Jump to content

(Laatste) ICSI juni/juli 2013


Tess
 Share

Recommended Posts

Hallo,

 

Ik begin deze discussie omdat wij onze laatste ICSI in juni/juli gaan starten.

Ik heb al een dochter (IVF) en afgelopen jaar hebben we meerdere pogingen gedaan voor een tweede kindje maar dat is tot nu toe helaas nog niet gelukt.

We hebben besloten om er nog 1 x voor te gaan (na een paar maanden rust).

 

Ik ben benieuwd wie er de komende maanden nog meer starten met IVF/ICSI...

 

Tess

Link to comment
Share on other sites

Hoi Tess,

 

Dapper dat je er toch weer voor gaat! Heb je al een schema ontvangen?

 

Ik wilde zelf een topic starten maar misschien kan ik ook wel hier meeschrijven.

Ik ga opnieuw een poging doen in juli/aug.

Als het een klein clubje blijft, dan kunnen we evt samenvoegen?

 

Ik heb eerder een poging gedaan in januari waar ik uiteindelijk zwanger van werd ( had maar 1 follikel!).

Helaas werd het een missed abortion met 9 weken en heb ik n miskraam gehad bij 11 weken.

Het ziekenhuis wil toch nog met ons verder ondanks dat ik n low-responder ben ( met vermoeden van vervroegde overgang) maar geeft aan dat de kans nog altijd zeer klein is dat t gaat lukken...

 

Ik heb mijn moed verzameld en sta er redelijk nuchter in.

Ik hoop natuurlijk op een flinke dosis geluk maar ben ook voorbereid op een teleurstelling.

 

Ben benieuwd wie er nog meer mee komt schrijven.

Ik heb mn punctie ws op 23 aug.

 

Groetjes Susan

Link to comment
Share on other sites

Hoi Tess en susan,

Wij staan aan het begin van wrs onze laatste icsi poging in d.usseldorf. Wij hebben een zoon uit ivf en hebben nu 3x ivf en 1x icsi gedaan voor een tweede kindje.

Ik ben uitbehandeld in NL omdat mijn amh te laag is. Ben ook altijd een low responder geweest. Ik hoor 28 mei de uitslag van mijn laatste bloedonderzoek. Als dat goed is mogen wij starten met icsi. Wanneer we dan precies mogen beginnen weet ik niet maar ik hoop juni/juli.

Groetjes

lalena

Link to comment
Share on other sites

@susan, ik zie nu pas je verhaal goed. Het is voor jou heel recent allemaal. Wat erg om te lezen over je miskraam. Dat is ook mijn grootste angst.

ik heb ook alle pogingen 300ie puregon gespoten volgens korte protocol. Alleen de eerste keer 150 ie. En toen hadden we maar twee follikels en maar een rijp eitje. Toen hebben we zo'n geluk gehad dat die bevruchte en aansloeg. Ik weet dus dat het kan, ook met weinig eitjes.

Helaas houdt men zich in NL meer aan de statistieken, zo van als je weinig eitjes hebt doen we geen punctie en als je amh laag is doen we helemaal niets meer. Maar zoals dr S.choltes verwoordde: een kleine kans is niet geen kans.

Link to comment
Share on other sites

Lieve dames.

 

Het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit.

Meer eitjes is natuurlijk makkelijker voor de kliniek en het geeft je meer hoop, op een goede afloop.

 

Maar het EMC deed in december 2010 niet moeilijk over mijn lage aantal follikels.

Ik heb destijds zelf de behandeling stop gezet, daar ik geen heil zag in een punctie met 2 follikelss.

De behandeld arts gaf aan dat het niet ging om de kwantiteit maar om de kwaliteit en die kan ook goed zijn met een laag aantal.

 

Op dit moment weet ik niet wat het beleid is.

 

Sterkte allemaal met wachten, prikken en het laten uitkomen van je grootste wens.

Link to comment
Share on other sites

Hallo Dames,

 

Ik heb net de 1e Deka gezet van onze 4e ISCI poging.

Mag ik met jullie meeschrijven?

 

Ik zal me even kort voorstellen,

Ik ben 31 en 4 jaar geleden besloten mijn man en ik dat een kind erg welkom zou zijn.

Toen er na een jaar nog geen zwangerschap was hebben wij de stap naar de huisarts gemaakt. Omdat mijn man niet ingedaalde teelballen heeft gehad zijn wij meteen doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar bleek dat er geen zaadcellen aanwezig waren.

 

Na 1,5 jaar wachten is mijn man begin vorig jaar geopereerd dmv TESE operatie die gelukkig geslaagd is.

