Jump to content

Eerste behandeling; onzekerheid en vragen


Vernon
 Share

Recommended Posts

Hallo meiden,

 

Ik ben nieuw op het forum en zal me daarom even voorstellen. Ben Vernon, 25 en heb vorige week zaterdag mijn eerste TP gehad. Het is bij ons erg snel gegaan; in augustus voor het eerst naar huisarts en vorige week al eerste TP. De hele behandeling (lange traject met pil, decapeptyl en 125eh gonal F) is me erg meegevallen, op de resultaten na steeds. Tijdens de punctie, die heel erg meeviel, koos de arts ervoor om mijn rechter eierstok over te slaan omdat hier een kluwe bloedvaten voor zat. Ook deed mijn rechter eierstok tijdens de stimulatie niet zo goed mee en zaten hier alleen kleinere eitjes, ze zei het dus het risico niet waard te vinden. Dit snap ik, maar later dacht ik er pas aan dat ze tijdens de FM ook steeds dachten bloedvaten te zien, welke later juist grote eiblaasjes bleken. Tijdens de punctie had ik een roesje, dus helaas dacht ik er toen niet aan om dit te zeggen. Ik ga er maar vanuit dat de arts doet wat het beste is, en niet zomaar een eierstok overslaat.

 

Daarnaast bleek dat er maar 4 eicellen waren gevonden, ondanks de acht aangeprikte eiblaasjes. De arts zei dit ook een teleurstelling te vinden, aangezien ze allemaal "makkelijk los kwamen".

 

Ik heb toen tot maandag in spanning gezeten, want ja, 4 eicellen is niet heel veel kans op bevruchting. Ik heb als een dolle zitten schoonmaken maandagochtend (het huis was nooit zo schoon :p) tot het verlossende telefoontje. Gelukkig waren er 2 embryo's! De TP zou de volgende dag plaatsvinden. Ik zat weer vol goede moed!

 

Voor de TP vertelde dezelfde arts even heel kort dat het een C embryo was en dat de kans dus wel kleiner was, maar wel "de moeite van het proberen waard". Ik was dus teleurgesteld over de minimale opbrengst van een lang en slopend traject. Wie heeft dit ook meegemaakt? Is er iemand die zwanger is geworden van 1 C kwaliteit embryo? Dit wil ik gewoon weten omdat ik positief probeer te blijven (hoewel ik dit erg moeilijk vind).

 

Daarnaast heb ik ongelooflijk veel last van bijwerkingen van de Utrogestan (bolletjes die je in moet brengen); hoofdpijn, duizelig, moe, opgeblazen, kramp, neerslachtig en vooral heel pijnlijke borsten. Wie hebben hier ervaring mee en heeft er tips?

 

Voelen jullie ook wel eens een druk omdat je "maar drie behandelingen" hebt om je droom waar te maken?

 

Nou, ik ben wel een heel erge zeur, maar ik heb in mijn omgeving ook niemand om hierover mee te praten, dus helaas zijn jullie de klos ;)

 

Fijne zondag!

Link to comment
Share on other sites

Daar is dit forum toch juist voor! En je zult hier ook veel herkenning en begrip vinden dus gewoon lekker 'zeuren'

 

Kwaliteit zegt niet altijd iets over de kansen, je kunt van een C embryo absoluut ook zwanger worden. Dat er van de acht follikels maar acht een rijp eitje hadden en vervolgens maar eentje goed bevrucht én doorgedeeld is, komt mij bekend voor. Hier de eerste drie pogingen lopen stoeien met onrijpe eicellen en telkens maar één embryo.

 

Je gaat nu eerst 'gewoon' twee weken 'rustig' afwachten ;-) met alle bijwerkingen van de utro (helaas geen tips voor, is letterlijk k*t spul) en mocht het niet gelukt zijn, dan al je vragen voorleggen in het ziekenhuis. Waarom is rechts niet aangeprikt na de ervaringen van de fm, wat is voor hun een verklaring voor het lage aantal embryo's en de minder kwaliteit en vooral: wat stellen zij voor m dit de volgende keer te verbeteren. Zodra de woorden 'pech', 'kan gebeuren' en 'zelfde schema' vallen, aangeven dat je het daar niet mee eens bent juist omdát je maar drie kansen hebt!

