Jump to content

samen verder...


 Share

Recommended Posts

Voor mij komt nu het moment dat ik meer afstand ga nemen van het forum. Af en toe zal ik toch nog even komen spieken ;-)

Op deze manier wil ik jullie bedanken voor al het begrip, de lieve berichtjes en de steun tijdens de periode in de mmm.

Tot ons verdriet gaan we met 'lege handen' verder, maar ook met een heleboel ervaringen die ons (naast een hoop verdriet) ook sterker gemaakt hebben.

 

Ik wens iedereen heel veel kracht, succes, sterkte en geluk met alles wat op jullie pad zal komen!

 

Bedankt!

 

liefs mare

Link to comment
Share on other sites

Guest Guusje

Lieve Mare, Wat enorm verdrietig, en zo herkenbaar. Met lege handen verder, maar ook met een heleboel ervaring die jullie sterker hebben gemaakt. Hou dat vast! Mijn man en ik zijn nu een jaar verder, en ik kan zeggen dat het ondanks het grote verdriet en gemis goed gaat. Wat mij erg helpt is te kijken naar de dingen die we nog WEL hebben, en niet te veel kijken naar de dingen die we niet hebben. Soms natuurlijk erg lastig, en soms blijven die confrontaties moeilijk, maar ik ben zo blij dat mijn man en ik het super hebben na alles. Heel veel sterkte, hou je haaks. Liefs Guusje

Link to comment
Share on other sites

Ooh Mare, heb gemist dat je laatste tp niet goed gegaan is? Je had nog 1 cryo toch: was die niet goed ontdooid?

Heeeeel veel sterkte toegewenst tijdens alle moeilijke momenten. Het gemis zal denk ik niet op te vullen zijn, maar hopelijk kan je het wel een plekje geven met de tijd...

Link to comment
Share on other sites

Lieve Mare,

 

wat verdrietig en herkenbaar.

wij zijn nu ook n paar maanden geleden gestopt en beginnen nu langzaamaan weer meer te leven en de intimiteit terg te krijgen.

Weet zeker dat jullie dit ook gaat lukken. Laat de verdrietige momenten toe en laat de blije momenten nog meer toe.

 

sterkte en lieve knuffel.

 

Tool

xx

Link to comment
Share on other sites

Heel veel sterkte Mare.

 

het is een enorme kluif. Boulevard of broken dreams... Maar hopelijk ook weer t begin van nieuwe mooie dromen en een fijn leven.

 

ik wens je alle goeds.

 

grtjes

Link to comment
Share on other sites

Bedankt voor jullie lieve reacties, krijg er tranen van in mijn ogen! Doet me goed!

 

Guusje, een jaar verder nu... Goed om te lezen dat het ondanks alles goed met jullie gaat en jullie relatie supersterk is!

 

Ink, de cryo was inderdaad helaas niet goed ontdooid. Heel veel succes met jullie cryo!

 

Moon, ook een zwaar traject achter de rug. Gelukkig hebben jullie een prachtige dochter mogen krijgen! Gaan jullie nog door voor een brusje?

 

Tool, inderdaad helaas een herkenbaar verhaal (heb jouw verhaal een beetje vanaf de zijlijn gevolgd). Fijn dat jullie het leven ook langzaamaan weer op beginnen te pakken!

 

Noor, 14 icsi's, hoe heb je het vol kunnen houden! Gelukkig wel een prachtig wondertje gekregen. We hebben er vertrouwen in dat er weer andere mooie dromen ontstaan!

 

Naast de leegte en het verdriet voel ik ook een stuk opluchting dat ons leven niet meer beheerst wordt door ziekenhuisbezoeken, slopende behandelingen en teleurstellingen. Al blijven dagen zoals deze natuurlijk erg dubbel, maar dat hoef ik jullie niet uit te leggen. Vorig jaar hadden we op moederdag voor het eerst een positieve test in onze handen, dus het zal altijd een bijzondere dag voor ons blijven. Al is het nog nauwelijks te bevatten dat we binnen een jaar van 'zwanger' naar 'nooit een kindje' zijn gegaan. Maar ook hier zullen we onze weg wel in vinden.

 

Hebben jullie eigenlijk nog iets 'bijzonders' gedaan om het traject af te sluiten, iets symbolisch ofzo?

Link to comment
Share on other sites

Hoi Mare,

Ja, ons traject was ook zwaar. Pas na de miskraam (en bijkomende 'zware tegenslagen') heb ik dit eerst goed gemerkt. Ik ben in therapie gegaan (en nog) en kwam er daar achter dat ik me zo sterk heb gehouden al die jaren en zo gefocused ben geweest op 'maar weer zo gauw mogelijk gewoon verder leven, leren en werken' dat ik eigenlijk alles wat er gebeurd is niet/onvoldoende heb verwerkt. Ben daar nu mee bezig. De miskraam is daar ook een verdrietig stukje in, wat nu eigenlijk al niet meer genoemd wordt door familie en vrienden. Ik denk er nog vaak aan en ook gisteren was het in mijn gedachten. Eigenlijk hadden we nu 2 wondertjes kunnen hebben...

 

Ja, ik wil nog graag voor een brusje. Al zie ik op tegen weer dokteren... Eerst alles verwerken en afvallen tot een gezond gewicht; ben nu 19 kilo kwijt #trots! Van de zomer bellen met fertiliteit denk ik?!

 

Heb gisteren speciaal ook gedacht aan moeders die geen kindje hebben om Moederdag mee te vieren; vergeet nooit hoe ik mijzelf al die jaren voelde als enige kinderloze vrouw in ons gezin/naaste familiekring. Zo pijnlijk.

 

Mare en lotgenoten: wens jullie zoveel sterkte en geluk!!!

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
    • Helaas is het hier heel stilletjes de laatste tijd @Mini123 maar fijn te horen dat je wat aan de informatie hebt gehad die wij allen gepost hebben hier. Het zijn voornamelijk eigen ervaringen en onderzoeken dat we gedeeld hebben, hopelijk heb je er wat aan. Ik ben momenteel niet in traject, ik ben een half jaar geleden bevallen van een gezonde dochter, heb nog wel een cryo, maar ik heb momenteel nog geen plannen deze te laten terugplaatsen, maar misschien dat er nog meiden aansluiten hier die wel in traject zitten, ik heb het als heel prettig ervaren om mijn ervaringen en gevoelens te kunnen delen met mensen die weten en snappen wat er in je omgaat, het is geen gemakkelijk traject, met veel ups en downs, hoop en verdriet. Ik wens je heel veel succes toe met je eerste ICSI traject, je zal binnenkort wel een echo hebben denk ik om te kijken hoeveel eitjes er groeien bij je, hopelijk heb je flink veel eitjes om te oogsten! Als je zin hebt kun je altijd een berichtje achterlaten hier om te laten weten hoe het met je gaat, ik kom af en toe nog weleens kijken, maar ben niet zo heel vaak meer online hier. Groetjes!
    • @Hopefulness hoe is het afgelopen meis? Ik kon een tijdje niet inloggen en kan niet zien of ik wat van je berichten gemist heb.    
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use