Daarna begon het pas... Na 3x ISCI in het amc met elke keer rond de 6 eitjes, maar 1 bevruchting en slechte kwaliteit stonden we eind vorig jaar nog steeds met lege handen.

 

Na lang wikken en wegen hebben wij een second opinion gehad in Gent en Dusseldorf waarna wij besloten hebben om voor de 4e en laatste poging naar Dusseldorf te gaan.

 

Vanavond dus de 1e spuit weer gezet. Toch gek na 6 maanden rust er nu weer midden in te zitten maar we gaan het zien!

 

Dames heel veel succes de komende tijd!

Link to comment
Share on other sites

Hoi suzie, welkom hier. Jij gaat dus ook naar dd? Wat voor een extra's doe je? Ik denk aan assisted hatching (mochten we zover komen) en die behandeling om zaadjes met een betere microscoop uit te zoeken.

Welke en hoeveel hormonen ga je spuiten? Ik heb de laatste keren 300ie puregon gespoten en mij werd verteld dat dat maximaal is, meer zou niets doen. Ik ben benieuwd of dr S wat anders gaat proberen.

 

@ vlinder: mee eens. Ik heb wel vaker op draadjes geschreven met dames die veel eitjes hadden, wel tegen de twintig, maar bij wie er weinig of geen rijpe eitjes werden gevonden, of geen bevruchting plaatsvond enzovoort.

 

Het verbaasde mij dan ook dat mijn ivf-arts in v.oorburg zei dat de kwaliteit van mijn eitjes niet (meer) goed was omdat alle keren ervoor die weinige die ik had werden bevrucht en doordeelden. Achja, het hangt van zoveel factoren af he...

 

groejtes

lalena

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lalena,

 

Ik ga inderdaad naar dd. Wat voor mij erg prettig was is dat dokter S. de eerste was die zich ging richten op mij. De andere artsen keken altijd naar het probleem bij mijn man. En in het AMC wilden ze behalve accute TESE niets anders met mijn behandeling doen.

 

Ik doe nu een kort protocol dus vanavond nog 1 x deka en dan morgenochtend de 1e x 150e Menopur. Dit doe ik dan 's avonds weer.

Samen dus 300e. Dan na 3 dagen verandert dit weer in 1 x 225e 's avonds.

Hiermee hopen ze wat gelijkmatigere groei te creeeren. Na de 1e echo op dag 8 gaan ze dan bekijken of het handig is om de hoeveelheid te vergroten.

Verder slik ik al 6 weken DHEA om daarmee de kwaliteit en wellicht hoeveelheid van de eicellen te verbeteren en uiteraard het lijstje met voedingssupplementen van Dr S.

Mochten wij het geluk hebben dat wij meer dan 3 embryo's krijgen dan gaan wij nog voor de Embroyscoop.

Maar aangezien wij tot nu toe elke keer maar 1 bevruchting hadden ga ik daar niet vanuit.

Alle andere dingen die ze hebben komen wij niet voor in aanmerking omdat we met TESE zaad werken dus er is niet zo veel meer voor ons.

Ik hoop van harte dat mijn gezondheid (6 maanden rust, 17 kilo lichter en geen baas meer wat een hoop stress opleverde) een positieve uitwerking gaan hebben!

 

Waar heb jij de eerdere ivf/icsi gedaan??

Link to comment
Share on other sites

Hallo dames,

 

Susan, wat erg dat je een miskraam hebt gehad. Dan ben je eindelijk zwanger en dan gaat het mis! Maar wat is een missed abortion? Ik heb vorig jaar juni ook een miskraam gehad, zo jammer!!!

 

Ik heb nog geen schema ontvangen, het kan elke moment in de bus liggen.

 

Lalena, wat is AMH? Ik hoor veel goede berichten over DD, heel veel succes! (Waarom doen jullie soms een . Tussen bijvoorbeeld s.choltes?

 

Vlinder, leuk dat je mee schrijft!

 

Suzie, jij bent net gestart! Spannend! Wat knap van je: 17 kilo afgevallen!

 

wij hebben ook even rust genomen (vanaf november), ik ben druk aan het sporten en gezond eten om toch nog een paar kilootjes kwijt te raken en ik wil gewoon fit zijn! Ik heb er erg veel zin in! Deze keer hebben we niemand iets verteld over wanneer we weer gaan starten (behalve onze ouders). Misschien kunnen we dan ook eens na een week of 8 pas vertellen dat we zwanger zijn. Maar goed, zover zijn we nog niet! Tot die tijd kunnen we misschien elkaar steunen, opbeuren en op de hoogte houden...

 

succes meiden!

leuk dat jullie mee schrijven!

