Rustperiode tussen behandelingen door

[Dromenvaneenwonder]

Hoi allemaal,

 

We zijn allemaal bezig met hetzelfde doel: zwanger worden.

Helaas ervaren we ook allemaal dat dit niet vanzelf gaat.

 

Soms kan je achter elkaar doorgaan met terugplaatsingen, maar soms moet je ook een poosje wachten tussen de behandelingen in.

 

Daarom dacht ik... ...wachten tussen de behandelingen door is ook een wachtbankje! Ik ben zelf het liefst zo actief mogelijk met onze kinderwens bezig, om er maar zoveel mogelijk aan te doen om onze droom in vervulling te laten gaan. Helaas is het nu al meerdere keren niet goed gegaan, waardoor wij in het traject zitten om te laten onderzoeken of er een reden is van herhaaldelijke miskramen. Dat betekent: 3 maanden niet zwanger worden! Pijnlijk, iedere dag dat we niet aan onze wens kunnen werken is er één teveel! Drie maanden lang een wachtbankje voordat we verder kunnen.

 

Zijn er meer vrouwen die een rustperiode hebben?

Kom dan vooral meekletsen en ervaringen uitwisselen!

 

Ook al mag ik er even niet 'actief' mee bezig zijn. De wens is er nog steeds en ook nog steeds even groot!

Iedere dag dat we nog niet in verwachting zijn is er één! En de maanden dat we nu moeten wachten is voor ons ook een wachtbankje.

 

Tot schrijfs!

Liefs Ancoliene

[Henne]

Pauzemeisjes :-)

 

Mooi dat er weer een topic is voor meiden die tussen behandelingen in zitten.

[Sproet]

:-) hoi!! Yep. Verlichte rustmaand hier.... Sept/okt terugplaatsing cryo(s)....

 

Liefs, Maaike

[Inflame]

Heyyyy!! Wat n goed idee Ancoliene!!!!

 

Nou ik ook aan het wachten... 17 sept pas gesprek hoe ni verder!!

 

Ik heb t nog steeds moeilijk dus kijk uit naar de volgebde tp om mn zinnen te kunnen verzetten! Verlies nog veel bloed,maar alles ziet er schoon uit. Waarschijnlijk doordat mn baarmoeder al heel groot was.

 

Groetjesss Jeanine

[mijnbaby]

Ik ken je gevoel, ik had het ook.. ik heb bijna 7 maanden moeten wachten :(

ze wilde namelijk eerst mijn cryo opmaken voor ik aan een verse poging begon,

na een verse poging heb je maand verplicht wacht, toen was het kerst toen had ik me eisprong door het ziekenhuis gehad..

toen weer wachten en toen ontdooiende me enige cryo niet eens.. toen vakantie periode en daarna kon ik beginnen...

GRRRRR wachten is zo irritant als je niet wil wachten... sterkte!

[Dromenvaneenwonder]

Hoi meiden,

 

Bedankt voor jullie reacties! Wat is het toch moeilijk hè om te wachten... Hier wel iets vaags... Nu ik moet wachten ben ik ineens toch gewoon uit mezelf ongesteld geworden. Precies 30 dagen na de miskraam. Vreemd, ik word nooit ongesteld zonder hormonen. Maar ook wel fijn, voor mij een teken dat mijn lijf toch nog wel 'een beetje werkt'. Twee weken terug had ik steekjes onderin mijn buik. Toen dacht ik dat het nog een gevolg van de miskraam was. Mijn man wilde dat ik de gyn belde, maar ik heb gezegd dat ik het even wilde afwachten. Ik denk nu dat het een ei is geweest. Leuk is dat! Ik ben benieuwd of ik volgende maand ook 'goed nieuws' te melden heb...

Wij hebben 19 november een gesprek in het ziekenhuis n.a.v. de onderzoeken die ik nu heb. Dan hoop ik dat we zo snel mogelijk weer verder mogen. We hebben nog 4 cryo's, verdeeld over twee rietjes. Dus we kunnen deze poging nog 2 terugplaatsingen krijgen.

 

@ Henne: bedankt voor je reactie! Hoe is het met je? En cookiemonster?

