Ga naar inhoud

Aanbevolen Berichten

  • Reacties 440
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Gelukkig dat je weer wat rustiger bent. Ik heb me ook zo druk gemaakt bij de laatste poging. Je lichaam doet gewoon rare dingen met je en zelf ben je gewoon ingesteld op elk ding wat je voelt. Bij mij duurde dat zeurderige gevoel wel een paar dagen toen zakte het af. Maar rond wachtdag 12 begon het weer iets waardoor ik dacht dat het mis was.

Geplaatst

Hier gaat het verder goed. Compleet anders dan mijn 1e zwangerschap. Daar ging ik fluitend doorheen tot bijna 42 weken 😊.nu behoorlijk misselijk geweest en nu helaas al zwangerschaps ischias en verplicht wat rustiger aandoen. Helaas moeilijk met eigen zaak en kindje van 14 maanden maar doe het wel. Ik voel deze uk al wel goed. Placenta ligt achter bij de 1e voor sus die voelde ik pas rond 23 weken. En dat maakt het allemaal in 1 X goed. Meid... Heel veel rust gewenst en hoop dat de sagen snel gaan en dat jij over 19 weken ook dit soort dingen kunt vertellen hier. Gun het jullie allemaal zo .

Geplaatst

Ik snap het hope & Faith. Maar nog zegt het werkelijk niets hoor! Ook ik hoop zo hard voor jullie allemaal!!

 

In tegenstelling tot jou wensje is mijn zwangerschap echt super, vergeleken met mijn eerste zw. Ik was toen vreselijk misselijk, polyhydramnion, altijd pijn enz enz. En nu op een getromboseerde aambei met 19 wkn en rond de kerst goed ziek, gaat het goed. Voel de kleine veel. Ooooohh ook ik hoop keihard dat jij h&f en alle andere meiden snel over jullie zw schrijven!

Geplaatst

Bij mij is het al weer ff geleden... Ik heb dec 2012 een TP van 2 3-daagse embryo's gehad. Kan me niet meer herinneren dat ik de innesteling gevoeld heb. Wat ik wel heb gedaan in de ww: gezond eten, bijv. elke dag avocado, om de dag een hard gekookt eitje, verder als een zwangere geleefd. En misschien helpt het om elke dag een momentje 'contact' te maken met het embryootje? Bemoedigend toespreken, zeggen hoe welkom hij of zij is? Probeer iig te ontspannen, hoe moeilijk dat ook is. Ik weet dat ik de hele (was voor mij derde) procedure als in een soort roes heb doorgemaakt, het leek wel of ik zelf alles op een afstandje bekeek en het niet over mezelf ging.

 

Zes dagen na de TP begon bij mij het vele plassen, hoewel ik wel denk dat het deels ook tussen mijn oren zat (was voor een deel ook broekloeren vermoedelijk). 9 dagen na de TP had ik door de bollen heen wat bruin verlies dus ik dacht dat het over was. Maar dit was maar eenmalig. Toen toch maar netjes gewacht tot de testdatum (sterker nog, ik wilde niet testen want voor mijn gevoel zou ik nooit meer zo dicht bij een zwangerschap komen.... Nu kon ik mijn kop in het zand steken en iig blijven denken dat er een kans was dat ik zwanger zou zijn. Klinkt stom achteraf....). Uiteindelijk moest ik wel testen want ik moest de uitslag doorbellen aan het zh, het was de dag voor de kerstsluiting. Ik plaste 2 streepjes maar kon het niet geloven. Dus ik mocht die dag nog voor een bloedtest, waarvan ik 2 uur later de uitslag kreeg. Mijn HCG was al mooi hoog! Ik heb later terug gerekend, dat ik ws al op wd 6 positief zou hebben getest met de KV 2x5. Dus moet vrij snel na de TP de innesteling plaats hebben gevonden. Ter info: beide emmy's waren ingenesteld, vandaar het hoge HCG. Een heeft het uiteindelijk gered. Na 2 miskramen ging deze zwangerschap goed (niet onbezorgd, maar dat is een ander verhaal. Onbezorgde zwangerschappen bestaan denk ik bijna niet na de MMM) en nu heb ik dus een prachtige zoon! Btw H&F, ik was niet meer de jongste, ben bevallen toen ik 41 was!