 

Tess

Link to comment
Share on other sites

@ suzie: ik hebnal mijn behandelingen bij het MCH gehad. De eerste keer met 150ie puregon en maar een eitje. Wel bevruchting en mijn zoon. We gingen dan ook vrij zelfverzekerd de mmm voor een tweede kindje in, naief als we waren. De tweede ivf hadden we zes eitjes, allen bevrucht waarvan twee dubbel bevrucht dus onbruikbaar. De andere vier waren goed, de beste kregen we teruggeplaatst. Twee werden ingevroren en eentje was niet goed genoeg voor cryo. Cryo mislukte ook. De derde ivf hadden we vier follikels maar de punctie mislukte omdat ze mijn eierstokken niet knden vinden.

 

De vierde ivf mislukte omdat mijn man een maand ervoor zware griep had en ondanks dat ik dit had doorgegeven had het zh gezegd dat dat niet uitmaakte, echter toen na de punctienhet lab de volgende dag belde bleek het zaad er slecht te zijn geweest vergeleken met de vorige keren en dus geen bevruchting. De klap op de vuurpijl was de vijfde poging met icsi toen op donderdag mijn vier follikels groot genoeg waren en ik eigenlijk op zaterdag de punctie moest hebben maar in dat zh deden ze geen puncties in het weekend. Op maandag bleken er nog maar twee follikels over te zijn. Wel werden het embryos en beiden teruggeplaatst maar geen innestelling.

 

is er enig inzicht waarom er bij jou maar weinig en matige embryos zijn?

 

groetjes Lalena

Link to comment
Share on other sites

@ tess

ik doe het maar even zo dan is het minder erg als er weer een tekst verdwijnt.

amh is anti mulleriaan hormoon. Dat schijnt een indicatie te zijn van je eicelreserve. Op basis van mijn lage waarde van 0,05 gaf mijn gyn aan dat ik in de overgang ben en wil me geen ivf of icsi meer geven. En die punt ertussen heb ik overgenomen van anderen hier op het forum. Voor wat meer privacy. Het schijnt dat re reacties dan minder makkelijk bij google te voorschijn komen.

 

waarom ga je het waarschijnlijk deze keer stil houden? Wij wilden dat ook doen omdat we het best zwaar vonden om het elke keer aan mensen te vertellen die ervan wisten. Op slechte dagen vond ik dat erg moeilijk. En we zijn ook wel gekwetst door sommige vrienden.

 

groetjes

Lalena

Link to comment
Share on other sites

Hoi Lalena, wat een verhaal zeg! En wat een slechte acties van het ziekenhuis zeg! Geen punctie op zaterdag en zondag? Dat kunnen ze toch niet maken!!

 

Ze hebben bij mij niet echt een idee waarom ik niet zo heel veel eitjes aanmaak. In het amc vonden ze de score van 5 niet zo slecht, daar had ik zelf (zeker gezien mijn leeftijd 31) een wat andere mening over. Mijn amh is 1,5 dus best al aan de lage kant.

 

Op de uitgangsecho zijn elke keer rond de 12 follikels te zien en bij de laatste poging in het amc had ik 9eitjes maar uiteindelijk maar 5 rijp.

Vandaar dat ze nu in dd wat anders stimuleren met kort protocol en 's ochtends en savonds spuiten. Ook gaan ze kijken of ze iets langer kunnen wachten met de punctie. Ik ben benieuwd. Vind het erg fijn om nu compleet iets anders te doen, geeft mij het gevoel dat we er in ieder geval alles aan gedaan hebben!

 

Wanneer heb jij weer een afspraak staan?

Link to comment
Share on other sites

Met vijf eitjes zou ik zeker blij zijn. Hoe gaat het met de bevruchting?

Je amh lijkt me prima. In de meeste lijstjes lees ik dat rond of boven de 1,0 normaal is. Ook vertelde dr s dat het een moeilijk hormoon is om te testen. Het klinkt zeker goed dat je het nu anders gaat doen. Ik denk ook aan die uitspraak over hetzelfde blijven doen maar wel andere uitslagen verwachten. Nu we de laatste of een na laatste poging ingaan wil ik het ook anders doen. Ben benieuwd of ik net als jij twee keer per dag moet gaan spuiten.

 

ik heb een telefoonafspraak op 28 mei. Dan krijg ik de resultaten van de bloeduitslagen en ik neem aan dat ik dan ook hoor of we door mogen gaan of niet.

jij gaat de 27e naar dusseldorf? Had je al je intake gehad daar?

Link to comment
Share on other sites

Afgelopen jaar hebben we besloten om het stil te houden omdat het me zo leuk lijkt om een evt. zwangerschap eerst voor onszelf (en onze ouders en zussen) te houden en dan na een goede echo of zelfs iets later pas iedereen te verassen... wij kregen een miskraam en dus was het fijn dat we dit eerst rustig zelf konden verwerken.