@ Maaike: heb je een verplichte rustmaand na een verse poging? Balen dat je nu moet wachten. Krijg je de volgende terugplaatsing in een natuurlijke cyclus?

@ Jeanine: Wat heftig meis om te lezen dat het mis is gegaan bij je! Maar wel superfijn om te lezen dat jullie goede moed houden om door te gaan aan jullie grote wens! 17 september komt al in zicht, volhouden meis!!!

@ mijnbaby: 7 maanden! Whaaaaah, dat is veel zeg! Ik word nu al gek met 3 maanden tot een half jaar! Verschrikkelijk. Hoe gaat het verder met je? Voel je je goed?

 

Allemaal een superfijne zondag! En tot schrijfs

[Inflame]

@Hey Ancoliene,

 

Ja het is heftig! BEdankt voor je reactie! Jij hebt ook al veel van deze teleurstellingen te verwerken gehad lees ik! Wat ik wel bijzonder vind is dat je zonder hormonen nooit ongesteld wordt. Is dit altijd zo geweest? En welke hormonen gebruik je dan? (je hoeft het te antwoorden hoor).

 

@mijnbaby: jeetje meis, 14 weken zwanger alweer lees ik! Wat leuk joh!!!! Ik heb je af en toe gevolgt dus super leuk te lezen dat je weer mama wordt!

 

@henne, ik mis het februari wachtbankje.... Ben wel heel blij dat ik nu toch op een plek kan meeschijven! Zooowwwwnn goed idee van Ancoliene! :-D

 

@mijnbaby.. Grrrrr jaaahhh wachten... Grrrrr.... Maar ik hoop niet dathet 7 maanden gaat duren....... :-( dat lijkt me echt een hel als ik dat zo lees! Grrrrr.......

 

Hoe zijn jullie je volgende poging ingegaan? Ik was super relaxed de eerste poging, nu vooral heel onzeker en heel snel verdrietig als ik denk dat het weer mis kan gaan....... Kan mijzelf even geen moed inspreken... :-(

 

 

Fijne zondag voor jullie allemaal!

[Roxanne&Marcel]

Hoi Hoi!

 

Helemaal niet zo gek een rustpauze .. wachtbankje :)

 

Ik heb vanaf vorig jaar December tot Mei dit jaar rust gehad.. overigens hadden we dit zelf besloten hoor.. ik was er zo klaar mee..

 

Dat wachten, dan die test, dan weer geen geluk.. ongesteld worden.. rekening houden met dit .. rekening houden met dat..

 

En echt ik heb het heerlijk gevonden, wel toen we weer begonnen had ik zoiets nu moet wel in 1 x goed gaan.. want 1 dag wachten

is teveel.. en helaas ging het niet echt lekker.. maar toch.. na die langeee pauze ben ik wel zwanger geworden!

 

Maar heel veel succes want snap wel hoe je je voelt!

 

Kusz

[Dromenvaneenwonder]

Good morning meiden!

 

@ Jeanine: ik heb PCOS en dat houdt in dat er in plaats van één follikel in mijn eierstok er meerdere follikels groeien. Deze komen niet tot een dominante follikel, waardoor er geen LH-hormoon wordt afgescheiden die de eisprong tot resultaat heeft. Kortom: ik heb heel veel eitjes, maar geen eisprong. Is vervelend, want soms voelt mijn buik als een opgeblazen ballon. Eens in de drie maanden krijg ik dan Primolutkuur om een onttrekkingsbloeding te krijgen, anders kan het opgebouwde baarmoederslijmvlies ziektes veroorzaken, want dit moet wel eens in de zoveel tijd worden afgestoten. En tijdens het IVF-traject krijg ik progynova en vanaf de dag van de fictieve (cryo's) punctie krijg ik er utrogestan bij. Als ik niet zwanger blijk te zijn stop ik met deze medicijnen en wordt ik ongesteld. Nu ik drie maanden niet zwanger mag worden adcht ik dus ook dat ik dan drie maanden niet ongesteld zou worden. Ik weet niet zeker of er deze keer dus echt een eisprong is geweest, maar daar lijkt het wel op! Dus ik ben best blij dat mijn lichaam nog een 'beetje' functioneert. Ik hoop ook dat mijn lijf dit vol blijft houden, het is zo veel gezonder en beter!!! Zonder al die hormonen lekker op eigen kracht, ik word er wel een beetje blij van!

