Ga naar inhoud

Niki is zwanger!


Aanbevolen Berichten

Gast estrhalita
Geplaatst

He NIki wat balen zeg van je hub. Hopelijk is het de buikgriepvirus en die duurt maar 5 uur. Daarna voel je je nog wel brak, maar binnen 1 dag weer de oude. Die hebben wij namelijk allemaal hier gehad. Sterkte in ieder geval.

  • Reacties 178
  • Aangemaakt
  • Laatste Reactie

Top Posters in dit Topic

Top Posters in dit Topic

Geplaatst

Dank allemaal! Het gaat al iets beter met Hub, maar hij is nog heel zielig... Man natuurlijk! hihi... Vriendin blijft back-up, vindt het ook heel leuk, en ik ook trouwens. Verder gaat het goed, nog rustig aan het front, al word ik het eindelijk een beetje zat. Je kan steeds minder, snel moe, dikke buik, beetje beurs, iedere dag een beetje die spanning van wanneer gaat het beginnen en wat gaat er gebeuren, dan denk ik soms, ik wil mijn leven terug, weer meer los zijn van mijn kind, en weer bij mijn tenen kunnen.

 

Maar als het nog even duurt hou ik het wel vol hoor.

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hallo hier weer een klein berichtje. Het is nog steeds rustig aan het waterfront. Hub is nog steeds ziek helaas. Wel jammer, maar omdat ik weet dat ik een back-up heb, voelt het redelijk goed. Uk is lief, en lekker aan het trappelen. Ik ben verliefd op die voetjes in de lucht, ben heel benieuwd hoe ze er in het echt uitzien. Vandaag weer van hele lieve vriendjes superleuke kleertjes gekregen van hun kindje, die precies 1 jaar ouder is. Helemaal geweldig. Ik hoef echt niets zelf te kopen als ik niet zou willen. Ik kan Uk minstens 4x per dag verschonen en dan red ik het nog qua voorraad. Wel weer heeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeel wassen en vouwen, maar ja, wat kan ik anders nog.

 

Morgen met een vriendin de enveloppen van de kaartjes schrijven. En ik ben een badomkleedknuspakje opnieuw aan het omzomen met een siersteek. Dus ik ben echt al een keurig huismoedertje, keurig met de beentjes op de bank, theetje erbij, rustig aan aan het doen.

 

De nachten zijn niet zo. Ik slaap moeilijk in. Kan moeilijk mijn hoofd stilkrijgen en volgens mij zijn de zwangerschapshormonen weer veranderd en minder slaapverwekkend ofzo. Afijn, vannacht was het weer half vijf. Maar ja, ik hoef toch niet echt veel te doen overdag qua lichamelijke inspanning (behalve bevalling... hihi) dus het is niet zo erg.

 

Verder gaat het prima.

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hoi Niki,

 

 

 

Vandaag is het de dag....... :occasion5: Wil jou en je hubbie een hele goede bevalling toewensen. Zet 'm op!!!

 

 

 

Mijn dochtertje is morgen jarig en wordt alweer 5 jaar. In mijn gedachten zit ik weer helemaal in het bevallingsgebeuren, grappig dat je dat eigenlijk niet vergeet.

 

 

 

Ik duim voor je op een voorspoedige bevalling!!!! :good1:

 

 

 

Greetzzzz,

 

Elena

Geplaatst

Hey Niki,

 

 

 

Vandaag ook voor jou de 40 weken grens bereikt!

 

Hoe voel je je? Heb je al gerommel of nog helemaal niks?

 

 

 

Liefs DIana

Geplaatst

Hee Niki,

 

 

 

spannend hoor, ik weet nog goed dat ik opstond en dacht... This is the day! (not, duurde uiteindelijk nog heeeel lang, maar ja...)

 

 

 

Toch een speciale dag!

 

 

 

Sterkte met je laatste loodjes!

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Pien

Geplaatst

Dank voor jullie reacties!!! Ja vandaag is DE dag :occasion15:, maar nee, Uk vindt het nog veeeeeeeeeel te gezellig en ik ergens ook hoor. Gisterenavond nog eens met Hub de zwangerschap doorgenomen, en die is eigenlijk ondanks de verbouwing en alles daaromtrent zo goed verlopen. Ik ga het ècht missen, en hoop het nog eens mee te mogen maken. Maar natuurlijk al heel blij met deze zwangerschap en hoe het allemaal is gegaan. En met Uk, die hopelijk binnenkort eens denkt, joh ik ga eens op pad, kijken wat er verder nog te beleven valt.