Ook wij zijn erg teleurgesteld door vrienden en dat maakt het stil houden een stuk gemakkelijker.

Link to comment
Share on other sites

Had ik ook Tess. Een bevriend stel die ook wat hulp nodig had gehad bij hun eerste waren altijd zeer geinteresseerd in onze handel en wandel op de weg van de MMM. Toen we weer voor een poging gingen vroegen ze heel vaak naar de status. En ik vroeg hen over hun status voor een tweede. Maar nee, dat was nog niet van toepassing. Tot mijn poging achter de rug was (mislukt helaas) en toen opeens zei ze dat ze 8 weken zwanger was en drie maanden clomid had gebrukt. Al met al zo'n vijfmaanden van liegen tegen mij. Was er echt kapot van. Daarom willen we het graag stil houden deze keer, en alleen een enkeling op de hoogte brengen.

Link to comment
Share on other sites

Wat kunnen mensen toch stom doen hè! Ik heb gelukkig vrij veel lieve mensen om me heen. Wij zijn vanaf het begin erg open over geweest en daar heb ik nooit spijt van gehad. Maar dat je dan via een rouwkaart moet achterhalen dat "vrienden" van mijn man zwanger zijn vond ik toch wel heel erg. Zij is echt onwijs dik en zat doodleuk te vertellen dat ze toen ze al 6 weken zwanger was nog een avondje flink doorgehaald had omdat ze niet had verwacht dat ze al zwanger was.... Vervolgens ook nog een uur lang lopen zeiken dat de zwangerschap zo zwaar is, hoe durf je tegenover iemand die zelf zo veel moeite moet doen, kan me er nog steeds kwaad over maken! Maar goed, dat soort mensen verdient mijn aandacht niet en ik richt me lekker op de mensen die er wel zijn! Een van mijn beste vriendinnen is ook met IVF bezig en zij heeft afgelopen week haar 1e echo gehad waar ze helaas geen hartje meer zagen... Haar 2e miskraam in korte tijd, heftig hoor!

 

Ik ga de eerste echo's in het ziekenhuis hier om de hoek doen, gynaecoloog is oude bekende van dr S dus die zei dat het geen probleem was om de echo's bijna hem te doen! "even" 3uur heen en weer terug voor 1 echo is voor ons niet te doen.

Maandag 1 juni vertrekken we voor bijna 2 weken naar een vakantiepark vlak bij Venlo zodat we voor de operatie, punctie en terugplaatsing niet zo veel hoeven te reizen!

 

Jij dus deze week meer duidelijkheid, spannend zeg! Ik hoop op goed nieuws!

Link to comment
Share on other sites

Wat gaan sommige mensen dan ook slordig met hun zwangerschap om he. En zo ongevoelig ook. Gelukkig zijn er ook een hoop lieve mensen die oprecht zijn maar ook dat vond ik soms zwaar. Op een slechte dag erover praten vond ik ookerg moeilijk. Dat je dan op straat staat en de tranen branden....

 

Ga je naar de l.ommerbergen? Dat lijkt mij ook wel een goed idee want voor ons is het ook drie uur rijden. Ik hoop ook iemand te vinden die hier in de buurt als we door mogen gaan.

 

de embryoscoop lijkt me dan zeker een aanrader in jullie geval.

Link to comment
Share on other sites

Hallo dames,

 

Susan, wat erg dat je een miskraam hebt gehad. Dan ben je eindelijk zwanger en dan gaat het mis! Maar wat is een missed abortion? Ik heb vorig jaar juni ook een miskraam gehad, zo jammer!!!

 

Ik heb nog geen schema ontvangen, het kan elke moment in de bus liggen.

 

Lalena, wat is AMH? Ik hoor veel goede berichten over DD, heel veel succes! (Waarom doen jullie soms een . Tussen bijvoorbeeld s.choltes?

 

Vlinder, leuk dat je mee schrijft!

 

Suzie, jij bent net gestart! Spannend! Wat knap van je: 17 kilo afgevallen!

 

wij hebben ook even rust genomen (vanaf november), ik ben druk aan het sporten en gezond eten om toch nog een paar kilootjes kwijt te raken en ik wil gewoon fit zijn! Ik heb er erg veel zin in! Deze keer hebben we niemand iets verteld over wanneer we weer gaan starten (behalve onze ouders). Misschien kunnen we dan ook eens na een week of 8 pas vertellen dat we zwanger zijn. Maar goed, zover zijn we nog niet! Tot die tijd kunnen we misschien elkaar steunen, opbeuren en op de hoogte houden...