@Roxanne: wat goed om te lezen dat het zo goed met je gaat en met je zwangerschap! Wat een wonder dat het toch weer raak is! Ben je ondertussen al aan het idee gewend? Ik heb ook wel de ervaring dat het na een rustperiode veel relaxter is om voor een terugplaatsing te gaan. Mijn gyn zegt ook dat stress een hoge kans van mislukken van een poging geeft. Ik heb twee mislukte pogingen gehad en alle anderen waren raak. Bij die twee pogingen die mislukt waren was ik echt heel gestresst en ik denk dat dat er ook echt mee te maken heeft. Die miskramen zijn echt heel vervelend. Ik hoop het nooit meer mee te mogen maken, want het is echt een emotionele achtbaan!

 

Ik vind het in ieder geval heerlijk om ervaringen uit te wisselen en lekker van me af te schrijven. Ik ben niet echt een prater (wel een keltskous, maar geen echte prater zoals mijn psych zegt :-) ) en ik merk dat ik veel steun vind bij deze site en om van me af te schrijven. Hebben jullie je omgeving verteld dat jullie in het IVF-traject zitten? Wij wilden het eerst heel erg voor onszelf houden, maar stuitte dan best wel eens op onbegrip of op domme vragen (Zo, en wordt het voor jullie ook niet eens tijd?). Dus langzaamaan worden we wat opener naar onze omgeving. En dat is ook wel fijn. Alleen mijn werkgever doet een beetje irritant. Dat zij geen hinder moet ondervinden van mijn privésituatie... Ik heb duidelijk gemaakt dat ik hier niet voor gekozen heb en dat ze het er maar mee moet doen!

 

Nou, allemaal een fijne, zonnige dag gewenst en tot schrijfs!

Ancoliene

[mijnbaby]

ancoliene en inflame..

 

Ja wachten is zo KUT zeker als je verder wil maar nog niet mag.. Ik kon er zo boos om worden,

wachten terwijl ik zo graag door wilde maarja hoop dat jullie snel mogen!

Ik wil jullie alvast heel veel suc6 wensen bij jullie nieuwe poging/tp, ik hoop snel mooie berichten te mogen

te lezen.. zet hem op meiden! elke kans is een kans..

[Sproet]

Ik lees het bij jullie allemaal terug, toch het ongeduld van het wachten...dat ik zo herken! En ja, ze willen in mijn ziekenhuis een rustmaand na een punctie maand. Zodat alles weer 'normaal' wordt voor je verder gaat...;-) lekker normaal, maar niet heus! hahaha...Yep in natuurlijke cyclus een tp van cryo...ben reuze benieuwd hoe dat nou weer gaat allemaal! Ik hoop zo vreselijk! Zucht......

[Dromenvaneenwonder]

Hoi sproet!

Welkom op dit wachtbankje! Vreselijk he, die verplichte rust! Ik ben er nu helemaal klaar mee. Op mijn werk iedereen zwanger en overal waar ik kijk lijk ik wel mooie zwangerschapsbuikjes te zien. O man, ik wil ook zo graag! Maar tegelijkertijd merk ik wel dat een hormoonloze periode rust geeft aan mijn hoofd en aan mijn lijf en dat is ook wel een beetje prettig!

Fijn zeg dat je een tp in natuurlijke cyclus krijgt, ik heb nu steeds in een gestimuleerde cyclus en die hormoontjes doen wel hun werk hoor!

Ik tel de dagen af dat ik nog moet wachten op een nieuwe poging... Nog 8 weken en 5 dagen... en dan mogen we weer meedoen voor onze grote wens!

Ik merk wel dat ik wat meer ontspannen ben. Ik neem lekker een wijntje (dat doe ik normaal gesproken strikt niet!), let niet zoveel op mijn slaap, sport veel (door al die stimulatie wordt het sporten toch bemoeilijkt) en koop af en toe kleding (dat deed ik niet zo vaak meer, iedere keer dacht ik: als ik zwanger ben kan ik het misschien maar kort dragen...). Dit zijn kleine dingen die ik eigenlijk behoorlijk gemist heb de afgelopen jaren en waarin ik mezelf langzaam ben kwijtgeraakt. En door de voordelen op te sommen lijkt de tijd een stuk sneller te gaan!

