelezen) en naar wie de komende tijd ook de VIA gaan volgen.

 

Wie van jullie gaat het doen (of heeft het gedaan) terwijl je nog met ivf bezig bent (was)?

 

En een praktische vraag: hoe groot is de groep, hoeveel stellen?

 

 

Dee

[EDR]

Volg dit met belangstelling Dee.

Zoals het er nu naar uit ziet gaan wij het doen na de zomervakantie, w.s. augustus/september. En jullie?

[wannabemom]

Wij hebben van november 2010 tot februari 2011 de VIA gevolgd. In onze groep zaten we met 8 stellen. (allemaal man/vrouw).

Op het moment dat wij met de Via begonnen waren we ook nog bezig met ICSI pogingen. Soms wel lekker druk dus met fulltime werk/ivf en adoptie-cursus. Maar

ik zou het zo weer tegelijk doen.

In onze groep zaten ook mensen die zich pas na de allerlaatste ivf poging een BKA nummer hadden aangevraagd. En die moesten dus een heel jaar lang alleen maar wachten tot de VIA zou zijn. Na de laatste VIA hebben we wel nog een paar maanden uitstel gevraagd.

 

Gisteren trouwens het rapport inlezen gehad bij de Raad..... en we zijn goedgekeurd!!! We krijgen toestemming voor de adoptie van 1 kind, eventueel ook een ouder kind en met een special need. Zijn we natuurlijk superblij mee. Nu mogen we eindelijk de volgende stap doen.

[Belladonna]

Wij hebben net de 4e middag gehad. Moet zeggen dat het echt wel interssant is. Een groep bestaat uit 7 a 8 stellen. Meeste uit de mmm.

Tijdens via kun je nog behandelen, daarna wordt het minder wenselijk of zelfs niet toegestaan. Er zijn mensen die niet eerlijk zijn en toch blijven behandelen. Dat is niet onze keuze.

 

Verder alles over je heen laten komen. Je kan natuurlijk wel al veel lezen op de website adoptie en de 6 stichtingen.

 

Wat wel opvallend is, is de aandacht voor special need en oudere kinderen. Het adopteren van gezonde baby's is erg lastig. Succes dames!

[Marli01]

Wij zaten destijds ook met 8 stellen. Alhoewel, niet allemaal stellen, want er was ook 1 alleenstaande vrouw bij. Zij kwam samen met haar moeder naar de VIA.

Wij hebben t/m de VIA nog ICSI gedaan. Dat hebben we ook eerlijk verteld tijdens de raadsgesprekken. We kregen ook expliciet de vraag wanneer onze laatste ICSI was en hoe we het verwerkt hadden dat die ook niet gelukt was. Wij wilden daar niet over liegen al weet ik dat er heel veel mensen gewoon door blijven gaan met vruchtbaarheidsbehandelingen, ook na de raadsgesprekken.

 

Inderdaad, de kans op adoptie van een gezonde baby is erg klein. Misschien uit de V.S.? Maar verder zijn het toch vooral oudere kinderen (ouder dan 2 jaar) of kinderen met SN die geadopteerd worden.

Wij staan op de wachtlijst voor een ouder kind.

[Maartje]

Wij hebben de VIA van augustus tot oktober 2011 gedaan en zaten ook met 8 stellen. Allemaal M/V, heel verschillende achtergronden vwb reden om te adopteren. Wij vonden het een heel leerzaam traject. Wij hadden meer een negatief beeld van adoptie en door de cursus is dat heel positief geworden. Maar het kan ook andersom gaan hebben wij in onze groep gezien, een stel kletterde echt een soort van van hun roze wolk af. Wij waren niet meer met behandelingen bezig, maar hadden dat ook nog niet definitief afgesloten. Na het afronden van de cursus en voor de start van de gesprekken (wij hebben net de gezondheidsverklaring opgestuurd en wachten nu op uitnodiging) hebben we de knoop doorgehakt: eerst nog behandeling of nu adoptie. Behandelingen ooit nog sluiten we niet uit (en het is in elk geval fijn om dat zo te zeggen, maakt op de een of andere manier de beslissing minder moeilijk/definitief), maar nu gaan we echt voor adoptie. Ik kan me niet voorstellen hoe je beide zou kunnen combineren. Ik heb nu al gemerkt dat het ook een soort van 'oneerlijk' voelde te denken dat behandeling (en dus kans op biologisch kind) voor adoptie gaat. Zo van 'we proberen het nog en anders gaan we voor optie 2'. Heel rationeel gezien is dat natuurlijk wel zo, maar emotioneel voelt nu al aan adoptiekindje als 200% de beste keuze. Gek hè, hoe dat werkt, had ik zelf niet durven dromen. Herkenbaar bij anderen?

