Jump to content

1e keer IUI gehad


Nienna
 Share

Recommended Posts

Onze eerste keer zit erop. Heb een week 50 Puregon gespoten, Brevactid als vervanging voor de Pregnyl. Resultaat was 2 rijpe follikels. Spuiten viel me mee, hoewel de Pregnyl niet leuk was..

Ook een paar dagen geleden de IUI gehad, met 'mooi' zaad van mijn man :icon_smile: Een reële poging volgens de arts, en nu plaatsgenomen op het wachtbankje. Vreselijk!

Omdat ik lichte endometriose heb vloei ik bijna altijd een klein beetje, alleen rond de eisprong is het 4-7 dagen weg. In mijn hoofd de verbinding 'druppelen=niet zwanger' gelegd, en ben nu alweer begonnen met wat verlies. Bah!

Wil de 1e keer nergens op rekenen, maar ga dan toch hopen en alles overanalyseren. Word daar moe van maar kan mijn hoofd niet stilzetten...

Link to comment
Share on other sites

Dankjewel :-) Tja, ik ben al aan het aftellen naar de mogelijke testdatum.. Jammer dat dat 2 weken moet duren!

Over 2 weken krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis dus de komende tijd heb ik aardig wat afleiding, èn een aantal lieve mensen om me hen bij wie ik mag huilen of lachen.

Ik zie dat jij een tweeling verwacht, wat super! Ik hoop dat jij en je kleintjes okay zijn. In ieder geval succes met de laatste loodjes, dat je ze maar gezond en wel in je armen mag houden.

Link to comment
Share on other sites

Dankjewel! Ik hoop ook dat ik ze snel gezond en wel mag begroeten :-)

Mijn tweeling is ontstaan met ICSI maar heb 11 IUI pogingen gedaan dus weet hoe t gaat. Succes met wachten en goed dat je ook afleiding hebt! Stoppen met leven is een van de grote fouten die je kunt maken in dit proces dus blijf genieten. En spannend, een nieuw huis :-)

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Hai Nienna

 

Wij gaan over ongeveer 2 weken onze eerste IUI krijgen. Ik ben heel benieuwd. Wij doen het in de natuurlijke cyclus bij het Erasmus in Rotterdam. Ik zoek me helemaal suf op het internet naar een idee van de slagingskansen maar kan daar weinig over vinden.

 

Ik wens je in ieder geval heel veel succes!!

Link to comment
Share on other sites

Hai

 

Dat lees ik inderdaad veel maar het is natuurlijk zo gemiddeld genomen... Ook schijnen de eerste 3x een hogere slagingspercentage te kennen en je hebt het verschil in met en zonder stimulatie. Ik heb zelfs percentages van 8 tot 26% gelezen. Ik zoek gewoon iets om me aan vast te klampen denk ik :)

Link to comment
Share on other sites

Ja het blijft heel lastig natuurlijk. Wij hebben IUI gedaan en achteraf blijkt onze slagingskans met die behandeling 0% en met IVF overigens ook. Dat weet je vantevoren nooit zeker natuurlijk! Het hangt inderdaad van allerlei dingen af. Springt er een ei of een lege follikel, is de timing perfect, is het zaad op het moment suprême in vorm, is het opwerken gelukt, wordt het goed

ingebracht, raakt het de weg niet kwijt, vindt er bevruchting plaats, vindt er doordeling plaats, vindt er innesteling plaats... Sja met IVF of ICSI heb je altijd meer geweten over wat er gebeurde natuurlijk. Aan de andere kant denk ik gevoelsmatig dat je natuurlijke cyclus altijd betere eitjes en bms oplevert als je verder gewoon gezond bent.

Uiteindelijk zeggen de percentages ontzettend weinig. Hoeveel dames hebben hier geen IUI pogingen gedaan omdat de doktoren een dieper liggend probleem niet zagen? Er zijn er weinig die jouw weg volgen natuurlijk dus wie weet! Ik duim gewoon met zes duimen mee!