Fijn weekend! Ancoliene

[Sproet]

Hebben jullie je omgeving verteld dat jullie in het IVF-traject zitten? Wij wilden het eerst heel erg voor onszelf houden, maar stuitte dan best wel eens op onbegrip of op domme vragen (Zo, en wordt het voor jullie ook niet eens tijd?). Dus langzaamaan worden we wat opener naar onze omgeving. En dat is ook wel fijn. Alleen mijn werkgever doet een beetje irritant. Dat zij geen hinder moet ondervinden van mijn privésituatie... Ik heb duidelijk gemaakt dat ik hier niet voor gekozen heb en dat ze het er maar mee moet doen!

 

 

Ik heb ervoor gekozen om geen enkel geheim te maken van het IVF/ICSI traject waar wij inzitten. Heb de eerste poging wel volledig in mijn zomervakantie gedaan..ook om te kijken wat het met me deed, hoe zwaar het was, hoeveel tijd etc...en pas afgelopen week officieel met mijn adjunct gezeten om te vertellen hoe en wat...En ik moet je eerlijk zeggen dat ik het gesprek instapte met de gedachte "ik wens ze succes met het me verbieden"...hehe...totaal niet nodig geweest uiteraard...want ze reageerde prima. Verder vond ik het ook heel fijn om het te delen met mijn omgeving. Wel even bang geweest van te voren. Want stel dat het lukt, no way dat je het dan 12 weken stil kan houden...of stel dat het niet lukt, dan weten ze er allemaal van.....maar ik moet je zeggen dat het juist fijn was. Ze waren er allemaal voor me toen het niet lukte. De volgende TP houden we wel iets meer voor onszelf hoor....

 

Jij ook fijn weekend meis! Dikke liefs!

[Dromenvaneenwonder]

Ik heb ervoor gekozen om geen enkel geheim te maken van het IVF/ICSI traject waar wij inzitten. Heb de eerste poging wel volledig in mijn zomervakantie gedaan..ook om te kijken wat het met me deed, hoe zwaar het was, hoeveel tijd etc...en pas afgelopen week officieel met mijn adjunct gezeten om te vertellen hoe en wat...En ik moet je eerlijk zeggen dat ik het gesprek instapte met de gedachte "ik wens ze succes met het me verbieden"...hehe...totaal niet nodig geweest uiteraard...want ze reageerde prima. Verder vond ik het ook heel fijn om het te delen met mijn omgeving. Wel even bang geweest van te voren. Want stel dat het lukt, no way dat je het dan 12 weken stil kan houden...of stel dat het niet lukt, dan weten ze er allemaal van.....maar ik moet je zeggen dat het juist fijn was. Ze waren er allemaal voor me toen het niet lukte. De volgende TP houden we wel iets meer voor onszelf hoor....

 

Jij ook fijn weekend meis! Dikke liefs!

 

Bedankt Sproet, lief van je!

Hoe is je weekend geweest?

Hier alles goed! Heb leuke dingen gedaan met vriendinnen en gisteren een lekker dagje samen. Vandaag ben ik flink in huis bezig geweest en heb ik een paar uur mezelf afgebeuld in de sportschool, heerlijk!

Ik ben alleen nog steeds ongesteld, nu al 10 dagen, word er gek van. Is dat normaal? Ik weet het niet... ...normaal ben ik nooit ongesteld en nu ineens wel, keurig 30 dagen na de miskraam, maar dan wel meteen 10 dagen. Bleeeeh, merk wel dat ik er erg aan toe ben om weer een poging te ondernemen. Maarja, alles voor het goede doel!

