Jump to content
Mignon

Eicel donatie op jonge leeftijd

Recommended Posts

Hallo,

 

ik ben 20jaar en ben mij momenteel aan het verdiepen in het doneren van eicellen. In december 2012 ben ik een paar keer in het ziekenhuis belandt. De dokter zei dat het "Torsie van de appendix vesiculosa" was. Omgedraaide eierstokken...

 

ik ben hier erg van geschrokken en ben een aantal keer naar mijn huisarts gegaan om informatie te verzamelen over al dit gebeuren. De dingen die hadden kunnen gebeuren als het écht fout was gegaan deed mij beseffen dat het niet de laatste keer zou zijn dat ik in het ziekenhuis zou belanden...

 

Daarom ben ik mij dus gaan verdiepen in het doneren van eicellen... Ik wil mensen gelukkig maken totdat ik dat niet meer kan... Want uiteindelijk wil ik mijn eierstokken laten verwijderen vanwege de risico's.

 

Heeft iemand ervaring met al dit?

 

xmignon

Share this post


Link to post
Share on other sites

Je wil je eicellen doneren voor iemand anders of om te bewaren voor jezelf voor later? Ik heb met geen van beiden ervaring hoor, maar ben even nieuwsgierig. En als je al zoveel ellende meemaakt met ze, is het dan wel veilig om te gaan hyperstimuleren?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hallo Mignon

 

Ik heb zelf geen ervaring in het doneren van eicellen, maar ben zelf op zoek naar een eiceldonor.

Ik ben 28, Vlaamse en in behandeling bij het UZ Gent. Ik ben zelf al 6 ICSI-behandelingen ondergaan. Maar ook al ben ik jong, heb ik geen erfelijke aandoeningen, rook of drink ik niet en heb ik een normaal BMI mijn eicellen lijken te slecht van kwaliteit. Moeilijk hoor...

Nu zijn we dus op de wachtlijst van UZ Gent: twee jaar... (en dan weet je nog niet of het lukt hé) Als we iemand kunnen aanbrengen om te doneren via wisseldonatie (jouw eicellen in de eicelbank, wij krijgen andere) dan mogen we direct na de donatie starten. Ik zou je dus maar al te graag overtuigen...

Voor je mag doneren zijn er (toch in UZ Gent) enkele onderzoeken:

*bij je huisarts een bloedtest naar AMH (om te zien of je bij een stimulatie voldoende eicellen zult rijpen)

*als dat positief is een bloedtest in het UZ Gent om uit te sluiten of je genetische afwijkingen in je chromosomen hebt.

*als die resultaten binnen zijn (na een maand of 3) en goed een afspraak met het ziekenhuis

1) met de vroedvrouwen: om de behandeling uit te leggen (zo'n 14 dagen inspuitingen met tussentijdse echo's dan een pick-up waarbij de eicellen opgepikt worden)

2) met iemand die iets van genetica kent: met een vragenlijst om genetische afwijkingen die niet opspoorbaar zijn in het bloed uit te sluiten (wij hadden iemand die hierna is afgewezen, ze was geboren met wat vergroeide huid tussen haar ringvinger en pink en dit duidde op een dominant gen)

3) met een psychologe die polst of je het hele eiceldonatiegebeuren wel niet te licht opvat (hier schijnen nogal wat jonge mensen af te vallen)

Als je het nog ziet zitten of vragen hebt, mail me dan doneereicellen@gmail.com

 

Ellen

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.