Geplaatst

Hope, Wensje we hebben natuurlijk niet voor niets onze Nickname hihi.

net even geslapen, echt zo bedankt, mijn mannetje ook jullie ervaringen vertelt. Hij staat maar aan de zijlijn. Is zo lief voor me. Vannacht vertelde hij wel. Pak maar mijn hele hand vast ipv mijn pink, want die knijp je er nog een keertje af. Ik geen idee dat ik dat heb gedaan, gelukkig is mijn arm niet zo lang....☺️

 

Hope fijn dat je zangersschap goed gaat, en Wensje dat lijkt me ook een hele klus met een zware baan en een kleine rondlopend.

jullie zaten toch ook op het wachtbankje van augustus? Of vergis ik me nou?

 

vandaag en morgen lekker rustig aan, de rest van de dagen doe ik wat me uitkomt.

 

succes en geniet van jullie zwangerschap.

 

Liefs Hope&Faith

Geplaatst
Bij mij is het al weer ff geleden... Ik heb dec 2012 een TP van 2 3-daagse embryo's gehad. Kan me niet meer herinneren dat ik de innesteling gevoeld heb. Wat ik wel heb gedaan in de ww: gezond eten, bijv. elke dag avocado, om de dag een hard gekookt eitje, verder als een zwangere geleefd. En misschien helpt het om elke dag een momentje 'contact' te maken met het embryootje? Bemoedigend toespreken, zeggen hoe welkom hij of zij is? Probeer iig te ontspannen, hoe moeilijk dat ook is. Ik weet dat ik de hele (was voor mij derde) procedure als in een soort roes heb doorgemaakt, het leek wel of ik zelf alles op een afstandje bekeek en het niet over mezelf ging.

 

Zes dagen na de TP begon bij mij het vele plassen, hoewel ik wel denk dat het deels ook tussen mijn oren zat (was voor een deel ook broekloeren vermoedelijk). 9 dagen na de TP had ik door de bollen heen wat bruin verlies dus ik dacht dat het over was. Maar dit was maar eenmalig. Toen toch maar netjes gewacht tot de testdatum (sterker nog, ik wilde niet testen want voor mijn gevoel zou ik nooit meer zo dicht bij een zwangerschap komen.... Nu kon ik mijn kop in het zand steken en iig blijven denken dat er een kans was dat ik zwanger zou zijn. Klinkt stom achteraf....). Uiteindelijk moest ik wel testen want ik moest de uitslag doorbellen aan het zh, het was de dag voor de kerstsluiting. Ik plaste 2 streepjes maar kon het niet geloven. Dus ik mocht die dag nog voor een bloedtest, waarvan ik 2 uur later de uitslag kreeg. Mijn HCG was al mooi hoog! Ik heb later terug gerekend, dat ik ws al op wd 6 positief zou hebben getest met de KV 2x5. Dus moet vrij snel na de TP de innesteling plaats hebben gevonden. Ter info: beide emmy's waren ingenesteld, vandaar het hoge HCG. Een heeft het uiteindelijk gered. Na 2 miskramen ging deze zwangerschap goed (niet onbezorgd, maar dat is een ander verhaal. Onbezorgde zwangerschappen bestaan denk ik bijna niet na de MMM) en nu heb ik dus een prachtige zoon! Btw H&F, ik was niet meer de jongste, ben bevallen toen ik 41 was!

 

Dank je wel beanie, hoe kom je eigenlijk aan je nickname?

heel fijn voor jebemoedigende woorden en idd ik praat met onze kanjer, ik ben nu 43 altijd actief, nu bewust gekozen voor rust. Wij testen ook middels een bloedtest in NL en dan horen we dit via Gent, inmiddels nog steeds geen bloedverlies, nou zit wel goed nu. Ga ik vanuit, had mezelf zo voorgenomen niet in de stress te gaan schieten, maar tja druktemaker ben en blijf ik ookal is dat voor de buitenkant niet altijd te zien.

hoe gaat het met je zoon?