XXX

[minoes]

Hey dromen van een wonder

 

Fijn zo'n bankje vorig jaar maart tot sep heb ik ook rust ingelast vanwege cystes en mk en zie resultaat

Ik hoop dat ze gauw achter dingen zijn en dat je weer van start kan en je wens in vervulling gaat

 

Liefs Jessica

[Monica32]

Hallo dames,

 

ik zou graag met jullie meeschrijven.. Ook hier even een rustperiode na onze eerste IVF behandeling in mei, na overstimulatie (week ziekenhuis) bleek ik zwanger... Mijn HCG was niet goed, ze dachten een miskraam, na me een paar weken rond te hebben laten lopen hebben ze een curretage gedaan. Na een week belde de dokter me op, dat er vervelend nieuws was en ze geen zwangerschapsweefsel gevonden hadden, dezelfde avond ben ik geopereerd aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap in mijn rechtereileider, deze was helaas al gesprongen en had een inwendige bloeding in mijn buik veroorzaakt.. Na alles wat we al meegemaakt hebben, een behoorlijke klap, dus we hebben een rustperiode. Met nog 2 cryo's in de vriezer, en waarschijnlijk in oktober gaan we daar weer voor, net als Sproet las ik bij haar handtekening.

 

Jullie hebben ook allemaal de nodige pech gehad hier las ik, hopelijk nu op naar betere tijden voor iedereen!

 

Minoes voor jou wel mooie nieuws, gefeliciteerd nog!

 

 

Groetjes Monica

[Sproet]

Jeetje, wat een heftig verhaal ook weer Monica! Pittig! Ja, klopt, twee cryos...(als alles goed gaat) willen we laten terugplaatsen in onze volgende cyclus... @Dromenvaneenwonder, heb je de dok al even laten weten dat je niet gerust bent wat betreft je menstruatie?

 

Hou jullie taai lieve Meiden! xx

[Monica32]

@ Sproet, spannend!! Ja wij hebben er ook 2 in de vriezer en gaan ook voor allebei mochten ze beide ontdooien :) dus we laten het aan het lot over hoeveel en of er een TP komt... Ik hoop dat er in ieder geval 1 ontdooit, want de kwaliteit was niet top en tegen een volgende IVF poging zien mijn man en ik beide erg op.. Bij ons hanteren ze in het ziekenhuis de lange behandeling, dus dat betekend een maand de pil, 3 weken deca en dan pas stimuleren, geen pretje, en van de Deca verander ik in een heksje met bonkende hoofdpijn.. Weet je al wanneer ongeveer je je TP hebt? Ik heb vandaag mijn menstruatie gekregen, misschien dat we de volgende cyclus ervoor gaan :)

 

andere dames, een fijne dag vandaag!

[rubster]

Meiden, ik snap jullie frustratie, maar ik heb toen er geen rust/pauze maand tussen zat gewoon 1 ivf behandeling laten verknallen omdat er geen eicellen in mijn 3 folikels zaten. Helaas zit ik in de beginnende overgang en zijn klaar met het hele traject.

Mar in sommige situaties is het echt wel belangrijk even je lichaam een pauze te geven. je wil door om je grootste wens uit te laten komen. Maar uiteindelijk is je lichaam en dan ook geest de dupe ervan.

 

Dikke knuffel voor jullie allemaal en dat jullie droom uit mag komen!!

[Dromenvaneenwonder]

Hoi meiden!

Even snel, want ik merk dat ik de tijden die ik normaal gesproken over had tijdens/voor/na de behandeling nu al heel snel heb opgevuld met andere dingen. Ik kijk dan ook wat minder op dit forum, maar eigenlijk gaat het gewoon heel erg goed! Natuurlijk doet het nog steeds pijn dat wij niet in blijde verwachting zijn en dat we moeten wachten, maar het gaat ook wel heel erg snel allemaal! We zitten nu alweer in september!

@ Rubster: precies wat je schrijft, ik voel me nu ook echt tot rust. Ik hoop dat deze rust is wat we nodig hebben. Hoe is het met jou dan, dat je nu uitbehandeld bent? Is er hoop op een spontane zwangerschap of moet je echt gaan accepteren dat het er niet in zit? Hoe deal je daarmee? ik vraag mezelf dat namelijk erg vaak af, stel je nou voor dat het bij ons ook niet lukt en dat we uitbehandeld raken? Ivm ADHD bij mijn man komen wij niet in aanmerking voor adoptie. Vreselijk krom en raar, maar dat zijn nu eenmaal de regels...

@ Monika: Echt heftig meis! Lukt het een beetje om ermee om te gaan? Gelukkig heb je nog cryootjes maar dat maakt het verdriet er niet minder om. Wat een blunder hebben ze gemaakt in het ziekenhuis, ongelooflijk!