 

Wat dat laatste betreft: je hebt drie vergoedde pogingen, dat betekent niet dat je niet door kunt gaan daarna. Alleen kost dat helaas wel een smak geld, dus dat moet ook kunnen. Wij hebben zelf nooit een maximum aantal gesteld, maar het per keer bekeken: hebben we er nog vertrouwen in, kunnen we het fysiek en mentaal nog aan, kunnen we het betalen... Je zie het resultaat in mijn handtekening.

 

Succes, het topic wachtbankje februari kan ik je aanraden!

Link to comment
Share on other sites

Hallo henne,

 

Bedankt voor je reactie! Het is fijn om te weten dat ik her mijn ei kwijt kan. Je hebt natuurlijk gelijk; gewoon afwachten is de enige optie. Ik had mezelf ook al voorgenomen om een vragenlijstje te maken voor de volgende keer (mocht dat nodig zijn natuurlijk). Ik weet overigens niet of er maar een rijp eitje bij was, er waren twee embryo's ontstaan uit de vier eicellen.

 

Qua behandelingen heb je ook gelijk; ik denk dat ik het niet zomaar op zou geven na drie behandelingen hoor. Ik zie dat jij ook zwanger bent na 7 behandelingen, het kan dus na die drie ook nog gewoon. Als ik hieraan denk word de druk misschien iets minder ;) Maar goed ik loop weer eens op de zaken vooruit, ik ga inderdaad nog maar even afwachten wat de toekomst brengt (hoewel dat rustig er misschien wel bij inschiet ;)

 

Ik zie dat jouw bevaldatum (in je banner) mijn testdatum is. Succes met de laatste loodjes!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Vernon!

 

Ik kan me voorstellen dat je heel onzeker bent geworden van deze afvalrace. Hier ook weinig goede bevruchtingen en steeds matige embryo's maar toch twee gevulde ledikantjes! Onze eerste IVF-poging was ook ineens voorbij met 1 tp en geen cryo's. Ook de laatste poging weer geen optimistische arts en dus een tp van twee embryootjes en die liggen hier naast me hun luier te vullen nu. Geef de moed niet op, aan de buitenkant kunnen ze niet alles zien en die A, B of C klasse embryo's geven allemaal even mooie kindjes als ze blijven plakken! ;-). Succes met de wachtweken!

Link to comment
Share on other sites

Hi Vernon,

 

Ik heb ook superveel last van de Utrogestan en andere medicijnen. Helaas, je moet er doorheen! Gedeelde smart is halve smart hoop ik dan maar!

 

En wat de opbrengst betreft: wij hadden in augustus een twijfelachtige score (2 embryo's uit 11 eicellen) en deze ronde hadden we 6 embryo's uit 8 eicellen! We geloven het zelf nog steeds amper (hoewel we wel vanalles hebben gedaan met vitamines, maar toch). Het is soms (maar dan heb ik het over een enkele keer) ook wel zo dat er en keer een slechtere oogst tussen zit is mijn ervaring. Ik sluit me overigens wel volledig bij Henne aan, als ze spreken over 'pech' en dat soort onzin, dan moet je daar natuurlijk geen genoegen mee nemen! Ze moeten natuurlijk wel met een plan komen om de volgende keer betere resultaten te behalen! Ik heb ook meer (langer en met een hogere dosering) gestimuleerd deze keer en dat heeft niet meer, maar blijkbaar wel betere follikels opgeleverd.

 

Kortom: nog mogelijkheden zat! En eerst maar eens afwachten of het wel nodig is om over die mogelijkheden na te denken! Misschien raak je wel 'gewoon' zwanger. Dat hoop ik in ieder geval voor je!

Link to comment
Share on other sites

Hey ladies,

 

Ik weet dat ik nog genoeg mogelijkheden heb voor ik over de dingen na moet denken waar ik nu soms onverhoopt al over nadenk, maar ik ben helaas soms nogal een doemdenker ;)

Vervelend hè Floortje, die bijwerkingen? Jammer dat er niets aan te doen is, maar het is hopelijk voor een goed doel! Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik het vraag, maar hoe komt het trouwens dat je twee embryo's teruggeplaatst hebt gekregen? Ik dacht dat dit helemaal niet meer gedaan werd, behalve eventueel bij een derde poging?

 

Sorpresa, bedankt voor je opbeurende woorden. Wat heerlijk een tweeling! Zo zie je maar weer dat die kwaliteit inderdaad niet veel zegt.