 

Wannabemom, gefeliciteerd met de toestemming! Moet een geweldig gevoel geven, wauw!

[Dee78]

Wat een hoop reacties al, leuk om te lezen.

Wannabemom, gefeliciteerd met de BT!

Marli, heb al vaak berichten van je gezien dat jullie in de wachtfase zijn (nou ja, fase.... wachten doen we eigenlijk constant). Hoop dat jullie snel bericht mogen krijgen!

 

Wij gaan in feb beginnen met de VIA, we zijn onverwacht een kwartaal eerder ingepland. Qua behandelingen loopt het juist uit, we hadden in nov/dec verder willen gaan maar daar kwam een hysteroscopie tussen (incl wachten erop) + een niet voorziene uitslag waardoor ik eerst aan de AB moest en deze maand weer een bioptie krijg.

Ik weet dat de RvdK wacht met de gesprekken tot je uitbehandeld bent. Wilde alleen weten of er in de VIA raar of moeilijk over gedaan kan worden als je dan nog bezig bent. Ben benieuwd in wat voor groep we terecht komen.

 

Zomerzotheid, lees jij ook nog mee?? Volgens mij was jij degene die ook rond deze tijd aan de VIA ging beginnen??

[wannabemom]

Tijdens de VIA doen ze echt niet moeilijk als je nog bezig bent in de MMM. We hebben het ook gewoon eerlijk verteld dat we nog bezig waren.

 

In onze groep was ook een stel dat van adoptie een beetje een te rozekleurig idee had. Ze wilden graag een kindje redden uit een tehuis, maar dit kindje moest wel

een baby zijn en gezond. Daarna wilden ze pas gaan proberen of ze zelf zwanger zou kunnen worden. Na de cursus hebben ze toen besloten om eerst zelf te proberen om een kindje te krijgen. Want voor ze misschien aan de beurt zouden zijn voor die gezonde baby zou ze zelf toch ook weer een heel aantal jaartjes ouder zijn.

Verder zijn er ook nog 2 cursus-genootjes nog ineens spontaan zwanger geworden(en inmiddels bevallen) na iets van 6-7 jaar kinderwens. Vonden we ook wel

heel bijzonder om te horen!!

 

Wij vonden het zelf wel prettig dat we tijdens de gesprekken met de raad niet meer in de mmm zaten. We kijken nu ook echt uit naar ons adoptiekindje en kunnen ons niet meer echt voorstellen dat ons kindje niet chinees zou zijn. Vanaf gisteren staan we ook op de Nederlandse lijst. Dus heel misschien krijgen we nog wel

een Nederlands kindje. Daar gaan we trouwens niet van uit. Die kans is toch verwaarloosbaar klein.

[Marli01]

Van onze VIA-groep zijn er maar 2 stellen (waaronder wij dus) doorgegaan met adoptie. Twee stellen zijn spontaan zwanger geraakt, 1 stel heeft gekozen voor pleegzorg en de rest zag het toch niet zitten. In de VIA was men heel realistisch; de kans op adoptie van een gezonde baby is klein. Het zijn vaak oudere kinderen of kinderen met Special Need die naar Nederland komen. Of je moet een zelfdoe-procedure uit de V.S. doen. Maar dat is wel enorm duur, heb ik me laten vertellen.