@ Minoes: ik hoop over een poosje ook een prachtig resultaat te kunnen zien van deze verplichte rustperiode. Jouw verhaal geeft moed en hoop, bedankt daarvoor!

@ inflame: hoe is het emt je? Nog 1,5 week tot je volgende gesprek, hou je het een beetje vol? hoe kom je de dagen door?

@ Sproet: heb gisteren de gyn gebeld, ze zegt: kijk het nog een week aan en registreer hoeveel, welke kleur en pijn of niet, dan nog eens contact opnemen. Bleeeeh, ik vind dit niet fijn! Hoe is het met jou verder?

 

Nou, prettige avond en tot schrijfs! XXX

[Dromenvaneenwonder]

Hellup!!! Het ging zo goed en nu is mijn zus zwanger. Ik weet niet wat ik moet....

[Puck78]

Dromenvaneenwonder...

Heb heel kort meegeschreven toen wij onze eerste poging ICSI deden.

Heb je toen ook gevolgd en nu een tijd hier niet meer geweest maar hoopte nu dat ik bij jou ook positief nieuws zou lezen.

Weet niet goed wat ik moet schrijven maar wat verdienen jullie het! Kan me voorstellen dat het vreselijk lastig is voor je dat nu je zus zwanger is.

Zal voor je duimen dat ook jullie snel een positieve test in handen hebben.

Mede door alle verhalen die ik hier heb gelezen realiseren we hoeveel geluk we hebben gehad dat de eerste poging succesvol is geweest.

 

Voor iedereen die bezig is met een poging of binnenkort weer gaat starten.... Wens jullie alle geluk van de wereld!

[Monica32]

Dromenvaneenwonder, ik denk dat iedereen hier die lang bezig is om zwanger te raken dit soort dingen meemaakt.. Een week na onze 3e miskraam vertelden mijn man zijn broer en vrouw dat ze zwanger waren, we wisten niet eens dat ze bezig waren, en waren anders precies even lang zwanger... erg moeilijk.. Nu vlak voor mijn buitenbaarmoederlijke zwangerschap verteld zijn jongste broertje en vriendin dat ze een kindje krijgen, die waren 2 weken verder als ons.. En al onze vrienden hebben de afgelopen jaren kindjes gekregen of zijn alweer zwanger van de 2e... Heel hard, zo is het leven... maar probeer ondanks alles toch ook blij te zijn, iemand anders verdiend het net zo goed, al lijkt het alsof niemand er moeite voor hoeft te doen in je omgeving en dat voelt heel oneerlijk, geloof me wij hier weten daar alles vanaf! Probeer je vast te houden aan de gedachte dat jullie tijd ook nog komt...

[Dromenvaneenwonder]

Hoi allemaal,

 

Bedankt bedankt bedankt voor alle lieve reacties! Wat een bemoedigende woorden! Was er echt wel een beetje kapot van dat mijn zus in verwachting is, vreselijk om dat van mezelf te merken. Nu is het allemaal wel een beetje geland. Ik ben eerlijk geweest over mijn gevoelens en gevecht. Ik heb gezegd dat ik even wat afstand bewaar, niet omdat het aan haar ligt, maar omdat ik zo verschrikkelijk met mijn eigen gemis geconfronteerd wordt. Dit begrijpt ze en het komt goed! Ondertussen gaan de blijde berichten om ons heen maar door, poeh wat is dat moeilijk. Maar ik troost me met de gedachte dat we ondertussen al weer vier weken verder zijn en dat wij over een week of acht ook weer 'actief' aan de slag mogen.

Daarnaast ben ik lekker druk met mijn werk, studie en sporten. Soms maar gewoon doorstomen en gevoel op 0, dat gaat eigenlijk prima en ik ben nog best productief ook! En ik blijf iedere keer herhalen wat we wel hebben en wat we wel kunnen doen. Gewoon om mezelf maar bewust te maken dat het niet vanzelfsprekend is dat we het zo goed hebben en dat er nog zoveel dingen meer zijn om van te genieten!