 

Maar ik heb nog geen haast. Het gaat over het algemeen nog goed. Wel zwaar, langzaam, dikke beentjes, maagzuur, etc. maar verder prima. We zien het wel!

 

groetjes, niki

Geplaatst

Hallo allemaal,

 

 

 

Nou vannacht werd ik wakker, ik had het heel erg koud, en een nare buik met krampen en dergelijke. De krampen waren om de 5 minuten, ongeveer een halve tot hele minuut. Maar niet zo duidelijk dat ik zeker wist dat het weeën waren/zijn. De verwarmingen maar hoger gezet, extra dekens erbij, rustig op de stoel gaan zitten, Hub wakker gemaakt, uiteindelijk om 6 uur weer naar bed. Toch weer in slaap gevallen, minder koud geworden...

 

 

 

Hub is toch naar zijn werk gegaan. Het was weer aardig rustig toen. Behalve beurse buik.

 

 

 

Ik had toch al een afspraak staan bij de verloskundige dus gegaan om 12 uur. Na onderzoek blijk ik wel al 1 cm ontsluiting te hebben en de baarmoedermond is al iets kleiner geworden (normaal 2 vingers lang, nu nog maar 1).... Dus er is wel al iets gebeurd, maar of dat vannacht is geweest of al eerder is niet zeker. Ook kon ze niet zeggen, of het nu vandaag verder gaat of nog een week gaat duren. Maar het goede nieuws is dus, er is beweging in het spel. Uk is bezig met geboren te willen worden. En dat is goed.

 

 

 

groetjes, niki

Geplaatst

Spannend Niki! En inderdaad het zegt niets over wanneer het nu gaat komen, maar het feit dat er iest gebeurd is al zo spannend op zich! Heel veel succes en hoop dat je geduld niet al te veel op de proef wordt gesteld!

 

 

 

Liefs Pien

Geplaatst

Ik zal proberen mijn verhaal te doen. Maar ben wel enorm brak....

 

 

 

Na die onrustige nacht van 1 naar 2 december, een rustige nacht gehad van 2 naar 3 december 2008. Maar ik werd wakker om 8 uur. Nu niet mijn gebruikelijke tijd om wakker te worden als ik niet vroeg op hoef, omdat ik meestal pas heel laat inslaap.

 

 

 

Maar wel buikpijn. En een rustige stem in mij zei, heel vreemd: 'De bevalling is begonnen....' (Nee niet schizofreen, maar soms spreekt mijn intuitie weleens hard...) Maar ja, waarop gebaseerd, behalve dan mijn buikpijn. Nog niet echt weeën.

 

 

 

Toch hub maar gebeld, want ik was niet echt gerust. Ja... kom maar naar huis, ik denk dat het begonnen is. Nou ik heb buikpijn, en volgens mij heb ik wat weeën al soms. Afgesproken we kijken het nog een half uur aan. 8.30 uur, ja ik denk het ècht. Kom maar naar huis. En als het voor niets is, dan ga je straks toch weer terug.... Ok, hub kwam naar huis. Daarna back-up coach vriendin gebeld, ook naar haar aangegeven dat ik het ècht niet zeker wist, maar wèl buikpijn, en dat stemmetje. Dus voor de zekerheid.

 

 

 

Het was 8.30 uur. Ik dacht ik naai nog even mijn draagboek af, doe nog even een zoompje in mijn sluitlaken.... Pak alvast voor de zekerheid de tas wat verder in met het klaarliggende lijstje. Want geleerd bij de zwangerschapsyoga, het begint met 4 minuten rust, en dan 1 minuut weeën, en dat weer 4 minuten rust... Ja ja.