 

Maartje, wat jij schrijft is heel herkenbaar. Ook voor ons voelde het niet goed om met 2 dingen bezig te zijn. Adoptie staat op nummer 1. En dat had ik van tevoren ook niet durven denken! Maar wel een fijn gevoel, toch?

 

Wannabemom, ik had jou nog niet gefeliciteerd met jullie beginseltoestemming. Dus bij deze alsnog; GEFELICITEERD!!

Welke vergunninghouder kiezen jullie?

 

Wij hebben deze week alweer 2 jaar onze beginseltoestemming. Die is van 18 januari 2010. Wat vliegt de tijd..... Maar van mij mag de tijd nog meer vliegen, want wij kunnen niet wachten om eindelijk papa en mama te worden. Net als jullie natuurlijk!

[Miepie80]

Dee, spannend dat jullie nu ook het adoptieproces in gaan! Voor ons lijkt het alweer een eeuwigheid geleden dat wij de VIA gedaan hebben, maar het is pas twee jaar terug. Wij zaten nog midden in de eerste ICSI. Toen we een BKA aanvroegen dachten we binnen de anderhalf jaar wachten die er stond tot de VIA wel te weten of het met zoek-ICSI zou lukken een kindje te krijgen, maar uiteindelijk was ik net voor de 2e keer zwanger uit de eerste ICSI (cryo) toen we startten. We hebben even getwijfeld over wel/niet starten (heb dat ook overlegd met de begeleiders van de VIA), maar het was nog heel pril en is uiteindelijk in de week na de eerste bijeenkomst fout gegaan.

 

Wij hadden een groep van 13 mensen; 6 stellen, 1 alleenstaande moeder (zij had al 1 gehandicapt kindje). Er zat 1 homostel bij, een stel die al een (stief)dochter uit een eerdere relatie hadden, een stel met 1 zoontje die er via IUI gekomen was en nu lukte het ook met IVF niet meer, en ook twee stellen die net als wij nog midden in de behandelingen zaten. Ik weet dat er in elk geval 3 stellen door gegaan zijn en zowel de alleenstaande moeder als dat stel die al een kindje hadden hebben uiteindelijk voor pleegzorg gekozen. Wij hebben destijds de gesprekken met de Raad uitgesteld - stonden op de wachtlijst voor de 2e zoek-ICSI en wilden hier niet over liegen. Uiteindelijk ben ik uit de 2e cryopoging van die ICSI zwanger geraakt en is onze VIA verlopen - maar wij hadden ook al wel besloten dat we, als het lukte een biologisch eigen kindje te krijgen, we niet door zouden gaan met adoptie. Er zijn zoveel mensen die zo graag een kindje willen adopteren en zo weinig kindjes, dan heb ik liever dat dat kindje andere mensen ouders kan maken.

Ik moet zeggen dat vooral de bijeenkomsten over hechting nu met 3 prematuurtjes best heel nuttig is geweest, ook al is dit een heel andere situatie. En ik ben hoe dan ook erg blij dat we de cursus gedaan hebben, vond het heel verhelderend.

 

Marli, het is natuurlijk moeilijk te zeggen, maar heb je enig idee hoe ver jullie op de wachtlijst staan inmiddels? Welk land hebben jullie gekozen?

 

Wannabemom, gefeliciteerd met je BT!

 

Dee, ik zou gewoon gaan en evt. een beetje in het midden laten hoe en wat bij de voorstelronde; je hoort dan vanzelf van de andere stellen wel hoe het bij hun staat en ik merkte dat je er in de loop van de bijeenkomsten steeds opener over wordt. Wij hebben wel gelijk aangegeven dat we nog in het medische traject zaten, maar niet precies hoe en wat. Succes volgende maand!

[Marli01]

Miepie, ik vind jouw verhaal echt zoiets bijzonders! Zelfs de VIA al gevolgd en dan toch nog zwanger van een ICSI. En dan vervolgens een drieling, wow! Ze zijn geboren op mijn verjaardag. ;-) Ik heb vorig jaar jouw verhaal gevolgd; heb iedere dag gekeken of er nog nieuws was. Hoe gaat het nu met je drie wondertjes?