Link to comment
Share on other sites

Ha NCM,

onze arts had het over een percentage van 10-15 procent. Ik vind het niet veel maar tot op heden was het resultaat nul, dus kan het sowieso niet minder dan dat worden.

Onze 1e poging (met stimulatie) is helaas niet geslaagd, ik probeerde er ook niet op te rekenen maar had het wel even moeilijk. Bah!

Nu weer aan het spuiten voor volgende poging, nog net even voor de 'winterstop'.

Sinds gisteren de sleutels van ons huis, ben dus ontzettend druk, geeft ook wellicht wat afleiding.

Drukte dus op alle fronten ;-)

Link to comment
Share on other sites

Vandaag FM, 4 follikels, bah! Baal eventjes heel erg en wil het liefst potje janken.

Afgesproken vanavond niet te spuiten, morgenavond wel weer, en heel hard hopen dat er 1 niet doorontwikkeld. Zaterdag weer voor FM, vind dat nu spannend. Had juist deze maand het idee dat er meer in mijn hoofd dan in mijn lijf gebeurde.

Jak!!

Link to comment
Share on other sites

Hai Nienna, sorpresa,

 

Ik ben al sinds april 2007 gestopt met de pil maar helaas nog niet zwanger geworden. Al moet ik zeggen dat we ook geen makkelijke tijden achter de rug hebben dus dat zal ook wel meespelen. In maart hebben we onze 1e IUI gehad zonder hormonen en omdat we in de tussentijd zijn verhuisd, nieuwe baan etc en dus naar een ander ziekenhuis moesten (dichterbij) staan we nu op de wachtlijst bij het VUMC. Dus ben benieuwd!! waarschijnlijk zijn we dan in jan aan de beurt. Blijft toch moeilijk, je denkt eindelijk gaat het gebeuren maar dan lees je de slagingskansen en daar wordt je ook niet heel vrolijk van. Ik heb al gevraagd of we niet meteen ivf mochten doen maar dat deden ze niet. dus 3 x iui zonder hormonen en dan 3x iui met hormonen.

het lijkt wel of iedereen om me heen zwanger wordt, zelfs mensen die al 3 kinderen hebben allebei een druk leven hebben. Bij ons is alles goed en dus onbegrepen onvruchtbaarheid maar dat maakt het er ook niet makkelijker op. Volgens mn man ben ik er teveel mee bezig en zit het tussen mn oren maarja hoe zet je zoiets uit je hoofd? nou nienna hoop dat de 2e IUI wel zal slagen bij je en sorpresa wat leuk dat je in verwachting bent van een tweeling. succes!!

Link to comment
Share on other sites

Er niet mee bezig zijn is een onmogelijke opgave inderdaad. Maar je kunt er wel voor zorgen dat het je leven niet volledig beheerst. Voor mij werkt dit forum heel goed om dingen van me af te schrijven en te zien dat ik niet alleen ben maar dat zal voor iedereen anders zijn.

De slagingskansen voor IUI liggen waarschijnlijk ook laag omdat het de eerste stap is voor veel artsen. Ze weten niet wat er mis is en beginnen dan met de minst invasieve behandeling. Bij ons bleek het achteraf bijvoorbeeld geen zin te hebben gehad dus ik trek met mijn 0% de slagingskans al naar beneden. 'Normale' stellen hebben trouwens ook geen enorm hoge kans per maand hoor en IUI bootst zoveel mogelijk de natuurlijke situatie na.

Kortom, ik zou me niet blind staren op de percentages en het 'gewoon' ondergaan. IVF is echt geen pretje, ik vond de IVF en ICSI pogingen veel zwaarder dan de IUI's. Daarbij ben je na drie pogingen gewoon echt klaar en dat vloog mij wel aan.