  • Posts

    • @LouLou1980 Lieve loulou,  Het is zeker een warboel. Er is zo weinig bekent wat wel niet etc mag. Na onze miskraam hebben we het een naam gegeven  zodat het een plekje krijgt.  Dat maaltijd pkan werkt! Ben al 4 kilo weer kwijt, en met dit plan mag je zelfs afvallen als je ermee  bezig bent. Want dat is een normale reactie  van jouw lichaam. Zal eens opschrijven wat ik allemaal als wel en niet doen heb uitgezocht. (Krijg ook info via artsen uit usa.) Voor de tp dag vanaf je ongesteld wordt zorgen dat je dan al begint met minimaal 2 liter water(echt puur water  te drinken) wij gebruiken een app voor tracking ongi etc en daarkan je elk uur timer zetten tijd om glas water tedrinken. Geen colA, suiker houdende dranken drinken. Geen alcohol  medicatie of sex in de week voor de tp. Dag voor tp, probeer ontspannen, kijk humor films en luchtige series waar geen verdriet achter zit. Dag van tp... kleed je warm aan, zorg dat je altijd warme voeten houd. Eerste 2 a 3dagen volledig de rust in niet zwaar tillen lekker veel onder dekentjes zitten en leuke films kijken waar je lach spieren worden getraind(maakt een positieve  endorfine vrij wat weer helpt bij innesteling)  Na de 3de dag langszaam weer elke dag gaan wandelen. Liefste 30 min op ee n  langszaam tempo. Houd je voeten warm Eet warm eten, geen pittig eten(pas na 12 weken weer is pittig handig) Zoek ontspanning Neem je rust  Dit zijn alle dingen Plus speciale vitamines die ik.gebruik  Hoop dat het je wat helpt en vraag het ons. We helpen elkaar   @Kitje   Ja hoop het ook maar nog niks helaas, mijn lichaam fopt mij namelijk  vaak.  Zodra ik weer de rode achtbaan heb hoor je mij. Vandaag maar even de sxhuttinf en poort fixe Nieuwe schutting gemaakt ivm oude weg, buren hebben nieuwe schuur en dat is gelijk de schutting geworden dus dan ook moeten wij een stukje doen en onze poort weer fixen.  Maar dat kunnen wij.  Ow en dat nadenken over die 12 eitjes had even gelezen dat je beste wel 12 kan doen schijnt namelijk als je alle 12 doet hoef  je maar 1 keer sperma dan als alles lukt heb je voor toekomst ook nog echte zusjes etc broertjes wat je dan zou kunnen. Want je mag zolang ze van jouw zijn tot 50 jaar zelfs nog terug plaatsen Het is allemaal moeilijk wat te doen met zulke keuzes  Geef nooit op .... 
    • Oh, dus jij hebt al vaker borstonderzoek gehad dan @Onzefamilie? Ik hoef het nu gelukkig niet te doen, dat was verplicht voor Rusland, maar voor Letland hoeft het niet. Ze hebben inmiddels onderdelen van de mannelijke donor besteld en het pakketje is sinds vrijdag al in NL. Zal waarschijnlijk morgen worden geleverd. Ik mag idd nog weekje nadenken, al voel ik af en toe wel alsof de ongi er al aan komt, maar dat zou veel te vroeg zijn. Ja, haha, hebben hier wel vaker rare praatjes met bruine vegen en roze spotting en ongi verhalen, maar ja, we zijn allemaal vrouwen onder elkaar hier en bezig met zulke dingen, dus ook die praatjes moeten kunnen. En ja, hier in NL word ik soms simpel van de bureaucratie en de regeltjes en als je ff wil afwijken ervan... Dan maar ons eigen plan trekken he? Fijn dat het bij jou lijkt door te breken, dan kun jij ook weer uit de wachtstand Onzefamilie. Hopelijk is de schildklier intussen ook weer op orde? @LouLou1980 dat is helemaal prima natuurlijk. Soms heb je zo'n tijd ook eventjes nodig om eea te verwerken voor jezelf. Klopt, er is weinig info beschikbaar, wat wel, wat niet. Ik heb het aan de arts gevraagd na mijn tp, wat mag ik nu wel en wast niet. Je mag alles, maar niet roken, drinken of drugs gebruiken krijg je dan globaal als antwoord. Maar ja, uit letland krijg ik dan in de mail te horen dat ik beter niet teveel bagage mee moet nemen omdat ik na de tp niet zwaar mag tillen. Daar heb ik ze hier in NL nog nooit over gehoord. Dus dan ga je zelf maar op onderzoek uit en dan haal je daar de tips en uit die logisch lijken of makkelijk haalbaar/laatbaar. Zoals bijvoorbeeld iedere dag half uurtje wandelen na tp, schijnt goed te zijn voor de doorbloeding wat dan de innesteling weer kan bevorderen en geen groene thee drinken, maar Kamillethee mag dan weer wel, dat is easy te doen, mss is het onzin, maar het kan geen kwaad te wandelen en geen groene thee te drinken. Onzefamilie heeft weer een heel menu van hoe je het beste kunt eten tijdens dit traject, het is een gezond menu, dus kan ook geen kwaad uit te proberen, baadt het niet dan schaadt het ook niet. En zo hebben we allemaal wel wat dingetjes verzameld wat wij denken dat we wel of niet moeten doen. Neem eruit wat voor jou goed voelt zou ik zeggen. Rottig dat je 15 kg bent aangekomen (misschien het menu van onzefamilie eens bekijken? Dat schijnt ook goed te zijn als je wil afvallen) en dat je daardoor niet lekker in je vel zit. Ik kan je wel zeggen dat je je daar niet zo druk over moet maken, maar het is jouw gevoel nu eenmaal. Ik heb nog nooit cryo's gehad, dus ik weet ook niet hoe het zou voelen als eentje niet goed ontdooit. Heb alleen 3x een verse tp gehad, dat voelde klote toen dat mislukt was en is een verdriet wat je een plekje moet geven. Als dat voor jou is door het kopen van een bedeltje dan is dat toch helemaal goed? En sentimenteel, ach, dat geeft toch helemaal niet. Het is toch een heel emotioneel en mentaal zwaar traject, dus doe lekker wat goed voelt. Rest me nog jou heel veel succes te wensen morgen met de tp (van een cryo dan toch?). Ik hoop dat je over 2 weekjes positief mag testen en naast Marsukar op het bankje kan gaan zitten. Die zit daar ook zo Remy te zitten.... Wordt hoogste tijd dat wij met zijn allen haar gaan vergezellen toch? Groetjes
    • Dag @LouLou1980 wat een heftige periode heb je gehad. Snap heel goed waar je het over hebt qua emotie. Uiteraard is elke emotie anders, maar het is toch echt een rollercoaster. Misschien elk ons eigen, maar toch snappen we elkaar enigszins wel.  Snap je ook qua gewichtstoename. Volgens mij werken die hormonen ook lekker op je lichaam. Daarbij ben ik ook aangekomen omdat ik gestopt ben met roken. Was aan het lijnen, maar dat kan nu natuurlijk niet meer. Ben zelf een foodie, dus tja kan niet zeggen dat ik zelf geen aandeel heb aan de toename.. maar goed alle factoren bij elkaar maken het toch niet prettiger. Zeker niet als je al zo in onzekerheid zit over de allerbelangrijkste gebeurtenis in je leven.  Onze eerste poging was helaas niet blijven plakken. Deze cryo wel, dus het kan!!  Klinkt misschien stom, maar zelfs nu heb ik moeite met het accepteren van de gewichtstoename en dat het, waarschijnlijk, alleen maar meer wordt. Hoort erbij natuurlijk. Wil alleen maar zeggen dat het niet gek is hoe je denkt of wat je voelt. Het is op alle fronten een rollercoaster. Denk dat het ook wel even zo blijft. Al ben je dus zwanger.. In ieder geval is dat bij mij het geval. Dacht deel dat wel even met je.. Klinkt heel stom maar toen ik voor deze tp ging, ging ik er heel nuchter heen. M’n vriend en ik waren zelfs heel melig toen we in de wachtkamer zaten. Probeer te ontspannen en het op je af te laten komen. Snap dat het makkelijker gezegd is dan gedaan. Was, achteraf, ook verbaasd dat we er zo heen waren gegaan, maar gaf wel rust.  Hoop dat je gelijk een goed gevoel hebt na morgen. Heel veel succes! Gun het je van harte!! @Onzefamilie dank je wel. Heel lief! Hoop zo dat het bij jou snel doorbreekt. Dat zou weer een mooie ‘Eerste’  stap zijn.  Blijf ook voor jou/jullie duimen!!
    • lieverds ik heb afgelopen tijd aandachtig op de achtergrond meegelezen met het verloop bij jullie. Ik heb me afgelopen tijd zo met mijn kop in het zand gezeten omdat ik gewoonweg niet wist/weet waar ik in zit en wat ik kan/kon verwachten.    Na het herstel van de bacteriële infectie hebben wij ervoor gekozen om half januari toch voor de eerste terugplaatsing te gaan. Alles zag er goed uit cryo was goed uit de ontdooiing gekomen maar helaas in de nacht ingezakt. Dus TP was geannuleerd. Het is echt heftig qua emoties omdat het de ene keer dit is en de andere keer dat. Ik zit er ook nog mee dat ik inmiddels 15kg ben aangekomen waardoor ik ook zo niet lekker in mijn vel zat. Het valt mij ook op dat er zo weinig advies beschikbaar is met wat en waar je rekening mee moet houden. We hebben inmiddels morgen onze eerste (tweede) terugplaatsing, Fingers crossed dat het allemaal goed gaat.    Hoe gaan jullie met de verloren pogingen om? Ik heb voor de eerste cryo een bedeltje gekocht voor mijn armband gewoon omdat ik heel blij was met het bestaan en de hoeveelheid liefde wat ik had. Misschien een beetje sentimenteel 😊 Ik ben zo blij voor jou @Marsukar ik hoor en zie zo weinig hoe het gaat met de vrouwen bij wie het wel lukt.  
    • Best spannend om wat te schrijven.  Wij zijn sinds kort bezig om weer zwanger te worden met icsi. Bij ons eerste kindje hebben we 2.5 jaar geduld moeten hebben. Een recente terugplaatsing is mislukt. Gisteren kreeg ik te horen dat mijn zusje (met wie ik twee handen op 1 buik ben) zwanger is na 1x proberen op de natuurlijke manier. Ik vind het zo moeilijk. Gun het haar enorm. Maar het contrast hoe makkelijk ze zwanger is geworden is zo groot. Iemand ervaring? En tips hoe ik hier het beste mee om kan gaan? 
  • Topics

×

Important Information

Terms of Use