 

Wij staan 17 maanden op de wachtlijst voor Bulgarije. Bulgarije heeft het streven om dit jaar alle dossiers van 2010 te matchen. Dus daar hopen wij enorm op!

[Dee78]

Wannabemom en Marli: de stellen uit jullie groep die zwanger werden, mochten die door met de VIA? Of werden zij pas zwanger na de VIA?

Dit vroeg ik me af omdat ik weet dat je de VIA uit moet stellen als je zwanger bent... maar geldt dat ook als je zwanger blijkt te zijn wanneer je al een paar bijeenkomsten hebt gevolgd? Ben wel benieuwd waar ze de grens trekken.

[Marli01]

De stellen die alsnog zwanger zijn geraakt, zijn zwanger geraakt na de VIA.

Als je zwanger bent, mag je de VIA eigenlijk al niet meer volgen. Kan me voorstellen dat als je net weet dat je zwanger bent, je dit niet meteen zegt en nog doorgaat met de VIA.

[Resa]

Hoi meiden,

 

Wat leuk dat er hier zo actief gereageerd wordt!

We hebben zelf net de eerste VIA-bijeenkomst er op zitten. We vonden het erg interessant en bijzonder. Tot nu toe zijn we alleen maar enthousiaster geworden. In december is onze derde ICSI mislukt, en we hebben besloten te stoppen met behandelingen. We hebben wel nog een cryo. In maart hebben we daar een gesprek over. Het voelt erg dubbel om daar nog mee bezig te zijn nu we ook bezig zijn met de VIA. Maar natuurlijk willen we onze cryo wel nog een kans geven.

Voor de raadsgesprekken willen wij ook echt helemaal klaar zijn met de mmm, en dus ook met de cryo. Het voelt voor ons niet goed om op 2 paarden te wedden. Als we voor adoptie gaan, dan is dat ook echt datgene wat we graag willen en waar we dan helemaal voor gaan. Ik denk dat het op een gegeven moment een wens op zich wordt. Je hebt een kinderwens, maar op een gegeven moment krijg je ook een adoptiewens omdat je er zo in opgaat en je er zo in verdiept raakt.

[Dee78]

Herkenbaar Resa, je insteek.

Hier hebben we bedacht dat we wachten met de medische keuring tot we klaar zijn met de MMM (mocht deze poging en een eventuele volgende poging niets opleveren). Op die manier worden de Raadsgesprekken automatisch uitgesteld volgens mij. We willen ons ook aan de regels houden en er zeker niet over gaan liegen tegenover de RvdK.

 

Ben ook erg benieuwd hoe het voelt tijdens de wachtperiode voor adoptie; ik kan me voorstellen dat het, als je lang moet wachten, misschien toch wel weer kan gaan kriebelen om toch nog een ivf-poging te wagen? Geen idee hoor....

[wannabemom]

@resa; bij ons is dat ook zo gegaan. eerst hadden we een zwangerschapswens, maar in de afgelopen jaren is het langzaam een kinderwens geworden.

[Resa]

Het is bij mij zelfs voortaan zo dat het zwanger zijn niet meer hoeft. Ik ben gewoon bang om zwanger te zijn omdat er dan weer nieuwe angsten en onzekerheden mee gaan spelen. Onbezorgd genieten van een zwangerschap is er niet meer bij.

Ik vraag me soms ook wel af of je tijdens het lange wachten misschien toch weer behoefte krijgt aan een nieuwe poging. Maar voor nu kan ik oprecht zeggen dat ik er helemaal klaar mee ben. Het heeft me de afgelopen jaren af en toe echt leeggezogen. En als ik alleen al denk aan een nieuwe poging...

Natuurlijk gaat adoptie ook niet over rozen en moet je een hele lange adem hebben. Maar ik vind het wel bijzonder dat je dit echt met z'n tweeën doet en er ontstaat zo ook een hele andere band tussen man en vrouw. Het is zo'n intensief proces, maar zo anders dan de medische molen denk ik. Ik krijg er een positief gevoel van en dat voelt heerlijk!