 

Dus ja ik weet niet of je er wat aan hebt maar probeer het een beetje los te laten en plan wat afleiding en ontapanning in voor tijdens je behandeltraject want je kunt het ook te zwaar maken voor jezelf met alle gevolgen van dien. In elk geval heel veel succes en hopelijk is het snel raak want 10% is nog altijd geen 0% :-D

Link to comment
Share on other sites

Goede reactie Sorpresa. Het is moeilijk maar ik denk dat je inderdaad moet proberen dat het je leven niet beheerst. Wij hebben nu 3 ICSI en gaan aan de IUI... Het voelt heel vreemd omdat ik gewend ben om zoveel extra te doen en nu op mn lichaam moet vertrouwen. Zoveel mogelijk rust, zo min mogelijk stress en lief zijn voor jezelf :) lekker in bad, lunchen met vriendinnen, meer tijd aan een hobby besteden. Ik probeer me op die manier zo positief mogelijk op te stellen.

 

Succes ladies!

Link to comment
Share on other sites

onze poging mag doorgaan deze maand, morgenochtend mogen we ons melden! Mijn man is tyoevallig vrij, en ik ga 's middags pas werken dus dat komt goed. Gisteren fm gehad, nu 2 goede follikels, 2 kleinere dus we mogen het erop wagen.

Gelukkig maar, heb ik dus niet voor niets gespoten.. ik reageerde flink humeurig in de afgelopen week, en dat hebben we dus niet voor niets doorstaan. Komende kerstperiode worden er geen IUI's gedaan in ons ziekenhuis, dus deze keer pakken we nog even mee :-) Daarna pas volgend jaar weer, al hoop ik het niet nodig te hebben.

Wij zijn nu druk aan het klussen in ons nieuwe huis, dus naast mijn werk genoeg afleiding! En op mijn vrije momenten kijken of ik met vriendinnen kan afspreken..

IVF ed lijkt mij nog veel heftiger inderdaad, dus ben wel blij dat we hiermee kunnen starten.

 

PS: mijn schoonzusje is inmiddels bevallen van een prachtig meisje, eveneens verwekt door IUI met stimulatie. Yes!

Link to comment
Share on other sites

Goed nieuws Nienna! Waar doe jij deze IUI met hormoonstimulatie? En waarom met stimulatie? IS er iets met jouw cyclus? Of puur om de kansen te vergroten door meerdere follikels te hebben?

 

Succes morgen!

Link to comment
Share on other sites

dank jullie wel meiden! Ben zelf ook opgelucht dat het doorgaat.

NCM, ik loop in Ede, superlief fertiliteitsteam daar. We doen met stimulatie, inderdaad om de kansen te verhogen. ik spuit maar 50 Puregon en reageer daar al flink op... We wilden zelf ook graag stimulatie, dus het was fijn dat de arts daar zelf al over begon. Mijn cyclus is wel okay, meestal 25-28 dagen dus beetje aan de korte kant.

Nu lekker naar bedje, hopen dat we morgen ons uitgerust voelen.

Sorpresa, voor jou begint het nu wel dichtbij te komen! nog eventjes! succes deze week!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Nienna,

succes met de iui.

hou me op de hoogte.

Ik ga zelf ook het iui traject in. Na 14 maanden met de pil gestopt te zijn was ik eindelijk zwanger. Zo blij en dankbaar voor een zwangerschap maakte ik een afspraak voor de eerste echo. De tien weken echo eindigde in een miskraam. Al die weken lang had ik een vredig gevoel met opstaan, kon de wereld aan...en die wereld stortte tijdens die echo in.

Ik kreeg 2 weken om van het vruchtje af te komen...´helaas' deze bleef zitten. Toen kreeg ik opwekkers in de vorm van pillen. Zwaar ziek....bloedend en flauwvallend ging ik een nacht door een ware hel. De dagen erna bleef ik weeen houden. Na 2 weken toch maar naar de gyna, en die constateerde dat mijn weeen aanbleven omdat de helft er nog zat. Dus door naar een curetage. Week 2 weken in de wacht met constante wee aanvallen.