 

succes meiden!

leuk dat jullie mee schrijven!

 

Tess

 

Hoi,

 

Ja een miskraam is afschuwelijk, het deed ook echt pijn.

Een missed abortion is eigenlijk wanneer je lichaam niet herkent dat er een miskraam moet komen maar dat je het pas ontdekt op de echo. Mijn vruchtje was dan ook rond de 8 weken gestopt met groeien en pas in week 11 kwam de miskraam. Heb nog heel lang zwangerschapsverschijnselen terwijl ik wist dat mijn vruchtje niet meer leefde.

En het is triest dat je dan EINDELIJK zwanger bent na zoveel gedoe ( en met zo weinig kans op slagen een volgende keer) en dat het dan misgaat. Ik kan mij al niet meer voorstellen hoe het voelde terwijl het nog maar twee maanden geleden is..

Link to comment
Share on other sites

@ suzie: ik hebnal mijn behandelingen bij het MCH gehad. De eerste keer met 150ie puregon en maar een eitje. Wel bevruchting en mijn zoon. We gingen dan ook vrij zelfverzekerd de mmm voor een tweede kindje in, naief als we waren. De tweede ivf hadden we zes eitjes, allen bevrucht waarvan twee dubbel bevrucht dus onbruikbaar. De andere vier waren goed, de beste kregen we teruggeplaatst. Twee werden ingevroren en eentje was niet goed genoeg voor cryo. Cryo mislukte ook. De derde ivf hadden we vier follikels maar de punctie mislukte omdat ze mijn eierstokken niet knden vinden.

 

De vierde ivf mislukte omdat mijn man een maand ervoor zware griep had en ondanks dat ik dit had doorgegeven had het zh gezegd dat dat niet uitmaakte, echter toen na de punctienhet lab de volgende dag belde bleek het zaad er slecht te zijn geweest vergeleken met de vorige keren en dus geen bevruchting. De klap op de vuurpijl was de vijfde poging met icsi toen op donderdag mijn vier follikels groot genoeg waren en ik eigenlijk op zaterdag de punctie moest hebben maar in dat zh deden ze geen puncties in het weekend. Op maandag bleken er nog maar twee follikels over te zijn. Wel werden het embryos en beiden teruggeplaatst maar geen innestelling.

 

is er enig inzicht waarom er bij jou maar weinig en matige embryos zijn?

 

groetjes Lalena

 

 

Jeetje Lalena, wat een verhaal. Ik vind wel dat het ziekenhuis hier steken heeft laten vallen hoor! En zij laten het wel als hele poging tellen?

Link to comment
Share on other sites

@Lalena,

 

Bij mij vermoeden ze ook een vervroegde overgang en ik wilde het laten testen. Maar mijn arts zei dat je met die wetenschap ook niet verder komt. Nu ik lees dat ze bij jou daardoor geen ivf /icsi willen doen, denk ik dat ik het ook maar even moet laten rusten.

Wanneer heb jij gehoord van je lage amh- uitslag? En wilde zij daarna niet meer door of kreeg je nog één behandeling?

Link to comment
Share on other sites

Nou...mijn schema is binnen!

In juli aan de pil, starten de 9e van aug met de decapepyl en daarna de hormonen. Punctie rond de 23ste van aug!

Ik vind het wel weer erg spannend hoor. Ik hoop zooooo dat we wat meer eitjes kunnen kweken.

En dat ALS ik zwanger raak, dat het dan geen miskraam wordt..:-( Ik ben best een beetje bang voor alle emoties die je weer door gaat maken.

Het fijne is dat het in mijn vakantie valt ( ik werk in onderwijs) dus dat er geen lessen meer uitvallen door echo's etc. Dat geeft een hoop minder stress.

 

Nou meiden, op goed geluk allemaal! Dat we maar hartstikke zwanger mogen worden!!!

Link to comment
Share on other sites

Hey susan,

 

wat geweldig dat je schema binnen is.

ik lees hier nu op d ipad, dus kan niet naar je eerste bericht kijken dus misschien had je het al wel gezegd hoor, maar in welk zh loop je?

 

Ze hebben die poging zonder bevruchting door griep niet geteld als poging, die zonder gevonden eierstok en die zonder weekend punctie wel. Dus ik zit aan mijn max qua vergoedingen. Wel heb ik hoop er nog een vergoedt te krijgen omdat in de verzekeringsvoorwaarden staat dat alleen bij een geslaagde punctie de poging telt. En ik denk dat een niet aangeprikte eierstok geen gelukte punctie is. Maar we'll cross that bridge when we get there.