Nogmaals bedankt voor je reactie, echt fijn dit forum.

Liefs Hope&Faith

Geplaatst
Dank je wel beanie, hoe kom je eigenlijk aan je nickname?

heel fijn voor jebemoedigende woorden en idd ik praat met onze kanjer, ik ben nu 43 altijd actief, nu bewust gekozen voor rust. Wij testen ook middels een bloedtest in NL en dan horen we dit via Gent, inmiddels nog steeds geen bloedverlies, nou zit wel goed nu. Ga ik vanuit, had mezelf zo voorgenomen niet in de stress te gaan schieten, maar tja druktemaker ben en blijf ik ookal is dat voor de buitenkant niet altijd te zien.

hoe gaat het met je zoon?

Nogmaals bedankt voor je reactie, echt fijn dit forum.

Liefs Hope&Faith

 

Mijn Nick? Dat is eigenlijk een bijnaam die mijn man me in de beginperiode van onze relatie gaf en die heel in de verte is afgeleid van mijn echte naam.

 

Het is lastig om niet te gaan stressen in de ww... Je voelt van alles en bent gefocust op alles wat je voelt. Het is en blijft een lastige tijd! Bang voor teleurstelling, niet durven hopen, vertrouwen is laag.... Het lijkt mij heel goed dat je nu je rust pakt!

Mijn zoontje doet het hartstikke goed, hij is nu 17 maanden oud en hij is zo leuk... Ik vind het leuk om te ervaren dat je toch echt af en toe in een spiegel kijkt, dat je dingen van jezelf en je partner in hem terug ziet. Alhoewel.... Hij kan lachen als een engel en ondertussen een boeffieblik hebben zoals wij dat noemen, hij kan heerlijk ondeugend uit zijn oogjes kijken (en van wie hij dat nou heeft?). Het is echt genieten, toch een kindje in je leven te mogen begroeten, terwijl je dat eigenlijk niet meer verwacht had... Ik gun het echt iedereen! En dan realiseer ik me ook weer hoe gezegend wij zijn dat wij onze kleine Q hebben mogen krijgen.

  • 3 weken later...
Geplaatst

The moment you're ready to quit is usually the moment right before the miracle happens.

Don't give up.

Deze woorden, wil ik graag geloven, loslaten een lastig proces merk ik.

we pakken de draad wel weer op en ik merk dat we ook weer onbenullig kunnen lachen, maar toch is het daar, die leegte, die wens, kijk ik naar mijn man, o wat wil ik jou graag geven wat ik met mijn dochter heb.

Samen huilen, praten, relativeren, gewoon bij elkaar zijn zonder woorden, en dan is het ook goed.

wensje en hope, hoe gaat het met jullie? Houden jullie het nog vol? Wensje met je rug en hope met harde buiken.

denk geregeld aan jullie en aan de andere meiden. Beanie wat je beschrijft herken ik.

 

lieve meiden allemaal,

wie weet wat de toekomst ons brengt.