 

 

 

Nou ik een schrift gepakt, maar hé meteen dus al meestal 2 of net 3 minuten rust, en 1 minuut of 1,5 weeën... Hmmm... Dat hoort toch niet. De verloskundige gebeld, zoals ik las keurig na een uur weeën. Ja ze komen, nu al om de 2 minuten vaak. Oeps. Ik ben er over een uurtje..... Hub komt binnen en de weeën zijn al meestal om de 2 minuten en meestal langer dan 2 minuten... Oeps. Vriendin komt binnen, hé soms nog maar 1 minuut rust en meestal 2 minuten weeën. Man! Zo snel hoort het toch niet te gaan. Verloskundige komt binnen, al 5 cm ontsluiting om 10.30 uur. Echt ik hield het soms niet meer, stond soms te trappen als een paard, màn wat een kracht. Geleerd op yoga, houten kammetjes op de kussentjes van je vingertoppen. Acupunctuurpunten, werkt pijnremmend. Nou dat deed ik. En daarbij af en toe ècht enorm op die kammen bijten hè. Mon dieu, wat een kracht, wat een overspoelende golven, maar rustig blijven, diep ademen, pak je ontspanning dan maar in die ene minuut.

 

 

 

Met spoed naar het ziekenhuis, want daar zouden we gaan bevallen. Beter toch, voor als er iets mis zou gaan. Maar ik wilde niet, ik wilde niet met die enorme weeën met de auto. Hub zei gelukkig kordaat, we gaan wèl. Auto in, kammen bijtend, over prullenbakken hangend in de hal van het ziekenhuis, totaal geen gêne meer, naar de verloskamers. Daar binnen onder de douche, water breekt. Is groen. Meconium in het vruchtwater, baby is waarschijnlijk ook geschrokken van het hele gebeuren. Ik word medisch. Met bed en al naar medische verloskamer.

 

 

 

Mijn verloskundige wordt naar zijspoor gezet, maar blijft voor steun, gelukkig. De verloskundige van het ziekenhuis neemt het over. Nou ik mag gaan persen. Het is 11.30 uur. Maar ik ben zo moe, en best wat over mijn toeren, en had mij zo geconcentreerd op het wegpuffen van de weeën dat het mij in het begin niet zo goed lukt om over te schakelen naar het persen.

 

 

 

Ik richt het te hoog, de baby is door de snelle ontsluiting, nog niet genoeg gedaald, en schuift telkens terug... Het gaat niet zo goed... Je voelt de spanning in de kamer toenemen en het eerste gevoel van wat een prestatie, wat een succes, wat een kracht, maakt meer plaats voor ok wat nu... Wat gaan we doen? En ergens in mijn achterhoofd hoor ik als het maar geen keizersnee gaat worden....

 

 

 

De vk neemt de 1e goede beslissing. Ik mag even oefenen op de baarkruk, dat helpt al, ik richt meer naar beneden. Daarna neemt ze toch de 2e goede beslissing, een weeënstimulerend infuus, want mijn weeën zijn misschien wel niet sterk genoeg meer voor de persfase. En ik word al moe. Hub zit links naast me, vriendin rechts, twee verloskundigen voor me, met daarbij twee verpleegkundigen. Allemaal aan het bevallen met mij en onze uk.

 

 

 

Nou daarna werden ze wèl krachtiger kan ik je vertellen. Ik moet eerst op mijn zij blijven liggen, en daar lukt het me wèl goed te ronden, de kracht naar beneden te richten en ècht te persen. Ik mag op mijn rug, en Ja!! het hoofdje staat. Ik mag verder, maar ben te nauw. Ik moet ingeknipt worden en met haar vingers, maakt ze de boel even nog wat wijder, Mon Dieu!!! Maar in die fase, ben je al zoooooo ver heen, dat het je niets kan schelen. Het was de 3e goede beslissing. Doe maar, wat nodig is... En daar komt ze, onze dochter:

 

 

 

Charlotte! 13.30 uur ziet ze het licht der aarde! Na een bevalling van 5 uur.....

 

 

 

Ze ligt op mijn buik. Mon dieu! Ik heb een baby, ik heb een baby, weet ik uit te stamelen. En alles doet het. Ze is rozig, qua huid, qua haar, blauwe oogjes. Ze ligt op mijn buik.... Ze is er uit. Het is goed, ze is goed, alles doet het!!!!!!!!! De placenta floept er keurig uit, heel snel. En daarna word ik gehecht.... Charlotte wordt gecontroleerd, en daarna oefenen met borstvoeding.

 

 

 

Mon dieu!! We hebben een dochter, maar wat een bevalling!!! Iedereen is onder de indruk ècht. Zo snel voor de 1e, dat hebben ze niet vaak meegemaakt. Nou, kan ik je vertellen, ik ook niet!!! Het voelde als een achtbaan, met veel haarspeldbochten.

