Jump to content

Moederdag


Lavendel

Recommended Posts

Moederdag

 

Vandaag is het Moederdag.

Een dag om alle moeders in het zonnetje te zetten. Ik bel mijn moeder en wens haar een fijne dag toe. Ze zit lekker op de camping en we spreken snel wat af. Ik neem mijn schoonmoeder mee naar het bos en breng haar naar haar zus, daar komt ze anders nooit. Bloemen heeft ze ook gekregen, een mooie bos lichtroze rozen. Ik kijk naar haar en zie haar genieten. En dan komen de andere familieleden op bezoek, we praten en daar is die ene vraag weer, de vraag of ik kinderen heb. "Nee"is mijn antwoord. Een onderzoekende blik, een blik van "wil je het wel of lukt het niet?" Ik voel me in het nauw gedreven en dan flap ik toch eruit dat het helaas niet lukt, dat we in de medische molen beland zijn. Ik slik en kijk de andere kant op, er valt een stilte in het gesprek, ik probeer mijn emoties onder controle te houden. De stilte wordt doorbroken door de deurbel en daar stormen de kleinkinderen naar binnen. "Lekker cliché"denk ik en mijn humeur wordt er niet beter op. En dan is er opeens weer dat vreselijke gevoel, die leegte, dat gemis en het grote verdriet. Ik wil gillen en schreeuwen en hard wegrennen. Maar ja, dat gaat natuurlijk niet, we zijn op visite. En dan eindelijk, we gaan weer terug naar huis. Ik weet dat ik me daar kan laten gaan. Ik bibber en heb het koud. Ik heb besloten om in bad te gaan om te ontspannen. En dan in bad komen de tranen, het verdriet en de pijn. Steken in mijn hart, het doet zo'n zeer. Met een schok besef ik me opeens heel goed dat ik Moederdag waarschijnlijk nooit mag meemaken. Geen tekeningen, geen zelf gefabriceerde asbakken, geen ontbijt op bed. Maar het ergste is nog, geen zachte kinderarmpjes om me heen, geen lieve kusjes en" mama ik vind je lief". Het Is een pijnlijk besef maar wel de waarheid.

 

En de waarheid is hard.

Link to comment
Share on other sites

Och jeetje wat komt dit hard aan zo pijnlijk

Van binnen ben je zo moeder en daar sta je dan weer met lege handen

Ik hoop van harte dat jullie wens in vervulling mag gaan

Sterkte

 

Liefs Jessica

 

 

Sent from my iPhone using Tapatalk

Link to comment
Share on other sites

Zo herkenbaar!

Alleen ben ik wel een mama, maar mijn dochtertje leeft in de hemel. Daar zal zij knutselen en kusjes naar me toe sturen. Maar ik zal het nooit echt zien of voelen, echt meemaken met ons eerste kindje. Hoe anders had het moeten zijn...

En dan kom je gisteren bij je schoonmoeder die heel lief tegen me zegt: "Jij ook gefeliciteerd met moederdag." Maar even later kom je bij je eigen moeder en het enige wat ze zegt is tegen mijn man: "Jij ook gefeliciteerd met jouw moeder". Halloooo... en ik dan? Zo confronterend...

 

Ik hoop dat we allemaal snel een kindje krijgen die wel voor ons kunnen knutselen en ons kusjes kunnen geven en die we lekker kunnen knuffelen.

 

Veel liefs

Link to comment
Share on other sites

Vlindermama, ik ben ook moeder van een kindje in de hemel. Niemand die daar aan denkt.

Ik heb zaterdag alle kleding die we hadden van de kleine aan een vriendin gegeven. En daar echt heel hard gehuild.

Maar weet dat het op de goede plek is gekomen.. En ik zie de kleine regelmatig. Ze weten van mijn situatie en dat wij kinderloos blijven. Heb ook lekker getut met de kleine meid zaterdagavond.

 

dikke knuffel...

Link to comment
Share on other sites

Allen, sorry voor mijn "ego "verhaal. Ik moest het echt even van me afschrijven. Helaas voor de meeste is het meer dan herkenbaar. Ik hoop natuurlijk ook op een wondertje! Helaas heeft mijn partner geen werk meer door een faillissement bij zijn werkgever en de uitkering stopt al spoedig. We hebben 3 volledige behandelingen incl punctie achter elkaar gedaan dus voor ons houdt het voor nu op. Pijnlijk dat het wegens "de crisis" het financieel nu niet mogelijk is om verdere behandelingen uit te voeren! Toch blijven we hopen, we geven de moed niet op !

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lavendel,

Zeg alsjeblieft geen sorry en een ego verhaal is het absoluut niet! Het kan en mag er zijn op dit forum! Gelukkig maar toch? Ook dat je (hoe triest ook) hier herkenning vindt is goed en fijn.