 

in 2010 gaf mijn nieuwe kliniek in v.oorburg aan dat ze nog wel fiducie zagen in een poging maar dan moest ik afvallen. Toen ik 2012 terugkwam was mijn gewicht wel goed genoeg maar na een bloedtest bleek mijn amh erg laag te zijn. Toen kwam ik er pas achter dat ze twee jaar ervoor ook het amh hadden getest en al laag was, maar dat was toen nog geen bezwaar. Ik mocht dus helemaal geen ivf doen...daarom zijn we in dd terecht gekomen. Daar hebben ze meer ervaring en minder moeite met low responders en een beginnende overgang.

 

wat fijn dat je nu echt data hebt om je aan vast te houden en dat het in de schoolvakantie valt. En hoe oud ben je? En ik heb ook nooit veel eitjes dus ik hoop dat je er een paar mooie hebt. En ik vind het zo erg voor je dat het toen is misgegaan. Dat was ook mijn angst. Toen ik bij 7 weken mijn echo kreeg klopte het hartje niet, dat was er ook een van 1eitje, wel bevrucht en 8 cellig. Ze zeiden toen dat als het een week later nog niet klopte het niet goed was. Het was een week van hoop en verdriet, maar zo dankbaar dat het een week later wel klopte.

 

Hebben ze bij jou je amh wel eens getest dan? En waarom vermoed je een vroege overgang?