 

 

 

14.30 uur. Ik ben dichtgenaaid. Dochterlief heeft een muts op, pakje aan, en ik mag naar huis. Maar niet helemaal zeker is dat er nog kraamzorg geregeld kan worden. Advies is, joh voor die eerste blijf een nachtje. Ok dan, dat doen we. We blijven met zijn vieren op de kamer achter, hub, vriendin, ik en Charlotte. Pffffffffffhhhhhhhhh..... Man, wat een ervaring. Nakletsend over dit en dat en zus en zo, en o, man wat is ze mooi en doet ze het goed.

 

 

 

Vanochtend thuisgekomen. Heel de nacht niet geslapen, nog geen minuut. Hub moest om 21 uur naar huis. Ik alleen met Charlotte op de kamer, om 00.00 uur kwam er nog een dame met nieuwe baby. Ik ben al niet zo'n ster in slapen, maar na zo'n dag, met zo' n mooi kindje, nee, dat gaat even niet lukken met niki en slapen. Maar het gaf niet, maar wat ben ik blij dat het eindelijk! ochtend word en ik wèl naar huis mag.

 

 

 

Ze doet het enorm goed, nog steeds. Ze is cool. Heeft weliswaar de hele nacht vruchtwater over liggen geven, maar ook dat doet ze cool. Het is supergezellig. Vandaag voor het eerst kraamzorg gehad. Ik ben volledig uitgeput, Charlotte slaapt nu en Hub ligt op de bank te slapen. Vannacht hopelijk wel wat uren pakken.

 

 

 

Ik sta aan de andere kant nu. Voorbij de bevalling. Mijn dochter kan ik vastpakken, ik kan spelen met haar voetjes, nu zonder mijn vel ertussen. Ik kan luiers verschonen en ssssssssssst tegen haar zeggen. Ik kan borstvoeding geven, althans wat er nog voor door moet gaan.

 

 

 

Wat een droom, ik ben mama...... En ze is zooooooooo mooi. Maar ook heel raar... Is ze echt van mij? Maar daarover later.

 

 

 

liefs, niki

Geplaatst

GEFELICITEERD!!!!

 

 

 

Wauw, wat een verhaal! Wat ontzettend leuk en goed opgeschreven ook, je vóelt gewoon de spanning, de ontlading, de tranen.

 

Wat super fijn dat het allemaal zo snel en zo goed is gegaan en dat je je kleine meid nu vast kunt houden!

 

 

 

Hoop dat je een beetje uit kunt rusten. En verder... lekker genieten van je meisje!! (En natuurlijk is ze van jou! gekkie)

 

 

 

liefs,

 

Mariek

Geplaatst

Onder het lezen van jouw verhaal was ik heel even bij jullie bevalling. Mooi gedaan.

 

Bedankt dat wij even mee mochten " kijken" .

 

 

 

Nogmaals gefeliciteerd.

 

 

 

Liefs,

 

Vanessa

Geplaatst

WELKOM charlotte! hey Niki van harte gefeliciteerd meid ! Wat geweldig !

 

:icon_sunny:een wolk van een dametje !

 

 

 

Het ontroerd me allemaal wel hoor, want ik ben nu nog steeds helemaal verbaasd zowat dat ik uberhoubt zwanger mag zijn..dus ja als ik strakjes (2) gezonde kindjes heb weet ik volgens mij ook niet wat me overkomt !!!

 

Ik vind het allemaal zoooooooooooooooooooooooooo mooi!

 

En zeker voor ons bikkels, IVF (to be ) moeders...is er nog een extra lading ...

 

Geniet van dit wonder en veel liefs van mij,

 

lentezon

Geplaatst

Wat een mooi verhaal! Zo mooi verwoord dat ik met tranen in mijn ogen weer eens terugdenk aan de mooie momenten van mijn vorige bevalling... Oh en meid, dit is mooi, maar het is nog maar het begin... Wat zul je je de komende jaren vaak realiseren hoeveel geluk je hebt dat je dit mag meemaken...

 

 

 

Geniet ervan! En dat slapen... dat komt wel weer eens!

 

 

 

Liefs,

 

 

 

Pien

Geplaatst

Wauw Niki, wat fantastisch opgeschreven!