[vlinder-83]

Hallo Dames,

 

Ik zal me even voorstellen ben Vlinder 29 jaar oud uit Rotterdam en heb een poosje meegeschreven in het topic van Mei 2012 1e keer ivf. Ben toen als 1 van de weinige in ons pech clubje de gelukige geweest door 1ste icsi zwanger te raken, alles ging zo geweldig goed de angstige 12 weken waren voorbij en ik begon te genieten van mijn zwangerschap waar we zo lang op hebben moeten wachten, Omdat ik zo vreselijk meeleef met ieder z,n verdriet voelde ik me bijna schuldig dat het bij mij in 1 keer raak was en durfde niet echt meer op het forum te komen en te vermelden dat alles super goed ging en hoe vrolijk we wel niet waren. Na de 20 weken echo zouden we de babykamer bestellen die we al hadden uitgekozen met 17 weken heb ik een pretecho gehad we kregen een zoon, met 18 weken had ik nog een controle in ZH alles zag er mooi uit en kon opgelucht naar huis de volgende dagen kreeg ik steeds meer last van vaginaal vochtverlies las op het internet dat het normaal was en wat afscheiding of restjes urine kon zijn en voelde de baby al bewegen sinds 16 weken dus maakte me totaal geen zorgen tot vrijdag 07-09 het vochtverlies werd toch steeds meer en het inlegkruisje moest steeds vaker verwisseld worden zaterdag avond begon het zelfs een heel licht kleurtje te krijgen ik besloot om ipv maandag toch ff meteen te bellen voor geruststelling ik kon meteen langskomen mijn man werkt savonds en was dus al weg ik ging met een opgelucht hart ff stiekum op controle en verwachtte dat ik binnen een paar uurtjes weer terug was HELAAS NIET DUS via de echo zag de arts dat ik minder vruchtwater had dan wat gebruikelijk wasbij 18 weken ze keek nog ff met een inwedige echo en moest me het vervelende nieuws vertellen dat mijn vliezen waren gescheurd en dat ik al ontsluiting had het voelde alsof ze met een zweep op me gezicht sloeg ik wist niet wat me overkwam de hele wereld stortte in en wou het niet geloven ik vroeg wat ik moest doen wou er niet vanuitgaan dat dit einde verhaal was ik werd meteen opgenomen en heb 2 dagen plat met benen wat hoger moeten liggen voelde helemaal geen vocht meer lopen en hoopte zo dat het goed zou komen en ze een bandje om de baarmoeder konden doen zodat ik toch nog verder kon maar helaas de baby had maandag midag bijna geen vruchtwater meer was waarschijnlijk dan met urine uitgelopen + ik had een flinke blaasontsteking dat ook mijn baarmoedermond had besmet dus hoogstwaarschijnlijk was het vruchwater ook besmet de baby leefde nog en hartje klopte nog perfect en al weetje dat hij het niet gaat halen zonder VW en heb je niet eens 0,001 % kans meer de hoop en wil is zo groot ik wou niet bevallen zolang het nog leefde. De volgende dag kwam de arts me vertellen dat ik moest bevallen omdat mijn gezondheidheid ook in gevaar was het was geen vraag maar een medisch advies ik had geen keus meer ben dinsdag met precies 19 weken bevallen van een prachtige zoon voor de bevalling klopte het hartje nog maar is waarschijnlijk tijdens het bevallen gestorven. We hebben nog afscheid kunnen nemen 4 uur lang heb ik hem in me armen mogen vasthouden heb fotos gemaakt en een kaartje met voet en hand afdrukje gekregen donderdag 13-09 hebben we hem begraven op de Zuiderbegraafplaats in Rotterdam. En nu zit ik hier in me huisje en voel me zo leeg en mislukt ik weet niet meer wat ik aan moet. Het enige wat ik wel weet is dat ik zsm weer aan de slag wil voor hopelijk een nieuw wondertje en hoop dat ik niet maanden hoef te herstellen van de bevalling en gewoon na een cyclus weer te mogen beginne heb 27 sept afspraak met de gyn en hoop dat ik positieve reactie krijg op mijn wens en dat het medisch gewoon mag in de tussen tijd vind ik dat ik hier wel een beetje hoor omdat ik nu ook op een nieuwe poging wacht hopelijk vinden jullie dat ook en mag ik lekker meekletsen en me verdriet hier uitschrijven

 

Liefs Vlinder