Je omschrijft het zo eerlijk en goed. Ook ik ken nog zo goed het rauwe, pijnlijke gevoel van al die jaren dat ik kinderloos in familiekring Moederdag 'moest' vieren. Toen ik nog niet wist dat het uiteindelijk voor ons goed af zou lopen. Dit jaar was het weer dubbel om het kindje dat niet mocht zijn... Ook daar wordt niet over gesproken door familieleden. Ze weten vast niet wat ze er mee aan moeten en ik heb het er ook niet over...

 

Ondanks dat jullie behandelingen nu even stoppen wens ik jullie een wonder toe, Lavendel (en al die anderen). Sterkte en een knuffel vanaf hier!

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lavendel, je hoeft je niet te verontschuldigen hoor. Je verhaal is gewoon heel herkenbaar, wat de achtergrond van ons allemaal ook is. Op één of andere manier hebben we nog niet het kindje in onze armen wat we willen of zouden moeten hebben.

Zoals anderen ook zeggen, hier mag je alles zeggen wat je maar kwijt wilt!

Link to comment
Share on other sites

Lieve Lavendel,

 

je hoeft je niet te verontschuldigen! Geen egoverhaal. Het is juist heel herkenbaar en ja, het doet pijn.

velen/sommigen weten niet goed hoe te reageren. Laat je tranen op deze moeilijke dagen maar gewoon komen.

niemand die het je kwalijk neemt!

 

lieve knuffel

 

tool

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Posts

    • Hallo, Wij hebben onlangs een eerste poging ICSI gedaan. We hadden in totaal 13 eitjes die geïnjecteerd zijn. Hier zijn helaas geen bevruchtingen uitgekomen.  Uit het onderzoek is ook niets raars gekomen, geen afwijkende eicellen of zaadcellen.  Nu willen we niet hetzelfde riedeltje nog eens doen zonder verder onderzoek.  We hebben onze zinnen gezet op Gent. Daar schijnen ze meer onderzoek te doen.  Zijn er meer mensen die geen bevruchtingen hebben gehad na een - in principe - succesvol ICSI traject tot dan toe? En wat zijn jullie vervolgstappen?   
    • Hai @Ele   Wij zijn eind 2020 gestart met ivf. Eerste poging hadden ivf gehad en daar kwam helaas helemaal embryovorming. 2de ronde icsi gedaan hier 6 embryo's 1 terug geplaatst, geen succes. 1 was sterk genoeg om ingevroren te worden dus deze in mijn natuurlijk cyclus mogen terug plaats. Hier van zwanger geworden maar helaas een vroege miskraam. Bij de 3de rond niets in de vriezer maar 2 laten terugplaatsen en hieruit is onze zoon Noah geboren. Hij is nu net 1 geworden. Door ziekte van mijn man besloten snel weer de volgende ronde ivf in te gaan nu hij nog zo gezond mogelijk is. Eerste punctie zit er weer aan te komen en moet zeggen dat ik hem best wel weer knijp. Vond de vorige rondes zwaar maar met z'n lief klein mannetje erbij is het er niet makkelijker op. Hoe ervaar jij dat met een dochter van bijna 3?
    • Hoi! Ik ben 40 en voor het eerst bezig met ICSI in UZ Brussel. 3 jaar geleden 6 IUI pogingen gehad in een Nederlands ziekenhuis zonder resultaat. Ik heb afgelopen dinsdag mijn eicelpunctie gehad met 4 eitjes als resultaat. We zijn nu uiteraard in spanning aan het wachten op nieuws. Over 5 dagen worden we pas gebeld door de arts met het nieuws hoeveel embryo's de vriezer ingaan. Als er intussen iets mis zou gaan dan worden we eerder gebeld. De reden dat ik deze cyclus geen terugplaatsing kan hebben is omdat ze hebben ontdekt tijdens de punctie dat ik een poliep heb in mijn baarmoeder. Die moet eerst verwijderd worden voor ze een terugplaatsing kunnen doen. Logisch maar toch was het wel even balen!  Ik zou het leuk vinden om ervaringen te delen met lotgenoten. Hoe gingen jullie bvb om met de wachtperiodes,wat waren jullie ervaringen met de hormonen,de punctie etc... Lieve groetjes, Nathalie 
    • Hi @Aisiya, Ik begin binnenkort met mijn tweede ronde IVF/ICSI! En ik ben 42... 🙂 Ben jij al begonnen of begin je ook binnenkort?  Ik heb mijn eerste ICSI behandeling gedaan 4 jaar geleden, met als resultaat een hele mooi dochter van nu bijna 3 jaar.  Toen heb ik veel steun gehad aan deze forum, en om verhalen te delen en lezen van andere die hetzelfde meemaken.  Het lijkt mij fijn om elkaar te ondersteunen! 
    • Ik begin binnenkort voor de tweede keer met IVF ./ ICSI en ik ben benieuwd of er andere zijn die ook beginnen of net zijn begonnen?  Ik heb 4 jaar geleden mijn eerst ICSI ronde gehad, met de resultaat een hele mooie dochter van bijna 3. 
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use