Na de curetage had ik zoals verwacht een behoorlijke bloedarmoede. Gelukkig kwam mijn menstruatie snel op gang en gingen we in deze vruchtbare periode door voor ronde 2.

Maar helaas....geen resultaat. En doorverwezen naar het rijnstate in arnhem. Mijn partner en ik beginnen 19 dec met het plan samen met de dokter op te stellen.

Het erge van de miskraam was dat ik niet alleen mijn droom in duigen zag vallen, maar ook zogenaamde vrienden kwijt raakte. Mensen die wel zwanger raakten (na het knipperen met de ogen al zwanger) die mij totaal buitensluiten...

 

wat merk jij van de hormoon stimulatie?

Link to comment
Share on other sites

Jeetje L&W2009...

Wat een verhaal... ik ben met 5 weekjes 1 of 2 vruchtjes verloren en dat was al een hel dus ik kan me goed voorstellen waar jij doorheen bent gegaan (en zo lang!). Wij zijn nu 3 jaar bezig om zwanger te raken maar ben daar gelukkig geen vrienden door verloren. Inderdaad worden er mensen om me heen zwanger (en ook door knipperen met de ogen ja :heppie:) maar ik probeer gewoon heel blij te zijn voor ze. Het is namelijk niet zo dat als zij dit kindje niet zouden krijgen, wij er wel eentje zouden krijgen. Dat zeg ik nu heel rationeel maar meestal gaat er wel een huilbui aan vooraf.... en ik vind dat dat ook mag want het is gewoon een verschrikkelijke situatie als je zo graag een kindje wilt en het lukt maar niet.

 

Ik heb 3x ICSI gedaan en moest zeggen dat ik niet veel merkte van de hormonen. Maar ik denk dat dit van persoon tot persoon kan verschillen. Gaan jullie voor IUI met stimulatie? Wij gaan voor IUI zonder stimulatie (schijnt het Erasmus niet te doen? Maar ik ga dat morgen nog eens vragen). Heel vreemde ervaring na 3x ICSI maar we gaan er weer met volle moed tegenaan!

 

Was je eerste zwangerschap ook met IUI of natuurlijk?

 

Groeten!

Link to comment
Share on other sites

Sjonge L&W, wat een verhaal!

Ik ben zelf noot zwanger geweest, maar begrijp de verschrikking wel voor zover mogelijk.

 

Om te reageren op je vraag, ik reageer heel wisselend op de stimulatie. Ik ben door de Puregon in ieder geval af en toe misselijk of duizelijg en heb een week lang weinig eetlust, moet mezelf echt aan 3 maaltijden per dag herinneren.

En mijn man is de pineut. Ik kan met vlagen behoorlijk pinnig uit de hoek komen, gelukkig heb ik het zelf vaak door en kan ik me verontschuldigen. Verder af en toe depri ingesteld..

Al met al is het niet heftiger dan ik verwacht had, en kan ik het goed hebben. Als dit het ergste is dan heb ik het er met liefde voor over!

Link to comment
Share on other sites

Hai

 

Vandaag IUI gehad. Helaas een teleurstellend aantal zaadjes. 2 weken geleden hadden we 8 miljoen zaadjes waarvan 29% goed dus iets meer dan 2 miljoen goede na opwerking. Vandaag hadden we er na wassing maar 300.000 over. Niemand weet hoe het kan. Hubbie zegt misschien zenuwen maar ja, doe je niets aan. Toch IUI gehad en lichte krampjes in mn buik. Als het niets wordt deze keer, dan gaan we volgende maand voor IUI 2 maar als ook daar het aantal zaadjes weer zo laag is, komt Gent snel dichterbij ben ik bang....Erg frustrerend

Link to comment
Share on other sites

Wat vervelend zeg :-( Mijn man had ook zo'n wisselende kwaliteit en ook niet duidelijk waarom. Ergens op het forum schreef iemand over een androloog als ik het goed heb. Is dat een optie? Of ben je daar juist geweest (sorry dement).

Nou ja ik duim stiekem toch, je hebt er maar 1 nodig!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use