Liefs Hope&Faith

Geplaatst

Lieve Hope en Faith, het klinkt heel gek van iemand die een tweede kindje verwacht, maar ik begrijp je zo ontzettend erg. In totaal zijn we 8 jaar bezig geweest. In de zomer van 2007 begonnen we met de mmm. Op n gegeven moment in juni/ juli 2010 na de zoveelste miskraam werd ik gek van verdriet. Huwelijk kwam onder druk te staan, mijn algehele gezondheid en ik kon géén buik meer zien of baby of dreumes. Ook niet meer van vrienden en familie. Na een nacht op de hap omdat ik me zo ziek voelde trok mijn man de stekker eruit, uit die mmm. Dan maar geen kinderen. Het was genoeg. Mijn hemel wat n verdriet, het loslaten, rouwproces. Precies zoals jij je nu voelt. Stapje voor stapje ging het beter. Ons leven richtte we anders in zoals veel geld in mnd overhouden, reizen, doen wat we wilden. Ook waren er van die pijnlijke momenten maar die zal je altijd houden, maar de scherpe randjes gaan er in de loop der jaren denk ik er wel van af. Ik hoop zo dat je met de tijd dit n plekje kan geven. Wat mij juist hielp is alles wat met kinderwens heeft te maken, zoals het forum vermijden. Je kwelt jezelf er zo mee snap je? Als je leest dat iemand weer zw is geworden, ook al gun je het zo, maar toch... En wat ik ook deed, is nergens meer op hopen. Want ergens kwel je jezelf er elke mnd ook zo mee van zou het? Probeer het niet te doen. Geniet van elkaar wanneer je zin hebt en niet omdat het moet. En bovenal geniet van jouw dochter, ook je man ook al is ze van jou, maar jouw man zal ook van haar houden. En wat jullie doen even samen zijn zonder te praten, dat is zo goed! Lieve schat ik hoop echt dat het je lukt je leven op te pakken, maar laat het verdriet wel toe, praat met elkaar, steun elkaar, en geniet van de mooie dingen in het leven! Een hele dikke knuffel voor jou!!! En ik wens jullie zo'n mooie toekomst toe met zoveeeeeel geluk op andere vlakken!! En wie weet, als je totaal nergens meer op hoopt, niets verwacht....

Geplaatst

Ik ben misschien wat stil

Maar hoe zwijgzaam

Kunnen woorden zijn

Als er in stilte

Zoveel meer

Wordt gezegd

 

Lieve H&F,

 

Wat is het toch moeilijk.. En hard. En oneerlijk. Ik zag dat je de tekst uit mijn handtekening hebt gebruikt.

Voor ons gold het. Wij waren bezig afscheid te nemen van onze kinderwens, we waren bezig ons leven zonder kinderen in te richten. Toen gebeurde het onverwachte. Maar helemaal eerlijk is deze tekst ook weer niet. De MMM blijft een loterij, waarom eindigt de een aan de goede kant van de 50% lijn, de ander niet? Vaak is het niet een kwestie van de aanhouder wint, hoe vaak dat ook gezegd wordt....

Ik sluit me verder aan bij de woorden van Hope. Probeer het echt 'los' te laten, hoe moeilijk dat ook is. Heel veel sterkte meis, en een dikke virtuele knuffel!

 

 

Geplaatst

Lieve hoop en faith

 

Het is zo oneerlijk je wilt iets zo graag en elke word de droom stuk gemaakt

En komt het einde van de laatste poging inzicht en word de druk nog groter

Helaas aan jou verhaal is er een einde gekomen en probeer je hoop te houden

Hoop doet leven zeggen ze

Maar wat de andere dames ook zeggen alles was met baby's te maken heeft en vooral het forum is heel confronterend :-(

En dan zie ik je overal reageren en heb daar zoveel respect voor

Je gunt het iedereen maar je zelf ook

Ik hoop dat er voor jullie een wonder in het verschiet zit

En wat mensen ook zeggen blijf dicht bij jezelf en praat huil schreeuw en alles wat goed voelt

Heel veel liefde kracht en gezondheid gewenst

 

Liefs xxx

Jessica

Geplaatst

Lieverds, bedankt voor jullie troostende reacties. Geeft ons ook weer hoop, hoe gaat het met je buik Hope? Beanie, mooie tekst weer xx

het gaat steeds een beetje beter, wie weet is het ons gegund.

liefs Hope&Faith

Geplaatst

Lieve Hope,

ook ik wil je veel sterkte wensen met dit dappere besluit.

ik las net je reactie in een ander topic. jeetje wat klink jij voor nu sterk. geniet van je man en hopelijk veranderd hij nog eens van gedachten. zo niet is t fijn te lezen dat jullie elkaar weer helemaal terug gevonden hebben. hoe fijn is dat!!!? je zal er nog lang niet zijn. je moet afscheid nemen van je grootste wens hoe moeilijk is dat!!! maar zoals ik jou altijd zie op t forum gaat je dat ook lukken om het verdriet een plekje te geven.

lieve hope ik wens je alle goeds van de wereld!!

dikke knuffel!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden