Jump to content

Lang ingevroren cryo - kwaliteit slechter?


Miepie80
 Share

Recommended Posts

Hoi allemaal,

We gaan langzaamaan (heel langzaam ;)) denken aan de cryootjes die we nog in de vriezer in het AMC hebben liggen. We zouden heel graag proberen of het lukt een broertje/zusje voor RNA te krijgen over een tijdje (voel me wat schuldig het hier neer te zetten; we voelen ons enorm gezegend met ons drietal en weten dat we al enorm veel geluk hebben gehad - maar toch is de wens voor een 4e kindje ook heel groot).

Zij zijn zelf geboren uit cryootjes van een punctie in mei'10, de TP van de cryo's was toen eind aug'10.

De cryootjes liggen dus al ruim 2.5 jaar in de vriezer. Ik vroeg me af of de periode van invriezen ook invloed heeft op de kwaliteit van de cryo's? Zijn er hier ook meiden die van cryo's die lang in de vriezer hebben gelegen, toch zwanger zijn geworden?

Link to comment
Share on other sites

Hoe lang ze zijn ingevroren maakt niet zoveel uit. Mits ze altijd goed zijn behandeld (=altijd onder stikstof hebben gestaan).

Ik ben (was) ook zwanger van een cryo van 2,5 jaar oud. Ze hebben er 2 ontdooid en die waren beide A-kwaliteit.

Kortom: de manier van bewaren is belangrijker dan de duur.

Succes!

Link to comment
Share on other sites

Collega van mij is zojuist vader geworden van een ruim 2,5 jaar oude cryo. Zijn eerste kind is een cryo en zijn tweede kind is van dezelfde punctie alleen dus ruim 2,5 jaar later teruggeplaatst. Wat het met de kwaliteit doet, geen flauw idee, maar het is een gezonde knul geworden!

Link to comment
Share on other sites

Fijn positieve verhalen te horen! Ik ben benieuwd...

 

Caroline, Chris, nog even niet hoor :-). En natuurlijk zijn er ook twijfels; we hebben twee héél gezonde kinderen en één kindje met de nodige problemen - kan je die nog de aandacht geven die ze verdienen, en is het niet een groot risico, moeten we niet tevreden zijn met wat we 'hebben'? Maar we hebben ook aan een 4e kindje nog zoveel liefde te geven. Financieel kan het ook, en de wens is toch wel heel groot.

 

Drieling kan wel druk zijn, maar ik vind het eigenlijk goed te doen hoor :-). Geniet vooral enorm. En ik merk dat het nu wel makkelijker wordt, nu ze meer begrijpen en meer zelf doen. Peuterpuberteit zit er natuurlijk nog aan te komen, dus moet dat ook neit te hard roepen, hahaha! Maar het is echt niet zo dat 3 kinderen 3x zo druk is als 1.... hier in elk geval niet (denk ik, weet neit hoe 1 is natuurlijk).

Link to comment
Share on other sites

  • 5 months later...

Hai! Ben benieuwd of je al bezig bent, want het laatste bericht hier is al wat maanden geleden. Maar ik ben tien weken geleden bevallen van een heerlijke dochter, die niet qua geboorte, maar wel qua bevruchting even oud is als onze j/m-tweeling. Ze heeft ruim 8 jaar ingevroren gezeten.

No problem! :icon_flower:

 

Bij ons keken sommige mensen wel wat raar op, ten eerste omdat er dus best een tijdje tussenzit, en ten tweede omdat we alle vier autisme hebben (pa, moe en tweeling) en de kinderen o.a. ook reflux en allergieën hadden/hebben. We hebben er dus ook een tijd over na moeten denken, maar de weegschaal is ruim anderhalf jaar terug naar een "ja" gaan hangen. En we genieten echt onbeschrijfelijk van onze derde! :happy8:

 

Zie hier het artikeltje dat ik erover schreef toen ik nog zwanger was:[TABLE=class: pz_overzicht, width: 600]

[TR]

[TD]Onze tweeling wordt na acht jaar nog een drieling!

[/TD]

[/TR]

[/TABLE]

 

Groetjes, Bloempje.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use