Link to comment
Share on other sites

Hi Vernon, ik herken het, ik kan ook behoorlijk piekeren. Hoeveel embryo's ze terugplaatsen hangt een beetje van het ziekenhuis, je leeftijd, je eigen wens en het aantal pogingen af. Ik was de allereerste IVF meteen zwanger van mijn zoontje, dus toen wij weer begonnen wilden ze er maar één tegelijk terugplaatsen. Dat lukte niet en toen lukte één cryo ook niet. We hadden er twee over, dus die hebben we toen allebei teruggeplaatst gekregen, dat resulteerde in een miskraam. Toen weer één verse, toen weer een cryo, allemaal niet gelukt. Nu dus voor het eerst twee verse, hoewel ik nog geen 35 ben (vandaag wel 34, pffff, time flies while your busy doing IVF ;-) Kortom: je groeit een beetje naar twee embryo's toe naarmate het vaker mislukt. Ons motto is nu: 'liever een tweeling dan een geenling!' :-) Dat terwijl we eerst expliciet hebben gekozen voor één embryo. Je grenzen schuiven gedurende het traject langzaam steeds een beetje verder op.

Link to comment
Share on other sites

Voor mij is het al een tijdje geleden, maar bij mijn eerste (en enige) IVF had ik "maar" 5 eicellen. Daarvan waren er 4 bevrucht en uiteindelijk zijn er 3 gestopt met delen. Bij de TP had ik dus "maar" 1 embryo. Geen idee wat de kwaliteit was, maar dit is wel mijn zoon geworden. Het kan dus zeker uit een "lage" opbrengst. Maar dat het voor je gevoel tegenvalt herken ik wel. Ik had er ook niet echt vertrouwen in. Toch was ik na de lange twee wachtweken zwanger, het kan dus zeker wel.

Succes en sterkte met wachten!

Link to comment
Share on other sites

Ik lees even mee.

En om je gerust te stellen; ik had maar 1 follikel ( mislukte poging maar toch doorgezet), met 1 eicel, bevrucht en mooi wel een 8-cellig embryo teruggeplaatst vorige week! Dus kansberekening is een ding.... Ik denk dat ik geluk had. En zo kan het bij jou ook zijn.

Voor mij is het er op of er onder, bij een vermoeden van vervroegde overgang ( ben 36). Dit moet gewoon gaan lukken....

Ik heb geen last van de hormonen/medicijnen, maar reageerde dus ook al niet op 300ie Puregon. Werkt gewoon niet zo bij mij. Beetje misselijk vandaag en wat moeier, maar voor de rest valt het echt mee.

 

succes met de behandeling en hopen op een positieve test!!

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Hai ik zit niet zoveel op het forum maar heb even een vraagje ik heb vrijdag een tp gehad en sinds vandaag heb ik ontzettend last van me onderrug en me benen! Me vriend heeft sinds vrijdag de griep. Komt het nou door de tp of zal ik een griepje onder de leden hebben? Veel succesnog groetjes

Link to comment
Share on other sites

Hai ik zit niet zoveel op het forum maar heb even een vraagje ik heb vrijdag een tp gehad en sinds vandaag heb ik ontzettend last van me onderrug en me benen! Me vriend heeft sinds vrijdag de griep. Komt het nou door de tp of zal ik een griepje onder de leden hebben? Veel succesnog groetjes
Ik kan me rugpijn nog wel voorstellen na TP en meestal ook buikpijn, maar last van benen is wel apart. Dus misschien toch griepje? Hoe voel je verder? Had je goed gedeelde cellen?Succes
Link to comment
Share on other sites

Sluit me aan: koorts onderdrukken, maar buikpijn kan van de tp komen en pijn in je bovenbenen ook wel hoor. Denk maar dat je met menstruatiepijn ook je benen kunt voelen er er is toch wel eea gaande in die regio ;-) Misschien ook wat gespannen gelegen... Probeer evt een warme kruik tegen je rug (niet tegen je buik).

Link to comment
Share on other sites

Oke ik heb geen koorts gelukkig en ook niet zo n buik pijn zit echt in me onderrug kan er gewoon niet van slapen nu .... Een kruik heb ik niet thuis. Ik heb ook wel last van hoofdpijn. Kan ik paracetemol nemen ? Ik had een goed eitje en 22ste mag ik bloedprikken miss ook 2 invriezen. Ik weet niet of ik ga werken hoor het doet echt pijn.henne en susangef met zwangerschap

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use