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Posts

    • Het blijft spannend....ik heb dus afgelopen vrijdag een bloed test gedaan en er is HCG... Maar het is maar 16. Dat is de ondergrens van wat ze willen zien. Dus komende woensdag weer bloed geven.... PFFFFF extra heftige verlengde wachtweken op deze manier!
    • Lieve dames! Ik ben een hele tijd afwezig geweest. Ik heb echt een pauze genomen was alles, zelfs toen mijn man en ik in februari hebben besloten nog 1 laatste poging in Brussel te willen ondernemen heb ik besloten er tot ik weer aan de hormonen ging er echt niet mee bezig te zijn. En dus ook hier niet te komen. Dat is best aardig gelukt moet ik zeggen, niet alleen het hier niet komen maar ook echt even los koppelen. Maar daardoor heb ik van alles gemist!! @Kitje zo fijn dat jij en je meisje elkaar steeds beter leren kennen, ze is inmiddels al 8 maanden ongeveer? Ik hoop dat je heerlijk van je meisje geniet 😍 en de combinatie met werken ook een beetje gaat. Ik kan mij voorstellen dat je er niet naar uit keek. Maar hopelijk heb je inmiddels wel een fijne balans. is die stomme collega er nog? Die je zo slecht trok aan het einde? 😉 of hadden de hormonen en vermoeidheid ook wat invloed? @Chrissy Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je dochter! Het blijft fantastisch dat jij "gewoon" via IUI dit wondertje hebt gekregen. Ik hoop dat het goed gaat met jullie @Heleen79 Wat ontzettend verdrietig!! Ik begrijp wat voor ontzettende rollercoaster het is geweest. Van ongelofelijk blij en opgelucht dat je zwanger kan worden tot ongelofelijk verdrietig dat het mis is gegaan. Helaas heb ik, en vele op dit forum vergelijkbare ervaring. Lukt het om ook kracht te putten uit het feit dat je zwanger kan raken? Of is dat nog te vroeg of misschien werkt dat voor jou niet zo? Ik hoop dat je inmiddels eventueel weer verder kan.  @Mini123 welkom, haha het recht om dat te zeggen heb ik bijna niet. Aangezien ik er nogal even tussenuit ben geweest. Maar.... misschien ben ik wel een relevante op dit moment voor je. Want ik ben in juli met mijn 4de ICSI traject gestart. Na 3 keer in NL, nu in België Brussel, Jette). Ik ben benieuwd waar je staat in je eerste ICSI traject en de resultaten tot nu toe zijn! Als je het leuk vindt hierover dingen te delen, of vragen te stellen. Dan lijkt mij dat gezellig. @Bailey2021 wat heerlijk dat je zwanger van twee meisjes bent! Inmiddels ben je denk ik al bevallen? Hopelijk is alles helemaal goed verlopen, is toch extra spannend met een Tweeling zwangerschap. Het lijkt mij heel bijzonder een tweeling, en op onze leeftijd extra top (als het medisch allemaal goed gaat) omdat het dan misschien lukt om 2 kinderen te krijgen waar onze leeftijd kan zorgen dat het na elkaar lastiger is. Ik hoop dat de meisjes lekker tot week 38 zijn blijven zitten en gezond en wel nu in je armen liggen. Korte status update van mijn kant. Misschien weten jullie nog dat ik in NL mijn 3 ICSI pogingen heb benut in 2020 en 2021. Ik heb twee keer een miskraam gehad (1 keer na een verse Terugplaatsing van ICSI 2), en 1 keer een Missed Abortion bij een natuurlijke zwangerschap 3 jaar geleden.  Mijn laatste ICSI poging in NL in december 2021 eindigde met een enorme domper, aangezien na een mislukte terugplaatsing van de twee verse embryo's de enige cryo die ik in december wilde laten terugplaatsen is niet goed ontdooid. Mijn man en ik hebben echt even de ruimte genomen om te overwegen wat we gingen doen. We hebben ook echt nagedacht om te stoppen na 5 jaar proberen en bijna 3,5 jaar medische molen en alle teleurstellingen. Maar we hebben ook gesproken om nog 1 laatste keer een poging te wagen. En omdat het totale traject zo stom eindigde met dat niet goed ontdooien en omdat we in de toekomst geen spijt willen hebben dat we het niet een keertje in het buitenland hebben geprobeerd. We hebben ook heel serieus gesproken over eventueel werken met donor materiaal (eitje of volledige embryo) maar daar heel bewust niet voor gekozen. Ik twijfel er niet aan of we net zo veel van een kindje hadden gehouden als dat wel succesvol zou zijn maar voor ons allebei bleek dat niet de route te zijn. We wilden het nog 1 keer met ons eigen materiaal proberen. En na een beetje onderzoek gekozen voor België, Jette in Brussel.  Ik kan niet zeggen dat ik het een war bad vind in België, dat had ik wel eens op een forum gelezen maar ik vond het vooral groot en onpersoonlijk. Eigenlijk veel meer dan het Nederlandse Ziekenhuis. En wat een ellende met file. ALTIJD file bij Antwerpen, vaak bij Breda en 1 keer al bijna twee uur vast gestaan tot we in Utrecht waren vanuit Amsterdam😒. We zijn bijna elke keer de nacht ervoor al in Brussel gaan slapen om geen file stress te hebben en we meestal ook al vroeg de afspraak hadden. Dus we hebben nu een 4de ICSI ondernomen en ik mag vrijdag een bloed test doen. Vreselijk spannend dus weer!!  IK heb allerlei extra onderzoeken ondergaan, en eigenlijk blijft de conclusie dat alles er goed uit ziet, mijn bloedwaarden, vorm baarmoeder, hoge AMH voor mijn leeftijd, sperma. Dus geen nieuwe inzichten. En eigenlijk bijna hetzelfde gedaan als in NL. Alleen een kort protocol waar ik in NL altijd eerst met de pil ben gestart en daarna relatief lang prikken en hormonen gebruiken. Hier begon ik gewoon met Gonal F (300, dat is ook een verschil) op dag 2 van mijn cyclus en had ik op dag 11 al een punctie. Er zijn 13 eicellen geoogst, 7 rijp, 5 bevrucht en op dag 3 nog 4 in de race. Eigenlijk was het plan tot dag 5 door te ontwikkelen maar het lab heeft er voor gekozen toch op dag 3 de verse TP te doen. Het was een A kwaliteit, 8 cellig en geen fragmentatie. De overige 3 lieten ze wel tot dag 5 door ontwikkelen. Ik moet nog te horen krijgen of en hoeveel dat gered hebben (ik verwacht 1 of 0). Ik heb wel veel meer pijn gehad dan in NL, omdat ik tegen over stimulatie aanzat. Maar gelukkig met rust, veel drinken en paracetamol was het beheersbaar..... Dit gaat onze laatste poging zijn. Ik merk dat ik dat ongelofelijk spannend vind. Aan de ene kant wil ik graag weten wat de status is, om het eventueel ook een plek te gaan geven. Aan de andere kant vind ik het zo eng dat ik dan met lege handen sta en ook de hoop een einde heeft. Dus lieve dames... weer spannend!! Liefs    