 

En dat je trots bent op jullie kleine meid druipt aan alle kanten van het verhaal af. Ze is echt van jullie!!!

 

Nou, hopelijk kan je de komende dagen wel een beetje uitrusten! Want ja, die kleine meid komt natuurlijk ook s nachts!

 

Geniet van alles, rust uit.. en vertel gauw meer!!!

 

 

 

Groetjessssssssssssssssssssssss

Geplaatst

Van harte gefeliciteerd met jullie dochter!

 

Dankzij je mooie verhaal heb je straks voor jezelf ook iets om terug te lezen. Nu eerst genieten van al het moois.

 

 

 

Liefs, Stéphanie

Geplaatst

Wouw Niki, prachtig verhaal! Heeeeel erg gefeliciteerd en supergoed gedaan!

 

Groetjes, Nora.

Geplaatst

wauw.. wat schrijf je het mooi, echt zoals ht is... ik krijg er gewoon tranen van in mijn ogen.. dat gevoel, wat dat kindje met je doet, beschrijf je zo goed..

 

De weëen, de onzekerheid, de kracht, en dan je kindje in je armen.. de hele nacht niet slapen, maar kijken naar je mooie kindje...

 

 

 

En het is echt zo, iemand zei het al, het wordt alleen maar nog leuker, nog mooier, nog specialer.......

 

 

 

Gefeliciteerd met jullie dochter!!!

 

 

 

Geniet ervan!!!!

Doe mee aan dit gesprek

Je kunt als gast nu eerst posten en gelijk daarna registreren. Als u al een account hebt, meld u dan nu aan om te posten met uw account.

Gast
Reageer hier op dit topic...

×   Geplakt als RTF formaat tekst.   Plak in plaats daarvan als platte tekst

  Er zijn maximaal 75 emoji toegestaan.

×   Je link werd automatisch ingevoegd.   Tonen als normale link

×   Je vorige inhoud werd hersteld.   Leeg de tekstverwerker

×   Je kunt afbeeldingen niet direct plakken. Upload of voeg afbeeldingen vanaf een URL in.




  • Berichten

    • Hoi allemaal, Wij zijn vier masterstudenten Klinische Psychologie aan Tilburg University en doen onderzoek naar hoe vrouwen hun zwangerschap beleven, zowel op psychosociaal als seksueel vlak. Zwangerschap wordt vaak neergezet als iets alleen maar moois, maar veel vrouwen ervaren ook onzekerheden, veranderingen in welzijn, relatie- of intimiteitsvragen. En juist daar is nog verrassend weinig onderzoek naar gedaan. Daarom zijn wij op zoek naar vrouwen (18+) die op dit moment zwanger zijn, zowel na een spontane zwangerschap als na IVF, IUI of ICSI, en die de Nederlandse taal goed beheersen. Het invullen van de vragenlijst duurt ongeveer 30–40 minuten en is volledig anoniem. Je kunt op elk moment stoppen of vragen overslaan. 💻 Meedoen kan via deze link: https://tilburgss.co1.qualtrics.com/jfe/form/SV_eXUeNCATdqLcOeW?Q_CHL=qr Met jullie deelname helpen jullie om meer kennis te verzamelen over hoe vrouwen hun zwangerschap écht ervaren – zodat professionals in de toekomst beter kunnen aansluiten bij wat er speelt. Heb je vragen? Dan mag je altijd mailen naar: Welzijntijdenszwangerschap@tilburguniversity.edu Alvast heel erg bedankt 🤍 Maaike  Namens de onderzoeksgroep Jij en je Zwangerschap Tilburg University   ---------------------------------------------------------------------------------------------------- Het onderzoek is goedgekeurd door de Ethics Review Board van Tilburg University (TSB_RP1810). Deelname is vrijwillig en volledig anoniem. Deelnemers vullen online vragenlijsten in (ongeveer 30–40 minuten) en kunnen op elk moment stoppen of vragen overslaan
    • Good morning ladies, does anybody here have some feedback and experience doing ICSI at LUMC? What are the questions and test that I should ask for in the first appointment? We have already done ICSI for multiple years (at AMC and C&C), now LUMC will be our last possible round, so I want to be as prepared as possible. Many thanks!
    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
  • Topics

×
×
  • Nieuwe Aanmaken...

Belangrijke Informatie

Gebruikers Voorwaarden