    • Hai goedemorgen dames, na lang wachten is op 5 Juli onze zoon geboren. Het is een heftige maar mooie bevalling geweest.    Hopefullness, zie na jou berichtje van 27-04 geen nieuwe meer. Hoe is het gegaan?
    • Proficiat @Chrissy wat een fantastisch nieuws! 8 Weken alweer, wat gaat het snel he? Fijn dat ze niet zo groot was als vantevoren ingeschat, bij mij viel het ook reuze mee, ze zat op de +1 lijn dus dat is helemaal prima, die heeft ze een poosje gevolgd, daarna ging ze aan het dalen, nu zit ze tussen 0 en -1 vinden ze ook prima. Ze ontwikkeld zich goed, plast en poept, met borstvoeding zien ze dat wel vaker dat ze in het begin heel hard groeien en dat het later stabiliseert. Ze krijgt inmiddels ook hapjes natuurlijk, ze is nu bijna 7 maanden en heeft maatje 68 weegt ruim 7 kg. Ik heb even nagekeken wat zij woog met 8 weken, ze was toen ook 5 kg, toen zat ze nog op de +1 lijn ongeveer. Ze hebben je wel lang door laten lopen zeg, jeetje, waarom doet een ziekenhuis niet wat een fertiliteitsarts adviseert? Dat zeggen ze toch niet voor niks? Gelukkig dat het uiteindelijk wel goedgekomen is, maar dat je hebt moeten praten als brugman zal niet fijn geweest zijn. Ik had gelukkig een gynaecoloog in het ziekenhuis die dat zelf al bedacht had, ze zei hetzelfde als jouw arts, niet voorbij de 40 weken laten gaan, eerder inleiden. Gelukkig dat je nog een fijne bevalling hebt gehad uiteindelijk, ja, wat is fijn, een bevalling is nooit fijn denk ik, maar als je er met een goed gevoel op terugkijkt dan is het goed toch? En dat je de zwangerschap aan het eind beu was moet je je niet schuldig over voelen hoor, dat heeft iedereen! Ik ook! We wilden dat heel graag idd, maar die laatste loodjes zijn heel zwaar, voor iedereen, de zwangerschap is ook enkel een doel om dat te verkrijgen wat je graag wil, een kindje en dat is ons mooi gelukt! Wat een stomme opmerking van die kraamverzorgster, alsof je daar op zit te wachten en alsof wij, iets minder piepjonge moeders al een soort van oma's zijn. Tegen mij zeiden ook veel mensen... Maar je bent een stuk ouder nu! Ja? En? Dus? Ik ben gezond, dus? Heb er niks mee geleden met de bevalling en kuierde zelf naar het bureau voor de 2 weken afspraak daar (half uurtje lopen enkele reis). Ik voelde me prima, zij deed het goed en de gebroken nachten vond ik ook reuze meevallen. Het leek wel alsof iedereen er een punt van maakte behalve ik. Die arts had helemaal gelijk. Mijn huisarts zei destijds, de kansen zijn misschien niet hoog, maar als je niks doet is het sowieso 0. Elke kans, hoe klein ook, is een kans. En zie, je grootste wens is in vervulling gegaan, met IUI notabene! Niet eens IVF. Ik sluit me helemaal aan bij jouw woorden Chrissy, neem alle kansen die je krijgt met beide handen aan, laat die artsen maar lullen! Geniet van je wondertje, maar dat komt vast goed.   
    • Lieve allemaal,  Het is alweer bijna 8 weken geleden, maar eind mei is ons mooie meisje geboren. Gezond en wel! En.... Ze was ook helemaal niet zo groot als ze werd ingeschat! Was dat bij jou ook niet zo @Kitje? Inmiddels is het een flinke dame die al 5 kilo weegt hihi.   Uiteindelijk wel ingeleid, maar toen liep ik al bijna tegen de 40 weken. Zat er ook behoorlijk doorheen tegen het einde en voelde me daar ook weer slecht over, want ik wilde dit toch zo graag? Nog moeten praten als brugman om uiteindelijk op tijd ingeleid te worden. De fertiliteitsarts had ons namelijk benadrukt om niet langer dan 40 weken door te lopen ivm de achteruitgang van de placenta, maar hier in het ziekenhuis wilden ze daar nog niet zo aan zucht...  Uiteindelijk wel een hele fijne bevalling gehad (tenminste, tot zover dat kan) dus het ziekenhuis heeft het weer een beetje goed gemaakt met me 😉 Ik was ook heel snel weer hersteld na de bevalling. Ik hoor het de kraamverzorgster nog zeggen tegen mijn man: "Ze herstelt heel snel voor een oudere moeder". Jawel, wij oudere moeders kunnen dat gewoon 💪 Deze tijd denk ik nog regelmatig terug aan vorig jaar rond deze tijd.... Toen net de deceptie in het ziekenhuis achter de rug en net aangeklopt bij de fertiliteitskliniek. Nog al die onzekerheid of onze grootste wens ooit nog in vervulling zou gaan. Het verdriet en toch ook weer de hoop die ze ons in de kliniek weer gaven. Ik hoor het de oudere arts nog zeggen: :"Je moet altijd hoop blijven houden". En inmiddels ligt er een mooi en heel gezond meisje in mijn armen.  Meiden die hier nog meelezen: Houd vol! Net na mijn 42ste verjaardag ben ik zwanger geraakt van een gezond kindje. Het is dus zeker mogelijk en laat je niks aanpraten door artsen die het denken beter te weten.     
  • Topics

×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use